Кеңес Одағының "ФЭД" фотоаппараты және оның тарихы

Кіріспе

Кеңес камерасының бренді және өндірушісі

FED – 1934 жылдан шамамен 1996 жылға дейін жаппай өндірілген кеңестік диапазондық камера, сонымен қатар оны жасаған зауыттың атауы. Зауыт 1927 жылдың желтоқсанында Харьков қаласында (Кеңес Украинасы, қазіргі Украина) Феликс Эдмундвич Дзержинский атындағы балалар еңбек коммунының кішкентай шеберханаларынан пайда болды (коммунаның аббревиатурасы зауыт пен оның өнімдеріне ат берді). Бастапқыда зауытты коммуна басшысы Антон Макаренко басқарды және қарапайым электр машиналарын (дрельдер) өндірді. 1932 жылы зауыттың жаңа директоры А.С. Бронёвой (орысша: А.С. Броневой) неміс Leica камерасының көшірмесін жасау туралы идеяны ұсынды. 1955 жылдан бастап FED жаңашылдықтарды енгізе бастады, FED 2 және оның барлық келесі үлгілерінде диапазондық іздеушіні визирлеумен біріктірді. FED 3 баяу жапқыш жылдамдықтарын қосты, ал кейінгі FED 3 (b) үлгісінде пленканы жылжыту дөңгелектен тұтқаға ауыстырылды. FED 4 (1964–1977) бөлек селенді экспозиция өлшегішін қосты. FED 5 FED диапазондық камералар отбасының соңғы үлгісі болды және ол FED 3 және FED 4 камераларын алмастыру мақсатымен жасалған, олар оның шығарылу кезінде өндірісте болды. FED 5-тің бірнеше үлгілері болды: бастапқы FED 5 экспозиция өлшегішімен, FED 5B – өлшегішсіз арзан нұсқасы, ал кейінгі FED 5C 50 мм линзаның көріс бұрышын және экспозиция өлшегішін көрсететін бейнеленген кадр сызықтарымен жабдықталған. Барлық FED 5 камералары Industar I 61L/D линзасымен бірге жеткізілді. FED диапазондық камераларын өндіру 1990 жылдардың ортасында тоқтатылды. Fed 5 сериялық нөмірі 545446 1994 жылдың 28 ақпанында жасалған; Fed сайтының мәліметінше, бұл шындығында 1997 жылы болған: "Танктерді басқару жүйесі үшін тік жетектердің сериялық өндірісі басталды. Барлық типтегі камераларды өндіру тоқтатылды. Бастапқыда 8 647 000 камера өндірілді". Бұл дерек дұрыс болуы мүмкін, себебі кем дегенде 596692 сериялық нөмірі бар FED 5 камералары бар.

FED 1 линзаның түрі туралы ақпарат

Соғысқа дейінгі барлық FED линзаларында стандартталмаған фланцтан пленкаға дейінгі қашықтық болды. Олардың көпшілігі Leica (28.8 мм) линзаларына қарағанда қысқа фланцтық қашықтықты қажет етеді, сондықтан оларды Leica бұрандалы камера корпустарында қолдануға болмайды. Leica корпустарында олар шексіздікке фокусқа келмейді және диапазондық іздеуіш дұрыс жұмыс істемейді, нәтижесінде суреттер нашарлайды. Бұл FED линзаларының кейде жаман репутациясына себеп болуы мүмкін. Дегенмен, дәл фокусқа келтіруге мүмкіндік беретін қазіргі заманғы айнасыз цифрлық камера корпусына дұрыс бейімделген жағдайда, бұл линзалар тамаша бейне сапасын көрсетеді (егер линза элементтері сызылмаған және таза болса). 100 мм FED телеобъективі: екі топтағы 4 элементтен тұрады және 1938 жылы шығарылып, 1941 жылға дейін өндірілді. Модельдің ресми атауы: FED 36. Бұл өте өткір, кішкентай линза, оны ашық диафрагмамен де қолдануға болады. Диафрагманы жабу ішкі шағылыстарға бейімділікті арттырады, себебі диафрагмалық жапырақшалар өте жылтыр. 100 мм 1937–1938 жылғы FED прототипі, ең жақсы нәтиже үшін диафрагманы немесе одан кішіге дейін жабу керек. 50 мм икемделмелі FED линзасы: Zeiss Tessar 50 мм сияқты үш топқа бөлінген 4 элементтен тұрады (Leitz Elmar линзасында диафрагма бірінші элементтің артында, ал Zeiss Tessar линзасында екінші элементтің артында орналасқан). Соғысқа дейінгі ресми модель атауы FED 10 болды. "Industar 10" деген жазуы бар FED 10 линзалары жоқ. "Industar" атауы алғаш рет келесі модельде, Industar 22 линзасында қолданылды. FED 10 линзасы 1934–1946 жылдары өндірілді (?) және FED 1a, 1b, 1c және 1d линзаларының көпшілігіне орнатылды. Соғысқа дейінгі линзаларда ескі үлгідегі диафрагма шкаласы және 50 М/М жазуы бар. Соғыстан кейінгі линзаларда жаңа үлгідегі диафрагма шкаласы және 50 мм жазуы бар. Соғыстан кейінгі линзалардың көпшілігі, кейбір ертедегілерін қоспағанда, жабынмен жабылған. 50 мм жылдам FED линзасы: Leitz Summar сияқты 4 топқа бөлінген 6 элементтен тұрады, бірақ Summar линзасынан айырмашылығы, оның бес элементінің беті тегіс, ал Summar линзасының элементтері қисық беткейлі. Модельдің ресми атауы: белгісіз. Өндіріс кезеңі 1938–1941 жылдар. Оптикалық өнімділігі Leitz Summar линзасынан сәл нашар, себебі суреттің шеттерінде аз хроматикалық аберрациялар байқалады. 50 мм макро линзасы. Әр түрлі жазулары бар бірнеше нұсқасы бар, бірақ олардың ешқайсысы диапазондық іздеуішпен жұмыс істемейді. Модельдің ресми атауы FED 19 болды. Олар FED 10 линзасының дизайнына негізделген және көшіру жұмыстары үшін арналған. Дұрыс фокусқа келтіру үшін линза корпусындағы жазылған сақинадан нысанға дейінгі қашықтықты өлшеу қажет болды. Бұл линзаларда екі шкала бар: біреуі ∞ (= 1:∞) -ден 2 (= 1: 2) аралығындағы үлкейту коэффициентін (M) көрсетеді. Әрбір үлкейту мәнінің үстінде сақинадан нысанға дейінгі арақашықтық көрсетілген. Шексіздікке сәйкес келетін қашықтық мәні жоқ, сондықтан қашықтық шкаласы 1:20 үлкейту үшін 105 см-ден басталып, 1:2 үлкейту үшін 15 см-де аяқталады. 28 мм FED кең бұрышты линзасы: 1938 жылы шығарылып, 1941 жылға дейін өндірілді. Модельдің ресми атауы FED 35 болды. Оптикалық дизайны өте күрделі болды, 4 топқа бөлінген 6 элементтен тұрады және ол замандастарынан, Leitz Hektor 28 мм және Zeiss Tessar 28 мм линзаларынан жылдам болды. FED 35 линзасы ашық диафрагмада күшті виньеткалауды және төмен контрастты көрсетеді. Диафрагманы жабу сурет сапасын өте жақсы деңгейге дейін арттырады.

