Кіріспе

Фламанд ғалымы және дипломаты (1522–1592)

Огиер Жизелин де Бусбек (1522 жылы Коминде дүниеге келген – 29 қазан 1592 жылы Сен-Жермен-су-Кейлиде қайтыс болған; Аугерий Жизельнюс Бусбекюс), кейде Аугиер Жизлен де Бусбек, 16 ғасырдағы фламанд жазушысы, дәрі-дәрмектерді зерттеуші және үш Австрия монархының қызметінде болған дипломат. Ол Осман империясының Константинопольдегі елшісі қызметін атқарды және 1581 жылы ол жерде өткізген уақыты туралы "Itinera Constantinopolitanum et Amasianum" атты кітабын жариялады, ол 1595 жылы "Turcicae epistolae" немесе "Түрік хаттары" деген атаумен қайта жарияланды. Оның хаттарында крим готикасының – сол кезде Қырымның шалғай аймақтарында сөйленген герман тілінің диалектісінің – сақталған жалғыз сөздігі бар. Ол батыс Еуропаға лала гүлдерін әкелген және олардың атын тағайындаған адам ретінде танылады.

Алғашқы жылдар

Ол Лор де Бусбек, Жорж Жизелин және оның сүйіктісі Кэтрин Хеспильдің заңсыз ұлы ретінде дүниеге келді, бірақ кейіннен оның тегі заңдастырылды. Ол Бусбек замкісінде (қазіргі Бусбек, Норд, Франция) өсті, Вервик және Коминде білім алды, бұл кезде олар Испанияның Батыс Фландриясының құрамында болған, Киелі Рим империясының провинциясы. Бусбектің зиялылық қабілеттері оны 1536 жылы Огие Жислейн де Комин атымен Лёвен университетінде латын тіліндегі оқуға баулыды. Одан кейін ол Солтүстік Италиядағы бірнеше танымал университеттерде оқыды, оның ішінде Венецияда Эгнациодан дәріс алды. Әкесі мен атасының жолын қуа отырып, Бусбек қоғамдық қызметке қадам басты. Ол шамамен 1552 жылы болашақ Киелі Рим императоры Фердинанд I сарайында жұмыс істей бастады. 1554 жылы ол Англия королевасы Мэри Тюдордың Испанияның Филипп II-ге Уинчестерде үйленуіне байланысты Англияға жіберілді.

Түркиядан кейінгі өмір

1562 жылы Түркиядан оралғаннан кейін, ол Венадағы император Фердинандтың сарайында кеңесші болып, болашақ император Максимилиан II-нің ұлдары, яғни немерелеріне ұстаздық етті. Бусбек мансабын Максимилианның қызы, француз королі Карл IX-ның жесірі, Австрияның Елизаветасына қамқорлық жасаумен аяқтады. Ол Австрия монархиясына қызметін жалғастырды және Рудольф II атынан француз дін соғыстарының қалыптасуын бақылады. Соңында, 1592 жылы, өмірінің соңына таяп, Париждің сыртындағы Мантестегі резиденциясын тастап, туған жері – Батыс Фландрияға қайтуға шешім қабылдады. Бірақ Руан маңында Католик лигасының мүшелері оған шабуыл жасап, тонады. Ол бірнеше күннен кейін дүние салды. Оның денесі қайтыс болған жеріне жақын Сен-Жермен-су-Кейлидегі сарай шіркеуіне жерленді, ал жүрегі балсамдалып, Бусбеккедегі отбасылық қабірға жіберілді.