Эндрю Льюис: Америка сарбазы, әскери шенеунігі және саяхатшысы
Andrew Lewis (soldier)
Эндрю Льюис (1720-1781): американдық саяхатшы, әскери шенеунік, саясаткер. Фр.-үнді соғысы, Амер. революциясындағы ролі, Point Pleasant шайқасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық геодезист, әскери шенеунік және саясаткер (1720–1781)
American surveyor, military officer and politician (1720–1781)
Эндрю Льюис (9 қазан 1720 – 26 қыркүйек 1781) – Ирландияда туған американдық геодезист, әскери шенеунік және саясаткер. Донегал графтығында туған ол отбасымен бірге жас кезінде Вирджиния британдық колониясына көшіп келді. Француз және үндістер соғысында Вирджиния жасағының полковнигі, ал Америка Тәуелсіздік соғысындағы бригадир-генерал болды. Оның ең танымал жеңісі – 1774 жылы Данмор соғысындағы Пойнт Плезант шайқасы, сонымен қатар 1776 жылы Лорд Данмордың әскерін Норфолк және Гвинн аралынан ығыстырып шығарды. Ол 1776 жылы Либерти-холлдың (кейін Вашингтон және Ли университеті) құрылуына да көмектесті.
Andrew Lewis (October 9, 1720 – September 26, 1781) was an Irish born American surveyor, military officer and politician. Born in County Donegal, he moved with his family to the British colony of Virginia at a young age. A colonel in the Virginia militia during the French and Indian War, and brigadier general in the American Revolutionary War, his most famous victory was the Battle of Point Pleasant in Dunmore's War in 1774, although he also drove Lord Dunmore's forces from Norfolk and Gwynn's Island in 1776. He also helped found Liberty Hall (later Washington and Lee University) in 1776.
Ерте өмір
Эндрю Льюис 1720 жылдың 9 қазанында Ирландияның Донегал графтығында дүниеге келді. Оның ата-анасы Джон Льюис пен Маргарет Линн болды. 1720 жылы Джон екі ұлымен бірге отбасының жер иесі, сэр Мунго Кэмпбеллді жанжал кезінде өлтіргеннен кейін Ұлыбританияның Виргиния колониясына қашып кетті. Льюистер 1732 жылы Джонға колониялық билік тарапынан округте үлкен жер учаскесі берілгеннен кейін Вирджиния штатының Аугуста округіне алғашқы ақ қоныс тебушілердің бірі болды. Льюис негізгі білім алып, геодезист мамандығын меңгерді. Ол кем дегенде он бес жыл фермада жұмыс істеп, сондай-ақ Вирджинияның оңтүстік-батысында геодезист болып қызмет етті. 1751 жылы ол әкесімен бірге Аугуста округінің Гринбриер аймағының көп бөлігін (кейіннен Батыс Вирджиния штатының Гринбриер округіне айналған) зерттеді. Джон Льюис тікенді бұталарға ілігіп қалғаннан кейін Гринбриер өзеніне осылай ат қойды. Эндрю Льюис округтік лейтенант қызметін атқарды, кейін Аугуста округі милициясында капитан болды. 1740 жылдардың басында Эндрю Льюис Самуил мен Сара (Кэти) Гивенстің қызы Элизабет Гивенске үйленді. Олар Салем қаласына жақын Роанок округінде Richfield деп аталатын үйлерін салды. Олардың балалары: Самуил (шамамен 1748-1763), Джон (1750-1788), Томас (1752-1800), кіші Эндрю (1759-1844), Анна (Андрю Ламбертке үйленген (1768-1845)), Уильям (1764-1812) және Чарльз (шамамен 1768-1781). Олардың немересі Агата Стротер (1779-1852) Элайджа Маккланаханға үйленді.
