Кіріспе

Уиллард Зебедей "Бад" Эсти (10 қазан 1919 – 25 қаңтар 2002) – Канаданың Жоғарғы сотының судьясы. Эсти Саскатун қаласында (Саскачеван провинциясы) дүниеге келген. Ол Джеймс Уилфред Эсти, Канада Жоғарғы сотының судьясы, және Мюриэл Болдуиннің ұлы болды. 1940 жылы Саскачеван университетінде бакалавр, ал 1942 жылы заңгер мамандығы бойынша бітірді. Ол қарулы күштерге қосылып, Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты, соның ішінде Окинава шайқасында АҚШ күштерімен канадалық бақылаушы ретінде қызмет етті. Канадаға оралғаннан кейін Гарвард заң мектебінде оқып, 1946 жылы заң магистрі дәрежесін алды. 1946 жылдан бастап Саскачеван университетінде оқытумен айналысты, содан кейін келесі жылы заңгерлік тәжірибе алу үшін Онтарио провинциясына көшті. 1973 жылы Онтарио апелляциялық сотына тағайындалды, екі жылдан кейін Онтарионың Жоғары сотының бас судьясы болды. 1976 жылы Онтарионың бас судьясы қызметін атқарды. 1977 жылы Уилфред Джадсонның орнына Канаданың Жоғарғы сотына тағайындалды. 1984 жылы Канаданың Құқықтар мен бостандықтар хартиясына қатысты алғашқы маңызды шешімді – Скапинкер шешімін жасады. Уиллард Эсти 1988 жылы Канаданың Жоғарғы сотынан зейнеткерлікке шықты. 1984 жылы Ред Даттонның ұсынысымен Стэнли кубогының қоршысы болып тағайындалды, осыған дейін осы қызметте Кларенс Кэмпбелл болған. 1985 жылы ол Канада коммерциялық банкі мен Нортленд банкінің банкроттығын тергеу комиссары болып тағайындалды, екеуі де сол жылы Канада үкіметінің бұйрығымен жабылды. Оның "CCB және Нортленд банкінің банкроттығын тергеу есебі" 1986 жылы жарияланды.

Құрметтер

1977 жылы Уилфрид Лориер университетінің құрметті заң докторы дәрежесімен марапатталды. 1979 жылы Торонто университетінің құрметті заң докторы дәрежесімен марапатталды. 1984 жылы Саскачеван университетінің құрметті заң докторы дәрежесімен марапатталды. 1990 жылы Канада орденінің серігі болып тағайындалды.