Варина-Энон көпірі: Джеймс өзеніндегі кабельдік көпір

Кіріспе

Варина Энон көпірі – Вирджиния штатының Ричмонд қаласына жақын Хенрико округі мен Хопвелл қаласына жақын Честерфилд округі арасындағы Голланд Gap маңындағы Джеймс өзені арқылы 295-ші мемлекетаралық тас жолын өтетін кабельді көпір. Ол 1990 жылдың шілдесінде қозғалысқа ашылды. Варина Энон көпірінде алты жолақ бар (әр бағытта үш жолақтан), толық оң және сол жақ иықтарымен, 150 фут (46 м) тік навигациялық кеңістік және 630 фут (192 м) көлденең навигациялық кеңістікпен жабдықталған. Көпір Ричмонд портына апаратын кеме жүретін арнаны көмкеріп өтеді. Көпірдің жалпы ұзындығы 4680 фут (1426 м) құрайды. Көпірге Вирджиния Көлік департаменті (VDOT) иелік етеді және күтіп ұстайды. Ол Хенрико округінің бұрынғы округ орталығы Варина, солтүстік жағында орналасқан, және Честерфилд округінің оңтүстік жағындағы шағын Энон қауымдастығының құрметіне аталған. Бұл көпір 1993 жылғы торнадодан зардап шекті, сол торнадо Вирджиния штатының Петербург қаласының тарихи ауданының жартысын, жақын орналасқан Колониал Хайтс қаласындағы «Уол-Март» дүкенін және Хопвелл қаласының бір бөлігін қиратқан еді.

Бетоннан жасалған арқанды көпір: жаңа жоба

Бұл жоба кеме қатынасы арнасын тазалау үшін қажетті биіктік деңгейіне байланысты таңдалды, бірақ 1977 жылы SS Marine Floridian кемесінің Джордан нүктесінде Бенджамин Харрисон көпіріне соқтығысқаннан кейін, қозғалмалы көпір (көпірдің ашылатын бөлігі) конфигурациясынан қашуға күшті ниет болды. Сол күрделі көпір құрылымы бір жылдан астам уақыт бойы пайдаланылмады. 157 фут (48 м) биіктіктегі Варина Энон көпірі ашылғанда Вирджиния штатындағы ең биік көпір болды; қазір ол үшінші орында, ал 225 фут (69 м) биіктіктегі АҚШ 460/Corridor Q көпірі (Бьюкенен округі мен Пайк округі, Кентукки арасындағы Grassy Creek үстінен салынған, 2016 жылы ашылды) және 175 фут (53 м) биіктіктегі Вирджиния Smart Road жолын Wilson Creek үстінен өткізетін Wilson Creek көпірі (Монтгомери округінде, 2001 жылы ашылды) одан биік. Оның дизайны Делавэр штатындағы сенатор Уильям В. Ротт-младший атындағы көпірге ұқсас, ол Варина Энон көпірінен 5 жыл кейін салынған.