Andrew Lewis was born in County Donegal, Ireland on October 9, 1720. His parents were John Lewis and Margaret Lynn. In 1720, John fled to the British colony of Virginia with two of his sons after killing the family's landlord, Sir Mungo Campbell, in an altercation. The Lewis' were among the first white settlers in Augusta County, Virginia after John was given a large land grant in the county by the colonial authorities in 1732. Lewis received a basic education and learned the skills of a surveyor. He spent at least fifteen years farming and working as a surveyor in southwestern Virginia. In 1751 he and his father explored much of the Greenbrier District of Augusta County (which much later became later Greenbrier County, West Virginia). John Lewis named the Greenbrier River after getting stuck in a patch of the thorny plant. Andrew Lewis also served as county lieutenant and later captain in the Augusta County militia. Early in the 1740s, Andrew Lewis married Elizabeth Givens, daughter of Samuel and Sarah (Cathey) Givens, formerly of County Antrim, Ireland. They established their own home, called Richfield, in what later became Roanoke County near Salem. Their children included: Samuel (c.1748 1763), John (1750–1788), Thomas (1752–1800), Andrew Jr. (1759–1844), Anna (who married Andrew Lambert (1768 1845))), William (1764–1812) and Charles (c.1768 1781). Their granddaughter Agatha Strother (1779 1852), married Elijah McClanahan.
Француздар мен үндістер соғысы
Вирджиния шекарасы француз және үнді соғысының майданына айналды, сондай-ақ Пенсильвания (Вирджиния сияқты Аппалачи тауларынан батысқа жерді талап еткен) және Мэриленд (оның шекарасы Аппалачи тауларында аяқталған) сияқты солтүстік колонияларының шекаралары да соғыс алаңы болды. Вирджиния өз аумақтарына енуге ашуланған үндістердің шабуылдарына ұшыраған қоныс аударушыларды қорғау үшін провинциялық әскерлерді ұйымдастырды; Льюис Джордж Вашингтонның Вирджиния полкінде капитан болды. 1754 жылы Ұлы Дала шайқасында жеңілгеннен кейін Вашингтон француздарға берілуге мәжбүр болды. Льюис сол кезде Форт Нецесситиде (қазіргі Пенсильвания) болды және Аппалачи таулары арқылы шығысқа қарай шегінді. Вашингтон Аппалачи тауларының шығысындағы қоныс аударушыларды қорғау үшін бірқатар шекаралық бекіністерді салуды ұсынды. Льюис бастапқыда қазіргі Бэт округындағы Джексон өзені бойында Динуиди фортын салған, бірақ 1755 жылдың 21 қыркүйегінде оның қызметінен босатылды. Вирджиния ассамблеясы Льюисті майор шеніне көтерді және оны Гринбрир өзені бойындағы аймақты бақылауға тағайындады. 1756 жылдың 18 ақпанында Льюис Санди-Крик экспедициясын жетекшілік етті, әскерилер мен черокилердің аралас күштерімен Биг-Сэнди және Огайо өзендері бойындағы шауни қалаларына шабуыл жасап, шауни шабуылдарына жауап қайырды. Льюис үнді қоныстанушыларына да, француз бекіністеріне де қарсы бірнеше экспедицияларға жетекшілік етті. Форбс экспедициясы кезінде Льюис 1758 жылдың қыркүйегінде майор Джеймс Гранттың Форт-Дюкеснеге шабуыл жасауы кезінде тұтқындалды. Квебекке әкетілген Льюис 1759 жылдың соңына дейін тұтқын болып қалды.
The Virginia frontier became a battleground in the French and Indian War, as did the frontiers of the more northerly colonies of Pennsylvania (which like Virginia also claimed land west of the Appalachian Mountains) and Maryland (whose boundary ended at the Appalachians). Virginia organized provincial troops to defend settlers subject to attacks by Indians upset at encroachments into their territories; Lewis became a captain in George Washington's Virginia Regiment. After the loss at the Battle of Great Meadows in 1754, Washington was forced to surrender to the French. Lewis was then at Fort Necessity (now in Pennsylvania) and likewise retreated eastward across the Appalachians. Washington proposed a series of frontier fortifications to protect settlers east of the Appalachians. Lewis initially built Fort Dinwiddie on the Jackson River of present day Bath County, but was relieved of his command September 21, 1755. The Virginia assembly soon approved Lewis' promotion to major and assigned him to oversee the region along the Greenbrier River. On February 18, 1756, Lewis led the Sandy Creek Expedition from Fort Frederick with a mixed force of militiamen and Cherokees to raid the Shawnee towns along the Big Sandy and Ohio rivers to retaliate for Shawnee attacks. Lewis led several expeditions against both Indian settlements and French outposts. During the Forbes Expedition, Lewis was captured during Major James Grant's attack on Fort Duquesne in September 1758. Taken to Quebec, Lewis remained a prisoner until late 1759.
