Кіріспе
Бейкер жағажайы – Сан-Франциско түбегіндегі қоғамдық жағажай. Жағажай қаланың солтүстік-батысында Тынық мұхитының жағалауында орналасқан. Оның ұзындығы шамамен, Голден Гейт нүктесінен (Голден Гейт көпірі түбекке қосылатын жер) оңтүстікке қарай басталып, Сеаклифф түбегіне, Легион құрметі сарайына және Сутро моншаларына қарай созылады. Бейкер жағажайының солтүстік бөлігі киімсіз күнге күйінетін адамдарға танымал, сондықтан ол жалаңаш жағажай саналады. Бұл жерді 1850 жылдары Джон Генри Бейкер мекендеген, ол кезде бұл Golden Gate Milk Ranch деп аталған. Жердің орналасқан жерінің сипаттамасы әртүрлі болған, бірақ ол қаладан батысқа қарай, сол кездегі Пойнт-Лобос жолында (қазіргі Гири бульвары) деп сипатталған. Бейкер 1863 жылы қайтыс болды, ал оның әйелі Мария 1879 жылы мүліктің иелігінен айырылды. 1897 жылы Бейкердің немересі Фэрфакс Генри Уилан Джон Х. Бейкердің мұрагерлеріне мүлікті қайтару үшін сотқа жүгінді, Бейкердің әйелінің мүлікті кепілге салуға заңдық құқығы болмағанын мәлімдеді.
Baker Beach is a public beach on the peninsula of San Francisco, California, U. S. The beach lies on the shore of the Pacific Ocean in the northwest of the city. It is roughly a long, beginning just south of Golden Gate Point (where the Golden Gate Bridge connects with the peninsula), extending southward toward the Seacliff peninsula, the Palace of the Legion of Honor and the Sutro Baths. The northern section of Baker Beach is "frequented by clothing optional sunbathers," and as such it is considered a nude beach. The property was settled by John Henry Baker in the 1850s and was known as Golden Gate Milk Ranch. The property location description varied, but is generally described as being approximately west of the city on the then Point Lobos Road (now Geary Blvd.) Baker died in 1863 and his widow, Maria, lost the property to foreclosure in 1879. In 1897, Baker's grandson, Fairfax Henry Wheelan sued to have the title returned to the heirs of John H. Baker, claiming that Baker's widow did not have the legal power to mortgage the property.
Тарих
Бейкер Бич 1812 жылы испандықтар Сан-Францисконы негіздегеннен бастап 1997 жылға дейін әскери база болған Президионың бір бөлігі болып табылады. 1904 жылы ол Чемберлин батареясы деп аталатын, қазірге дейін көруге болатын, жоғалып кететін қарулармен нығайтылды. Президио АҚШ Армиясының базасы ретінде тоқтатылғаннан кейін, Ұлттық парксервис басқаратын «Алтын қақпа» ұлттық демалыс аймағының құрамына кірді. 1986 жылдан 1990 жылға дейін Бейкер Бичтің солтүстік жағында «Burning Man» өнер фестивалі өтті. 1990 жылы парктік полиция қатысушыларға дәстүрлі үлкен мүсінді орнатуға рұқсат берді, бірақ жағажайдағы лагерь оттарының мөлшеріне шектеу болғандықтан, оны өртеп жіберуге тыйым салды. Кейінгі «Burning Man» іс-шаралары Невада штатындағы Блэк Рок шөлінде өтті. 1959 жылдың 7 мамырында Бейкер Бичте қайғылы оқиға болды – 18 жасар Альберт Коглер кішіге 4,57 метр тереңдікте жүргенде үлкен ақ акула шабуыл жасады. Бейкер Бичте тіркелген жалғыз акула шабуылы осы оқиға болды. Бейкер Бичтің жанындағы Тынық мұхитының жағалауында үлкен серпентин тасты жартастар кездеседі. Серпентин жер бетіне көтерілгенде, кальцийі аз, магнийі көп топырақ түзеді, бұл сирек кездесетін өсімдік түрлерінің өсуіне жағдай жасайды. Бұл айналасындағы аймақтарда Hesperolinon congestum (Марин Dwarf Flax, қорғалатын өсімдік) кездесуіне себеп болуы мүмкін. Жағажайдың солтүстігінде Маршалл Бич орналасқан, және 1946 жылы оның құмында жапондық 93-түрлі торпеда табылған. Тарихшы Марк Фелтон бұл торпеда 1941 жылы Сан-Франциско суларында жүрген I 15 жапондық теңіз асты қайығынан атылған деп санайды.