Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
14-ші бронетанктік дивизия – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Алтыншы армия тобының Жетінші армиясына қарасты АҚШ армиясының бронетанктік дивизиясы. Ол қалыпты армияның тізіміндегі белсенді емес дивизия ретінде сақталады және қайта жандандыруға жарамды. Дивизия ресми түрде «Бостандық сыйлаушылар» деп аталды. TF Hudelson әскерлері таңертең Баннштейнге жеткен неміс әскерлерінің шабуылының негізгі күшін тосқан еді. Тапсырма тобы жақын арада неміс дивизияларымен қоршалып немесе айналып өтілді, бірақ ол неміс әскерлерінің жылдамдауын тежеуге және баяулатуға үлкерді, себебі жеткілікті күштер келген соң неміс шабуылы тоқтатылды. Неміс контршабуылының төртінші күні ол 10 шақырымға жылжыды. Шабуылдың бірінші күні күшті қысым болғандықтан, әуеден бақылау Баннштейнге қарай үлкен полк мөлшеріндегі күштердің қозғалысын байқады. VI корпусының сол жақ флангын нығайту үшін Баеренталға күштер жіберілді, ал 14-ші бронетанктік дивизияға бекініс позицияларын құруға бұйрық берілді. 2 қаңтарда 45-ші дивизия және қосымша тапсырма тобы немістердің одан әрі енуіне жол бермес үшін позициялар алды. Бұл Hudelson тапсырма тобын босатуға және оны дивизия басқаруына қайтаруға мүмкіндік берді. 1 және 8 қаңтар аралығындағы негізгі шайқастар Вогез тауларында болды, ал дивизияның екі жауынгерлік командасы неміс шабуылдарына қарсы үздіксіз күресті. Вогездердегі шабуыл сәтсіз аяқталып, жау Хагенауға жетіп, Страсбург және Саверн аңғарына қауіп төндіру үшін Хаттен және Риттершофенге шабуыл жасауға тырысты – бұл екі кішкентай село Алзас жазығында біріне-бірі жақын орналасқан. Алайда, «Солтүстік жел» операциясының ең күшті шабуылы 14-ші бронетанктік дивизиясымен 1945 жылдың 9-21 қаңтары аралығында өткен Хаттен-Риттершофен шайқасында тоқтатылды.
The 14th Armored Division was an armored division of the United States Army assigned to the Seventh Army of the Sixth Army Group during World War II. It remains on the permanent roll of the Regular Army as an inactive division, and is eligible for reactivation. The division is officially nicknamed the "Liberators". The troops of TF Hudelson took the brunt of the German advance which had penetrated to Bannstein by day break. The Task Force was soon overrun or bypassed by the German divisions but it managed to delay and slow the German advance until substantial reinforcements could arrive and stem the German advance. By the fourth day of the German counter offensive it had advanced 10 miles. With pressure building during the first day of the attack, aerial observation reported a strong regimental size element moving towards Bannstein. Reinforcements were sent to Baerenthal to reinforce the VI Corps left flank and the 14th Armored Division was ordered to establish blocking positions. On 2 January, the 45th Division along with the attached Task Force, occupied positions to block any further penetration by the Germans. This allowed for the relief of Task Force Hudelson and its return to division control. The major fighting between 1 and 8 January occurred in the Vosges Mountains and two combat commands of the division were in almost continuous action against the German thrusts. With the failure of his attack in the Vosges, the enemy attempted to break through to Hagenau and threaten Strasbourg and the Saverne Gap by attacks at Hatten and Rittershoffen, two small villages located side by side on the Alsatian Plain. However, this, the strongest attack of Operation Nordwind, was halted by the 14th Armored in the fierce defensive Battle of Hatten Rittershoffen which ranged from 9 to 21 January 1945.