Соғыс аралығында
1763 жылғы Жарлық Вирджинияның Аппалач таулары арқылы батысқа қарай кеңеюін ресми түрде шектеді, бірақ Льюис кейіннен Батыс Вирджиния болған аймандарға аң аулау және зерттеу сапарларын жалғастырды. Бейбітшілік орнағаннан кейін Льюис саясатқа қатысты. 1769 жылы Аугуста округінен Ботетурт округі құрылғаннан кейін үш жыл өткен соң, Ботетурт округінің сайлаушылары Льюис пен Джон Бойерді Бурджестер палатасына жартылай штаттан өкілдер ретінде сайлады және 1780 жылға дейін оларды бірнеше рет қайта сайлады. Алайда, Уильямсбургке немесе кейін Ричмондқа қатысты қиын сапарлар, сондай-ақ Америка революциясы кейінгі жылдары жиі қатысуға кедергі келтірді. 1774 жылы Вирджинияның губернаторы Данмор күшін Форт Питтке және Огайо аймағына басты, бұл оқиға Данмор соғысы деп танылды. Льюис, енді полковник атағын алған, екінші күшті оңтүстік бағытпен жетектеді. Шоуни тайпасының басшысы Корнсталк Льюис күштеріне Point Pleasant-те Огайо өзенінің жанында орналасқанда шабуыл жасады. Льюис 1774 жылдың 10 қазанында Пойнт-Плезант шайқасында жеңіске жетіп, әскери беделін нығайтты. Льюис өзінің інісі Томас Льюис, Сэмюэл Макдауэлл, Сэмпсон Мэтьюс, Джордж Моффетт, Уильям Престон және Джеймс Уэдделмен бірге Либерти-Холлдың, бұрынғы Аугуста академиясының негізін қалаушылардың бірі болды. 1776 жылы академия революциялық құлшыныстың әсерімен қайта аталды және Лексингтон қаласына (Вирджиния штаты) көшірілді. 1782 жылы Вирджинияның жаңа Комонвелтімен келісім шарт жасалып, Либерти-Холл тағы да Вашингтон колледжі деп аталды. Америка Азамат соғысынан кейін ол Вашингтон және Ли университеті болып өзгерді, қазіргі таңда еліміздегі жоғары білім берудің тоғызыншы ең көне оқу орны болып саналады.
The Proclamation of 1763 officially restricted Virginia's western expansion across the Appalachians, but Lewis continued his hunting and exploration trips into what later became West Virginia. When relative peace returned, Lewis entered politics. Three years after the formation of Botetourt County from Augusta County in 1769, Botetourt County voters elected Lewis and John Bowyer as their part time representatives in the House of Burgesses and reelected the pair several times before 1780, though the grueling travel to Williamsburg or later Richmond, as well as the American Revolution precluded much attendance in later years. In 1774, Virginia's Governor Dunmore led a force to Fort Pitt and into the Ohio Country, in what became known as Dunmore's War. Lewis, now promoted to colonel, led a second force by a more southern route. Shawnee Chief Cornstalk attacked Lewis' force while it was camped at the Ohio River crossing at Point Pleasant. Lewis' victory in the Battle of Point Pleasant on October 10, 1774, secured his military reputation. Lewis became one of the founding trustees of Liberty Hall, formerly the Augusta Academy, along with his brother Thomas Lewis, Samuel McDowell, Sampson Mathews, George Moffett, William Preston, and James Waddel. In 1776 the academy was renamed in a burst of revolutionary fervor and relocated to Lexington, Virginia. Chartered in 1782 by the new Commonwealth of Virginia, Liberty Hall was again renamed, to Washington College. After the American Civil War it became Washington and Lee University, and is now the nation's ninth oldest institution of higher education.