All pre war FED lenses had non standardized flange to film distances. Most of them require a shorter flange distance than Leica (28.8mm) and hence they can't be used on Leica screwmount camera bodies. On Leica bodies they will not focus to infinity and the rangefinder will not be accurate, resulting in unsharp images. This may be the reason for the sometimes poor reputation of FED lenses. However, properly adapted to a modern digital mirrorless camera body, that allows for accurate focussing, these lenses show an amazing image quality (provided the lenses elements are still unscratched and clean). 100 mm FED tele lens: Consists of 4 elements in two groups and was released in 1938 and produced until 1941. Official model dsignation: FED 36. A very sharp little lens that can be used wide open. Stopping down increases the tendency towards internal reflections, since the aperture blades are quite shiny. 100 mm 1937–1938 FED prototype lens, best used at or smaller aperture. 50 mm collapsible FED lens: Consists of 4 elements in three groups like the Zeiss Tessar 50 mm (the Leitz Elmar has the aperture located behind the first element, the Zeiss Tessar has it behind the second element). The official model designation before the war was FED 10. There are actually no FED 10 lenses engraved with an "Industar 10" designation. The designation "Industar" was first used on the succeeding model, the Industar 22. The FED 10 was manufactured 1934–1946(?) and fitted to most FED 1a, 1b, 1c and 1d. Pre war lenses feature the old style aperture scale and a 50 M/M. Post war lenses feature the new style aperture scale and a 50 MM engraving. Most post war lenses were coated except for some very early ones. 50 mm fast FED lens: Consists of 6 elements in 4 groups like the Leitz Summar, but the unlike the Summar it features five elements with flat surfaces, while the elements of the Summar have only curved surfaces. Official model designation: unknown. Production period 1938–1941. The optical performance is slightly weaker than that of the Leitz Summar, as it shows slight chromatic aberrations in the far corners of the image,

50 mm macro lens. A number of variants with different engravings exist, but they were all not rangefinder coupled. The official model designation was FED 19. They are based on the FED 10 design and were intended for reproduction work. Correct focussing was achieved by measuring the distance from the subject to an engraved ring on the lens barrel. These lenses feature two scales: One with the magnification ratio (M) ranging from ∞ (= 1:∞) to 2 (= 1:2). Above each magnification value one finds the corresponding distance, measured from the engraved ring to the subject. Infinity has obviously no corresponding distance value and so the distance scale starts with 105(cm) for magnification 1:20 and ends with 15(cm) for magnification 1:2. 28 mm FED wide angle lens: Released in 1938 and produced until 1941. The official model designation was FED 35. The optical design was rather complex, featuring 6 elements in 4 groups and it was faster than its contemporary competitors, the Leitz Hektor 28 mm and the Zeiss Tessar 28 mm The FED 35 shows severy vignetting wide open and a quite low contrast. Stopping down to and below boosts the image quality to a very respectable quality.

FED 1 техникалық ерекшеліктері, 1934 (немесе Fedka)

Лейка II-нің көшірмесі. 1934–1955 жылдары өндірілген (1934 жылғы Fedka үлгісі). Диафрагма шамалары: , , , , , . Линза 39 мм бұрандалы Leica типіндес, бірақ Leica 28.8 мм фланец қашықтығы стандартында емес! Жалюзи – маталық фокальдық жазықтық. Жалюзи жылдамдықтары: Z 1/20, 1/30, 1/40, 1/60, 1/100, 1/200, 1/500. Фокус аралығы: 1,25 м шексіздікке дейін. Жеке видоискательмен жұптасқан қашықтық өлшегіш. Фильм стандартты 35 мм. Төменгі бөлігі алынып-қойылатын арқылы жүктеледі. Салмағы шамамен 630 г.