Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Югославияда туған хорват пианинісі (1958 жылы туған)
Yugoslav born Croatian pianist (born 1958)
Иво Погорелич (сонымен қатар Иво Погорелич; 1958 жылдың 20 қазанында туған) – Югославияда туған хорват пианинісі. Ол кейде дәстүрден тыс интерпретацияларымен танымал, бұл оған көптеген жанкүйерлерді әкеліп, музыкалық сарапшылардың мақтауы мен сынына ұшыратты. Кен репертуарлы музыкант, оның жазбаларында 18-шы ғасырдың басынан 20-шы ғасырға дейінгі әртүрлі композиторлардың шығармалары бар.
Ivo Pogorelić (also Ivo Pogorelich; born 20 October 1958) is a Yugoslav born Croatian pianist. He is known for his sometimes unorthodox interpretations, which have brought him a sizable following and both praise and criticism from musical experts. A musician of wide repertoire, his recordings include works by a variety of composers from the early 18th through 20th centuries.
Ерте өмір
Погорелич Югославияның Белград қаласында хорват әкесі мен серб анасының отбасында дүниеге келді. Югославияның тарауынан кейін ол хорват азаматы болды. Погорелич жеті жасында алғашқы фортепиано сабақтарын алды және 12 жасқа дейін Белградтағы Воислав Вучкович атындағы музыка мектебінде оқыды. Одан кейін оны Евгений Тимакинмен Орталық музыка мектебінде оқуын жалғастыру үшін Мәскеуге шақырды. Ол пианист Михаил Плетневпен бірге оқыды, олардың арасында берік достық қалыптасты. Кейіннен ол Мәскеу консерваториясын бітіріп, Вера Горностаева мен Евгений Малинин сабақтарын алды. 1976 жылы ол грузин пианині және педагогы Алиса Кежерадземен қарқынды жұмыс істеуге кірісті, ол оған Лист-Силоти мектебінің дәстүрін үйретті. Олар 1980 жылдан бастап, оның 1996 жылы бауыр қатерінен қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді.
Pogorelić was born in Belgrade, Yugoslavia, to a Croatian father and a Serbian mother; he became a Croatian citizen after the breakup of Yugoslavia. Pogorelić received his first piano lessons when he was seven and attended the Vojislav Vučković Music School in Belgrade until he was 12, when he was invited to Moscow to continue his studies at the Central Music School with Evgeny Timakin. He studied alongside the pianist Mikhail Pletnev, with whom he formed a lasting friendship. He later graduated from the Moscow Conservatory, where he studied with Vera Gornostayeva and Yevgeny Malinin. In 1976 he began working intensively with the Georgian pianist and teacher Alisa Kezheradze, who passed on to him the tradition of the Liszt–Siloti school. They were married from 1980 until her death in 1996 from liver cancer.
Музыкалық мансап
Погорелич 1978 жылы Италияның Терни қаласында өткен Касагранде конкурсында және 1980 жылы Монреаль халықаралық музыкалық конкурсында жеңіске жетті. 1980 жылы Варшавада өткен X Халықаралық Шопен пианино конкурсына қатысып, үшінші кезеңде іріктеуден өтпеді, бұл оқиға төрешілердің бірі, әйгілі пианист Марта Аргерихтің наразылық білдіріп, қазылар алқасынан кетуіне себеп болды. Аргерих Погореличті "гений" деп атады. Әйгілі пианист Аргерихтің бұл әрекеті классикалық музыка әлемінде үлкен дау-жанжал тудырды. 1996 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін Погорелич концерттік өнерден ұзақ үзіліс жасады. 2019 жылы ол 21 жылдан кейін алғашқы альбомын жариялады, онда Бетховеннің фортепиано сонаталары (№22 және №24) және Рахманиновтың (№2 сонатасы, қайта жөнделген нұсқасы) шығармалары орын алды. Погореличтің ұзақ үзілістен кейін қайтып келгеніне жиырма жыл өткен соң, New York Times газетінің музыка сыншысы Энтони Томмасини осы туындының орындалуын қарап, "Бұл зор талант трагикалық түрде жолдан тайып кеткен. Не болды?" деп жазды.
Pogorelić won the Casagrande Competition in Terni, Italy in 1978 and the Montreal International Musical Competition in 1980. In 1980 he entered the X International Chopin Piano Competition in Warsaw but was eliminated in the third round, prompting juror Martha Argerich to resign from the jury in protest, calling Pogorelić a "genius". This action by Argerich, herself a pianist of international renown, precipitated a major scandal in the world of classical music. Following the death of his wife in 1996, Pogorelić took a long leave from giving concerts. In 2019, he released his first album in 21 years, featuring piano sonatas by Beethoven (Nos. 22 and 24) and Rachmaninoff (Sonata No. 2, revised version). Twenty years later, after Pogorelić's return from his extended absence, New York Times critic Anthony Tommasini reviewed a performance of the same piece, writing, "Here is an immense talent gone tragically astray. What went wrong?"
Басқа да мәдени қызмет
1986 жылы Погорелич Югославияда өз отанынан шыққан жас орындаушылардың мансабын дамыту үшін қорыңыз құрды. 1988 жылы ол ЮНЕСКО-ның игі ниет елшісі болып тағайындалды, бұл дәстүрлі пианинодағы алғашқы мұндай тағайындама болды. (2009 жылдың тамызына қарай) ол бұл лауазымды атқара алмайды. 1989 жылдан 1997 жылға дейін Бад-Веришхофендегі Иво Погорелич фестивалі жас өнерпаздарға белгілі артистермен бірге өнер көрсету мүмкіндігін ұсынды. 1993 жылдың желтоқсанында Погорелич Калифорния штатының Пасадена қаласындағы «Амбасадор» қорымен бірлесіп «Халықаралық жеке пианино конкурсын» құрды. Погорелич қазір Швейцарияның Лугано қаласында тұрады.
In 1986, Pogorelić established a foundation in Yugoslavia to further the careers of young performers from his homeland. In 1988, he was named an Ambassador of Goodwill by UNESCO, the first classical pianist ever so appointed. He no longer occupies this position (as of August 2009). From 1989 to 1997, the Ivo Pogorelić Festival in Bad Wörishofen gave young artists the opportunity to perform with renowned artists. In December 1993, Pogorelić founded the "International Solo Piano Competition" in conjunction with the Ambassador Foundation in Pasadena, California. Pogorelić currently resides in Lugano, Switzerland.