Америка революциясы
Америка революциясы басталғанда, губернатор Данмор Вирджиния штатының заң шығару органының жұмысын тоқтатты. Уигтер (кейін американдық көтерісшілерге айналған) Вирджиния штатының уақытша заң шығару органы құрды, оған Ботетурт округынан Эндрю Льюис және оның інісі Аугуста округынан Томас делегат ретінде кірді. 1775 жылы Континенттік конгресс Континенттік армияны құрып, Джордж Вашингтонды оның бас қолбасшысы етіп тағайындағанда, ол Льюисті бригадир-генерал етіп тағайындауды сұрады. Бастапқыда Континенттік конгресс әр штаттан бір генерал болуы керек деп шешті, ал тәжірибелі Чарльз Ли Вирджиния штатының жалғыз тағайындалған бригадир-генералы болды. 1776 жылдың наурыз айында Льюис Вирджиния штатының қорғанысын басқарып, Континенттік армия үшін жаңа сарбаздар жинады. Вирджиния штатының қауіпсіздік комитеті Льюисті губернатор Данмордың Чесапик шығанағындағы Гвинн аралындағы бекінісінен жағалауға жасаған шабуылдарын тоқтатуға шақырды. 1776 жылдың 9 шілдесінде Льюис Вирджиния штатының әскерлерін бастап, аралды басып алды, ал Лорд Данмор теңіз арқылы Кариб теңізіне қашып кетіп, ешқашан қайтып оралмады. Осылайша Льюис Норфолк және Хэмптон Роудс аймағын қорғады. 1777 жылдың 15 сәуірінде Льюис денсаулығының нашарлауын себеп етіп, лауазымынан кетті. Ол әскерде де, өзінің жасағында да наразылыққа тап болды. Гвинн аралында болған лейтенант Томас Таунс: «Дұшпан (Лорд Данмор) жеңілгеннен кейін Льюис сатқын болып шықты және олардың қашуына мүмкіндік берді» деп жазды. Сонымен қатар, 1777 жылдың басында генерал-майор шеніне көтермелеу жарияланғанда, Льюис ескерілмеді. Әрбір қабілетті офицерге мұқтаж болған Джордж Вашингтон Льюіске көңілінің қалғанын білдірді, ол былай деп жауап берді: «Мен сіздің Ардақтылығыңызға әскердегі жағымсыз жағдайдан шығуымның мүмкін еместігін бұрын хабарлағанмын. Менің орнымды баска біреумен алмастыруым менің мінезімді сынаумен тең. Сондықтан мен өз ісімді зерттеу үшін комиссия құруды сұрадым. Менің ойымша, бұл бөлімнен мемлекеттік мүддеге зиян келтірмей кетуге болатын уақыт жақын. Егер солай болса, сіздің өтінішіңізге жауап күтемін, менің өтінішім қабылданды деп сенемін және менің қарсыларымның барлық айыптауларынан өзімді ақтай аламын». 1777 жылдың 17 наурызы.
When the American Revolution began, Governor Dunmore suspended Virginia's legislature. The Whigs (soon to become American rebels) formed a provisional Virginia legislature, which included both Andrew Lewis (from Botetourt County) and his brother Thomas (from Augusta County) as delegates. When the Continental Congress created a Continental Army in 1775 and made George Washington its commander, he asked that Lewis be made a brigadier general. Initially the Continental Congress had decided there should be only one general from each state, and the more experienced Charles Lee became Virginia's only commissioned Brigadier General. In March 1776, Lewis became a brigadier general, overseeing Virginia's defense and raising men for the Continental Army. Virginia's Committee of Safety called on Lewis to stop Governor Dunmore's raids along the coast from his last stronghold, a fortified position on Gwynn's Island in the Chesapeake Bay. On July 9, 1776, Lewis led Virginia's forces which captured the island as Lord Dunmore escaped by sea, sailing to the Caribbean, never to return. Thus Lewis protected Norfolk and the Hampton Roads area. On April 15, 1777, Lewis resigned his commission, citing poor health. He also faced discontent among his men as well as in the army as a whole. Lt. Thomas Townes, present at Gwynn's Island, wrote, "Lewis who after the enemy (Lord Dunmore) were vanquished proved a traitor & suffered them to escape". Moreover, Lewis was bypassed when promotions were announced for Major General in early 1777. George Washington, in need of every able officer, expressed his disappointment to Lewis, who replied, "In my last I intimated to your Excellency the impossibility of my remaining in a disagreeable situation in the army. My being superseded must be viewed as an implicit impeachment of my character. I therefore requested a court of inquiry into my conduct. I believe the time is now at hand, when I can leave this department without any damage to the public interest. When that is the case, I will wait on your Excellency, not doubting my request will be granted, and that I shall be able to acquit myself of every charge, which malice or envy can bring against me." March 17, 1777.