Хаттен және Риттершофен
VI корпус секторындағы шайқас күшейгенде, немістер 21-ші танк және 25-ші танк-гренадерлік дивизияларын Хагенауға шабуылға жіберді. 9 қаңтарда неміс бронетехникасы VI корпус секторының орталығына енуге қол жеткізді. Бұл Брукс корпусының қолбасшысын соңғы резервтік күшін – 14-ші бронетанктік дивизияны, неміс XXXIX танк корпусының ілгерілеуін тоқтату үшін қолдануға мәжбүр етті. 14-ші дивизияға Хаттен және Риттершофен маңында орналасуға бұйрық берілді, ол 79-шы жаяу әскер дивизиясының 242-ші жаяу әскер полкі және 315-ші жаяу әскер полкінің 2-ші және 3-ші батальондарына басшылық ету мен бақылауды өз қолына алды. Қалаларда және олардың төңірегіндегі қызу шайқастарда, жетістік әр тараптың қанша ғимаратты бақылауда ұстағанымен өлшенді: американдықтар ауылдардың батыс жартысын, ал немістер – шығыс жартысын бақылады. 15 қаңтарда немістер екі ауылдағы күштерін 7-ші парашют дивизиясының 20-шы парашют полкі және 47-ші халықтық-гренадерлік дивизияның 104-ші жаяу әскер полкімен күшейтті. Шайқас жалғасқанда, 14-ші бронетанктік дивизия өзін қорғанысқа түскенін сезді, «А» ұрыс тобы Риттершофенді ұстап тұрды, ал «Резерв» ұрыс тобы Хаттен маңындағы қорғаныс позицияларын қорғады. «Б» ұрыс тобы Риттершофеннен Лейтерсвиллерге дейінгі жолдың артында қорғаныс позициясын алды. Күштерді үнемі қайта ұйымдастыру, жараланғандарды эвакуациялау және қоршаудың тарылуы салдарынан дивизияны қайта жабдықтау өте қиын болды. Жеті күн ішінде шамамен 200 000 галлон бензин Саверн қаласынан 56 шақырым қашықтықтағы мұзды жолдармен, қараңғылықта жеткізілді. 15 қаңтарға қарай миномет оқ-дәрісі таусылып, дивизияның G4 бөлімі алдыңғы қолбасшылық пунктіне екі апта ішінде қосымша оқ-дәрі жеткізілмейтінін хабарлады. Барлық тасталған неміс 8 см миномет оқ-дәрілерін жинауға бұйрық берілді, ал дивизияның оқ-дәрі офицері оларды американдық 81 мм минометтерінде пайдалану тәсілін ойлап тапты. 15 қаңтардан кейін артиллерия оқ-дәрілері қатаң түрде мөлшерленді, жеті күн ішінде барлығы 40 000 оқ-дәрінің 6 247-сі жұмсалды. Бұл тапшылықты азайту үшін 2 1/2 тонналық жүк көліктерінің жиыны Марсельге жіберілді және Оңтүстік Францияға шабуылға шығу үшін толқыннан және жағалаудан қазылған оқ-дәрілермен қайтып келді. Артиллерия телефон сымдарының жетіспеушілігінен де қиындықтарға тап болды. Көрудің нашар болуы екі тараптың да әуе операцияларын көптеген күндері қиындатты. 15 қаңтарда аймақта алғашқы неміс реактивті ұшағы 499-шы бронетанктік далалық артиллерия батальонының батареясын бомбалады.
As the fighting in the VI Corps sector intensified, the Germans committed the 21st Panzer and the 25th Panzer Grenadier Divisions to the attack with a breakthrough to Hagenau. On 9 January, German armor was able to penetrate the center of the VI Corps sector. This caused Brooks, the Corps commander, to commit his final reserve force, the 14th Armored, in an effort to stop the German XXXIX Panzer Corps advance. Ordered to take up positions in the vicinity of Hatten and Rittershoffen, the 14th assumed command and control of units from the 242nd Infantry Regiment and the 2nd and 3rd Battalions of the 315th Infantry Regiment, 79th Infantry Division With heavy fighting in and around the towns, success was measured in how many buildings were controlled by each side as the Americans controlled the western half of the villages and the Germans the eastern half. On 15 January, the Germans strengthened the forces in both villages with elements of the 20th Parachute Regiment from the 7th Parachute Division, and the 104th Infantry Regiment from the 47th Volksgrenadier Division. As the fighting raged, the 14th Armored found itself increasingly on the defensive with Combat Command A holding Rittershoffen and Combat Command Reserve defending positions in and around Hatten. Combat Command B took up defensive positions behind the Rittershoffen to Leiterswiller road. The resupply of the division was becoming very difficult due to the constant reorganizing of forces, the evacuation of the wounded and the shrinking perimeter. Gasoline, of which almost 200,000 gallons was consumed in seven days, had to come from near Saverne 35 miles away along icy roads in blackout conditions. Mortar ammunition had run out by 15 January and the Division's G 4 notified the advanced command post that no more might be available for two weeks. Instructions were given for all abandoned German 8 cm mortar ammunition to be picked up and a method was devised by the Division ammunition officer to use this in American 81mm mortars. Artillery ammunition was strictly rationed after 15 January when 6,247 rounds of ammunition were expended out of a total of nearly 40,000 rounds for the entire seven days. In order to alleviate the shortage a convoy of twenty 2 1/2 ton trucks were sent to Marseilles and returned loaded with ammunition dug out of the surf and the landing sites for the invasion of Southern France. Artillery was further handicapped by the shortage of telephone wire. Poor visibility hampered air operations on both sides for most days. On 15 January the first German jet propelled aircraft was seen in the area bombing a battery of the 499th Armored Field Artillery Battalion.