Заңсыз радио хабар тарату станциялары: лицензиясыз хабар тарату, шекарадан тыс сигналдар, контент ережелері. "Казақ радиосы", бутлег радио, жасырын радио туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Заңсыз немесе реттелмеген радио хабарларын тарату
Illegal or unregulated radio transmissions
Пираттық радиостанция – жарамды лицензиясы жоқ радиостанция. Кейбір жағдайларда радиостанциялар сигнал жіберілген жерде заңды деп есептелуі мүмкін, бірақ сигналдар алынған жерде заңсыз болып саналады, әсіресе егер сигналдар мемлекеттік шекараны кесіп өтсе. Басқа жағдайларда хабарламаның мазмұнына, тарату форматына (әсіресе, қағидаларға сәйкес станцияның идентификациясын жібермеуіне) немесе станцияның тарату қуатына (ваттылығына) байланысты тарату "пираттық" деп танылуы мүмкін, тіпті егер тарату техникалық тұрғыдан заңсыз болмаса да (мысалы, әуесқой радио хабарламасы). Пираттық радио кейде "қомақты радио" (әсіресе екі тарапты радио байланысымен байланысты термин), "жасырын радио" (күшті саяси мақсаттағы операциялармен байланысты) немесе "еркін радио" деп аталады.
A pirate radio station is a radio station that broadcasts without a valid license. In some cases, radio stations are considered legal where the signal is transmitted, but illegal where the signals are received—especially when the signals cross a national boundary. In other cases, a broadcast may be considered "pirate" due to the nature of its content, its transmission format (especially a failure to transmit a station identification according to regulations), or the transmit power (wattage) of the station, even if the transmission is not technically illegal (such as an amateur radio transmission). Pirate radio is sometimes called bootleg radio (a term especially associated with two way radio), clandestine radio (associated with heavily politically motivated operations) or free radio.
Тарих
Радио "пираттығы" радио дәуірінің бастапқы кезеңінде радио толқындарын реттеу ережелері енгізілуімен басталды. Алғашқыда радио, немесе сол кезде көбінесе "сымсыз" деп аталатын, хоббишілердің, алғашқы өнертапқыштар мен тәжірибешілердің ашық алаңы болды. Мемлекеттік бақылау деңгейі елдерге қарай өзгеретін, мысалы, Ұлыбританияда Марконидің жұмысын пошта басқармасы қолдады, бірақ реттеудің әлсіз болған дәуірінде музыкалық залдың фокуснигі Невил Маскелин демонстрацияны қасақана бұзып алды. АҚШ Әскери-теңіз күштері 1890 жылдары АҚШ-тың шығыс жағалауында уақыт сигналдарын және ауа райы туралы хабарларды тарату үшін радио қолдана бастады. Вакуумдық түтік технологиясы пайда болғанға дейін, радио әуесқойлары (электрондық) шулы ұшқыш разрядтық таратушыларды пайдаланды. Теңіз күштері көп ұзамай, әуесқойлар теңіз байланысын бұзады деп, жақын баспасөзге шағымдана бастады. 1907 жылғы 25 мамырда жарық көрген "Электр әлемі" журналындағы "Сымсыз және заңсыз" атты мақаласында, Вашингтон қаласындағы Әскери-теңіз базасындағы мемлекеттік станцияның жұмысына заңды жолмен кедергі келтіріп жатқан әуесқойдың әрекетін тоқтатуға билік органдарының шамасы келмейтіні хабарланды. 1912 жылғы Лондон радиотелеграф конвенциясына дайындалу кезеңінде және сол жылдың 15 сәуірінде болған кеме апаттығынан кейін теңіз радиосының қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылықтар туғанда, 1912 жылғы 17 сәуірдегі "Нью-Йорк Геральд" газеті "Президент сымсыз байланыстың халық билігін тоқтатуға кірісті" деген мақаласында президент Уильям Говард Тафттың қоғамдық радио толқындарын реттеуге бағытталған бастамасын жариялады.
