Кіріспе
Бұрынғы британдық пираттық радиостанция
Радио 390 (1965–1967) – Ред-Сэндс фортындағы пираттық радиостанция, (Уитстеблдің жанында), Ред-Сэндс құмжайындағы бұрынғы Маунселл форты. Бұрын Radio Invicta (1964 жылдың маусымынан 1965 жылдың ақпанына дейін) және K I N G радиосы (1965 жылдың наурызынан қыркүйегіне дейін) пайдаланған. Екеуі де жеткілікті қаржыландырылмаған және сәтті болмағандықтан, KING Тед Оллбериге жүгінді, ол үй шаруасындағы әйелдерге ұнату үшін әйелдер журналдарына негізделген форматты ұсынды. Радио 390 станцияның толқын ұзындығымен аталды, соның арқасында тыңдаушылар қай жиілікте бағдарламаны табуға болатынын білді. Нақты толқын ұзындығы 388 метр (773 кГц) болған, бірақ 390-ды есте сақтау оңайырақ еді. Ілесіп жатқан Radio City сияқты, Радио 390 форттың орналасуын пайдаланып, ішкі мұнараға 250 футтік тік мачта орнатты, ол сыртқы мұнаралардың үшеуімен бекітілді. Бұл, мұнаралардың биіктігінен қосымша көтеріңкілікпен, кемедегі станциялардан жақсырақ, тұрақты және тиімді антеннаны қамтамасыз етті, Оңтүстік Англияны тек 10 киловатттық қуатпен қамтуға мүмкіндік берді. Жарнама берушілерге станция 35 киловатт қуатты талап етті. Станцияның оңай тыңдалатын форматы жаңашыл және тыңдаушылар арасында өте танымал болды, бірақ Britain Radio оны "Тас ғасыры радиосы – сегменттелген азалы әндердің тізімі" деп сынады. Патрик МакГуханның "Қауіпті адам" (АҚШ-та "Secret Agent" деп белгілі) сериалының "Not So Jolly Roger" атты эпизоды 1966 жылдың басында, Радио 390 хабар таратқан кезде (жабылуға бір жыл қалғанда) Ред-Сэндс фортында түсірілді. Эпизод сол жылдың 4 шілдесінде көрсетілді.
Алғашқы жылдар
Радио Каролина іске қосылғаннан кейін, басқа да пираттық хабар таратушылар Темза сағасында орналасуға тырысты. Олар екінші дүниежүзілік соғыстан қалған, қолданыстан шығарылған зениттік бекіністерге қол жеткізуге ұмтылысты, себебі олар кеме сатып алуға қарағанда арзанға түсті. 1964 жылы Қызыл құм бекінісін Радио Инвикта иеленді, оны Том Пеппер (шынайы аты Гарри Федерби болған жергілікті балықшы), Чарли Эванс (паб иесі) және Джон Томпсон (радио тәжірибесі бар журналист) басқарды. Пеппер 38 жасында, ал инженер Мартин Шоу 21 және 18 жасында суға батып қайтыс болды. Осыған байланысты, кейбір адамдар Радио Инвиктадағы өлімдерге қатысты қылмыс болуын күдіктенді, бірақ бұл ешқашан дәлелденбеді. Радиостанция 1965 жылдың 22 қыркүйегінде ресми түрде жабылды, алайда тыңдаушыларды жаңа 390 радиостанциясына бағыттау үшін 390 метрлік орта толқынға (MW) қайтадан қосылу туралы хабарламаны қайталап берді.
Құқықтық даулар
1966 жылдың 25 қарашасында екі күндік сот отырысынан кейін Radio 390 басшылығы заңсыз хабар таратуда кінәлі деп танылды, 100 фунт стерлинг айыппұл төледі және станцияны жабуға бұйрық берілді. Бұл кешкі 11-ден кейін орындалды. Желтоқсан айында Жоғары сотқа шағым түсті, бірақ ол қабылданбады. 31 желтоқсанда станция қайта іске қосылды, бұл қамалдың аумақтық сулар шегінен тыс орналасқандығына қатысты дәлелдерге негізделді, бұл Жоғары соттың мәлімдемесімен қайшы болды. 1967 жылдың 22 ақпанында сот дәлелдерді тыңдады, бірақ келесі күні компания 200 фунт стерлингке, ал директорлары әрқайсысы 40 фунт стерлингке айыппұл салынды. Дегенмен станция жұмысын жалғастырды. 10 наурызда почта басқармасы станцияның хабар таратуын тоқтату үшін сотқа шағымданып, азаматтық іс қозғады. Мамыр айында бұл шағым қабылданды, бірақ Radio 390 оған шағым түсірді. Шағым 28 шілдеде қаралды, бірақ 1967 жылғы Теңіздік хабар тарату қылмыстары туралы заңның күшіне енуіне байланысты, ол 14 тамызға дейін немесе соған дейін станцияны жабуға мәжбүрлейтініне байланысты қабылданбады. Осыған байланысты станция соңғы рет сағат 17:00-ден кейін, мемлекеттік әнұран орындалған кезде жабылды. 6 тамызда бір топ адамдар қамалға шабуыл жасап, жабдықтарды ұрлады, бірақ олар көп ұзамай ұсталды.