Кіріспе
Англия Парламентінің мүшесі, Сэр Роберт Белл (1577 жылы қайтыс болды), Норфолк графтығындағы Бопре Холлде тұрған және Англия королевасы Елизавета I тұсында қызмет еткен, Өкілдер палатасының спикері (1572–1576). Ол Кингс-Линн үшін заң кеңесшісі (1560) және жазбашы (1561) болды, Ұлы Ярмут үшін заң кеңесшісі (1562–1563) және Норфолк графтығының кворумдық әділ судьясы (1564) қызметтерін атқарды. 1565 жылы Орта ғибадатхананың мүшесі болды, сол жылы күзгі оқушы және 1571 жылы ораза оқушы болып сайланды. 1576 жылы Белл астық комиссары болып тағайындалды, 1576 жылы рыцарь атағын алды және заң сержанты мен қазынашылықтың бас бароны болып тағайындалды. Заңгерлік мансабының басында, 6 наурыз 1559 жылы, Уинчестер епискобы Джон Уайттың жерлеріне байланысты патент иелері үшін жақсы нәтижелерге қол жеткізді. Ол олардың мүддесін қорғаған сот ісінде Александр Ноуэллмен бірге кеңесші болды. Беллдің мансабын одан әрі дамытуға 15 қазан 1559 жылы Дороти Бопреге үйленуі себеп болды. Бұл оған отбасымен қатар Оутвеллдегі үлкен мүлік, жергілікті лауазымдар мен мәртебе, соның ішінде Кингс-Линн үшін парламент депутаты болу мүмкіндігін сыйлады. Елизавета I оның ерекше мінез-құлқына назар аударды, 19 қазан 1566 жылы "[Белл] мұрагерлік мәселесін өте батыл түрде қозғады", тіпті "патшаның оны осы мәселені тастау туралы бұйрығына қарамастан". "Патша өз тарапынан сіздің адалдығыңыз бен шындығыңызды жетік біледі және осыны іске асыруға қабілетті екеніңізді түсінеді", деді оған. Спикер ретінде Белл Елизавета парламенттерінің маңызды мәселелеріне, атап айтқанда, мемлекеттің қауіпсіздігіне және Шотландия королевасы Мэри мәселесіне қатысты отырыстарға төрағалық етті. Онда Кристофер Хаттонның құлағына жасырын айтқан патшалық хабарды алғаннан кейін талқылауды қысқарту туралы кеңес берілді. 1575 жылы ол мұрагерлік мәселесіне қайта оралды және Елизаветаға "оның некесі арқылы мемлекетті одан әрі бақытты етуін, оның ұрпақтарына үнемі пайда әкелетін мұрагерлерді күтуге мүмкіндік беруін" сұрады. Өтінішін өте сыпайылықпен жеткізсе де, Елизавета бас тартты. Джеймс Дайер, Эдмунд Плоуден және тарихшы Уильям Камден оны "үлкен даңқы бар заңгер", "ақылды және салмақты адам, заң білімімен танымал және адал судья ретінде лайық" деп бағалады. Ауруға шалдыққанға дейін Белл Бопре және Белл отбасыларының некелік байланыстарын көрсететін геральдикалық әйнек панельдерге тапсырыс берді. Алғашында панельдер Норфолк графтығындағы Бопре Холлға кіреберісте орналасқан. Кейін олардың мөлшері кішірейтіліп, залдың артқы жағына көшірілді, мүмкін 1730 жылдан кейін, антиквар Бопре Белл мүлікке ие болғаннан кейін. Ол Холлдың қирауына дайындық жасап, әйнек панельдердің қазіргі уақытта Лондонның Виктория және Альберт мұражайында сақталуын тіледі. 1577 жылы Белл қайтыс болғаннан кейін Джон Пейтон Беллдің жесірі Доротиге үйленді. Оның мүлігінен Пейтон Норфолк графтығында мәртебеге ие болды және кейіннен Лондон мұнарасының лейтенанты болды.