Radio "piracy" began with the advent of regulations of the airwaves at the dawn of the age of radio. Initially, radio, or wireless as it was more commonly called at the time, was an open field of hobbyists and early inventors and experimenters. The degree of state control varied by country, for example in the UK, Marconi's work was supported by the post office, but in an era of weak regulation, a music hall magician Nevil Maskelyne deliberately hijacked a demonstration. The United States Navy began using radio for time signals and weather reports on the eastern coast of the United States in the 1890s. Before the advent of vacuum tube technology, early radio enthusiasts used (electronically) noisy spark gap transmitters. The navy soon began complaining to a sympathetic press that amateurs were disrupting naval transmissions. The May 25, 1907, edition of Electrical World in an article called "Wireless and Lawless" reported authorities were unable to prevent an amateur from interfering with the operation of a government station at the Washington, D. C. Navy Yard using legal means. In the run up to the London Radiotelegraph Convention in 1912, and amid concerns about the safety of marine radio following the sinking of the on April 15 of that year, the New York Herald of April 17, 1912, headlined President William Howard Taft's initiative to regulate the public airwaves in an article titled "President Moves to Stop Mob Rule of Wireless."
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-та 1912 жылғы «Радиобайланысты реттеу туралы заң» әуесқойлар мен тәжірибешілерге жеке жиілік спектрін берді және лицензиялау мен шақыру таңбаларын енгізді. 1927 жылы Федералды радио комиссиясы құрылып, 1934 жылы Федералды байланыс комиссиясы оны алмастырды. Бұл органдар шақыру таңбалары, берілген жиіліктер, лицензиялар және хабар таратудың мазмұнына қатысты ережелерді сақтауды қамтамасыз ететін болды. 1912 жылғы Радио туралы заң президентке «соғыс уақытында» радиостанцияларды жабуға заңдық құқық берді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы екі жарым жылында, АҚШ соғысқа кірмес бұрын, президент Уилсон АҚШ Теңіз күштеріне АҚШ радиостанцияларын бақылауды тапсырды, номиналды түрде «бетараптықты сақтау» мақсатымен. АҚШ екі азаматтық радио «аймағына» бөлінді, олар батыста «K» және шығыста «W» әріптерімен басталатын шақыру таңбаларымен реттелді; Теңіз күштеріне «N» әрпімен басталатын шақыру таңбалары берілді. Теңіз күштері осы өкілеттікті пайдаланып, АҚШ-тың батыс бөлігіндегі әуесқой радионы тоқтатты. 1917 жылдың 6 сәуірінде Вильсон Германияға соғыс жариялаған кезде, ол АҚШ үкіметіне қажет емес көптеген радиостанцияларды жабу туралы жарлық шығарды. Теңіз күштері одан да әрі барып, АҚШ-та радио тыңдаудың немесе қабылдағыш немесе хабар тарату құралдарын иеленудің заңсыз екенін жариялады, бірақ соғыс уақытында да мұндай жарлық шығаруға олардың құқығы бар-жоғы күмәнді болды. 1919 жылдың соңында АҚШ-та радиоға қойылған тыйым алынды. 1924 жылы Нью-Йорктегі WHN станциясы «заңсыз станция» деп айыпталды. AT&T компаниясының түсіндіруі нәтижесінде сотта маңызды іс қаралды, тіпті коммерция министрі Герберт Гувер станцияны қорғауға қатысты пікір білдірді. AT&T компаниясы істі ұтқанмен, бұл оқиғаның салдарынан лицензияның осы шектеулі ережелері ешқашан қолданылмады. 1926 жылы Чикагодағы WJAZ станциясы бұрын канадалық станцияларға арналған жиілікті рұқсатсыз өзгертті және федералды үкімет оны «толқын пираттығы» үшін айыптады. Соңғы сот процесінде 1912 жылғы Радио туралы заң АҚШ үкіметіне станциялардың белгілі бір жиіліктерде жұмыс істеуін талап етуге құқық бермейтіні анықталды, нәтижесінде үкіметтік реттеуді күшейту үшін 1927 жылғы Радио туралы заң қабылданды. Мексика XERF радиостанциясына хабар таратуға лицензия бергенімен, оның 250 кВт қуаты АҚШ үкіметі коммерциялық пайдалануға рұқсат еткен 50 кВт ең жоғары шектен әлдеқайда асып кетті. Осының салдарынан XERF және Мексикадағы көптеген басқа радиостанциялар, эфирлік уақытын ағылшын тіліндегі коммерциялық және діни бағдарламалардың демеушілеріне сатқандықтан, «шекаралық радиостанциялар» деп аталды, бірақ «пират радиостанциялары» деп емес, тіпті олардың көптеген бағдарламаларының мазмұны АҚШ-та реттелген хабар таратушылар арқылы эфирге шығарылмағанмен де. Мысалы, XERF-тің алдыңғылары бастапқыда Канзаста еркектікті жақсарту үшін «ешкі безінің хирургиясын» жақтаған, бірақ медициналық емдеуді жарнамалау туралы АҚШ заңдарын, әсіресе дәлелденбегендерін болдырмау үшін Мексикаға көшіп кеткен.
