Вермонттағы тарихи губернатор үйі

Кіріспе

Вермонт штатындағы тарихи үй, АҚШ. Парк-Маккалоу тарихи губернатор резиденциясы – Жаңа Англиядағы ең жақсы сақталған Виктория стиліндегі үйлердің бірі. Бұл отыз бес бөлмелі сарай 200 акр (80 гектар) жерге орналасқан және Вермонт штатының Солтүстік Беннингтондағы 67А Вермонт тас жолынан тыс жерде орналасқан. Үй 1864-65 жылдары адвокат және кәсіпкер Тренор В. Парк (1823-1882) салған. Ол Вермонт штатының жақын жердегі Вудфорд қаласында дүниеге келген, бірақ Калифорнияда Джон С. Фримонттың кенеттік мүдделерін басқару арқылы байлық жинаған. Үйді Нью-Йорктегі танымал "Диапер және Дадли" фирмасының сәулетшісі Генри Дадли жобалаған. Үйдің құны 75 000 долларға бағаланған және отбасы 1865 жылғы Рождество күні көшіп келген. Оның ұрпақтары 1889-90 жылдары үйді кеңінен жөндеуден өткізді, негізінен қалаға жаңа Беннингтон шайқасы ескерткішінің ашылуына келген президент Бенджамин Харрисонды қабылдау үшін. Парк-Маккалоу тарихи губернатор резиденциясы – Екінші Империя стиліндегі американдық ел үйінің маңызды мысалы. Бұл үй сол кезде танымал болған Романтикалық жаңғыру стилінің сәулеттік ерекшеліктерін де қамтиды. Қазір бұл үй коммерциялық емес ұйымға тиесілі және жалпы жұртшылыққа ашық.

Тренор Уильям Парк

Тренор Уильям Парк 1823 жылғы 8 желтоқсанда Вермонт штатының Вудфорд қаласында, Беннингтоннан тыс жерде дүниеге келген. Ол өскен кезде оның отбасы бай емес еді. 16 жасында Тренор заң оқып, 21 жасында Вермонт штатының адвокатурасына қабылданды. Ол Вермонт губернаторы Хиланд Холлдың қызы Лора В. С. Холлға 1846 жылғы 15 желтоқсанда үйленді. Олардың үш баласы болды: Элиза “Лиззи” Холл Парк (17 қазан 1848 – 1938), Лаура “Лила” немесе “Бёрди” Холл Парк (1858–1939) және Тренор “Трен” Лютер Парк (1861–1907). Тренор, Лора және Лиззи 1852 жылы Калифорнияның жер комиссары болып тағайындалған Хиланд Холлды ілесіп, Сан-Францискоға сапар шекті. Тренор "Халлек, Пичи және Биллингс" заң фирмасына қосылды, бірақ кейіннен жеке заң фирмасын ашты. Ол батыста үлкен табысқа қол жеткізді, Джон С. Фремонт үшін Марипоса кендерін басқарды. Парк (және Маккалоу) отбасының байлығы басқа халықаралық кәсіпорындарды, соның ішінде банк ісі мен теміржолдарды қамтыды. Бір кезде Тренор Панама каналы теміржолының президенті болды және ол Вермонт штатының Солтүстік Беннингтон қаласындағы Бірінші ұлттық банкті құрды. Отбасы 1863 жылы Вермонт штатының Солтүстік Беннингтон қаласына оралды. "Үлкен үй" құрылысы 1864 және 1865 жылдар аралығында басталды. Тренор Уильям Парк 1864 жылы АҚШ вице-президенті лауазымына кандидат болды. Ол қайтыс болғаннан кейін Гарвард университетіне 10 000 доллар мұра етіп қалдырды.

