Кіріспе
Вилфред Родс (1877–1973) – ағылшын кәсіби крикетшісі. 1899–1930 жылдары Англия құрамасы сапында 58 тестілік матч өткізді. Тест матчтарында Родс 127 қақпа алды және 2325 ұпай жинады, соның арқасында тест матчтарында 1000 ұпай мен 100 қақпа алған алғашқы ағылшын болды. Ол бірінші сыныптағы крикеттегі ең көп матчқа қатысқан (1110 матч) және ең көп қақпа алған (4204) ойыншы ретінде әлемдік рекордты иеленеді. Ағылшын крикет маусымында 1000 ұпай мен 100 қақпадан 16 рет өтті. Родс Йоркшир және Англия құрамалары үшін елуден ассан шағында ойнады, ал 1930 жылғы соңғы тестісінде 52 жас 165 күндік болғандықтан, тест матчтарында ойнаған ең егде жастағы ойыншы атанды. 1898 жылы Йоркшир командасы сапында сол қолмен баяулап лақтыратын, сонымен қатар ұрысқа да қабілетті ойыншы ретінде карьерасын бастаған Родс, көп ұзамай әлемдегі ең үздік баяулап лақтыратын ойыншылардың бірі ретінде танылды. Бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол ұрыс шеберлігін осыншалық деңгейге жеткізді ki, Англияның ең үздік ұрысшыларының бірі саналды және Джек Хоббспен тиімді серіктестік құрды. Родстың ұрыс қабілетінің жақсаруымен қатар, оның боулингтік шеберлігі уақытша төмендеді, бірақ соғыстан кейін Йоркширдің негізгі боулингшілерінің жоғалуы Родстың алдыңғы қатардағы боулингші рөліне оралуына себеп болды. Ол 1930 жылғы крикет маусымынан зейнеткерлікке шыққанға дейін 1920 жылдары жан-жақты ойыншы ретінде ойнады. Англия құрамасына алғаш рет 1899 жылы шақырылып, 1921 жылға дейін тест матчтарында тұрақты түрде ойнады. 1926 жылы 48 жасында соңғы Ашз матчтарына қайта шақырылған Родс Англияның матчты жеңуіне үлкен үлес қосты, осылайша 1912 жылдан бері алғаш рет Ашзді қайтарып алды. 1930 жылғы сәуірде Батыс Индияда тест карьерасын аяқтады. Боулинг шебері ретінде Родс өте дәлдігімен, ұшу траекториясының әртүрлілігімен және жас кезіндегі өткір айналуымен ерекшеленді. Мансабы бойы ылғалды, жаңбырға толы алаңдарда өте тиімді болды, онда ол қарсыластарды өте төмен ұпайға тоқтатып тастайтын. Оның ұрысы берік және сенімді болғанымен, аса ерекше емес деп есептелді, ал сыншылар оны кейде артық сақтық танытуда айыптады. Дегенмен, оны крикетті жақсы түсінетін ойыншы деп санайтын. Крикеттен зейнеткерлікке шыққаннан кейін Харроу мектебінде жаттықтырушы болып жұмыс істеді, бірақ үлкен жетістікке жете алмады. 1939 жылдан бастап көру қабілеті төмендеп, 1952 жылы толығымен соқыр болды. 1949 жылы Мэрилебон крикет клубының құрметті мүшесі атанды және 1973 жылы қайтыс болғанға дейін ойынның құрметті тұлғасы болып саналды.
Wilfred Rhodes (29 October 1877 – 8 July 1973) was an English professional cricketer who played 58 Test matches for England between 1899 and 1930. In Tests, Rhodes took 127 wickets and scored 2,325 runs, becoming the first Englishman to complete the double of 1,000 runs and 100 wickets in Test matches. He holds the world records both for the most appearances made in first class cricket (1,110 matches), and for the most wickets taken (4,204). He completed the double of 1,000 runs and 100 wickets in an English cricket season a record 16 times. Rhodes played for Yorkshire and England into his fifties, and in his final Test in 1930 was, at 52 years and 165 days, the oldest player who has appeared in a Test match. Beginning his career for Yorkshire in 1898 as a slow left arm bowler who was a useful batsman, Rhodes quickly established a reputation as one of the best slow bowlers in the world. However, by the First World War he had developed his batting skills to the extent that he was regarded as one of the leading batsmen in England and had established an effective opening partnership with Jack Hobbs. The improvement in Rhodes's batting was accompanied by a temporary decline in his bowling performances, but the loss of key Yorkshire bowlers after the war led to Rhodes resuming his role as a front line bowler. He played throughout the 1920s as an all rounder before retiring after the 1930 cricket season. His first appearance for England was in 1899 and he played regularly in Tests until 1921. Recalled to the team in the final Ashes Test of 1926 aged 48, Rhodes played a significant part in winning the match for England who thus regained the Ashes for the first time since 1912. He ended his Test career in the West Indies in April 1930. As a bowler, Rhodes was noted for his great accuracy, variations in flight and, in his early days, sharp spin. Throughout his career he was particularly effective on wet, rain affected pitches where he could bowl sides out for very low scores. His batting was regarded as solid and dependable but unspectacular, and critics accused him of excessive caution at times. However, they considered him to be an astute cricket thinker. Following his retirement from playing cricket, he coached at Harrow School but was not a great success. His eyesight began to fail from around 1939 to the point where he was completely blind by 1952. He was given honorary membership of the Marylebone Cricket Club (MCC) in 1949 and remained a respected figure within the game until his death in 1973.
Басталуы
Родс 1877 жылы Хаддерсфилд қаласының жанындағы Киркхетон ауылында дүниеге келді. Ол өте кішкентай кезінде отбасымен екі шақырым қашықтықтағы фермаға көшіп кетті. Жақын жердегі Хоптон мектебінде, содан кейін Хаддерсфилдтегі Спринг Гроув мектебінде оқыды. Оның әкесі, Альфред Родс, Киркхетон крикет командасының екінші құрамының капитаны болды және ұлын крикет ойнауға ынталандырып, оған жабдық сатып алып, Уилфред үйінің жанында жаттығу үшін алаң дайындады. Родс 16 жасқа толғанда мектепті бітіріп, Киркхетон крикет клубына қосылды және крикетке шын көңілмен берілді: ол Йоркшир командасының өз үйіне жақын жерде ойнағанын қадағалап, кәсіби крикетші болу мүмкіндігін ойлай бастады. 1893 жылы ол жергілікті Мирфилд қаласындағы теміржолда жұмыс істеді. Киркхетонның екінші құрамында үнемі ойнап жүрген Родстың бір ойынға уақытында жетуге деген ықыласы оны ауысым бітіспей тұрып дежурлықтан шығу қоңырауын соғуға итерді, нәтижесінде ол жұмысынан айрылды. Содан кейін ол жергілікті фермада жұмыс істеді, бұл оған крикетке көбірек уақыт бөлді. 1895 жылы ол Киркхетонның бірінші құрамына ілігіп, Шотландияның Галашилс қаласындағы Гала крикет клубына кәсіби ойыншы ретінде ұсынылды.