In the US the 1912 "Act to Regulate Radio Communication" assigned amateurs and experimenters their own frequency spectrum, and introduced licensing and call signs. A federal agency, the Federal Radio Commission, was formed in 1927 and succeeded in 1934 by the Federal Communications Commission. These agencies would enforce rules on call signs, assigned frequencies, licensing, and acceptable content for broadcast. The Radio Act of 1912 gave the president legal permission to shut down radio stations "in time of war". During the first two and a half years of World War I, before US entry, President Wilson tasked the US Navy with monitoring US radio stations, nominally to "ensure neutrality." The US was divided into two civilian radio "districts" with corresponding call signs, beginning with "K" in the west and "W" in the east, in the regulatory measures; the Navy was assigned call signs beginning with "N". The Navy used this authority to shut down amateur radio in the western part of the US. When Wilson declared war on Germany on April 6, 1917, he also issued an executive order closing most radio stations not needed by the US government. The Navy took it a step further and declared it was illegal to listen to radio or possess a receiver or transmitter in the US, but there were doubts they had the authority to issue such an order even in war time. The ban on radio was lifted in the US in late 1919. In 1924, New York City station WHN was accused by the American Telephone and Telegraph Company (AT&T) of being an "outlaw station" for violating trade licenses which permitted only AT&T stations to sell airtime on their transmitters. As a result of the AT&T interpretation a landmark case was heard in court, which even prompted comments from Secretary of Commerce Herbert Hoover when he took a public stand in the station's defense. Although AT&T won its case, the furor created was such that those restrictive provisions of the transmitter license were never enforced. In 1926, WJAZ in Chicago changed its frequency to one previously reserved for Canadian stations without getting permission to make the change, and was charged by the federal government with "wave piracy". The resulting legal battle found that the Radio Act of 1912 did not allow the U. S. government to require stations to operate on specific frequencies, and the result was the passage of the Radio Act of 1927 to strengthen the government's regulatory authority. While Mexico issued radio station XERF with a license to broadcast, the power of its 250 kW transmitter was far greater than the maximum of 50 kW authorized for commercial use by the government of the United States of America. Consequently, XERF and many other radio stations in Mexico, which sold their broadcasting time to sponsors of English language commercial and religious programs, were labelled as "border blasters", but not "pirate radio stations", even though the content of many of their programs could not have been aired by a US regulated broadcaster. Predecessors to XERF, for instance, had originally broadcast in Kansas, advocating "goat gland surgery" for improved masculinity, but moved to Mexico to evade US laws about advertising medical treatments, particularly unproven ones.
Еуропа
Еуропада Дания әлемдегі алғашқы радиостанцияға ие болды, ол халықаралық суларда мемлекеттік рұқсатсыз кемеден коммерциялық радио хабарларын таратуды жүзеге асырды (осы жағдайда – Дания). Бұл станция "Радио Меркур" деп аталды және 1958 жылдың 2 тамызында хабар таратуды бастады. Дания газеттерінде ол тез арада "пират радиосы" деп аталды. 1964 жылы Нидерландыда Radio Noordzee және TV Noordzee REM аралынан хабар таратуды бастады, ал Radio Veronica MV Norderney деп аталған, балық аулау траулеріне айналдырылған жаңа кемеге ие болды.
