Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
20 ғасырдағы канадалық католик кардиналы
20th century Canadian Catholic cardinal
Морис Рой (25 қаңтар 1905 – 24 қазан 1985) – Рим католик шіркеуінің канадалық кардиналы. Ол 1947 жылдан 1981 жылға дейін Квебек архиепископы қызметін атқарды және 1965 жылы кардинал дәрежесіне көтерілді.
Maurice Roy (January 25, 1905 – October 24, 1985) was a Canadian Cardinal of the Roman Catholic Church. He served as Archbishop of Quebec from 1947 to 1981, and was elevated to the cardinalate in 1965.
Ерте өмір
Рой Квебек қаласында үш баланың бірі ретінде дүниеге келді. Оның әкесі судья, Лаваль университетінің құқық факультетінің деканы және Морис Дюплессистің досы болған. Анасы ақын Наполеон Легендренің ұрпағынан тараған. Алғашқыда үйде оқытылған ол, 1915-1923 жылдар аралығында Квебек семинариясын бітіргеннен кейін 1927 жылдың 12 маусымында епископ Жозеф Брунодан дін қызметкері болып тағайындалды. 1927 жылы Лаваль университетінен теология бойынша лиценциат алды, содан кейін Римдегі Анжеликумда оқып, 1929 жылы философия докторы ғылымын қорғады. 1929-1930 жылдары Сорбонна мен Париждегі Католик институтында білім алды. Содан кейін Рой 1939 жылға дейін Квебектің Үлкен семинариясында догматикалық және сакраменталды теология, сондай-ақ апологетика пәндерін оқытты. 1935-1937 жылдары Лаваль университетінде, ал Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада армиясында капеллан қызметін атқарды. 1939-1943 жылдары Ұлыбританияда, Италияда, Францияда, Бельгияда, Нидерландыда және Германияда қызмет етіп, полковник шынжырғысына жетті. Соғыста капеллан ретінде көрсеткен "өте батыл мінез-құлқы" үшін Британ империясы орденімен марапатталды. 1945 жылы Канадаға оралғаннан кейін Рой оқытушылық қызметін қайта бастады және сол жылдың желтоқсан айында семинарияның басшысы болып тағайындалды.
Roy was born in Quebec City as one of three children. His father was a judge, the dean of the faculty of law at the University of Laval, and a friend of Maurice Duplessis. His mother was a descendant of the poet Napoléon Legendre. Initially homeschooled, he was ordained to the priesthood by Bishop Joseph Brunault on June 12, 1927 after attending the Seminary of Quebec from 1915 to 1923. He obtained his licentiate in theology from the Université Laval in 1927, and then studied at the Angelicum in Rome, receiving a doctorate in philosophy in 1929. From 1929 to 1930, he attended the Sorbonne and the Catholic Institute in Paris. Roy then taught dogmatic and sacramental theology and apologetics at Quebec's Grand Seminary until 1939. He worked as a chaplain to the University of Laval (1935–1937) and to the Canadian Army during World War II. He served in the United Kingdom, Italy, France, Belgium, the Netherlands, and Germany from 1939 to 1943 and attained the rank of colonel. He was awarded the Order of the British Empire for his "extremely courageous conduct" as a chaplain in the war. Resuming his teaching posts upon his return to Canada in 1945, Roy was named superior of the seminary in December of that same year.
Епископ
1946 жылғы 22 ақпанда Рой Папа Пий XII-нің бұйрығымен Трои-Ривьер епископы болып тағайындалды. Рой келесі мамырдың 1-де кардинал Жан Мари Родриг Вильнёвтен, OMI, епископтық киелену рәсімін алды, ал Альбини Лафортон және Артур Дувилл епископтары Нотр-Дам кафедральдік базиликасында бірге киелендірушілер болды. Оның епископтық ұраны "In nomine Jesu" болды. Рой сол жылдың 8 маусымында Канада католик әскери викариатының епископы болды және 1982 жылғы 12 наурызда отыз бес жыл қызметтен кейін лауазымынан бас тартты.