Кәсіби клубтық крикетші
Родс 1896 және 1897 жылдары «Гала» крикет клубында ойнады. Ол универсал ойыншы ретінде батсингті ашып, орташа жылдамдықтағы сеймдермен доп тастады. Алғашқы маусымында ол 92 қақпа алды және кейде баяу допты пайдаланудың өзіне сәттілік әкелетінін байқады. Ол боулинг стилін спинге өзгертуге шешім қабылдады және 1896-97 жылғы қысты отбасылық шаруашылығында жаттығумен өткізді, сонымен қатар бұрынғыдай теміржолда жұмыс істеді, бірақ бұл жолы сигналшы болып. Бірнеше ай бойы Родс жаттығуларын спиннің бақылауын және әртүрлі доп беру түрлерін жетілдіру үшін пайдаланды. Осының нәтижесінде, Галашильстегі екінші маусымында сол қолмен баяу спинмен доп тастағанда, ол аз қақпа алды, бірақ орташа көрсеткіші жақсарды. 1897 жылғы маусымның соңында, MCC-нің шотланд мүшесінің ынталандыруымен, ол Англияда жұмыс іздеу үшін «Галадан» кетті.
Боулингпен айналысу
Жарнамаға жауап ретінде Родс Уорвикшир графтығының крикет клубының штабына қосылуға өтініш берді, бірақ клуб қаржылық себептермен оған келісімшарт ұсына алмады. Осы кезде Йоркшир 1897 жылғы тамызда капитан Лорд Хоук алдындағы тәртіптік бұзушылықтан кейін жұмыстан босатылған Бобби Пилді алмастыру үшін баяу сол қолды спиннер іздеді. Родс "Йоркшир Колтс" командасының құрамына "Аудандық XI" командасына қарсы ойнауға үміткер болды. Бірақ кейін мойындағандай, Родс бұл матчты нашар өткізді, ал Пилдің орнына таласқан Альберт Кордингли тоғыз викет алды. 1898 жылдың көктемінде Родс Хединглидегі жаттығуларға шақырылды, бұл оған бірнеше достық матчтарда (бірінші сынып командалары қатысатын ресми емес матчтар) ойнауға мүмкіндік берді. Родс 1898 жылдың 12 мамырында Йоркшир сапынан тұңғыш рет бірінші сыныптық матчқа қатысты. Екінші ойында, 1898 жылдың 16 мамырында Сомерсетке қарсы матчта 45 ұпайға 13 викет алды, соның ішінде Каунти Чемпионатында дебют жасады. 1898 жылғы маусымда, "Wisden Cricketers' Almanack" мәліметінше, Родс "бірден атаққа ие болды, Йоркшир үшін матчтан-матчқа таңғаларлық табысқа жетті". Маусым соңында ол 154 викет алып, орташасы 14.60 болды және 1899 жылғы "Висден" журналының "Жылдың үздік ойыншыларының" бірі деп танылды. Мақалада былай делінген: "Өткен жаздағы оның жетістіктерінің ұлылығына күмән жоқ. Оның баяу спинмен ойнау қабілеті баршаға ерекше әсер етті", бірақ жаздың басындағы жаман ауа-райы соққы беруге қиын жағдай жасады. "Wisden" журналы оны "қауіпті соққы беруші" деп бағалады. 1899 жылы Родс 179 викет алып, орташасы 17.10 болды, бұл жақсы құрғақ маусым болды. Бұл ауа-райы алаңдарды қаттырақ, соққы беруге оңайрақ және оның боулингіне қолайсыз етті. "Wisden" оны "әріптестерінен әлдеқайда жоғары" деп сипаттады. Ол Австралияға қарсы бес матчтық сериядағы тұңғыш тестілік матчын өткізді, бес тесттің үшеуіне қатысты; оның алғашқы тестілік матчы В.Г. Грейстің соңғы матчымен бірге өтті. Грейспен қатар, оның командаластары С.Б. Фрай, К.С. Ранджицинджи және Джордж Хирст болды. Родс ағылшын құрамасының ойынды ашып, австралиялықтардың 252 ұпайына қарсы 58 ұпайға төрт викет алды; оның алғашқы тестілік викеті Монти Нобл болды (оның викетін екінші иннингте де алды). "Wisden" оны алғашқы күні "тұрақты және жақсы" боулингпен ойнады деп сипаттады. Родс екінші тестіде үш викет алды, бірақ іріктеушілер оны үшінші матчтан алып тастады, бұл шешімді "Wisden" қате деп санайды. Ол соңғы тестіге дейін ойнаған жоқ және серияда 13 викетпен аяқтады, бұл жазда Англияның ең көп викет алған тестілік ойыншысы ретінде Дж.Т. Хирнмен тең болды. Родс сондай-ақ сол маусымда Лордста "Gentlemen" командасына қарсы "Players" құрамасынан алғаш рет шақырылды, бірақ В.Г. Грейс және С.Б. Фрай оған қарсы көп ұпай жинады. Родстың викеттер бойынша ең сәтті маусымдары 1900-1902 жылдар аралығында болды. Осы жылдары Родс 725 викет алып, орташасы 14.07 болды, бір иннингте бес немесе одан көп викет алған 68 рет және матчта он немесе одан көп викет алған 21 рет. Осы жылы MCC-ге қарсы матчта Родс өзінің бірінші сыныптық жүзін соғып, тоғызыншы нөмірде ойнады. 1902 жылғы маусымда Родс 213 викет алды, бұл 1901 жылдан азырақ, бірақ жауын-шашынды жазда көптеген қолайлы алаңдар болды. Бұл кейбір сыншылардың жағымсыз пікірін тудырды, олар көбірек күткен еді. 1902 жылғы крикет оқиғасы Австралияның Англияға сапары болды. Родс барлық бес тестіде ойнады және Англияның ең көп викет алған ойыншысы болды, 22 викет алып, орташасы 15.27 болды. Ол бірінші тестінің алғашқы иннингінде австралиялықтардың 36 ұпайынан 7-ін алды, төрешілер соққы беруге қолайлы деп санаған жағдайда; "Wisden" Родс пен Хирст өте жақсы ойнады деп мәлімдеді. Бірақ С.Б. Фрай Хирст ойнауға қиын деп есептеді және Родс жақсы боулинг ойнаса да, австралиялық соққы берушілер "Родсты соққыға тырысып, сәттіліксіз, қарсы жаққа асықты". Жаңбыр ойынды тең аяқтады және екінші матчтың көп бөлігін жойды. Англия жеңілген үшінші тестіде Родс 63-тен 5 викет алды, оның ішінде он тоғыз доптан төрт викет алды. Төртінші тестіде Родс матчта жеті викет алды, бірінші иннингте үш жылдам викет алды, бірақ ауыр жаза алды. Ол матч соңында соққыға түсті, бірақ Австралияның үш ұпаймен жеңіске жетуіне және серияны жеңіп алуына кедергі жасай алмады. Овалда өткен соңғы тестіде Гилберт Джессоп пен Хирст басым болды, бірақ Англияның жеңіске жетуі үшін соңғы иннингте 263 қажет болғанда, Родс тоғызыншы викет құлағаннан кейін, Англияның жеңіске жетуі үшін 15 қажет болған кезде соққыға түсті. Хирст Родсқа "Біз оларды жекелей аламыз" деген, бірақ екі ойыншының бірі де осы сөздерді есіне түсіре алмады және барлық ұпайлар жекелей алынбады. Екі Йоркширлік ойыншы алаңнан шығарылмады, Англия бір ұпаймен жеңіске жетті. 1903 жылы Родс маусымда алғаш рет 1000-нан астам ұпай жинады. Жетекші әуесқой крикетші және кейін Англияның капитаны болған Пелам Уорнер Родс жыл басында сәтті болмағанын, бірақ 193 викет алу үшін жақсы қайтқанын атап өтті. Уорнер Родс бұл кезде соққы берушіге қолайлы алаңда ойнауға оңай деп айыпталғанын, бірақ өзінің мұнымен келіспегенін жазды.