In Europe, Denmark had the first known radio station in the world to broadcast commercial radio from a vessel in international waters without permission from the authorities in the country to which it broadcast (Denmark in this case). The station was named Radio Mercur and began transmission on August 2, 1958. In the Danish newspapers it was soon called a "pirate radio". In the Netherlands in 1964 Radio Noordzee and TV Noordzee began broadcasting from the REM Island and Radio Veronica acquired a new ship, a converted fishing trawler named MV Norderney.
Ұлыбритания
1960 жылдары Ұлыбританияда бұл термин тек лицензиясы жоқ хабар таратушылардың мемлекеттік жиіліктерді рұқсатсыз пайдалануын ғана емес, сонымен қатар теңізде орналасқан, яғни зәкірленген кемелерде немесе теңіз платформаларында жұмыс істейтін радиостанциялардың тәуекелге толы қызметін де білдірді. Бұл термин бұрын Ұлыбритания мен АҚШ-та лицензиясыз құрлықтағы хабар таратушыларды, тіпті шекаралық хабар таратушыларды сипаттау үшін қолданылған (мысалы, 1940 жылғы британдық комедиялық фильмде рұқсатсыз телеарна туралы – «Band Waggon» – «пират станциясы» деген сөз тіркесі бірнеше рет қолданылады). Мұндай қызметтің жақсы мысалы Люксембург Ұлы Герцогтығында орналасқан «Радио Люксембург» болды. «Радио Люксембургтың» ағылшын тіліндегі кешкі хабарлары Люксембург лицензиясы бар хабар таратушылардан таратылды. Ұлыбританиядағы тыңдаушылар бастапқыда британдық General Post Office (GPO) берген сымсыз лицензияға сәйкес радиоларын тыңдады. Алайда, бұл сымсыз лицензияның шарттары бойынша, сымсыз телеграфия туралы заңға сәйкес рұқсатсыз хабарларды тыңдау қылмыс болып саналды, және бұл «Радио Люксембург» таратқан хабарларды да қамтыуы мүмкін. Сондықтан британдық билік үшін «Радио Люксембург» – «пират радиостанциясы» болды, ал оны тыңдаған британдық тыңдаушылар заң бұзды (бірақ «рұқсатсыз» термині ешқашан нақты анықталмағандықтан, бұл заңдық тұрғыдан сұр аймақ еді). Бұл британдық газеттерді станцияның хабарлар кестесін жариялауға немесе Fab 208 атты, жасөспірім қыздарға арналған британдық апталық журналды диджейлер мен олардың өмір салтын насихаттауға кедергі келтірмеді (Радио Люксембургтың толқын ұзындығы 208 метрді (1439, кейін 1440 кГц) құрады). Кейіннен «Радио Люксембургке» Ұлыбританияда лицензия талаптарын бұза отырып, басқа да белгілі пират станциялар қосылды, олардың ішінде «Радио Каролина» және «Радио Атланта» (кейін біріккеннен кейін тиісінше «Радио Каролина Солтүстік» және «Радио Каролина Оңтүстік» аталды), «Радио Лондон» және «Laser 558» бар. Олардың барлығы аумақтық шекарадан тысқары орналасқан кемелерден хабар таратты, сондықтан заңды болды. Мысалы, «Радио Джеки» (заңсыз хабар таратса да) ҚҚС-қа тіркелген, тіпті оның мекенжайы мен телефон нөмірі жергілікті телефон анықтамалықтарында жазылған. 1970 жылдарға қарай Ұлыбританиядағы пират радиосы көбінесе құрлықтағы хабар таратуға көшті, қалалар мен қалалардағы биік үйлерден хабар таратты.
