Кіріспе

Джон Белассиз, 1-ші Барон Белассиз (немесе Беласис) (24 маусым 1614 – 10 қыркүйек 1689) – ағылшын ақсүйекі, роялист офицері және Парламент мүшесі, Азамат соғысы кезінде және одан кейін атқарған рөлімен ерекше көзге түскен. Ол «Католиктер қастандығы» кезінде ұзақ уақыт түрмеде отырды, бірақ ешқашан сотқа тартылмады. 1671 жылдан өліміне дейін Миддлсекс округіндегі Твикенхэм қаласына жақын Уиттон қаласында тұрды. Сэмюэл Пепис оның картиналар жинағына қатты әсерленді, бірақ ол көп бұрын жоғалып кеткен.

Шығу тегі

Ол Йоркширдегі Ньюбург Грайнджте дүниеге келді және 24 шілдеде 1614 жылы Йоркширдің Коксвольд қаласында крещениеден өтті. Ол Томас Беласиздің екінші ұлы, 1-ші Фауконберг виконты (1577–1652), Тирск округінен қысқа және ұзақ парламенттерге депутат болған, оның әйелі Барбара Чолмондлей, Йоркширдегі Роксбиден шыққан сэр Генри Чолмондлейдің қызы.

Азаматтық соғыс

Азамат соғысы басталғаннан кейін көп ұзамай, ол роялистер тарапына қосылғандықтан Ұзақ Парламентте отырудан шеттетілді. 1645 жылдың 27 қаңтарында Оксфордта король Карл I оны Линкольнширдегі Уорлаби бароны Беласиз атағымен көтерді. Лорд Беласиз өзінің қарттығы мен денсаулығының нашарлығы туралы жиі айтқанына қарамастан, тағы он жыл өмір сүрді. Импичментке ұшыраған католиктер, олардың ішінде 1683 жылы Лорд Петре Тауэрде қайтыс болды, 1680 жылдың желтоқсанында атқа жазаланған Стаффордтан басқа, ешқайсысы да сотқа тартылмады.

Джеймс ІІ

Король Джеймс II таққа отырғаннан кейін Белассиз қайтадан жоғары лауазымға ие болды. 1686 жылғы шілдеде ол Патшалық кеңесінің мүшесі болып тағайындалды, ал 1687 жылы Қазынашылықтың бірінші лорды болып тағайындалды. Оның католик дініне адал болуы патшаға саяси мәселелер туғызды, бірақ экстремистер басымдығы бар сарайда ол орташалық көзқарастас саналды. Ол мен король әрдайым достық қарым-қатынаста болды: оның бірінші әйелі Энн Хайд қайтыс болғаннан соң, Джеймс Белассиздің жесір қалған келіні Сьюзан Белассизге, "өмірге толы және жанды әйелге" үйленуге ресми уәде берді, оның өзі протестант болса да, король католик дініне кірген еді. Алайда, Карл II бұл некеге тыйым салды, өзінің кіші ағасына "ол бір рет ақымақтыққа барып, қарапайым адаммен (яғни Энн Хайдпен) үйленді, енді екінші рет және осындай жаста осы қателікті қайталамауы керек" деді. Сьюзан келісімнің жазбаша дәлелдерін тапсыруға мәжбүр болды, бірақ ол құпия көшірмесін сақтап қалды.

Өлім және жерлеу

Ол 1689 жылдың 10 қыркүйегінде қайтыс болды және 14 қыркүйекте Лондонның Сент-Джайлс-ин-зе-Филдс шіркеуіне жерленді. Оның есіне ескі шіркеуде орнатылған ескерткіш, қазіргі георгиандық шіркеу салынғанда шіркеу ауласына көшірілді және кейіннен тозып, бүлінді, бірақ жазулы тақташа қазір оңтүстік кіреберісінде сақталған. Онда былай деп жазылған:
«Бұл ескерткіш Раббымыздың 1736 жылында тұрғызылды. Дорсет графтығындағы Канфорд-Магнадағы сер Джон Веббтің әйелі, құрметті Барбара Веббтің ізгі ниетімен, сондай-ақ Салоп графтығындағы Лонгфордтағы сер Джон Талботтың құрметті әйелі, Кэтрин Талботтың ізгі ниетімен. Олар – құрметті Джон Лорд Беласистің, Томас Лорд Виконт Фоконбергтің екінші ұлының қалған қыздары және мұрагерлері, өздерінің аса жақын әкесінің, оның әйелдерінің және балаларының естелігі үшін. Ол адалдығы, сақтығы және батылдығы үшін король Чарльз I және II-нің құрметімен бірнеше маңызды лауазымдарға тағайындалды. (Айталық) Азамат соғысының соңында ол алты атты және жаяу әскер полкін құрды. Ол Едж-Хилл, Ньюбери және Кнасеби шайқастарында оның әскерлеріне қолбасшылық етті, сондай-ақ Рединг және Бристоль қамалдарына шабуылдарда басшылық етті. Кейіннен Йорк губернаторы және Йоркширдегі король әскерлерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды. Ол Лорд Фэрфакспен Селби шайқасында соғысты, содан кейін Линкольн, Ноттингем, Дарби және Ратланд графтықтарының генерал-лейтенанты және Ньюарк губернаторы болды. Ол ағылшын және шотланд әскерлеріне қарсы осы гарнизонды батырлықпен қорғады, король жеке өзі шотландтық гарнизонға келгенге дейін және оның тапсырылуын бұйырғанға дейін. Сол кезде ол корольдің атты гвардиясының генералы болу құрметіне де ие болды. Осы қызметтерінің барлығында, соғыстар мен басқа да ерліктерінде ол ерекше батылдық пен тәртіптілікпен өзін ұстады және көптеген жарақаттар алды, Лондон мұнарасында үш рет түрмеге қамалды. Король Чарльз II-нің қайта орналасуынан кейін ол Йорк графтығының Шығыс бөлігінің лорд-лейтенанты, Халл губернаторы, Африкадағы король әскерлерінің генералы, Танжер губернаторы, корольдің зейнеткер гвардиясының капитаны және король Джеймс II-нің қазынашылығының бірінші лорды/комиссары болды. Ол 1689 жылдың 10 қыркүйегінде қайтыс болды, оның денесі осы мазарда сақталған. Ол бірінші әйелі Джейнге үйленді, ол Гертфорд графтығындағы Вудхоллдан сер Роберт Ботелердің қызы және жалғыз мұрагері болды. Олардан сер Генри Беласис, Бат орденінің рыцары, осы мазарда жерленген Мэри Данбар виконтессасы және қайтыс болған Франсис дүниеге келді. Ол екінші әйелі Энн Кренге үйленді, ол Суффолк графтығындағы Чилтоннан сер Роберт Креннің қызы және мұрагері болды, ол да осы жерде жерленген. Ол үшінші әйеліне, құрметті леди Энн Паулетке, Уинчестердің маркизі Джонның екінші қызына, Болтонның қайтыс болған герцогы Чарльздың қарындасына үйленді және ол да осы жерде жерленген, осы некеден туған балалары жоғарыда айтылды.»