Екінші дүниежүзілік соғыстағы 91-ші әуе десанттық дивизиясы

Кіріспе

91-ші әуе десанттық дивизиясы (неміс 91. Luftlande Infanterie Division) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы Германия армиясының жаяу әскері дивизиясы.

Тарих

Дивизия бастапқыда әуе десанттық дивизиясы (Luftlandedivision) ретінде құрылды, ұшақпен тасымалдануға (яғни, тек жеңіл артиллерия мен азау ауыр қару-жарақпен) дайындалып, Скандинавиядағы «Танне Ост» операциясына қатысуы жоспарланған, бірақ ол операция орындалмады. Атауына қарамастан, 91-ші дивизия іс жүзінде Heer құрамындағы тұрақты бөлім болды және өзінің барлық тарихында дәстүрлі жаяу әскер дивизиясы ретінде қызмет етті. 1944 жылдың қаңтар айында Баумхолдер аймағында генерал-лейтенант Бруно Ортнер басшылығымен резервтік орталықтардан шақырылған қызметкерлердің негізінде құрылған дивизияның басшылығы генерал-лейтенант Вильгельм Фаллейге берілді. Ол фон дер Хейдтенің 6-шы парашют полкімен және 100-ші танктық резервтік және оқу батальонымен бірге Котентин түбегіне көшірілді. Батальонда жаудан алынған француздық жеңіл танктері болды және дивизия неміс әскерінің 7-ші армиясының құрамына қосылды. АҚШ-тың 82-ші және 101-ші әуе десанттық дивизияларының қону аймақтарында орналасқан дивизия Сент-Мари-дю-Монт маңында ауыр шайқастарға қатысты. Дивизия командирі Фаллей, қамауға түскенде қаза тапты. Уақытша генерал-майор Бернард Клостеркемпер басшылығына берілген дивизия, Юта жағалауындағы Карентанға шабуыл жасаған АҚШ-тың 4-ші жаяу әскер дивизиясын тоқтатуға тырысты, бірақ оның 1058-ші гренадер полкі дерлік толығымен жойылды. Нормандияға одақтас әскерлердің басып кіргеніне екінші аптада 91-ші дивизия көптеген шығындарға ұшырады және бөлім ретінде жауынгерлік қабілетін жоғалтты. Қазіргі күштерімен ол 77-ші жаяу әскер дивизиясына, содан кейін 243-ші жаяу әскер дивизиясына қосылды. Корпус фон Шлибан Чербургті қорғады, онда оның қалған күштерінің көп бөлігі американдықтарға тұтқынға түсті. Полковник Евгений Кониг басқаратын дивизияның қалдықтары оңтүстікке қашып кетті. Дивизияны тарату туралы ұсынысқа қарамастан, Армия Жоғарғы Басшылығы (Oberkommando des Heer, OKH) оны қайта құруды шешті, резервтік батальондарды қосып, тамыздың басында қайтадан майданға жіберді. Реннді генерал-лейтенант Джордж С. Паттонның 3-ші армиясынан қорғағанда, дивизия тағы да ауыр шығындарға ұшырады және күші азайды. Неміс әскері Зигфрид желісіне шегінген кезде, ол 275-ші және 344-ші жаяу әскер дивизияларының қалдықтарымен біріктіріліп, 344-ші халықтық гренадерлік дивизиясын құрады.

The division was originally formed as an air landing division (Luftlandedivision) trained and equipped to be transported by aircraft (i. e. having only light artillery and few heavy support weapons) to take part in Operation Tanne Ost, an aborted airborne operation in Scandinavia. Despite its name, the 91st in practice was a regular Heer unit and spent its entire existence as a conventional infantry division. Formed in the Baumholder area from replacement center personnel in January 1944 under the command of Generalleutnant Bruno Ortner, its command was transferred to Generalleutnant Wilhelm Falley and moved to the Cotentin peninsula with von der Heydte's 6th Parachute Regiment and 100th Panzer Replacement and Training Battalion, armed with captured French light tanks, attached as part of the German 7th Army. Located within the landing zones of both the U. S. 82nd and 101st Airborne Divisions, it saw heavy fighting around Sainte Marie du Mont. Falley, the divisional commander, was killed when he drove into an ambush. Placed under the temporary command of Generalmajor Bernard Klosterkemper, It attempted to block the U. S. 4th Infantry Division's advance off Utah Beach at Carentan where its 1058th Grenadier Regiment was all but destroyed. After the second week of the Allied invasion of Normandy the 91st had suffered so many casualties it was no longer considered combat effective as a unit. Now at battle group strength, it was attached to the 77th Infantry Division then to the 243rd Infantry Division in Corps von Schlieban defending Cherbourg where most of its remaining forces were captured by the Americans. Remnants of the division under the command of Colonel Eugen Konig escaped to the south. Despite recommendation the unit be dissolved the Army High Command (Oberkommando des Heer , OKH) chose to rebuild it adding replacement battalions and sending it back to the front in early August. Defending Rennes from Lieutenant General George S. Patton's U. S. Third Army, it again suffered heavy casualties and was reduced to battle group strength. It followed the German retreat to the Siegfried Line and was later consolidated with the remains of the 275th and 344th Infantry Divisions to form the 344th Volksgrenadier Division.