Кіріспе
Уильям Генри Локвуд (25 наурыз 1868 – 26 сәуір 1932) – ағылшын тестілік крикетшісі, жылдам доп тастаумен (боулингпен) танымал және графтық чемпионаттың алғашқы кезеңдерінде Суррей командасындағы еңбекқор Том Ричардсонның күтпеген, кейде ойсырататын қарсыласы. Бірінші сыныптағы крикетте 10 мыңнан астам ұпай жинаған, нашар доп тастаушыларға қарсы жақсы ойнайтын шабуылшы, бірақ күшті доп тастау оның техникасындағы қателерді көрсетуге бейім болды. Ричардсонның тұрақтылығы мен жақсы дайындығына қарағанда, Локвуд ұзаққа соққы бере алмайтын. Ол Ричардсонға қарағанда әлдеқайда қысқа қашықтықтан жүгіріп, допты лақтырғанда ауырлықпен құлауға бейім болды. Локвуд допты кері бұра алатын, бірақ Ричардсон сияқты жиі емес, бірақ оны ерекшелендіргені – болжамсыздығы, допты лақтыру жылдамдығы мен траекториясының ең ұсақ өзгерістері. Локвуд көбінесе баяу допты ешқандай өзгеріссіз тастап, шабуылшы оны күтпегенін айтар еді.
the Australian cricketer
William Henry Lockwood (25 March 1868 – 26 April 1932) was an English Test cricketer, best known as a fast bowler and the unpredictable, occasionally devastating counterpart to the amazingly hard working Tom Richardson for Surrey in the early County Championship. A capable enough batsman against weaker bowling sides who scored over 10,000 runs in first class cricket, stronger bowling tended to show flaws in his technique. In contrast to Richardson's consistency and strenuous work, Lockwood was never capable of long bowling spells. He bowled off a much shorter run than Richardson and tended to come down very heavily in his delivery stride. Lockwood could break back, though rarely as sharply as Richardson, but what really set Lockwood apart was his unpredictability, with extremely subtle variations of pace and pitch characterising his bowling. Frequently Lockwood would deliver a slow ball without change of action and the batsman would claim they never expected it.
Бастапқы кездері
Локвуд алғаш рет 1886 жылы туған жері Ноттингемшир графтығы үшін бірінші сыныпты крикет ойнады. Ол 1886 және 1887 жылдары графтық үшін бес матч ойнады (ресми графтық чемпионатына дейін), бірақ сәттілікке жете алмады және тек бір рет австралиялықтарға қарсы доп тастады. Суррей графтығы оның үлкен әлеуетін байқағандықтан, Локвуд екі жыл бойы тұру арқылы құқықтық талаптарды орындады. Ол 1889 жылы Суррей үшін ойнай бастады және Суррейдің оның соққы беру қабілетіне сенімділігінің дұрыс екенін бірден көрсетті, 1889 жылы 384 ұпай жинады, ал 1890 жылы 500-ден астам ұпайға 24 ұпайдың орташа көрсеткішін берді, осы процесте Йоркширге қарсы Овалда өткен матчта бірінші сыныптық жүздік ұпай жинады (айнымалы түрде Суррей бұл ойында жеңіліске ұшырады).
Жоғары деңгейдегі боулингшіге айналу
Суррей сапындағы алғашқы екі жылында Джордж Ломанн мен Джон Шарп қажеттінің бәрін жасағанда, Локвуд тек қабілетті соққы беруші ретінде қарастырылды. Алайда, Шарп күрт нашарлағанда, қосымша доп беруші қажет болды, Суррей Локвудқа жүгінді және 1891 жылғы тамыздағы қауіпті викеттерде ол толыққанды қарсыласы емес екенін көрсетті. Кентке қарсы 19 доппен 7 викет алғаны "Уизден" журналында жылдың ең қиын доп беруі деп танылды. Келесі екі жылда "Овал" алаңындағы жағдай өте қиын болды және Локвудқа көп көмектесті. 1892 жылы ол жылдың ең қиын доп берушісі деп есептелді және мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 151 викет алды. Келесі жылы ол Лорд Шеффилдтің XI құрамында мамыр айында австралиялықтарға қарсы 126 доппен 9 викет және Кембридж университетіне қарсы 33 доппен 8 викет алып, доп беруші ретіндегі класын дәлелдеді, бұл Суррейге күтпеген жеңіс сыйлады. Йоркшир мен Сассекске қарсы екі ойында 21 викет алғаннан кейін, Локвуд Лордстағы алғашқы сынақ матчында өте әсерлі 101 доппен 6 викет алды. Ол екінші сынақ матчының екі иннингінде 133 доппен 8 викет алды, бірақ жарақат салдарынан соңғы матчтан шығарылды. 1894 жылы Локвуд пен Ричардсон, олардың жылдамдығы мен өткір бұрылыстарымен көптеген қауіпті викеттерде толыққанды қарсыластың күші болды. Локвудтың доп беруі Ричардсон жарақат алғанда Овалда Йоркширге қарсы ең жоғары деңгейге жетті: ол чемпиондықты шешкен матчта өте жақсы жағдайда 94 доппен 7 викет алды. Локвудтың соққысы оның доп беруінің дамуынан зардап көрмеді: шындығында, ол 1894 жылы Бобби Абельмен жиі ашылып, ең қиын жағдайларда 900-ден астам ұпай жинады. "Овалдағы" соңғы матчта Кентті тамаша соққымен жеңгеннен кейін, ол Ричардсонмен бірге Австралияға сапарға шықты.
