Кіріспе
1838 жылғы АҚШ пен жергілікті американдықтар арасындағы келісім, осы атпен басқа келісімдер де бар. Нью-Йорк штатындағы Буффало өзенінің атымен аталған Буффало өзенінің төрт келісімі бар. Буффало өзенінің екінші келісімі, сондай-ақ Нью-Йорк үндістерімен жасалған келісім ретінде танылған, 1838 жылдың 15 қаңтарында Сенека тайпасы, Мохаук тайпасы, Кайюга тайпасы, Онейда үнді тайпасы, Онондага (тайпа), Тускарора (тайпа) және АҚШ арасында қол қойылды (1840 жылдың 4 сәуірінде жарияланды). Бұл АҚШ-тың үндістерді көшіру бағдарламасы аясында тайпалық резервациялардың жерін сатуды қамтиды, олар арқылы Миссисипи өзенінің батысындағы Канзас аумағына көптеген шығыс тайпаларын көшіруді жоспарлады. Буффало өзенінің 15 қаңтар 1838 жылғы келісімі, I-бап. Нью-Йорк үндістері сонымен қатар "1831 жылғы Меномини келісімі бойынша Грин-Бейде оларға бекітілген жерлерге қатысты барлық құқықтарын, иелігін және мүддесін АҚШ-қа беруге келісті, бірақ Нью-Йорк үндістерінің бір бөлігі қазір тұратын келесі учаскеден басқа". Бұл учаскенің көлемі 8 шақырымға 12 шақырым, ауданы 65 436 акр, немесе онда тұратын 654 Онейда тайпасының әрқайсысына 100 акрдан тең. Осымен Висконсин штатындағы Онейда резервациясының бастапқы шекаралары белгіленді.
other treaties with this name
There are four treaties of Buffalo Creek, named for the Buffalo River in New York. The Second Treaty of Buffalo Creek, also known as the Treaty with the New York Indians, 1838, was signed on January 15, 1838 (proclaimed on April 4, 1840) between the Seneca Nation, Mohawk nation, Cayuga nation, Oneida Indian Nation, Onondaga (tribe), Tuscarora (tribe) and the United States. It covered land sales of tribal reservations under the U. S. Indian Removal program, by which they planned to move most eastern tribes to Kansas Territory west of the Mississippi River. Treaty of Buffalo Creek January 15, 1838 Article I The New York Indians also agreed to "cede and relinquish to the United States all their right, title, and interest to the lands secured to them at Green Bay by the Menominee Treaty of 1831, excepting the following tract, on which a part of the New York Indians now reside." The tract was eight by twelve miles consisting of 65, 436 acres or equal to 100 acres for each of the 654 Oneida that were presently living there. This established the original boundaries of the Oneida Reservation of Wisconsin.
Тарих
1826 жылдың тамызында бұрынғы «Голландия жер компаниясының» адвокаты Дэвид А. Огден басқаратын жер компаниясы, 1797 жылғы «Үлкен ағаш» шарты бойынша Сенека тайпасына бөлінген он резервацияның алтысын сатып алу туралы келіссөздер жүргізді. Бұл резервациялардың барлығы Геннеси өзенінің бойында орналасқан: Канавагус, Геннесио, До’онондагаа, Дейуитгао, Канеадеа және Гардо. Бүгінгі күнге дейін Сенека ұлты 1826 жылғы сатуды заңды деп мойындамайды, оның мәжбүрлеу арқылы жасалғанын және АҚШ үкіметі ратификациялаған шартпен сүйемелденбегендігіне байланысты оны орындау міндеттемесі жоқ деп санайды. Сатудан кейін төрт резервация қалды: Буффало Крик резервациясы, Тонаванда резервациясы, Каттарагус резервациясы және Аллегани резервациясы. 1838 жылғы Буффало Крик шартында Сенека тайпасы, оның ішінде Қызыл Жакет, Корнплантер, Гандсмуз Лейк және Губернатор Блэкснейк сияқты басшылар, қалған төрт Сенека резервациясын сатуға келісті. Бұл келісімге сәйкес, АҚШ Сенека тайпасын қазіргі Канзас штатындағы (сол кездегі аумақ) жерге көшіруді қамтамасыз етуге міндеттенді, бұл жер Миссури штатының батысында орналасқан. Шарттың бір бөлімінде Огден жер компаниясы (Огден 1829 жылы қайтыс болғаннан кейін де жұмыс істеп келді) сол кезде Сенека тайпасымен толыққан бес резервацияны сатып алатыны, ал Огден жер компаниясы одан кейін бұл жерлерді жерге орналасушыларға сататыны айтылды. Бұл шарт Нью-Йорк, Балтимор және Филадельфия қалаларында тұратын квакерлер тарапынан наразылық пен қарсылыққа ұшырады. Олар Огден компаниясына қарсы алаяқтық туралы шағымдар жасады. Сенека тайпасының жас басшысы Марис Брайант Пирс төрт аймақтың қорғаушысы болды. Кейбір Сенека топтары, әсіресе Тонаванда резервациясындағылар, көптеген ирокездердің шартты қолдамағанын және оған тек азын-аулы қол қойғанын мәлімдеді. Осы наразылықтар екі тараптың келесі кездесуіне және одан әрі шарттар жасалуына себеп болды. Ақырында, Огден жер компаниясы Аллегани және Каттарагус резервацияларын сатып алу әрекеттерінен бас тартты, бұл 1842 жылғы Буффало Крик үшінші шартына әкелді. Кейінірек Тонаванда Сенека тобы құрылып, 1857 жылғы Буффало Крик төртінші шарты арқылы Тонаванда резервациясын қайтарып алды және Сенека үнді халқынан тәуелсіздігін жариялады. 1861 жылы Нью-Йорк штатының апелляциялық соты Мұнай көздері резервациясының да Сенека территориясы екенін, тіпті ол ешбір шартқа енгізілмегеніне қарамастан, шешім шығарды. Сенека куәгері Губернатор Блэкснейк оның қатыстырылмауы қателік болғанын мәлімдеді.