Баршаға ортақ ойыншыдан маманданған ұрысшыға
Уорнер крикет командаларымен көптеп гастрольде болды және 1903–04 жылғы қысында Австралияға MCC демеушілігімен жасалған алғашқы турдың капитаны болып таңдалды. Уорнер ойыншыларды іріктеуге жауапты болды және Родсты командаға алғашқылардың бірі ретінде таңдады. К. С. Ранжитсинджи турда Родстың «оннан астам қақпа алмайтынын» болжады, ал Wisden сыншылардың қате екенін көрсетті, ол турдың ең тиімді боулері болды. Wisden сайтындағы тур туралы қорытындыда жазылғандай, жаңбыр Австралия стандарттары бойынша Родстың боулинг стиліне қолайлы жағдай жасады, бірақ ол барлық түрдегі питчтерде жақсы ойнады. Йоркширдің боулері бұл турда 16.23 орташа есеппен 65 бірінші сыныптық қақпа алды. Англия бірінші, екінші және төртінші ойында жеңіске жетіп, тестілік серияны 3–2 есебімен жеңіп алды. Бірінші матчта Родс 287 ұпай жинаған Р. Е. Фостермен бірге 130 ұпайлық оныншы қақпалық серіктестікке 40 ұпай қосты, бұл командаға үлкен артықшылық беруге көмектесті. Бұл оныншы қақпа үшін тестілік рекордтық серіктестік болды және 70 жыл бойы солай қалды; 2014 жылға дейін Англияның 10-шы қақпалық рекорды болып саналды. Виктор Трумпер австралиялықтардың қарсыласуына 185 ұпай жинап, жеңіске жеткенде, Родстың ұпай жинауын Warner айтуынша, өте жақсы жағдайға келтірген жағдайда ғана баяулатуға болды. Warner: «Родс болмаса не істер едік, білмеймін» деп жазды. Екінші тестіде Родс матчта 124 қақпаға 15 қақпа алды, бұл 1934 жылға дейін Англия мен Австралия арасындағы матчтағы ең жақсы боулингтік көрсеткіш және сол кездегі бір ойыншы матчта алған қақпалардың ең көп саны (басқа ойыншылар аз ұпай бергенімен). Жаңбыр питчті соққы беруге қиын жағдайға түсірді, бірақ Wisden Родсты мақтады және оның боулингінен сегіз қақпаның жоғалғанын байқады. Екінші иннингте 68 қақпаға 8 қақпа алғаны оның тестілердегі ең жақсы көрсеткіші болып қала берді. Кейін Родс екінші иннингте капитанмен бірге оныншы қақпа үшін 55 ұпай қосты. Алайда, Англия соңғы тестіде жеңіліп қалғандықтан, оның әсері төмен болды. Родс 1903–04 жылғы турның оның боулинг карьерасындағы шешуші кезең болғанына сенді және одан кейін ол ешқашан бұрынғыдай болмады. Оның бір себебі – боулинг стилінің өзгеруі. Ол Австралияда тиімді болу үшін жылдам боулинг ойнау керектігін байқады және Англияға оралғаннан кейін Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін осы жылдам стильді жалғастырды. Родс боулингтің нашарлауының тағы бір себебі – оның көп уақытын алатын соққысының дамуы деп ойлады. Оның өмірбаянын жазған Сидни Роджерсон, одан әрі нашарлау оның саусақтары мен білегіне тұрақты боулингтің салдарынан және оның жиырма жастағы мықты дене бітімінен болуы мүмкін деп болжайды. Роджерсон Родстың 1900–1902 жылдар аралығында жетістікке жеткен Йоркшир командасының ыдырауынан зардап шеккеніне сенеді. Ол командадағы команда мүшелерінің өзгеруімен алаңдағы қолдауы азайып, соққыға көп жауапкершілікке ие болды. Нәтижесінде Родс көбірек ұпай жинап, 1903 жылдан кейін соққы беру ретімен жоғары көтерілді, бірақ оның боулингі соғысқа дейін біртіндеп төмендеді. 1904 жылы Родс 131 қақпа алды, осы уақытқа дейін мансабының ең аз мезгілінде қақпа алды. 1905 жылы Йоркшир Чемпионатты жеңіп алды; Родс 1,581 ұпаймен қос жүзді аяқтады, оның екі жүзінде қос жүзді қосады. Родс сол жылы Австралияға қарсы өткен бес тестінің төртеуі үшін ойнады. Бірінші тестіде 29 және 39 ұпай жинады, бірақ екіншісінде саусағына зақым келген, бұл оның тиімділігін төмендетіп, келесі тестіде ойнауға мүмкіндік бермеді. Төртінші тестіде Родс бес қақпа алды, оның ішінде екінші иннингте 36 ұпайға үш қақпа алды. Алайда Англияның капитаны Стэнли Джексон, Wisden айтуынша, «Родс жақсы боулинг ойнаса да, оған сенімсіздік танытты». Ақырында Англия серияны 2–0 есебімен жеңді; Родс 146 ұпай жинады, орташа есеппен 48.66 және ең жоғары ұпайы 39, ал он қақпа 31.40 есебімен алынды. 1907 жылы Родс аз ұпай жинап, боулингтің жиынтығын арттырды, жауын-шашынды маусымда 173 қақпа алды. Сол маусымда Родсты Йоркширдің бетін ашуға шақырды және ол Джон Тунниклифтің орнына Йоркширдің бетін ашушысы ретінде таңдалды. Бірнеше баскетболшы осы позицияда сыналған, бірақ Родстың қорғаныс техникасы оған осы рөлді қамтамасыз етті. Викет санының артуына қарамастан, Родсты сол жылы Оңтүстік Африкаға қарсы тестілердің ешқайсысына таңдамады, Колин Блайт артықшылыққа ие болды. Родс пен Блайт келесі қыста (1907–08) Австралияға MCC-мен бірге барды, бірақ Родс қазір басты боулер емес, тек «өзгеріс» боулері ретінде қарастырылды, яғни үшінші немесе төртінші боулер ретінде пайдаланылатын. Англия 4–1 есебімен жеңілген бес тестілік серияда Родс 20.50 орташа есеппен 205 ұпай жинады және 60.14 орташа есеппен жеті қақпа алды. Wisden бұл көзқарасты қолдады, ол оның «қазір өте жақсы соққы берушіге айналғанын және бұрын оның қақпа алуға тырысуына болатын өкініш жойылғанын» айтты. Ол 1909 жылы Австралияға қарсы өткен бес тестінің төртеуіне қатысты; екінші тестіде ойнамауы кейіннен Wisden редакторының «қателік» деп сипатталды, Англия серияны екі ойынға бір есебімен жеңілген көптеген таңдау қателіктерінің бірі. Родс 33.60 орташа есеппен 168 ұпай жинады. Үшінші тестіге қайта шақырылған Родс жеті ұпайға төрт қақпа алған соққы жасады, бірақ Трумпер бір оверде төрт төрттік соқты. Оның бірінші иннингтегі көрсеткіші 38 қақпаға төрт, ал екінші иннингте 44 ұпайға екі қақпа алды. Төртінші тестіде Wisden Родс екінші күні ғана жақсы ойнағанын айтты, 83 қақпаға бес қақпа алды. Оны соққы беру ретімен бесінші орынға көшіргенімен, ол матчта тек бес ұпай жинады. Соңғы тестіде ол үшінші орынға шығып, 66 және 54 ұпайдан екі жартылай ғасырлық жинады, бірінші иннингте C. B. Fry-мен 104 ұпай қосты және екіншіде осы ойыншымен бірге ойынды сақтау үшін тағы 61 ұпай қосты.