In the 1960s in the UK, the term referred to not only a perceived unauthorized use of the state run spectrum by the unlicensed broadcasters but also the risk taking nature of offshore radio stations that actually operated on anchored ships or marine platforms. The term had been used previously in Britain and the US to describe unlicensed land based broadcasters and even border blasters (for example, a 1940 British comedy about an unauthorized TV broadcaster, Band Waggon, uses the phrase "pirate station" several times). A good example of this kind of activity was Radio Luxembourg located in the Grand Duchy of Luxembourg. The English language evening broadcasts from Radio Luxembourg were beamed by Luxembourg licensed transmitters. The audience in the United Kingdom originally listened to their radio sets by permission of a wireless license issued by the British General Post Office (GPO). However, under terms of that wireless license, it was an offence under the Wireless Telegraphy Act to listen to unauthorised broadcasts, which possibly included those transmitted by Radio Luxembourg. Therefore, as far as the British authorities were concerned, Radio Luxembourg was a "pirate radio station" and British listeners to the station were breaking the law (although as the term 'unauthorised' was never properly defined it was somewhat of a legal grey area). This did not stop British newspapers from printing programme schedules for the station, or a British weekly magazine aimed at teenage girls, Fab 208, from promoting the DJs and their lifestyle (Radio Luxembourg's wavelength was 208 metres (1439, then 1440 kHz)). Radio Luxembourg was later joined by other well known pirate stations received in the UK in violation of UK licensing, including Radio Caroline and Radio Atlanta (subsequently Radio Carolines North and South respectively, following their merger and the original ship's relocation), Radio London and Laser 558, all of which broadcast from vessels anchored outside of territorial limits and were therefore legitimate. Radio Jackie, for instance (although transmitting illegally), was registered for VAT and even had its address and telephone number in local telephone directories. By the 1970s, pirate radio in the UK had mostly moved to land based broadcasting, transmitting from tower blocks in towns and cities.
Географиялық аймақ бойынша пираттық радио
Бұл тақырып ұлттық аумақтарды, халықаралық суларды және халықаралық әуе кеңістігін қамтытындықтан, оны қарастырудың жалғыз тиімді жолы – әр ел, халықаралық сулар және халықаралық әуе кеңістігі бойынша жеке-жеке қарау. Заңдардың әртүрлі болуына байланысты, "пираттық радио" терминінің де түсіндірілуі едәуір өзгеріп отырады. 57 жыл бойы жұмыс істеген ең ұзақ пираттық радиостанция – 1965 жылдан 2022 жылға дейін Англияның Оңтүстік Йоркшир аймағындағы "Radio Britannia" болуы мүмкін.
Since this subject covers national territories, international waters and international airspace, the only effective way to treat this subject is on a country by country, international waters and international airspace basis. Because the laws vary, the interpretation of the term pirate radio also varies considerably. The longest running pirate radio station, at 57 years, may be Radio Britannia of South Yorkshire, England, from 1965 to 2022.
Насихаттық хабар тарату
Пропагандалық хабар таратуды тарату орнындағы үкімет рұқсат етуі мүмкін, бірақ оны қабылдау аймағының үкіметі қажетсіз немесе заңсыз деп санауы мүмкін. Ұлттық үкіметтердің басқа ұлттық үкіметтердің мүдделеріне қарсы жүргізген үгіт-насихаты, кіретін сигналды қабылдаудан алдын алу үшін бірдей жиіліктегі шуды тарататын радиокедергі станцияларын құруға әкелді. АҚШ Кеңес Одағына бағдарламаларын жібергенде, ол оларды кедергілеуге тырысты. 1970 жылы Ұлыбритания үкіметі Солтүстік теңізде, Англияның оңтүстік-шығысында орналасқан Mebo II моторлық кемесінде (MV) орналасқан Radio North Sea International коммерциялық станциясынан келетін хабарларды басу үшін кедергі беру құрылғысын пайдалануға шешім қабылдады. Осы сияқты ерекше хабар таратудың басқа мысалы – АҚШ Құрлық күзетінің кемесі USCGC Courier (WAGR 410), ол Грекияның Родос аралынан Америка Дауысының хабарларын таратып, оларды Кеңес блогы елдеріне жеткізді. Флорида штатының Ки-Уэст қаласының үстінен Кубаға бағытталған TV Martí телеарнасының хабарларын тарату үшін ауа шары қолданылды (Куба үкіметі сигналдарды кедергілейді). АҚШ Әуе күштерінің әскери хабар тарату ұшақтары Вьетнам, Ирак және көптеген басқа елдердің үстінен ұшып өтті.
