Джеймс Алан Блэнд: Америкалық музыкант және ән жазушы
James A. Bland
Жеймс Алан Блэнд (1854-1911) – америкалық музыкант, ән жазушы, "Carry Me Back to Old Virginny" әнімен танымал. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық музыкант (1854–1911)
American musician (1854–1911)
Джеймс Алан Блэнд (22 қазан 1854 – 5 мамыр 1911) – американдық музыкант, ән жазушы және миньстрель орындаушысы. Ол ең көп танымал "Мені Ескі Вирджинияға қайтар" әнімен, ол 1940 жылдан 1997 жылға дейін Вирджиния штатының ресми әні болды.
James Alan Bland (October 22, 1854 – May 5, 1911) was an American musician, songwriter, and minstrel performer. He is best known for the song "Carry Me Back to Old Virginny" which was the official state song of Virginia from 1940 to 1997.
Өмірбаян
Блэнд Нью-Йорк штатының Флашинг қаласында туған сегіз баланың бірі болды. Оның әкесі Аллен колледжді бітірген алғашқы афроамерикандықтардың бірі болды (Уилберфорс университеті). Әкесі сатып алған 8 долларлық банджодан бастап, ол 14 жасында кәсіби өнер көрсете бастады. Блэнд Вашингтон қаласында білім алған. Ол Говард университетінде оқыды, бірақ 1873 жылы театрлық қойылымдарға қатысқаны үшін оқу орнын тастауға мәжбүр болды, бұл сол кездегі студенттерге тыйым салынған. Ол 700-ден астам ән жазды, соның ішінде "Таңертең жарқын жарықта" (1879), "Кешкі ай жарығында" (1879), "О, Алтын шыбықтар" (1879) (Philadelphia Mummers Parade-тің ұзақ жылдар бойы қолданылатын тақырыптық әні), "Жүргізу таяғымды бер" (1880) және "Алтын той" (1880). Оның ең танымал әні "Мені Ескі Виргинияға қайтар" (1878) болып табылады. 1881 жылдан бастап ол Америка Құрама Штаттарына оралғанға дейін Лондонда 20 жыл өткізді. Блэнд 1880-ші жылдардың басында Хаверлидің Genuine Colored Minstrels тобымен Еуропаны гастрольдеді және Англияда қалып, қара бояусыз (blackface) әнші/банджошы ретінде өнер көрсетті. "Негр әншілерінің ханзадасы" ретінде танылып, ол Виктория патшайымы мен Уэльс ханзадасына арнайы қойылымдар жасауға шақырылды. Музыка тарихшысы Алек Уайлдер Блэндті "ақ музыка баспаларының кеңселеріне кедергілерді жойған" қара автор деп атайды. Блэнд барлық уақыттағы ең көп ән жазған композиторлардың бірі болды; ол алты жүзден астам ән жазған деп есептеледі, бірақ оның тек елуіне жуығы оның атымен жарияланды. Джеймс А. Блэнд өмірінің соңғы жылдарын ұмытылуда өткізді. Ол 1911 жылдың 5 мамырында Филадельфияда туберкулезден қайтыс болды. Блэнд Пенсильвания штатының Бала-Синвуд қаласындағы Мерион мемориалдық саябағында белгісіз қабірге, жаназасыз жерленді. 1939 жылы оның қабірін American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP) The Etude журналының редакторы Джеймс Фрэнсис Куктың көмегімен тапты. Оның қабіріне абаттандыру жұмыстары жасалып, ескерткіш орнатылды. Вирджиниядағы "Лайонс" клубы да осы іске көмектесті. Вирджиниядағы Lions Clubs мектеп оқушылары үшін Джеймс А. Блэндтің құрметіне "Блэнд байқауы" деп аталатын музыкалық байқауды өткізеді. Жыл сайынғы Bland Music Scholarships бағдарламасы 1948 жылы Вирджинияның музыкалық дарынды жастарын қолдау және оларға мәдени және білім беру мүмкіндіктерін ұсыну үшін құрылды. Джеймс Блэнд 1970 жылы Әнші-авторлар даңқы залына енгізілді. Флашингте (Квинс) тұрғын үйлерге оның есімі берілген. Вирджиния штатының Александрия қаласындағы тағы бір тұрғын үй кешеніне де Блэндтің есімі қойылған.
Bland was one of eight children born in Flushing, New York, to a free family. His father Allen was one of the first African Americans to graduate college (Wilberforce University). Beginning with an $8 banjo purchased by his father, he began performing professionally by age 14. Bland was educated in Washington, DC. He attended Howard University, but was forced to leave in 1873 because of his involvement with theatrical shows, which was forbidden to the institution's students at the time. He wrote over 700 songs, including "In the Morning in the Bright Light" (1879), "In the Evening by the Moonlight" (1879), "Oh, Dem Golden Slippers" (1879) (the theme song for the long running Philadelphia Mummers Parade), "Hand Me Down My Walking Cane" (1880) and "De Golden Wedding" (1880). His best known song is "Carry Me Back to Old Virginny" (1878), Beginning in 1881, he spent 20 years in London before returning to the United States. Bland toured Europe in the early 1880s with Haverly's Genuine Colored Minstrels and remained in England to perform as a singer/banjo player without blackface. Appearing as "The Prince of Negro Songwriters," he was invited to give command performances for Queen Victoria and the Prince of Wales. Music historian Alec Wilder calls Bland the black writer who "broke down the barriers to white music publishers' offices." Bland was one of the most prolific minstrel composers of all time; he is reputed to have written over six hundred songs, though only about fifty were published under his name. James A. Bland spent his later years in obscurity. He died from tuberculosis May 5, 1911, in Philadelphia, Pennsylvania. Bland was buried in an unmarked grave without a funeral at Merion Memorial Park, Bala Cynwyd, Pennsylvania. In 1939, his grave was found by American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP) with the assistance of the editor of The Etude magazine, James Francis Cooke. His grave was landscaped and a monument was erected. The Lions Club of Virginia also assisted in this effort. The Lions Clubs of Virginia sponsor a music contest for school students called the "Bland Contest" in honor of James A. Bland. The Annual Bland Music Scholarships Program was established in 1948 to assist and promote cultural and educational opportunities for the musically talented youth of Virginia. James Bland was inducted into the Songwriters Hall of Fame in 1970. A housing project in Flushing, Queens, is named after him. A separate housing project in Alexandria, Virginia, is also named for Bland.