England won the Test series 3–2 after winning the first, second and fourth games. In the first match Rhodes contributed 40 runs to a tenth wicket partnership of 130 with R. E. Foster, who scored 287, to assist the team in building a large lead. This was a Test record partnership for the tenth wicket, and remained so for 70 years; until 2014, it was a record for England's 10th wicket. When Victor Trumper led an Australian fightback, scoring 185 not out, only Rhodes could slow his scoring in conditions which, according to Warner, were very good for batting. Warner wrote: "what we should have done without Rhodes I do not know". In the second Test, badly affected by the weather, Rhodes had a match analysis of 15 wickets for 124 runs, the best bowling analysis recorded in a match between England and Australia until 1934 and the equal highest number of wickets taken in a match by a single player at that time (although other players had given away fewer runs). Rain made the pitch very difficult to bat on, but Wisden praised Rhodes and observed that eight catches were dropped from his bowling. His eight for 68 in the second innings remained his best figures in Tests. Later, Rhodes added 55 for the tenth wicket in the second innings with his captain. However, he was less effective as England lost the final Test. Rhodes believed that the 1903–04 tour was a turning point in his career as a bowler and that afterwards he was never the same. Part of the reason was a change in his bowling style. He had noticed that it was necessary for him to bowl faster in Australia to be effective, and on his return to England he continued with this faster style until the First World War. Rhodes thought that another reason for his relative bowling decline was the development of his batting which took up much of his time. His biographer, Sidney Rogerson, speculates that further deterioration may have been caused by the strain of regular bowling on his fingers and wrist, and his more robust, muscular frame in his mid twenties. Rogerson believes that Rhodes was affected by the break up of the successful Yorkshire team which had peaked between 1900 and 1902. More batting responsibility was placed on his shoulders, and he received less support in the field as the team personnel changed. Consequently, Rhodes scored more runs and moved further up the batting order after 1903, but his bowling gradually declined until the war. In 1904, Rhodes took 131 wickets, the fewest in a season of his career to date. In 1905, Yorkshire won the Championship; Rhodes again completed the double, with 1,581 runs, his two hundreds including a double hundred. Rhodes played in four of the five Tests against Australia that year. He scored 29 and 39 not out in the first Test, but in the second, suffered an injured finger which reduced his effectiveness and caused him to miss the next Test. In the fourth Test, Rhodes took five wickets in the match, including three for 36 in the second innings. However, the England captain, Stanley Jackson, showed, in the words of Wisden, "a curious want of faith in Rhodes", even though he was bowling well. England eventually won the series 2–0; Rhodes contributed 146 runs, at an average of 48.66 and a top score of 39 not out, and ten wickets at an average of 31.40. In 1907, Rhodes scored fewer runs and increased his bowling aggregate, securing 173 wickets in a wet season. During that season, Rhodes was again asked to open the batting for Yorkshire and he was chosen as the permanent replacement for John Tunnicliffe as Yorkshire's opening batsman. Several batsmen had been tried in the position, but Rhodes's superior defensive technique with the bat secured him the role. Despite the increase in wickets, Rhodes was not picked for any of the Tests that year against South Africa, Colin Blythe being preferred. Rhodes and Blythe both went to Australia the following winter (1907–08) with MCC, but Rhodes was now regarded primarily as a batsman and only a "change" bowler who would be the third or fourth used. In the five Test series, lost 4–1 by England, Rhodes scored 205 runs at an average of 20.50, and finished the Test series with seven wickets at an average of 60.14. This view was supported by Wisden, which judged that he had "now become such an exceptionally good batsman that the regret one used to feel at his ever giving his mind to run getting has lost its force." He played in four of the five Tests against Australia in 1909; his omission from the second Test was later described as an error of judgement by the editor of Wisden, one of many selectorial blunders as England lost the series two games to one. Rhodes scored 168 runs at an average of 33.60, Recalled for the third Test, Rhodes bowled a spell in which four wickets were captured for seven runs, before being hit for four fours in one over by Trumper. His first innings figures were four for 38 and he took another two wickets for 44 runs in the second innings. In the fourth Test, Wisden believed that Rhodes alone bowled well on the second day, taking five for 83. Although moved up the order to bat at number five, he scored just five runs in the match. In the final Test, he batted at number three and scored two fifties, 66 and 54, adding 104 in the first innings with C. B. Fry and another 61 to save the game with the same batsman in the second.
