Монреальдік Әулие Андре Бессеттің өмірі мен қасиеттері
André Bessette
Әйгілі канадалық қасиетті Әндре Бессет – Монреаль қаласының тұрғыны, мыңдаған емделуге көмектескен қасиетті Джозефке адал дін өкілі. Әулие ретінде танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық католик бауырлас және әулие Андре Бессет, C. S. C. (туған Альфред; 9 тамыз 1845 – 6 қаңтар 1937), көбінесе бауырлас Андре деп танылады және қасиеттілікке көтерілгеннен кейін Монреальдік Андре әулиесі ретінде белгілі, Қасиетті Крест конгрегациясының діндар бауырласы және француз канадалықтары арасындағы католик шіркеуінің маңызды тұлғасы болды. Ол қасиетті Жозефке деген ықыласымен байланысты мыңдаған жазылған емделулерге автор болады. Бессет 1978 жылы құрметті деп жарияланды және 1982 жылы Папа Иоанн Павел II оны мақұлдады. Папа Бенедикт XVI 2010 жылдың 19 ақпанында Бессеттің әулиелік декретін бекітті, ал ресми қасиеттілікке көтеру рәсімі 2010 жылдың 17 қазанында өтті. Ол Конфедерациядан кейін қасиетті деп жарияланған алғашқы канадалық.
Canadian Catholic brother and saint
André Bessette, C. S. C. (born Alfred; 9 August 1845 – 6 January 1937), commonly known as Brother André and since his canonization as Saint André of Montreal, was a lay brother of the Congregation of Holy Cross and a significant figure of the Catholic Church among French Canadians. He is credited with thousands of reported healings associated with his pious devotion to Saint Joseph. Bessette was declared venerable in 1978 and was beatified by Pope John Paul II in 1982. Pope Benedict XVI approved the decree of sainthood for Bessette on 19 February 2010, with the formal canonization taking place on 17 October 2010. He is the first Canadian living after Confederation to be canonized.
Ерте өмір
Ол Альфред Бессетте Канаданың шығысындағы (Квебек) Мон-Сен-Грегор қаласында, Монреальдің оңтүстік-шығысында орналасқан шағын қалада дүниеге келді. Оның әкесі Исаак Бессетте ағаш шебер және ағаш кесуші болған, ал анасы Клотильда Фуази Бессетте балаларының біліміне қадағалау жасады. Бессетте 12 баланың сегізіншісі болды, олардың төртеуі нәресте шағында қайтыс болды. Туған кезде Бессетте соншалықты әлсіз болғандықтан, келесі күні дін қызметкері оны шұғыл түрде "шартты" қағидамен крещение рәсіміне қабылдады. 1849 жылы жұмыс таппай, отбасысы кедейлікте өмір сүргендіктен, Бессеттің әкесі Квебек штатының Фарнхэм қаласына ағаш кесуге жұмыс істеуге көшті, бірақ көп ұзамай құлаған ағаштан қаза тапты. Бессетте тоғыз жас болды, ал анасы 40 жасында он баламен жалғыз қалды. Клотильда үш жыл ішінде туберкулезден қайтыс болды, ал Бессетте он екі жасында жетім қалды. Анасы қайтыс болғаннан кейін Бессетте Квебек штатының Сен-Сезар қаласындағы Тимоти және Розали Надолар күтіміне берілді. Надо отбасымен бірге Бессетте шіркеу пасторы Андре Провансал өткізген катехизис сабақтарына қатысты. Осы сабақтар барысында Бессетте өмір бойына екі құлшынысын дамытты: Әйін Жүсіп және Мәсіхтің азаптары. 1858 жылдың маусым айында 12 жасында Бессетте Сен-Иасинт диоцезінің епископы Жан-Шарль Принс қабылдады. Бессетте 14 жасқа келгенде Надолар оны мектепке жіберді. Бірақ Бессетте көп ұзамай мектептен алынды, өйткені ол тек өзін тануын және атын жазуды ғана үйренді, екеуі де қиындықпен болды. Тимоти Надо жетім баланың біліміне мұқтаждық жоқ деп, Бессеттен жұмысшы дайындауды көздеді. Бессетте көп ұзамай Надолардан кетіп, Сен-Сезар қаласының мэрі Луи Уиметке тапсырылды. Уиметтер отбасында Бессетте түрлі, бірақ қысқа мерзімді жұмыстар істеді: фермер, қалайы шебер, темірші, дөңгелек жасаушы, аяқ киім тігуші және нан пісіруші. Бірақ Бессетте физикалық тұрғыдан әлсіз болғандықтан ешқайсысын ұзақ атқара алмады. Жұмыс іздеп, Бессетте 18 жасында Коннектикут штатының Мусуп қаласына көшіп, Коннектикут және Род-Айленд штатарындағы тоқыма фабрикаларында жұмыс істеген туыстарына қосылды. Бессетте 1867 жылы Канада Конфедерациясы құрылғаннан кейін Канадаға оралды.