Тренор Лютер саябағы

Тренор Уильям Парктің ұлы, Тренор "Трен" Лютер Парк (1861–1907), Джулия Хант Кэтлинге үйленді. Ол Гарвардты бітіріп, жібек импорттаушы болған. Ол Нью-Йорк яхт клубының коммодулы болды және желкендеуден Рузвельт кубогын жеңіп алды. Ол Джулиямен бірге Атлантика мұхитын 75 рет кесіп өтті. Оның "Хилл Крест" деп аталатын сарайы 1890 жылдардың соңында Нью-Йорктің Пурчэйс қаласында салынған және қазір Олд Оукс Кантри Клубы болып табылады. Тренор мен Джулияның үш баласы болды: Джулия (3 күндік шала сәби кезінде қайтыс болды), Эллиот Эдит (10 жасында Нью-Йоркте шыныдан жасалған төбеден құлап қайтыс болды) және Франсис. Тренор қызынан айрылғаннан кейін алты ай өткен соң, 1907 жылы қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Джулия мен Франсис Парижге көшіп, солтүстіктегі Шато-д'Анельді сатып алды. Франсис кейінірек бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде анасының шатосында танысқан хирург Э. Джеральд Стэнлиге үйленді және олардың бес баласы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Джулия Шато-д'Анельді майданға жақын ауруханаға айналдырды. 1917 жылы ол соғыстағы еңбегі үшін Франциядағы Құрмет легионымен және «Круа-де-Герр» орденімен марапатталған алғашқы американдық әйел болды. Джулия Нью-Йорк губернаторының туысы Чонси Митчелл Депьюге үйленді, кейін ажырасып, генерал Адольф Эмиль Тауфлибке тұрмысқа шықты. Ол 1947 жылы Франциядағы Канн қаласындағы "Вилла Невада" резиденциясында қайтыс болды. Қызық жағдай, осы резиденцияда 1884 жылы королева Викторияның ұлы, Альбани герцогы Леопольд ханзадасы да қайтыс болған.

Элиза Холл саябағы

Тренор Уильям Парктің үлкен қызы, Элиза “Лиззи” Холл Парк (17 қазан 1848 – 1938), 1871 жылдың 30 тамызында Джон Г. Маккалоуға үйленді. Маккалоу 1835 жылы Делавэр штатының Ньюарк қаласында дүниеге келген. Ол Филадельфияда заңгерлік тәжірибесін бастады, кейін Калифорния штатының Марипоса округінде тағы бір кеңсе ашты. Лиззи мен Джонның төрт баласы болды: Холл Парк Маккалоу (1872–1966), Элизабет “Бесс” Маккалоу Джонсон (1873–1965), Элла Салли Парк Маккалоу (немесе Мэри Вероника, 1874–1965) және Эстер Морган Парк Маккалоу (1888–1957). 1902 жылы ол Вермонт штатының губернаторы болып сайланды. 1875 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Лиззи үйдің күтушісі болды. 1882 жылы әкесі қайтыс болды, Лиззи аға-інілерінің үйдегі үлесін сатып алып, күйеуімен бірге жалғыз иесіне айналды; ол Лора мен Тренорға әрқайсысына 23 333 доллар төледі. Күйеуі 1915 жылы қайтыс болғаннан кейін Лиззи 1938 жылы қайтыс болғанға дейін үйді бақылап отырды. Ұлы Холл Парк Маккалоу үйді мұраға алғанмен, 1965 жылы қайтыс болғанға дейін үйде оның қызы Элизабет “Бесс” Маккалоу Джонсон тұрды. Бесс қайтыс болғаннан кейін қалған ұрпақтар үйде тұрмады. Джон Г. Маккалоу II (Холл Парк Маккалоудың ұлы және Бесс-тің немересі) 1966 жылы үйді мұраға алды және 1968 жылы Park–McCullough House Association-ға мүлікті ұсынды.