Ашылушы ұрысшы
1909–10 жылғы ағылшын қысында МКК толық құрамына жетпейтін командамен Оңтүстік Африкаға сапар шекті. Родс тур бойына батырлықпен ойын ашып, алғаш рет Джек Хоббспен бірге ойнады. Дегенмен, Wisden журналы Хоббстың толық құрамды Англия командасында орын алуына толық сенімді болғанын, ал Родс пен Дэвид Дентон сияқты ең жақсы ойыншылардың Хоббстан қалыс қалатынын мәлімдеді. Барлық бірінші сыныпты матчтарда Родс 499 ұпай жинап, 26.26 орташа көрсеткішті иеленді. Екінші тест матчында олар бірінші иннингсте 94, ал екіншіде 48 ұпай жинады. Родс үшінші және төртінші тест матчтарына елеулі үлес қоспады; ал соңғы тест матчында, Англияның жеңісімен аяқталған ойында, ол және Хоббс бірге 221 ұпай жинады, Родс сол кездегі ең жоғары көрсеткіші – 77 ұпай жинады. Wisden журналы Хоббстың шеберлігіне қарамастан, Родс бұл иннингсте қатесіз ойнағанын айтты. Бес тест матчында Родс 226 ұпай жинап, 25.11 орташа көрсеткішті иеленді. Тест сериясы аяқталғаннан кейін команданың бірнеше әуесқой мүшелері турды Родезияға ұзартуды ұсынды, бірақ кәсіби ойыншылар келісімшарттарында бұл көзделмегендіктен, жалақысыз ойнауға келіспеді. Родс, басшы болмаса да, бұл ереуілде ықпалды болды, ал Winning Post спорт газеті оны және басқа кәсіби ойыншыларды қатаң сынаған мақаласында жауапты деп көрсетті. 1910 жылғы отандық маусымда Родс соққы және доп тастау бойынша бұрынғыдан аз нәтижелер көрсетті, ал Йоркшир округтік чемпионатта сегізінші орынға шұғылданды, бұл округ үшін өте нашар нәтиже саналды. Родс 26.63 орташа есеппен 1465 ұпай жинады, ал 2261 ұпай жинап, ағылшын жазында 2000 ұпайдан асып түскен екінші және соңғы рет болды, сонымен қатар оның мансабындағы ең жоғары маусымдық көрсеткішіне айналды. Ол соққымен 38.32 орташа көрсеткішті иеленді.
Австралиядағы жеңістер
1911 жылдың қыркүйегінде Родс үшінші рет Австралияға сапар шекті, бұл жолы Джек Хоббстың бастапқы серіктесі ретінде. Роджерсонның сөзінше, бұл тур "оның батырмашы ретінде жетістігінің ең жоғары нүктесі" болды. Джонни Дугластың басшылығымен Англия 1911–12 жылғы тестілік серияны бірінші ойында жеңілгеннен кейін 4–1 есебімен жеңді. Туристердің сәттілігі олардың күшті доп тастау шабуылына байланысты болғанымен, К. Б. Фрай ағылшынның жеңістерін «Жек Хоббс пен Родстың бірінші викетке соққан батырмашылар ретіндегі табыстарының тізбегі» деп сипаттады. Капитандыққа ие болған, бірақ ауруға байланысты бүкіл серияны қатыса алмаған Пелхам Уорнер «олар [Хоббс пен Родс] әр ойында бізге керемет бастама берді» деді, сондай-ақ олардың еңбегін мақтауға жеткілікті сөз таппағанын айтты. Бірінші тестіде, ол сериядағы жалғыз ойын болды, онда ол бастапқы батырмашы болмады, Родс 41 және 0 ұпай жинап, Англияның жеңілісіне себеп болды. Екінші ойында Хоббспен бірге бастапқы батырмашы ретінде шыққан Родс алғашқы иннингте 61 ұпай жинап, осы процесте 1000 тестілік карьералық ұпайына жетті. Wisden Родс пен Дж. В. Хирннен басқа, олармен бір ғасырлық серіктестік құрған, батырмашылықтың өте көңіл көншіліксіз болғанын жазды. Екінші иннингте Родс Хоббспен бірінші викетке 57 ұпай қосып, Англияның сегіз викетпен жеңіске жетуіне көмектесті. Төртінші тестіде, Англия серияны жеңіп алу үшін үлкен жеңіске жетті, Родс 179 ұпай жинап, Хоббспен бірге бірінші викетке 323 ұпай енгізді. Ол кезде бұл кез келген тестілік серіктестік үшін рекордтық көрсеткіш еді. 2015 жылға дейін бұл Англияның Австралияға қарсы ең жоғары бірінші викет серіктестігі болып қала береді. Бұл Родстың тестілік карьерасындағы алғашқы және ең жоғары ұпайы болды. Wisden оның жеті сағаттық иннингін «сақтықпен батырмашылықтың керемет көрсетілісі» деп бағалады. Соңғы тестілік жеңісте Родс екінші иннингте Хоббспен 76 ұпай жинап, серияны 57.87 орташа ұпаймен 463 ұпаймен аяқтады, бұл оның карьерасындағы ең жақсы сериялық орташа көрсеткіші.
Үшбұрышты турнир
1912 жылғы маусымда Англия құрамасы, капитаны С. Б. Фрай, Англия, Австралия және Оңтүстік Африка командалары арасындағы алғашқы үшбұрышты Тест турниріне қатысты. Бұл тәжірибе нашар ауа райы, Оңтүстік Африка құрамасының әлсіздігі және Австралия командасы ішіндегі дау-жанжал салдарынан нашарлап, нәтижесінде тиісті деңгейдегі команда жіберілді. Родс Англияның барлық алты матчында Хоббстың ашылу серігі ретінде ойнады және тағы да Wisden басылымынан мақтау алды. Австралияға қарсы өткен келесі тең ойында Хоббс пен Родс бірінші қадам үшін 112 ұпай жинады. Родс 59 ұпай жинады, оның алғашқы 52 ұпайы 77 ұпайдың ішінде соғылды, содан кейін қарқыны баяулады; Wisden басылымы оның ойынның соңғы бөлігінің «алғашқы бөлігідей керемет емес, сақтықпен ойналғанын» хабарлады. Ойынның соңында Родс доп тастап, 59 ұпайға үш қадам жасады, бұл турнирдегі оның жалғыз табысы болды. Оңтүстік Африкаға қарсы екінші матчта тыныш ойнағаннан кейін, Родс жаңбыр салдарынан тоқтап қалған Австралияға қарсы өткен ойында 203 ұпайдың 92-сін соқты. Ауыр жағдайларға байланысты Фрай Родстың «батпақтан ұпайларын қазып шығарғанын» айтты. Родс Оңтүстік Африкаға қарсы тағы да нашар ойын көрсетті, Австралияға қарсы 51.00 орташа есеппен 204 ұпай жинаса, Оңтүстік Африкаға қарсы 13.25 орташа есеппен тек 53 ұпай ғана жинады. Родс бірінші сыныптық матчтарда 731 ұпай жинады, орташа есеппен 34.80. Сол матчта Родс екінші және соңғы Тест жүзін соғып, 152 ұпай жинады және Альберт Релфпен бірінші қадам үшін 141 ұпай қосты. Ол бес сағаттан астам уақыт бойы ойнады, ал Wisden басылымы «көпшіліктің көңілін табу үшін тым сақтықпен ойнады, бірақ оның тұрақтылығы командасы үшін өте маңызды болды» деді. Родс үшінші Тестте Хоббспен ашылу серіктестігін жалғастырды, содан кейін төртінші Тестте 92 және 133 ұпаймен ашылу серіктестігін жасады, бұл сериядағы жалғыз тең ойын болды. Бұл матчта Родс Оңтүстік Африканың бірінші иннингінде 33 ұпайға үш қадам жасады. Турдың барлық Тест матчтарында Родс 289 ұпай жинады, орташа есеппен 41.28. 1914 жылдың тамызында соғыс басталғаннан кейін бірінші сыныптық крикет төрт жылға тоқтатылды. Көптеген крикетшілер әскерге қосылған кезде, Родс, Джордж Хирст және Скофилд Хей сияқтылар Хаддерсфилдтегі оқ-дәрі зауытында жұмыс істеуге кетті. Олар екеуіне де Йоркшир командасы соғыс кезеңіндегі крикет матчтарында ойнауға мүмкіндік беру үшін белгілі бір сенбі күндері ақы төленді.