Қаңғыбас сокольдер бағдарламасы

Шығыс Вирджинияда бұрыннан-ақ сирек кездесетін құстар, әсіресе бүркіттер мен саябақ соқырлар мекендейді. Вирджиния көлік департаменті (VDOT) кейбір биік көпірлердің құрылысының биік жартастар мен ағаштардағы ұялау орталарына ұқсас екенін анықтады. Осы сирек құстар үшін бірнеше көпірлерде ұя салынған қоралар орнатылды. Қазіргі таңда көпірлердегі жұптар Вирджиниядағы саябақ соқырлар популяциясының шамамен 30 пайызын құрайды. 2003 жылдың көктемінде, жойылу қаупі төніп тұрған түрлерге және VDOT-тың экологиялық күш-жігеріне үлкен жеңіс болып, онға жуық саябақ соқыр балапаны дүниеге келді. Көпшілігі VDOT көпірлеріндегі ұяларынан алынып, табиғи ортасына қайта жіберілді. Сол көктемде Джеймс өзені арқылы өтетін 156-шы мемлекеттік тас жолындағы Бенджамин Харрисон көпірінде үш балапан немесе «айаз» іздеу мақсатында жабдықталған передатчикпен белгіленді, ал екеуі Шенноа ұлттық паркіне жіберілді. Экологтар мүмкіндігі болғанда, балапанды ата-анасымен қалдыруды жөн көреді, бірақ құстарды жабайы табиғатқа жібергенде тірі қалу мүмкіндігі жоғары. Бір қызығушылық – ұшуды үйренетін соқыр көпірге немесе тіпті төмендегі суға құлап, жарақат алуы мүмкін. Көпір қызметкерлері Уильям мен Мэри колледжінің Табиғатты сақтау орталығын құстардың қозғалысы туралы хабардар етеді. Саябақ соқырлар 1970 жылы «Жойылу қаупі төніп тұрған түрлерді сақтау туралы» заңға сәйкес федералды түр ретінде тізілген. Сол кезде шығыста олардың саны дерлік болмады, ал елдің қалған бөлігінде популяция 80-90 пайызға төмендеді. 1970 жылдардан бастап, көбейіп жатқан популяцияларды қалпына келтіру және түрлерді сақтау үшін ұлттық деңгейде күш-жігер жұмсалды. Соңғы 30 жылда олардың саны VDOT сияқты сақтау шараларының арқасында едәуір артты. Бүгінде АҚШ пен Канадада 1500-ден астам көбелек жұптары саналып шықты. АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметімен, Вирджинияның ойын және ішкі су шаруашылығы департаментімен және Табиғатты сақтау орталығымен бірге VDOT әрбір көпірдегі соқырларды бақылап, олардың және олардың мекендеу орындарының жақсы жағдайда екеніне көз жеткізеді. VDOT тіпті құрылыс және көпір бөлімі үшін соқырларға қатысты ерекше шарттарды белгіледі, өйткені ол басқа ұялау орындарын анықтауды жалғастыруда. VDOT-тың күтіміндегі 10 көпірге, соның ішінде Варина Энон көпіріне ұя салынған арқасында, жойылу қаупі төніп тұрған саябақ соқырлар – әлемдегі ең жылдам құстар – Вирджинияның шығыс жағалауының үстінен қайтадан биікке көтерілді. Вирджиниядағы саябақ соқырларды қалпына келтіруде атқарған маңызды рөлі үшін VDOT 1998 жылы Федералдық автомобиль жолдары басқармасының «Қоршаған ортаны қорғау және жақсарту» санатындағы үздік сыйлығын алды.

Eastern Virginia has long been a habitat for endangered birds, notably eagles and peregrine falcons. The Virginia Department of Transportation (VDOT) has come to learn that some of its high bridge structures closely match their preferred nesting environment on cliff faces and in high trees. In an award winning program, nesting boxes for these rare birds were established in several bridges. Bridge pairs now represent approximately 30 percent of the Virginia peregrine falcon population. In a major victory for the endangered species, and VDOT's environmental efforts, in the spring of 2003, nearly a dozen peregrine falcon chicks were hatched. Most were taken from their nesting boxes on various VDOT bridges for banding and release to their natural habitat. That spring, three chicks or "eyases" on the Benjamin Harrison Bridge on State Route 156 over the James River were banded with a transmitter for tracking purposes, and two were released at Shenandoah National Park. Environmentalists like to leave one chick with its parents when possible, but the birds have a better chance of staying alive when released in the wild. One concern is that a falcon learning to fly may not survive a fall onto a bridge or even the water below. Bridge employees keep the Center for Conservation Biology at the College of William and Mary informed of the birds' movements. Peregrine falcons were listed as federally endangered in 1970 under the Endangered Species Conservation Act. At that time, there were virtually none in the east, and the population in the rest of the country had fallen by 80 to 90%. Beginning in the 1970s, a national effort was undertaken to recover breeding populations and to restore the species. Their population has significantly recovered over the past 30 years, thanks to conservation efforts such as VDOT's. Today, more than 1,500 breeding pairs have been counted in the U. S. and Canada. Along with the U. S. Fish and Wildlife service, the Virginia Department of Game and Inland Fisheries and the Conservation Center, VDOT monitors the falcons on each bridge to ensure they and their habitat are doing well. VDOT has even established falcon specific contract requirements for the Structure and Bridge Division as it continues to identify other nesting sites. Through placement of nesting boxes on 10 bridges maintained by VDOT, including the Varina Enon Bridge, the endangered peregrine falcons—considered the world's fastest birds—once again fly high over Virginia's eastern seaboard. Because of the significant role it played in the recovery of the peregrine falcon in Virginia, VDOT earned the 1998 Federal Highway Administration Excellence Award in the category of Environment Protection and Enhancements.