Кіріспе

Валажапет – Тамил Наду штатындағы, Ранипет ауданының құрамына кіретін қала немесе бірінші муниципалитет. Қаланың көшелері ерекше түрде төртбұрышты құрылымға ие. Мұндай инфрақұрылымның арқасында қаланың кез келген бөлігіне жету оңай. Көшелер кең және жақсы жоспарланған. 2024 жылғы мәлімет бойынша, қала халқы 64 000 адамды құрайды. Бұл қала Ранипет ауданында орналасқан және Тамил Наду штатындағы алғашқы муниципалитет және талук саналады, ол 1866 жылы құрылған деп саналады.

Демография

2011 жылғы халық санауы бойынша Уалажапеттің халқы 32 397 адамды құрады, әр 1000 еркекке 1031 әйел шақ келді, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (929) жоғары. Алты жасқа дейінгі балалардың саны 3249 болды, оның ішінде 1675 ұл, 1574 қыз. Халықтың 12,19% -ы жоспарланған касталар тобына, ал 0,16% -ы жоспарланған тайпалар тобына жатты. Қаланың орташа сауаттылығы 77,25% болды, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (72,99%) жоғары. 2011 жылғы діни санақ мәліметтері бойынша Уалажапетте индуистер 52,13%, мұсылмандар 46,34%, христиандар 1,21%, сикхтер 0,03%, буддистер 0,02%, джайндар 0,11%, басқа діндерді ұстанатындар 0,14%, дінге жатпайтындар немесе діни ұстанымын білдірмегендер 0,02% құрады.

Сауда

Ол кәсіпорын мақсатында пайдаланылған және британдық билік кезіндегі ең ірі сауда орталықтарының бірі болған. Валажапет – Солтүстік Аркот аймағындағы ең көне қалалардың бірі. Ол жібек тоқу өнерімен әйгілі және "Жібек қаласы – Валажапет" деген лақап аты бар. Ол Ранипет СИПКОТ индустриалды кешенінің аймағында, толығымен Үкіметке тиесілі акционерлік қоғам ретінде орналасқан. Валажапет – жібек тоқу және бамбуктан жиһаз жасау саласындағы белгілі орталықтардың бірі. Сауда-саттық әрекеттері Топпай көшесі, Аннаикут жолы, Базар көшесі, Тирумалай көшесінде шоғырланған. Бұл қалада күнделікті базар жұмыс істейді.

Тарих

XVIII ғасырдың екінші жартысының басында ағылшын және француз басқыншылары Оңтүстік Үндістанды бағындыру үшін күресіп, осындай жағдайларда біріншісі (ағылшындар) Аркот науабымен ынтымақтаса, екіншісінің үстемдігін жоюға қол жеткізді. Аркот науабы оған жауап ретінде, сол кездегі құрметті "Валаджа" атағын алды, яғни "ең абыройлы адам" деген мағынаны білдіреді. Аркот науабы бұл қаланы өзінің есінде сақтап, "Валаджа" деп атады, сонымен қатар Аркотты резиденциясы, ал Ранипетті әскери штабы етіп белгіледі. Аркот науабы "Валаджа" атағының қаланың нағыз мағынасына сай екенін көрсету үшін, оның экономикалық дамуын қадағалады. Уалажапеттің аумағы 2,64 шаршы километрді құрайды. 1971 жылы қалада 16 401 адам тұрды, ал 1987-1988 жылдары бұл көрсеткіш 21 200 адамға жетті.

Муниципальдік әкімшілік

Валажапет муниципалитеті 1866 жылы үкімет қабылдаған заңның күшімен құрылды. Бұл Тамил Надудағы алғашқы муниципалитет болды. Адони және Мадурай қалаларымен бірге Мадрас президенттігінде ұйымдастырылған ең көне муниципалитеттердің бірі еді. Муниципалдық кеңес 1866 жылғы 12 қарашада жұмысын бастады. Муниципалдық кеңсе Наваб Девади көшесіндегі өз ғимаратында орналасқан. Қала құрамында сайлау округтері бар. 1869 жылы муниципалитет кеңсесі ай сайын 6 рупий төлемақымен магистральдық жолдағы үйге көшірілді. Муниципалдық кеңес 1866 жылдан бастап жұмыс істей бастады, Валажапет муниципалитеті құрылғаннан кейін 1866 жылғы 12 қарашада вице-президент төрағалығымен отырыс өтті, сондай-ақ 6 комиссар кеңес отырысына қатысты. Сол кезде кеңесшілер комиссарлар деп аталды. Кеңес қызметтік істерді жүргізу үшін муниципалдық кеңсе ашу туралы қаулы қабылдады, оған сәйкес Мадан Иярға тиесілі ғимарат айына 5 рупийге жалға алынды. Бір менеджерге айына 40 рупий, екі хатшыға айына 20 рупий, екі есеп жинаушыға айына 20 рупий, екі күзетшіге айына 5 рупий және бір сыпырушыға айына 3 рупий мен сегіз анна төленді. Тиру В. Лакшми Найду осы муниципалитеттің алғашқы вице-президенті болды. Тиру С. А. Варадхаражан осы муниципалитеттің 25-ші вице-президенті болды. С. Раджа Раджешвари ханым осы муниципалитеттің алғашқы әйел төрағасы және 26-шы төрағасы болды. 1966 жыл Валажапет муниципалитетінің дамуындағы маңызды жыл болды. Бұл оның 100 жылдығын тойлау болды. Сол кезде С. А. Варадхаражан муниципалитет төрағасы қызметін атқарды. Ол «Валажапет муниципалитетінің 100 жылдығы» (1866–1966) сувенирін жариялады. Арингар Анна, Тханти Перияр осы мерейлі шараға қатысты. Сондай-ақ Жакир Хусейн, К. П. Адитанар, М. Карунанити, Доктор С. Радакришнан, К. Камарадж, Тамил Тхатха М. Варатражан және тағы да көптеген адамдар құттықтау жолдады.

Көлік

Уаладжа жол теміржол станциясы – Оңтүстік Үндістандағы ең көне және алғашқы теміржол станцияларының бірі. Ол Аммор ауылында, Валажапеттен 5 шақырым қашықтықта орналасқан. Мадрас теміржол компаниясы мен үкімет арасындағы алғашқы шарт 1852 жылдың 22 желтоқсанында жасалды, ал Мадрас теміржолының өкілі 1853 жылы Мадрасқа келді. Рояпурамнан (Мадрас) Уаладжа жолына дейінгі желінің бірінші бөлігі 1856 жылдың 1 шілдесінде ашылды. Оңтүстік теміржолындағы ең көне теміржол станцияларының бірі. 1857 жылы Уаладжа жолынан Катпади арқылы Куддалорға дейін теміржол құрылысын жүргізу ұсынылды. Бұл станция Ченнаи-Бангалор бағытындағы Палар өзенінің жанында стратегиялық тұрғыда орналасқан. Автобуспен Веллор қаласынан шамамен 30 минутта, ал Ченнаиден 2 сағатта жетуге болады. Бұл аймақ жол және теміржол арқылы жақсы байланысқан. Уаладжа жол теміржол станциясы қаладан шамамен 4,5 км қашықтықта, маңызды Ченнаи-Коимбатор және Бангалор теміржол бағытындағы Араконам мен Веллоре Катпади торабы арасында орналасқан. Бұл станция Араконам және Веллоре Катпади торабын байланыстырған, Тамилнадтағы алғашқы теміржол бағыты болды.

Дін

Валажапетте Шива құдайына арналған Каси Вишванатар храмы бар.