Propaganda broadcasting may be authorized by the government at the transmitting site, but may be considered unwanted or illegal by the government of the intended reception area. Propaganda broadcasting conducted by national governments against the interests of other national governments has created radio jamming stations transmitting noises on the same frequency to prevent reception of the incoming signal. While the United States transmitted its programs towards the Soviet Union, which attempted to jam them, in 1970 the government of the United Kingdom decided to employ a jamming transmitter to drown out the incoming transmissions from the commercial station Radio North Sea International, which was based aboard the motor vessel (MV) Mebo II anchored off southeast England in the North Sea. Other examples of this type of unusual broadcasting include the USCGC Courier (WAGR 410), a United States Coast Guard cutter which both originated and relayed broadcasts of the Voice of America from an anchorage at the Greek island of Rhodes to Soviet bloc countries. Balloons have been flown above Key West, Florida, to support the TV transmissions of TV Martí, which are directed at Cuba (the Cuban government jams the signals). Military broadcasting aircraft have been flown over Vietnam, Iraq, and many other nations by the United States Air Force.
Әуесқойлық және екі жақты радиодағы пираттық
Лицензиялы радиоспектрді заңсыз пайдалану (кобдидағы CB ортасында контрабанда деп те аталады) кең таралған және бірнеше түрге ие. Лицензиясыз жұмыс істеу – Әсіресе, әуесқой радио және лицензияланған жеке байланыс қызметтері, мысалы, GMRS, жабдықты оған арналған спектр бөлігінде пайдалануды білдіреді, бірақ пайдаланушыға осы спектрде жұмыс істеуге лицензия жоқ (мұндай операторлар көбінесе мұндай радиотелефондарға арналған жабық пластикалық қаптамасынан «көпіршік қаптамасы пираттары» деп бейресми түрде танылады). Мысалы, АҚШ-тың GMRS жиіліктерінде пираттық әрекеттер кең таралған (кейбір бағалаулар бойынша GMRS пайдаланушылардың жалпы саны лицензияланған пайдаланушылар санын бірнеше есе асып түседі), мұндай пайдалану көбінесе пираттың әрекеті лицензия иесіне кедергі келтірген жағдайларда ғана тәртіпке салынады. Ерекше жағдай – бұрынғы АҚШ әуесқой операторы Джек Геррицен, күшін жойған KG6IRO шақыру белгісімен жұмыс істеген, ол FCC тарапынан лицензиясыз жұмыс істегені және қасақана кедергі келтіргені үшін сотталды. Бұның бір саласы – еркін жолақты пайдалану, заңды бөлінген жиіліктің жанындағы жиілікті пайдалану, көбінесе 27 МГц азаматтық радио байланысы үшін, өзгертілген немесе арнайы жасалған жабдықты пайдалану. Кездейсоқ кедергілер – Жеке байланыс құралдары сертификатталмаған елдерге әкелінген кезде жиі кездеседі. Мұндай кедергілер жиіліктердің қайшылығынан туындайды және кейде шешілмейтін кедергілерге байланысты қолданыстағы жолақты толығымен қайта бөлуді қажет етеді; мысалы, 2004 жылы Канадада АҚШ-тың FRS/GMRS радиоларын пайдаланушылардың кедергілеріне байланысты АҚШ-тың жалпы ұялы радио қызметінің жиіліктерін лицензиясыз пайдалануға рұқсат берілді, онда Канаданың Индустрия министрлігі кеңейтілген қызметті орналастыру үшін GMRS жиіліктеріндегі бірқатар лицензияланған пайдаланушыларды бос арналарға көшіруге мәжбүр болды. Қасақана немесе зұлым кедергілер – екі бағытты радионы басқа пайдаланушыларды мазалауға немесе байланысты тоқтатуға пайдалану. Мұндай мінез-құлық кеңінен қудаланады, әсіресе авиациялық радио немесе теңіз VHF радиосы сияқты маңызды қызметтерге кедергі келтіргенде. Заңсыз жабдықтар – Бұл заңсыз өзгертілген жабдықтарды немесе белгілі бір жолаққа сертификатталмаған жабдықтарды пайдалануды білдіреді. Мұндай жабдықтарға CB радиосы үшін заңсыз күшейткіштер, радиотелефондардың антенналарын немесе схемаларын өзгерту, еркін жолақты пайдалану үшін «экспорттық» радиоларды пайдалану немесе әуесқой радиоларды лицензиясы жоқ жолақтарда пайдалану жатады, олар әуесқой жабдықтары үшін сертификатталмаған. Теңіз VHF радио жабдықтарын құрлықтағы ұялы байланыс операциялары үшін пайдалану кейбір елдерде жиі кездеседі, өйткені теңіз VHF әдетте теңіз билігінің құзырында болғандықтан, оны жүзеге асыру қиын.