Қайтадан бас жүлдегер
Соғыстан кейін 1919 жылы крикет қайта басталғанда, графтық крикеттің қаншалықты танымал болатыны белгісіз болды, сондықтан графтық чемпионат матчтары үш күннің орнына екі күнге дейін қысқартылды. Дегенмен, сыншылар мен ойыншылар бұл тәжірибені сәтсіз деп бағалады, себебі аптасына үш ойынға дейін ойнауға байланысты ұзақ сағаттар бойы ойнауға және жиі саяхаттауға тура келді; Родс және басқа ойыншылар да ұсынылған жалақыға қанағаттанбады. Йоркшир 1914 жылғы құрамнан мүлдем өзгеше болған жаңа командамен чемпионатты жеңді. Боулинг шабуылы әлсіз болды: Хирст жасының келуімен допты тиімді тастау қабілетін жоғалтты, майор Бут соғыста қаза тапты, ал Алонзо Дрейк 1919 жылдың қаңтар айында аурудан көз жұмды. Осының салдарынан Родс толық уақыт боулингпен айналысып, кемшілікті толтыруға шешім қабылдады. Көбірек жаттығулардың арқасында ол көбірек қақпаларды иеленді және сенімділігін қайта тапты. Бұрынғыдай допты айналдыра да, жоғары лақтыра да алмаса, Родс өте дәл ұзындықта доп тастады және өте мол тәжірибесін тиімді пайдаланды. Осы шарада Родсқа Ланкашир лигасының «Хаслингден» крикет клубы кәсіби ойыншы ретінде олар үшін ойнауды ұсынды. Родс 1919 жылғы жағдайларға наразы болғандықтан, ұсынысты қабылдамай тұрып, мұқият ойластырды. Кейбір мәселелер келесі маусымда шешілді, матчтар үш күндік форматқа қайта оралды және жалақылар артты. Келесі маусымда Родс 1123 ұпай жинады, ал Австралияға барған команда боулинг бойынша нашар болды. Күтпегендей мықты Австралия командасымен кездескен Англия барлық бес тест матчында жеңіліске ұшырады, бұл «Висден» журналы «апат» деп сипаттаған бұрын-соңды болмаған нәтиже болды. Родс енді Йоркшир үшін ортаңғы қатардағы соққы беруші және негізгі боулер ретінде ойнады, бірақ Англия капитаны Дуглас Родсты осы рөлде пайдалануға, әлде Хоббстың ашылу серіктесі ретінде соғысқа дейінгі рөліне қайтаруға көз жеткізбеді. Бірінші тестке дейін Родс көбінесе төмен қатарда соққы берді, ал содан кейін ол ашылуға оралды. Турда Родс екі жүздік, бір қос жүздік соғып, барлық бірінші сыныптық матчтарда 730 ұпай жинады, орташа есебі 38.42 болды. Ол сирек боулингке түсті. Бірінші тестте 45 ұпай жинап, ол 2000 тесттік ұпайдан асты. Боулер ретінде Родс серияда 61.25 орташа есеппен төрт тест қақпасын иеленді; үшінші тестте оның ең жақсы көрсеткіші 61 ұпайға үш қақпа болды. Кейін Родс Дугластың оны пайдалануға тартынғанын, оның боулингінің Австралиялық питчтерде тиімді болмайтынына сенгенін айтты. «Висден» мынадай пікір білдірді: «Дегенмен, айту керек, тіпті Австралия үшін де ерекше күн сәулесімен өткен жазда боулерлерге ешқандай көмек көрсетілмеді».
Жоғары кәсіби
1921 жылғы маусым Родс үшін бірнеше себеппен шешуші болды. Австралиялықтардың келуі кезінде Англия құрамасындағы тұрақты ойындары аяқталды. Wisden журналының хабарлауынша, қонақтар Англияны басып озды, команданың көптеген кемшіліктерін ашып көрсетті және ағылшын жаттықтырушыларын "соңғы мүмкіндіктерді ұстауға" мәжбүр етті. Родс бірінші сынақ матчында ойнап, 19 және 10 ұпай жинап, ауыр жеңілісте екі қақпа алды. Оның көрсеткіші басқалардан нашар болмаса да, ол серияның қалған бөлігінде құрамадан шығарылды және бес жыл бойы тағы бір сынақ матчында ойнамады. Ол кезде оның орнының жоғалғаны, Джек Грегори мен Тед Макдональдтың жылдам добына қарсы қолайсыздық тудырғаны айтылды, олар маусым бойы көптеген ағылшын соққышыларын жеңіп, әлсіздетті. Осы жылдам добымен туындаған мәселелерге байланысты Родс соққы беру позысын "екі көзді позыцияға" өзгертті; дәстүрлі түрде боулерге перпендикуляр тұрудың орнына, соққышы денесін боулерге бұрды. Сыншылар бұл әдістің көрініссіз екенін айтып шағымданады; ол жасауға болатын соққыларды шектеді және кейбір соққышылар допты қақпаға тигізбеу үшін жастықтарын қосымша қорғаныс ретінде пайдаланды. Wisden журналындағы некрологында айтылғандай, Родс осы соққы беру позысын алғашқылардың бірі болып қабылдады. 