Sir Robert Bell SL (died 1577) of Beaupré Hall, Norfolk, was a Speaker of the House of Commons (1572–1576), who served during the reign of Queen Elizabeth I. He was legal counsel (1560) and recorder (1561) for King's Lynn, legal counsel for Great Yarmouth (1562–1563), and justice of the peace of the quorum for Norfolk (1564). He became a bencher in the Middle Temple in 1565 and was elected Autumn Reader that same year and Lent Reader in 1571. In 1576 Bell was appointed Commissioner of Grain, Musters by 1576 and in 1577 he was knighted and appointed Serjeant at Law and Chief Baron of the Exchequer. He achieved success at the beginning of his legal career, on (6 March 1559), accomplishing favorable results for the patentees of the lands of John White, bishop of Winchester, involved in a suit that protected their interest for which he was of counsel with Alexander Nowell. Bell's further career was launched by his fortunate marriage (15 October 1559), to Dorothie Beaupre. It gained him not only a family, but a large estate in Outwell, along with local offices and status that came with it; including that of MP, for King's Lynn. Elizabeth I noted his maverick style of behavior, a "on 19 October 1566, "[Bell] did argue very boldly" to pursue the succession question; "in the face of the Queen's command to leave it alone". 'The Queen on her part', he was told, had 'sufficiently heard of your truth and fidelity towards her and understandith your ability to accomplish the same.' While Speaker, Bell presided over some of the more dynamic issues of the Elizabethan Parliaments, notably, the security of the realm, and a session concerning the question of Mary, Queen of Scots; where he was advised to shorten the discussion upon receiving a royal message that was whispered in his ear by Christopher Hatton. In 1575, he revisited the succession question, and on this occasion respectfully, petitioned Elizabeth "to make the kingdom further happy in her marriage, so that her people might hope for a continual succession of benefits in her posterity." Although he exhibited great courtesy during the course of his plea, Elizabeth still refused. James Dyer, Edmund Plowden and the historian, William Camden who considered him a 'lawyer of great renowne,' a "Sage and grave man, famous for his knowledge in the law, and deserving the character of an upright judge," admired Bell. Before his illness, Bell had commissioned heraldic stained glass panels, representing marital alliances of the Beaupre and the Bell families. The panels were originally near the entry to Beaupré Hall, Norfolk. They were later cut down in size and relocated to the rear of the Hall; perhaps after 1730 when the antiquarian Beaupré Bell succeeded to the property. He anticipated the Hall's ruin, and wished that the stained glass panels would be placed in the care and possession of the Victoria & Albert Museum, London, where they are currently on display. After Bell's death in 1577, John Peyton married Bell's widow Dorothy. From her estate, Peyton gained position and status in the county of Norfolk, and later became lieutenant of the Tower of London.
Отбасы
Роберт Белл үш рет үйленген. Оның әйелдері:
1. Оның тұңғыш ұлы, сэр Эдмонд Белл (де Бопре), 7 сәуірде 1562 жылы туған, 22 желтоқсанда 1607 жылы жерленген, Кингс-Линн және Альдбург қалаларының депутаты, «жеке қарақшылыққа көп қаржы салған», 1. Питер Осборн мен Энн Хейс қызы Эннге, 2. Элизабет Инкпенге, 3. Томас Кнайветтің қызы Мюриэлл Кнайветке үйленген. Томас Кнайвет – 1-ші барон Кнайвет, Норфолк графтығының жоғары шерифі (шамамен 1539–1618 жж.), ал Мэрриэлл Пэрри – Томас Пэрридің (үй шаруашылығының бақылаушысы) және Энн Ридтің қызы. 2. Оның екінші ұлы, сэр Роберт Белл (де Бопре).
5. Оның бесінші ұлы, Филип Белл, 14 маусымда 1574 жылы туған, 1650 жылдан кейін қайтыс болған, Кембридж университетінің Квинс колледжінің мүшесі (1593–1597 жж.), Бермуда, Барбадос аралдарының капитаны және губернаторы (1627 ж.), сондай-ақ Провиденс аралының алғашқы губернаторы, 1. Энн Пейтонға, 2. Дэниел Элфриттің қызы Мэриге үйленген. 6. Оның қызы, Мэри Белл, 1561 жылға дейін туған, 14 қыркүйекте 1585 жылы қайтыс болған, 6 тамызда 1582 жылы Норфолк графының Сер Николас ле Стрэнджге үйленген; ол Хамон ле Стрэнджтің (1530–1580 жж.) және Элизабет Хейстингстің ұлы, ал Элизабет Хейстингс – Элсингтен сер Хью Хейстингстің қызы, де-юре 14-ші лорд Хейстингс (1540 ж. қайтыс болған). 7. Оның қызы, Дороти, 19 қазанда 1572 жылы туған, 30 сәуірде 1640 жылы қайтыс болған, Генри Хобартқа, жалпы соттардың бас судьясына үйленген; ол Фрэнсис Бэконмен бірге Лондон және Плимут компаниясының жарғыларын жасау және рәсімдеу үшін жұмыс істеген. 8. Оның қызы, Фрэнсис, 2 желтоқсанда 1577 жылы (анасы қайтыс болғаннан кейін) туған, 9 қарашада 1657 жылы қайтыс болған, Кенттен сер Энтони Деррингке (1558–1636 жж.), Плюклидегі Сурренден Деррингтің әділет судьясына үйленген; олар сер Эдвард Деррингтің, 1-ші баронеттің (1598–1644 жж.) ата-анасы болды, ол Танеттің 1-ші графы сер Николас Тафтонның қызы Елизаветаға (1602–1622 жж.) үйленген.