"Үлкен үй"

Тренор Парк үйі тұрған жерді Вермонт штатының Солтүстік Беннингтон қаласында әкесінің күйеуі Хиланд Холлдан сатып алған. "Үлкен үй" 1864-1865 жылдары шамамен 1858 шаршы метр жерге салынды және жобасын Нью-Йорк архитектуралық фирмасы Диапер және Дадли жасады. Үй Екінші Империя стилінде салынған. Уақыт өте келе, отбасының жерінің жалпы ауданы 80 гектардан асты. Бұл бастапқыда Нью-Йорктегі үйлерінен жазғы демалыс орны ретінде салынған. Отбасы әдетте мамыр немесе маусым айынан қыркүйек немесе қазан айына дейін үйде тұратын, кейде қысқы мерекелерді де өткізетін. 1865 жылдан 1965 жылға дейін үйді Холл, Парк және МакКаллоу отбасыларының төрт буыны баурап келді. Парк отбасы 1865 жылдың 25 желтоқсанында "Үлкен үйге" көшіп келді. Үйдің иесі ретінде Лаура үйдің жиһаздарын сатып алуға жауапты болды. Үйдің стилі Екінші Империя және готикалық стильдерді қоса алғанда, әртүрлі стильдердің элементтерін біріктіреді. Сол кездегі үйдің су құбыры, ыстық және суық су, газ шамдары болуы революциялық жаңалық болды. Газ машинасының қаупіне байланысты Парктердің сақтандыру шарты тоқтатылды. 1910 жылға қарай, жарық шамдарына тек бірнеше құрылғылар ауыстырылды. Көптеген бөлмелерде жылыту үшін камин болды, бірақ одан әрі жылыту қажет болған жағдайда, жертөледе орналасқан бу қазандығы ауаны жылытып, бірінші және екінші қабаттарға жіберді. Диапер және Дадли 1865-1866 жылдар аралығында салынған Араба сарайын да жобалады. Кейіннен ол автомобильдерге орын беру үшін жаңартылды, соның салдарынан қатты ағаш едендер мен жаңа бөлімшелер салынды. Парктердің иті Эйб бас кіреберістің шығысында орналасқан иттің үйінде тұрды. Ол қазіргі орналасқан жерінде, ағаш пеші мен жиһаздары бар ас үйімен және "Үлкен үйге" ұқсас бөлшектерімен ойын үйіне айналдырылды. Бір кезде Хиланд Холл мен оның әйелі тұрған пәтердің бөлігі екінші қабаттағы баспалдақ үстіндегі қонақ бөлмесіне айналдырылды. Бұл жөндеу 1889-1890 жылдары жасалды. Бұл Лиззи мен Джон үйдің иелері болғаннан кейін жасалған көптеген жөндеулердің біріншісі болды. Президент Бенджамин Харрисон (1833-1901) 1891 жылдың тамызында Беннингтон шайқасы монументінің ашылуына арналған салтанатқа қатысу үшін үйде болды. Лиззи мен Джон президентке дайындық ретінде 1889 жылы үйге отаршылдық жаңғыру архитектуралық стилін енгізді, сол кезде алдыңғы зал жөнделді. Негізгі залдың ұзындығы 23 метр, онда үлкен камин және ингленок орындық орналасқан. Паркет еден, камин және ингленок