1921 жылы барлық бірінші сынып крикет матчтарында Родс 39.83 орташа есеппен 1474 ұпай жинады. Родс осы маусымда 13.27 орташа есеппен 141 қақпа алды. 1922 жылдан 1925 жылға дейінгі төрт маусымның әрқайсысында Йоркшир округтік чемпионатты жеңіп алды. Родс әр жылы 1000-нан астам ұпай жинады, 1924 жылы ғана 30-дан жоғары орташа көрсеткішті сақтады; 1925 жылы оның орташа көрсеткіші 40.91 болды, бұл ағылшын крикет маусымында 40-тан асып түскен екінші рет еді. Ол жас кезіндегіден азырақ айналдырса да, ол үнемі жақсы ұзындықта добын лақтырып, соққышылардың ұпай жинау мүмкіндіктерін тиімді түрде шектеу үшін алаңға ойыншыларды орналастырды. Ол 1922, 1923 және 1924 жылдары 100-ден астам қақпа алды, бірақ 1925 жылы тек 57 қақпа алды. Йоркширдің аға кәсіпқоры Родс осы кезеңде өте ықпалды болды. Ол боулерлер арасында жауынгерлік көзқарас қалыптастырды, команданың тактикалық бағытын басқарды және оның алаңға шығу деңгейін көтерді. Алан Хилл жазғандай, Йоркширдің капитандығын атқарушылар (әдетте крикетте нашар болғандар) Родсты аға кәсіпқой ретінде құрметтеді; мысалы, 1925 жылдан 1927 жылға дейін капитан болған Артур Луптон "крикет мәселелерін Родс пен Эммот Робинсонның бірлескен қадағалауына өте ақылмен тапсырды". Ол "өте күшті тұлға" болды, алаңдағы ойыншылардың орнын өзгертіп, номиналды капитанмен кеңеспей боулерлерді ауыстырды деген әңгімелер тарады. Бір оқиғада Йоркшир шамамен 400 ұпай жинады. Луптон оңай ұпай жинауға үміттене отырып, әуесқой киім бөлмесінен соққы беру құралын алып шықты, сол кезде жас кәсіпқой оның қолына тиіп: "Барлығы жақсы, мырза. Родс мырза [иннингті аяқтады] деп жариялады". Алайда, Сидни Роджерсонмен сөйлескен барлық капитан Родспен жақсы қарым-қатынаста болғанын айтты, бірақ оның қиын адам екенін мойындады. 1929 жылдан 1934 жылға дейін Глостерширдің капитаны болған Беверли Лион Родсты жас кәсіпқойлардың ойынды қастерлі қабылдауына талап еткені үшін, осылайша тәуекелге бармауға шақыруы үшін сынады.
Овалдық сарайға қайта шақыру
1925 жылғы маусымды қарастырып, Wisden Родстың жасы мен өнімділігінің төмендеуі туралы пікір білдірді. "Табиғаты бойынша, 48 жасқа жуып қалған Родстың құрғақ жазда аса қауіпті болуы күтілмеді. Боулингте бұрынғыдай тиімді болмаса да, ол соққымен жақсы жұмыс істеді". Дегенмен, 1926 жылы Wisden Родстың жасына қарамастан, командадағы басқа боулингшілерден өзгеше, "тамаша формада шыққанын, оның жеңісі баршаны қуанттырғанын, тек боулингте ғана емес, сонымен қатар округтік матчтарда 40 орташа ұпаймен 1000-нан астам ұпай жинағанын" хабарлады. Родстың жақсы формада болуы және боулинг бойынша үздік көрсеткіштерді көрсетуіне байланысты, селекторлар маусым бойы бірнеше рет оны Англия құрамасына шақыруға тырысты, бірақ ол жастарға мүмкіндік беру қажет деп ойлап, бас тартты. Алғашқы төрт сынақ ойыны тең аяқталды; селекторлар Англия соңғы сынақ ойынына кірген кезде, команданың Австралияға қарсы өткізген 19 ойынның тек біреуінде ғана жеңіске жеткенін еске алды. Селекторлар капитан Артур Каррді қызметтен босатып, оның орнына тәжірибесіз Перси Чэпманды тағайындады. Сондай-ақ, 49 жасқа жуық Родсты, ол қарсылықтарын жеңіп, қайтадан құрамаға шақырды. Wisden мәлімдемесіне сәйкес, Родстың құрамаға іріктелуі "табиғи түрде көптеген адамды таң қалдырды". Австралияның 302 тасынан тұратын ойынында Родс 25 овер тастап, 35 ұпайға 2 қақпа алды, бұл оған допты айналдыруға көмектесетін, ойын алаңындағы тозығы жеткен аймаққа байланысты болды. Кейін ол алғаш рет боулингке шыққанда шаршағанын, бірақ көрермендердің жылы қарсы алуынан рухтанғандарын айтты.
Карьерасының соңғы жылдары
Родс 1930 жылға дейін Йоркшир үшін ойнауды жалғастырды, бірақ әр маусымда соққымен 30 ұпайдан төмен нәтиже көрсетті және 1928 жылы тағы бір жүздікке жетті. Ол қай маусымда да 1000-нан астам ұпай жинамады. 1927 жылғы маусымда Йоркшир Ноттингемширмен 23 шілдеде өткен матчта оның 1000-шы бірінші сыныптық матчы болды, осылайша ол осындай көп бірінші сыныптық матчтарда ойнаған алғашқы және 2015 жылға дейін жалғыз крикетші болды. 1929 жылғы 10 мамырда Оксфорд университетіне қарсы матчта ол 4000 бірінші сыныптық викет алған алғашқы және қазірге дейін жалғыз адам атанды. 1927 жылға қарай Йоркшир тиімсіз әуесқойлардың із кесімін жалғастырудың орнына, білікті және тұрақты капитанды тағайындауды қалап, Герберт Сатклиффтен, кәсіби ойыншыдан, осы лауазымды қабылдауын сұрауды жоспарлады. Фредерик Туун Родсты аға маман ретінде отставкаға кетуге шақырды, мүмкін жаңа басшылық орнату үшін, бірақ Родс бас тартты. Ал Сатклиффтің тағайындалуына қатысты пікірлер қарама-қайшылық тудырды; округ мүшелерінің кейбіреулері Родстың тағайындалуы керек деп ойлады. Родс оған капитандық ұсынылмағанын және оның пікірі сұралмағанын айтты. Капитандыққа бірінші болып бас тарту мүмкіндігі берілмегендіктен, ол өзін бағаланбаған сезінді. Йоркшир мүшелері арасында жүргізілген сауалнама капитан ретінде Сатклиффке қарағанда Родсқа басымдық берілетінін көрсетті; келіспеушіліктер Сатклиффтің ұсыныстан бас тартуына және басқа әуесқойдың тағайындалуына әкелді. 1929-30 жылдары Родс Вест-Индияға сапар шеккен, бірнеше тәжірибелі ойыншыларды қамтитын МКК құрамына ілікті; ол бұл команданы "ескі құмыралар" деп сипаттады. Оған доппен ауыр жүктеме берілді.