He was born Alfred Bessette in Mont Saint Grégoire, Canada East (Québec), a small town situated southeast of Montreal. His father, Isaac Bessette, was a carpenter and lumberman, while his mother, Clothilde Foisy Bessette, saw to the education of the children. Bessette was the eighth of 12 children, four of whom died in infancy. At birth, Bessette was so frail that the curé baptized him "conditionally" in an emergency ritual the following day. In 1849, with employment scarce and his family living in poverty, Bessette's father moved to Farnham, Quebec to work as a lumberman, but was shortly thereafter killed by a falling tree. Bessette was nine years old, and his mother, at 40, remained with ten children in her care. Clothilde died of tuberculosis within three years, and Bessette became orphaned at the age of twelve. Following his mother's death, Bessette was placed under the care of Timothée and Rosalie Nadeau of Saint Césaire, Quebec. While with the Nadeau family, Bessette attended catechetical lessons taught by his parish's pastor, André Provençal. It was during these lessons that Bessette developed his two lifelong devotions: Saint Joseph and the Passion of Christ. In June 1858, at age 12, Bessette was confirmed by Bishop Jean Charles Prince of the Diocese of Saint Hyacinthe. When Bessette was 14, the Nadeaus sent him to school. However, Bessette was soon removed from school, having only learned to read and sign his name, both with difficulty. Timothée Nadeau intended to train Bessette as a labourer, seeing no need for an orphan to be educated. Bessette soon left the Nadeaus and was brought in by Louis Ouimet, the mayor of Saint Césaire. While living with the Ouimet family, Bessette had a series of short lived occupations, working as a farmer, tinsmith, blacksmith, wheelwright, cobbler, and baker, all of which Bessette was too physically weak to sustain. Searching for work, Bessette moved to Moosup, Connecticut at the age of 18, where he joined several of his relatives in work at textile mills across Connecticut and Rhode Island. Bessette returned to Canada in 1867 following the Canadian Confederation.
Бағыштануға шақыру
Оның пасторы Андре Провансал жас жігіттің берілгендігі мен жомарттығына назар аударды. Ол Бессетті Монреальдегі Қасиетті Крест конгрегациясына ұсынуға шешім қабылдады, сонымен қатар басшыға "Мен сізге қасиетті адамды жіберіп отырмын" деп хат жазды. Колледжде жұмыс істеген кезде Бессет ауруларға көмек көрсетуді бастады. Өмірбаясын жазған Леонард Фоули: "Оның Әйгілі Жүсіпке деген терең сенімі, оны ауруға шалдыққандардың барлығына оның құлшынысын ұсынуға шабыс жасады" деп жазды. Ағамыз ауруларды колледж шамдарының бірінен алынған маймен сүрді. Адамдар Бессет пен Әйгілі Жүсіптің дұғаларының арқасында жазылғанын айтты және олардың дұғалары естілгені үшін шүкіршілік білдірді. Бессет тіпті эпидемия кезінде де осы жазылулардың ешқайсысына ешқандай құрмет көрсетуден бас тартты. 1924 жылы Бессеттің шағын ғибадатханасының жанында, тау беткейінде Әйгілі Жүсіп ораториясы деп аталатын базиликаның құрылысы басталды.
The pastor of his parish, André Provençal, noticed the devotion and generosity of the young man. He decided to present Bessette to the Congregation of Holy Cross in Montreal, writing a note to the superior, "I'm sending you a saint." While working at the college, Bessette began to minister to the sick. Biographer Leonard Foley wrote that "his great confidence in Saint Joseph inspired him to recommend the saint's devotion to all those who were afflicted." The brother also rubbed the sick with oil taken from one of the college's lamps. People claimed that they had been cured through the prayers of Bessette and Saint Joseph, and they were grateful their prayers had been heard. Bessette steadfastly refused to take any credit for these cures, even during an epidemic. In 1924 construction of a basilica named Saint Joseph's Oratory began on the side of the mountain, near Bessette's chapel.
Өлім және қасиетті деп жариялану жолы
Бессет 1937 жылғы 6 қаңтарда 91 жасында қайтыс болды. Оның табынынан миллиондай адам өтті. Бессеттің денесі ол салған шіркеуде жатыр. Оның денесі Ораторияның Бас шіркеуінің астында салынған қабірде жатыр, бірақ оның жүрегі сол Ораториядағы реликвия сақталатын қорында сақталған. Жүрек 1973 жылғы наурыз айында ұрланған, бірақ 1974 жылғы желтоқсанда қылмыстық адвокат Фрэнк Шуфидің көмегімен табылды. 1950 жылғы 20 шілдеде Бессетті әулие ету ісі басталды. 1982 жылғы 23 мамырда Иоанн Павел II оны бақытты деп жариялады. Әлемнің көп бөлігінде 6 қаңтарда Әулие Андреге арналған міндетті емес естелік күні белгіленген. Оның естелік күні Канадада 7 қаңтарда тойланады. 2009 жылғы 19 желтоқсанда Папа Бенедикт XVI Бессеттің шаفاعәті арқасында екінші керемет оқиғаның орын алғанын мойындаған жарлық шығарды, ал 2010 жылғы 17 қазанда оны ресми түрде әулие деп жариялады. Бессет – Нотр-Дам университетін құрған Қасиетті Крест орденінің алғашқы әулиесі болды.
Bessette died on January 6, 1937, at the age of 91. One million people filed past his coffin. The remains of Bessette lie in the church he helped build. His body lies in a tomb built below the Oratory's Main Chapel, except for his heart, which is preserved in a reliquary in the same Oratory. The heart was stolen in March 1973, but was recovered in December 1974 with the help of criminal lawyer Frank Shoofey. A cause for Bessette's beatification was opened on July 20, 1950. He was beatified by Pope John Paul II on May 23, 1982. Saint André is commemorated in most of the world by an optional memorial on January 6. His memorial is celebrated in Canada on January 7. On December 19, 2009, Pope Benedict XVI promulgated a decree recognizing a second miracle at Bessette's intercession, and on October 17, 2010, formally declared sainthood for him. Bessette was the first saint of the Congregation of Holy Cross, the same religious order that founded the University of Notre Dame.