On February 22, 1946, Roy was appointed Bishop of Trois Rivières by Pope Pius XII. Roy received his episcopal consecration on the following May 1 from Cardinal Jean Marie Rodrigue Villeneuve, OMI, with Bishops Albini Lafortune and Arthur Douville serving as co consecrators, in the Cathedral Basilica of Notre Dame. His episcopal motto was In nomine Jesu. Roy became Bishop of the Catholic Military Vicariate of Canada on June 8 of the same year, later resigning from the post on March 12, 1982, after thirty five years of service.
Архиепископ
Ройдің бірінші епископтыққа тағайындалғанынан бір жылдан сәл кейін, 1947 жылғы 2 маусымда Папа Пий оны Квебек архиепискобы етіп тағайындады. 1956 жылғы 24 қаңтарда Квебек шіркеулік дәрежеге көтерілгеннен кейін ол Канада шіркеуінің приматы атанды. Рой 1949 жылы Әйіпті Силвестрдің айтылған кереметтерін сынап, 1955 жылы Жорж Анри Левеск діни қызметкерінің Парламентте отыруына тыйым салды, себебі мұндай лауазымдағы дін қызметкері шіркеуге ұят келтіруі мүмкін деп қорқыды. Екінші Ватикандық сойылына (1962–1965) қатысқан Рой, 1965 жылғы 22 ақпандағы консисторияда Папа Павел VI оны Nostra Signora del Ss. Sacramento e Santi Martiri Canadesi кардинал-диаконы етіп тағайындады. 1967 жылғы 6 қаңтарда ол Лейктер жөніндегі Пап кеңесінің және Әділет және бейбітшілік жөніндегі Пап кеңесінің бірінші президенті, ал 1973 жылғы 11 қаңтарда – Отбасы жөніндегі Пап кеңесінің бірінші президенті болды. Лейктер жөніндегі және Әділет және бейбітшілік жөніндегі Пап кеңесінің президенті ретінде, Папа Павел VI 1971 жылғы 14 мамырдағы «Octogesima adveniens» апостолдық хатын Ройға жолдады, ол «Rerum novarum» жорамының сексен жылдығын атап өтіп, әділетсіздік жағдайларына жауап берудегі лайктер мен жергілікті шіркеулердің рөлін талқылады. 1971 жылы Рой Канада орденінің серігі болды және 1976 жылғы 16 желтоқсанда үш Куриялық лауазымынан қатар кетті. Ол 1978 жылғы тамыз және қазан айларында өткен конклавтарда кардинал сайлаушысы болды және 1981 жылғы 20 наурызда Квебек архиепискобы қызметінен шеттеді.
A little over a year after Roy's first episcopal appointment, Pope Pius raised him to Archbishop of Quebec on June 2, 1947. He was made Primate of the Canadian Church upon Quebec's elevation to that ecclesiastical rank on January 24, 1956. Roy condemned the supposed miracles of Saint Sylvestre in 1949, and prohibited Fr. Georges Henri Lévesque from sitting on Parliament in 1955, fearing that a priest with such a position would bring embarrassment to the Church. Participating in the Second Vatican Council (1962–1965), Roy was created Cardinal Priest of Nostra Signora del Ss. Sacramento e Santi Martiri Canadesi by Pope Paul VI in the consistory of February 22, 1965. He was named the first President of the Pontifical Council for the Laity and of the Pontifical Council for Justice and Peace on January 6, 1967, and then first President of the Pontifical Council for the Family on January 11, 1973. As President of the Pontifical Council for the Laity and of the Pontifical Council for Justice and Peace, it was to Roy, that Pope Paul VI addressed his apostolic letter of 14 May 1971, Octogesima adveniens commemorating the eightieth anniversary of Rerum novarum and discussing the role of the laity and local churches in responding to situations of injustices. In 1971 Roy was made a Companion of the Order of Canada, and he resigned all three of his Curial posts on December 16, 1976. He was a cardinal elector in the conclaves of August and October 1978, and stepped down as Quebec's archbishop on March 20, 1981,