Illegal use of licensed radio spectrum (also known as bootlegging in CB circles) is fairly common and takes several forms. Unlicensed operation—Particularly associated with amateur radio and licensed personal communication services such as GMRS, this refers to use of radio equipment on a section of spectrum for which the equipment is designed but on which the user is not licensed to operate (most such operators are informally known as "bubble pack pirates" from the sealed plastic retail packaging common to such walkie talkies). While piracy on the US GMRS band, for example, is widespread (some estimates have the number of total GMRS users outstripping the number of licensed users by several orders of magnitude), such use is generally disciplined only in cases where the pirate's activity interferes with a licensee. A notable case is that of former United States amateur operator Jack Gerritsen operating under the revoked call sign KG6IRO who was successfully prosecuted by the FCC for unlicensed operation and malicious interference. A subcategory of this is free banding, the use of allocations nearby a legal allocation, most typically the 27 MHz Citizen's Band using modified or purpose built gear. Inadvertent interference—Common when personal communications gear is brought into countries where it is not certified to operate. Such interference results from clashing frequency allocations, and occasionally requires wholesale reallocation of an existing band due to an insurmountable interference problem; for example, the 2004 approval in Canada of the unlicensed use of the United States General Mobile Radio Service frequencies due to interference from users of FRS/GMRS radios from the United States, where Industry Canada had to transfer a number of licensed users on the GMRS frequencies to unoccupied channels to accommodate the expanded service. Deliberate or malicious interference—refers to the use of two way radio to harass or jam other users of a channel. Such behaviour is widely prosecuted, especially when it interferes with mission critical services such as aviation radio or marine VHF radio. Illegal equipment—This refers to the use of illegally modified equipment or equipment not certified for a particular band. Such equipment includes illegal linear amplifiers for CB radio, antenna or circuit modifications on walkie talkies, the use of "export" radios for free banding, or the use of amateur radios on unlicensed bands that amateur gear is not certified for. The use of marine VHF radio gear for inland mobile radio operations is common in some countries, with enforcement difficult since marine VHF is generally the province of maritime authorities.
Танымал мәдениетте
"The Boat That Rocked", "Pump Up the Volume" және "On the Air Live with Captain Midnight" фильмдері, сондай-ақ "People Just Do Nothing" телесериалы пираттық радио әлемінде өтеді, ал "Born in Flames" фильмінде пираттық радиостанциялар жер астындағы саяси қозғалыстың бір бөлігі ретінде бейнеленеді. "Jet Set Radio" және оның жалғасы "Jet Set Radio Future" видео ойындарының оқиғасы да пираттық радио шамасымен байланысты.
The films The Boat That Rocked, Pump Up the Volume, and On the Air Live with Captain Midnight, as well as the TV series People Just Do Nothing are set in the world of pirate radio, while Born in Flames features pirate radio stations as being part of an underground political movement. Pirate radio is also a central plot point of the video game Jet Set Radio and its sequel Jet Set Radio Future.