орындық 1891 жылы президент сапары алдында орнатылды. Қабырғаларды әлі де жабатын қағаз сондағы жөндеуден қалған. Отбасы үйді баурап келген жылдар ішінде көптеген жөндеу жұмыстары жасалса да, Парк-МакКаллоу үйі Жаңа Англиядағы ең жақсы сақталған Викториялық сарайлардың бірі болып табылады. Ол үйдің бастапқы дизайнын, соның ішінде отбасы бір жүз жылдан астам уақыт бойы иеленген және қолданған түпнұсқа заттарды сақтайды. Отбасы алғаш рет үйге көшіп келгенде, Лиззи өзі үшін үйді баурап тұрған барлық уақытта өз бөлмесін таңдады. Ол оның ата-анасы ұйықтаған бас жатын бөлмеге жақын орналасқан, ал ол Джон Г. МакКаллоуға тұрмысқа шыққаннан кейін, олар балалық шағындағы жатын бөлмесінде өмір сүруді жалғастырды. "Үлкен үйде" 14 түтін және 35 бөлме бар, оның 20-сы жатын бөлмелері. Салынған кезде үйдің ішінде 18 көмір отты камин болды, олардың барлығы итальяндық (Вермонт емес) мәрмәрден салынған. Сол кездегі стильге сәйкес, кітапханадағы, бас және батыс залдарындағы каминдер ағашқа ауыстырылды. Үйдің екі кіреберісі бар, біреуі арбамен келгендерге (оңтүстік жағында орналасқан), екіншісі жаяу келгендерге (шығыс жағында орналасқан). Оңтүстіктен үйге кіргенде, қонақтар Хиланд Холлдың бюстімен қарсы алады, ол каминнің маңдайшесіне қойылған. Бірінші қабаттағы бөлмелерге таңертеңгі, кітапхана, музыка, асхана және бильярд бөлмелері кіреді, олардың барлығы ұзақ дәлізден кіреді. Үйдің иесі таңертеңгі бөлмені үй қызметкерлерімен кездесуге немесе хат жазуға пайдаланды. Кітапхана сондай-ақ Тренор Парк пен Джон Г. МакКаллоу губернатор болған кезде кеңсе ретінде пайдаланған ерлер салоны ретінде белгілі. Джон қайтыс болғаннан кейін Лиззи бөлмені басқа қонақ бөлмесіне айналдырды. Музыка бөлмесі қонақтардың келуіне арналған орын ретінде қызмет етті, бұл әдетте 20 минутқа созылды. Асханадағы үстел МакКаллоулардың Нью-Йорктегі үйінде қолданған деп есептеледі. Бөлмеде терезелердің жанындағы ыңғайлырақ тамақтануға арналған кішкентай дөңгелек үстел де бар. Бильярд бөлмесінде 1875 жыл шамасында жасалған және 803 доллар тұратын бильярд столы және 1930 жылы Лиззи орнатқан бірінші және екінші қабаттар арасында жүретін лифт сияқты көптеген сәнді және жоғары технологиялық құрылғылар болды. Екінші қабатта ваннаға тікелей қол жеткізілмейтін бір ғана жатын бөлме болды, сондықтан төменгі қабаттағы ваннаға қарай есік жасау үшін қабырғада тесік салынды. Бұл бөлмеде бір кезде Лиззидің қызы Эстер Морган Парк МакКаллоу тұрды.