Келесі мансап
Ричардсонның тамаша ойыны Англияға 1894/1895 жылдары қиын серияны жеңіп беруге көмектессе де, Локвуд Австралияның жағдайларындағы питч пен климатқа байланысты талап етілетін жүктемеге толыққанды қарсы тұра алмады. Шындығында, Локвуд сол маусымдағы ешбір Тест иннингінде бірден көп қақпа алған жоқ, ал ең жоғары көрсеткіші 33 ұпайды құрады. Локвуд бірнеше ауыр жазадан мүжілді: суға батып кетуден және қолынан айырылудан тым жақын болды, ал Англияға оралғанда әйелі мен баласы қайтыс болды. Локвуд көңілі құлазып, шектен тыс ішімдікке салынып, салмағы күрт өсті, бұл оның тиімділігін тез төмендетті. 1895 және 1896 жылдары Локвудтың Австралиядағы сәтсіздігінің себебі жағдайдың өзгешелігі ғана емес екені анық болды: оның физикалық күйі өте нашар болды және салмағы бірінші сынып крикетке төтеп беруге тым ауыр болды. Тек сирек жағдайларда (мысалы, 1895 жылы Овалда Глостерширге қарсы ойында) оның добы бұрынғыдай күшті болды, ал Уорвикширге қарсы 158 ұпайдан басқа, оның ойыны көңіл көншітпеді. Локвуд жиі Суррей командасынан шығарылып, 1897 жылдың басындағы сәтсіздіктен кейін қайта шақырылмады, және оның мансабы аяқталған сияқты көрінді.
Жаңғыру
Алайда, 1898 жылы Локвуд қайтадан үйленіп, салмағы айтарлықтай азайды, сосын таңғажайып жаңаруға кірісті, оның қарқыны мен допты лақтыру әдісі бұрынғысынан да жақсы болды. Ричардсон жақсы формаға келгенде, екеуі керемет серік бола алды, және Овалда Йоркширге қарсы өткен ойында олардың тамаша боулингісі Суррейге тарихи жеңіс сыйлады, ал бір аптадан кейін осындай жеңісті Кентке де сыйлады. Локвуд та өз кезегінде формаға оралып, үш жүздік соқты. Келесі жылы Локвуд жарақатқа ұшырады, бірақ кем дегенде үш матчта ол бұрынғыдан да жақсы боулинг көрсетті (әсіресе Овалдағы соңғы сынақ ойынына шақырылғанда). Ол сондай-ақ алғаш рет мың ұпайға жетті, және 1900 жылы да осы көрсеткішті қайталады, кейбір тұрақсыздықтарға қарамастан, жақсы жағдайда ол ең үздік боулингші еді. 1901 жылы Локвудтың арнаулы матчы жаңбырдың салдарынан тоқтатылды және әдеттегі крикет маусымы аяқталғаннан кейін ойнатылды. Оның ойыны көңіл көншітпеді, бірақ бұл көбінесе маусымның төрттен астам бөлігін құраған жарақаттың салдарынан болды. 1902 жылғы ылғалды жаз Локвудтың мүмкіндіктерін шектеді. Дегенмен, оның соңғы екі сынақ ойынындағы боулингісі керемет болды: Олд Траффордта 76 доптан 11 қақпа, ал Овалдағы екінші иннингте 45 доптан 5 қақпа, сондай-ақ Лордстағы тозуға бейім жағдайдағы оның 25 доптан 8 қақпасы "оның жылдам добының тиімді әсермен қайта оралып келгенін" көрсетті (The Times).
Соңғы жылдар
1903 жылы тағы бір жаз жылдам тастаушыларға қарсы болды, және Локвуд көптеген матчтарда өте аз тастады. Соған қоса, ол көбінесе бұрынғы жылдамдығымен тастамайтын, ал тамыз айына қарай орташа жылдамдықпен тастауға көшті. Дегенмен, ол тамаша жұмыс істеді, әсіресе Лордс стадионында Миддлсекске қарсы 110-ға 8 қақпа алды. 1904 жылы Локвуд жыл басында Дербиширге қарсы жақсы тастады, бірақ одан кейін, қатаң жабындар пайда болғанына қарамастан, оның формасы (Ричардсонмен бірге) күрт төмендеді, сондықтан Суррей маусымның жартысы біткенше оны құрамнан шығарды. Ол жыл соңында зейнеткерлікке шығып, өмірінің соңына дейін туған Нотингемширге қайтып оралды.