Кейінгі жылдар және өлім
Ботетурт округінің сайлаушылары Льюисті қолдауын жалғастырды және 1780 жылы Вирджиния штаттық делегаттар палатасына сайлады, бірақ оның қызметі қысқа болды, себебі сол жылдың өзінде губернатор Томас Джефферсон оны Атқарушы кеңес құрамына тағайындады. Келесі жылы Льюис кеңес отырысынан үйіне қайтып келе жолда ауырып қалды; ол 26 қыркүйекте Линчбург қаласына жақын Бедфорд округінде қызбадан көз жұмды. Оның денесі отбасылық жерлеу орнына қайтарылды, онда оның қабірі белгіленбеген қалды. Льюистің немересі Агата Льюис Маккланаханға үйленген полковник Илайджа Маккланахан, оның жас кезінде жерлеу рәсіміне қатысып, кейіннен Роанок округінің сот хатшысына оның қабірінің орнын көрсетті. 1887 жылы генерал Льюистің денесі Вирджиния штатының Салем қаласындағы Ист-Хилл зиратына қайта жерленді.
Botetourt County voters continued to support Lewis and in 1780 elected him to the Virginia House of Delegates following formation of the Commonwealth, though his service proved brief because later that year, Governor Thomas Jefferson appointed him to the Executive Council. The following year, Lewis fell ill while returning home from a council meeting; he died of fever in Bedford County near Lynchburg on September 26. His remains were returned for burial in the family plot at his home, where his grave site was unmarked. Colonel Elijah McClanahan, who married Lewis' granddaughter, Agatha Lewis McClanahan, attended his funeral as a young man, and later identified his grave to Roanoke County's Clerk of the Court. In 1887 General Lewis' remains were re interred in the East Hill Cemetery at Salem, Virginia.
Мұра
Льюисбург, Батыс Вирджиния, Эндрю Льюис атымен аталады. Льюис мүсіні Вирджинияның патриоттарын (Томас Джефферсон, Патрик Генри, Джордж Мейсон, Томас Нельсон және Джон Маршалл) құрметтейтін Ричмондтағы Вашингтон монументінің Капитолий алаңындағы мүсіндердің арасында бар. Вирджиния штатының Салем қаласындағы Салем азаматтық орталығында Льюис мүсіні мен зеңбірек орналасқан. Эндрю Льюис орта мектебі, қазір Эндрю Льюис орта мектебі, 1931 жылы Салемде ашылды. Кейбір тұрғындар Салемдегі жаңа орта мектепке Эндрю Льюис атын беру үшін сұраныс жасады, бірақ ол 1977 жылы Салем орта мектебі ретінде ашылды. 2001 жылдың 13 наурызында Вирджиния Бас Ассамблеясы Рокбридж, Ботетурт және Роанок округтері мен Салем қаласынан өтетін 81-ші тас жолдың бөлігін "Эндрю Льюис еске алу тас жолы" деп атады. Американың скауттар ұйымының үш штаттық кеңесі Батыс Вирджиниядағы Онадағы (Хантингтон қаласының жанында) резервациясына генералдың есімін берді.
Lewisburg, West Virginia, is named after Andrew Lewis. A statue of Lewis is among those honoring Virginia patriots (including Thomas Jefferson, Patrick Henry, George Mason, Thomas Nelson, and John Marshall) on Richmond's Washington Monument in Capitol Square. A memorial at the Salem Civic Center in Salem, Virginia, features a statue of Lewis next to a cannon. Andrew Lewis High School, now Andrew Lewis Middle School, opened in 1931 in Salem. Some residents petitioned unsuccessfully for the new high school in Salem to bear Andrew Lewis' name, but it opened in 1977 as Salem High School. On March 13, 2001, the General Assembly of Virginia designated the portion of Interstate 81 that traverses Rockbridge, Botetourt, and Roanoke Counties, and the city of Salem as the "Andrew Lewis Memorial Highway." The Tri State Area Council of the Boy Scouts of America named its reservation in Ona, West Virginia (near Huntington) after the general.