Trenor Park purchased the land the house sits on in North Bennington, Vermont from his father in law, Hiland Hall. The “Big House” was under construction from 1864 to 1865, on a property of almost , and was designed by New York architectural firm Diaper and Dudley. The house was built in the Second Empire style. Over time, the total amount of land owned by the family topped ! It was originally built as a summer cottage/retreat from their New York home. The family occupied the house most likely from May or June to September or October, and occasionally spent the winter holidays at the house. From 1865 through 1965, the house was occupied by four generations of the Hall, Park, and McCullough families. The Park family moved into the “Big House” on December 25, 1865. As the lady of the house, Laura was responsible for purchasing the furnishings in the house. The style of the house borrows from many different styles, including Second Empire and Gothic. The house is quite revolutionary for the time because there was indoor plumbing, hot and cold water, and gas lighting. Because of the hazard the gas machine posed, the Park's insurance was cancelled. Only some of the fixtures were converted to electricity around 1910. Most rooms contained fireplaces which provided heat, but if that was not enough, there was a steam boiler, located in the basement, which heated air and rose to the first and second floors. Diaper and Dudley also designed the Carriage Barn, which was built between 1865 and 1866. It was renovated many years later to make room for automobiles, and included hardwood floors and new partitions. The Park's dog, Abe, occupied the dog house located to the east of the main entrance. It was turned into a play house in its current location, complete with a kitchen (with a wood stove and furniture) and details similar to those in the “Big House”. What once was part of the apartment occupied by Hiland Hall and his wife is now a sitting room right above the staircase on the second floor. This renovation was made around 1889–1890. This was the first of many renovations made to the home after Lizzie and John became masters of the home. President Benjamin Harrison (1833–1901) stayed at the home in August 1891 for the celebration of the dedication of the Bennington Battle Monument. Lizzie and John introduced the Colonial Revival architecture style to the house in 1889 in preparation for the President, when the renovations were made to the front hall. The main hall is 75 feet (23 m) long, and includes a large fireplace and inglenook bench. The parquet floor, fireplace, and inglenook bench were installed in 1891 prior to the visit from the President. The wallpaper that still covers the walls dates to that renovation. Even though many renovations have taken place over the years that the family occupied the house, the Park–McCullough house is one of the best preserved Victorian mansions in New England. It still largely retains the original design of the house, including original pieces owned and used by the family over one hundred years. When the family first moved into the house, Lizzie chose for herself the bedroom that would be hers for the entire time she lived in the house. It is located right off the master bedroom that her parents slept in, and when she married John G. McCullough, the couple continued to live in her childhood bedroom. The “Big House” boasts 14 chimneys and 35 rooms – 20 of which are bedrooms. When first built, the house contained 18 coal burning fireplaces, all of which were constructed out of Italian (not Vermont) marble. To keep up with the changing styles of the time, the fireplaces located in the library, main and west halls were converted to wood burning. The house has two entrances, one for those who arrived by carriage (which is located on the South) and one for those that had walked to the house (located on the East). When entering the house from the South, guests are welcomed by a bust of Hiland Hall, placed on the mantle of the fireplace. Rooms on the first floor include the Morning, Library, Music, Dining and Billiard rooms, which all have entrances to the long hallway. The lady of the house used the Morning room to meet with house staff or write letters. The Library is also known as the gentlemen's parlor, which was used as an office by Trenor Park and by John G. McCullough during his tenure as Governor. After the death of John, Lizzie changed the space to another sitting room. The Music room served as a venue for visits from guests, which lasted only 20 minutes. The dining room table is thought to have been used by the McCullough's in their New York home. The room also has a smaller, circular table near the widows used for more informal meals. The billiard room contained many luxurious and high tech gadgets, including a billiard table which reportedly cost $803 (made around 1875) and an elevator that ran between the first and second floors, which was installed in 1930 by Lizzie. There is only one bedroom on the second floor that did not have access to a bathroom, and as such, a hole was cut in the wall to make a door and provide access to a bathroom on a lower floor. This bedroom was occupied at one time by Esther Morgan Park McCullough, Lizzie's daughter

1940 жыл шамасында үйдің батыс жағының бір бөлігі алынып тасталды. Бұл бөлімде бастапқы ас үй және қызметшілердің тұрғын ауманының бөліктері орналасқан. Уақыт өте келе, МакКаллоулар бақшаларын (қоршаған жерді) өзгертіп, бір кезде оларды теннис кортына айналдырды.

Парк-МакКаллоу үйі қауымдастығы

Джон Г. Маккалоу II үйді ұсынған Парк–Маккалоу үйі қауымдастығы 1968 жылы құрылды. Ол коммерциялық емес қайырымдылық/мүшелік корпорациясы болып табылады, оны сенімшілер кеңесі басқарады және толық және жартылай штатты қызметкерлер мен еріктілерді қажет етеді. Қауымдастық ересектер мен балаларға арналған білім беру бағдарламаларын, үйді аралау экскурсияларын ұйымдастырады және мүлікте көптеген арнайы іс-шараларды өткізеді. 1972 жылы "Үлкен үй" тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енгізілді. Қауымдастық 1975 және 1984 жылдары мүлікке құқық белгілерін ресми түрде алды.