Зейнетақы және жаттықтырушылық
1930 жылғы маусымда Родс жаздың соңында крикетпен айналысуын тоқтату ниетін жариялады. Оған викеттер алу қиынға соқты, ал Батыс Индиядағы жүктеме ойынға деген ынтасын азайтты. Хедли Верити мен Билл Боуз Йоркширдің шабуылдық құрамын күшейтіп, көзге түсті. Йоркширдің бұрынғы капитаны арқылы Харроу мектебі Родске кәсіби крикет жаттықтырушысы лауазымын ұсынды, ол оны қабылдады. Родс 1930 жылғы маусымның соңында бірнеше матчты өткізіп жіберді, содан кейін Скарборо фестивалінде карьерасын аяқтады. Оның соңғы матчы Х.Д.Г. Левесон Гоуэрдің австралиялықтарға қарсы құрамасында өтті, онда ол бес викетке (5/93) ие болды; ол бірінші сынып крикеттегі соңғы добымен викет алды. Родстың соңғы маусымдағы көрсеткіштері: 73 викет (орташа 19.10), 478 ұпай (орташа 22.76). Ол барлық ойындарда 39 969 ұпай жинады, бұл кез келген ойыншының карьерасындағы 17-ші ең жоғары көрсеткіш. Ол 4204 викет алып, бірінші сынып крикетте рекордтық көрсеткішті орнатты. 58 тест матчында Родс 2325 ұпай (орташа 30.19) жинап, 127 викетке (орташа 26.96) ие болды. Ол тест матчтарында 2000 ұпай мен 100 викетке жеткен әлемдегі алғашқы ойыншы болды. Родс 1936 жылға дейін Харроу мектебінде жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Крикет мектеп үшін өте маңызды болды, ол Джордж Хирстті жаттықтырушы етіп тағайындаған Итон колледжінің үлгісін қабылдады. Алайда, Родстың мінезі мен сынға бейімділігі, өздерінің қалауынша әрекет етуге үйренген мектеп оқушыларына тиімді болған жоқ, сондықтан ол ақырында одан да мейірімді және түсінікті Миддлсекс кәсіби ойыншысы Патси Хендренмен ауыстырылды. Бұл Хирсттің Итон университетіндегі табысына қарама-қайшы болды. Боустың сөзінше, Родстың терең техникалық білімі болған, бірақ Хирстен айырмашылығы, ол адамдардан ең жақсысын қалай шығаруды білмеді. "[Ол] жаңа бастаушылармен тіл табыса алмады. Бірақ егер сіз кеңес іздеп келген тест матчының ойыншысы болсаңыз, Уилфред керемет болды."
Стил және тұлға
Боулгер ретінде Родсты сыншылар барлық уақыттағы ең ұлы баяу боулгерлердің бірі деп мойындады. Ол қиын жағдайдағы алаңдарда батсмендерді шығаруда өте тиімді болды, тіпті жақсы алаңда да оның добынан ұпай табу қиын болды. Алаңға ең аз көмек болса да, допты айналдыра алатын, әсіресе жаңбырдан кейін. Боулгерлік мансабының басында Родс допты өте күшті айналдыра білді. Сыншылар оны допты ұшыру шебері деп есептеді; Невилл Кардус былай деп жазды: "Ұшу – оның құпиясы. Ұшу және иіліс сызық, енді жоғары, енді төмен, құдайылап, жауыздана; әр доп басқа доп сияқты, бірақ әлдеқандай жағынан ұқсамайды; әрбір овер басқаларымен бірігіп, бір жоспардың бөлігі". Мансабының алғашқы кезеңінде оның Хирстпен – олар екеуі де Киркхеатон қаласында туған – серіктестігі ерекше тиімді болды және оларға зор бедел келтірді. Уақыт өте келе оның дәлдігі осыншалық деңгейге жетті ki, әрбір доп бірдей жерге түскендей көрінетін. Крикет жазушысы Э. В. Свантон Родсты "шебер, бірақ суретші емес" деп сипаттады. Кейінірек Родс көбінесе добын ойнамай, өз падишаларын пайдаланды, бұл әдет көбінесе жағымсыз деп есептелді. Мансабында ол бес рет бір иннингте 190-нан астам ұпай жинады және екі рет матчтың әр иннингінде жүздікке жетті. Родс матчтарға қатысқанда, Кардус "ол мейірімділікке бойұсынбайтын адам еді" деп сенді, алаңда наразылығын білдіріп, басқалардың ойынын сынады. Ішкі құпиясын сақтайтын адам болғандықтан, ол экстраверт Хирстпен әрқашан жақсы қарым-қатынас құра алмады, мүмкін өзара қызғаныш пен Хирсттің әзілдік пікірлеріне байланысты, және оны сирек күлімсіреген күйде суреттеген.
Жеке өмір
1899 жылдың қазан айында 22 жастағы Родс Киркхетон қаласында тұратын және өзінен екі жас үлкен Сара Элизабет Стенклиффке үйленді. Олар Киркхетонның жанындағы Бог-Холл деген жерде, басқа адамдармен бірге фермада тұрды. 1902 жылдың 25 тамызында оның әйелі жалғыз қызын дүниеге әкелді. Родс Йоркширдің ақшамен қарым-қатынасын ашық емес деп тапты; 1911 жылы оның артықшылығынан кейін Йоркшир, әдеттегідей, Родсқа ақшаның үштен бір бөлігін ғана төледі, ал қалғанын оның атынан инвестициялау үшін сақтап, тек пайыздарын төледі. Родс мұны әділетсіздік деп санады; алайда ол сол ақшаны Марш, Хаддерсфилдте тас үй салуға жұмсады, және оның отбасы 1912 жылдың күзінде сол үйге көшіп келді. Ол 1956 жылға дейін сонда тұрды. 1936 жылдан бастап Родстың көру қабілеті нашарлай бастады, ал 1939 жылы соғыс басталғанда ол соғыс уақытында жұмыс істей алмады. Соңында бір маман глаукома диагнозын қойды, бірақ сол кезде ештеңе жасау мүмкін болмады. Родс әлі де крикет ойынын көруге және гольф ойнауға жететіндей көре алатын, бірақ 1946 жылға қарай газет оқи алмады. 1951 жылы тағы бір маманмен кеңесіп, операция жасалды, бірақ 1952 жылы Родс толығымен соқыр болды. Ауырсынудың күшеюі 1958 жылы оның сол көзін алуға әкелді. 1950 жылы Сара Роудс жүрек талмасына ұшырады, бұл оның күйеуіне көмектесу мүмкіндігін шектеді; ол 1954 жылы 79 жасында қайтыс болды. Родс содан кейін Марштағы үйін сатып, қызы мен күйеуімен бірге Боурнмутқа көшіп барды. Ол соқыр болғанына қарамастан, крикет матчтарына қатысып, ойынды қадағалай алды. МКК-ге мүшелік берілгенде, басқа ескі кәсіпқойлармен бірге Родс өзіне тән жауап берді; қуаныш білдірудің орнына, ол: «Мен оның мәнісін әлі толық түсінбедім» деді.