Кіріспе

Уэльстің екіDistinct аймағында өндірілген алтын

Уэльстің алтыны – Уэльстің екіDistinct аймағындағы табиғи геологиялық кен орындарында табылатын және шығу тегі мен сирек кездесуіне байланысты жоғары бағаланатын алтын. Уэльстің алтыны бірегей материалдық зат емес. Ол химиялық тұрғыдан кез келген жерде өндірілетін алтынмен бірдей. Оның атауы оның пайда болған жерінен емес, тек қазылған жерінен алынған, және ғылыми себептерге байланысты емес. Солтүстік Уэльсте алтын көбінесе Бармуттан, Долгеллаудан және Сноудонияға қарай созылатын аймақта кездеседі. Ол бірнеше шахтада қазылған, олардың ішіндегі ең ірілері – Ганллвидке жақын орналасқан Гвинфайндд алтын шахтасы және Бонтдуға жақын орналасқан Клогау алтын шахтасы. Оңтүстік Уэльсте алтын Долаукоти өзенінің аңғарындағы шағын аймақта табылады, онда римдіктердің алтын қазып алғаны белгілі. Кельттік әшекейлері, мысалы, торктер ерте Уэльс князьдерімен тағылған, ал Уэльсте табылған ежелгі алтын артефакттарының арасында 2002 жылы Кумистуит шахталарында табылған Молд Кейп және Banc Ty'nddôl күн дискісі бар. Бұл артефакттарда Уэльстің алтыны қолданылғанын нақты растау мүмкін емес, себебі сол кезде Уэльс пен Ирландия арасында тығыз сауда байланыстары болды, ал Ирландия қола дәуіріндегі Британ аралдарында алтын өндірілінетін негізгі аймақ еді. Ирландиядан келген алтын, әсіресе, Ирландияның қола дәуірінен бастап зергерлік бұйымдар жасау үшін қолданылған, олардың ішінде алтын айдарлар, торктер, горгеттер, сақиналар және білезіктер болған. Ол, әдетте, өзен төсектеріндегі немесе ескі өзендерге жақын аллювиал плацерлерден жуу арқылы жиналған. Джерсиде тіркелген "Gold Mines of Wales Limited" компаниясы Корольдіктің рұқсатымен Уэльсте іздеу-барлау лицензиясына ие. "Gold Mines of Wales Limited" – Лондон штаб-квартирасы бар, акционерлік қоғамның еншілес компаниясы, "Alba Mineral Resources".

Долакутхи

Уэльстің ең көне алтын кені – Кармартенширдегі Пумсайнт маңындағы Долаукоти алтын кеніші, оны римдіктер 74 жылы немесе шамамен бастаған, 1938 жылы жабылған және 1941 жылы Ұлттық треске тапсырылған. Алтын заттардың қоры 18-ші ғасырда кен орнына жақын Пумсайнт ауылынан табылған, қазір ол Британ мұражайында сақталуда. Дегенмен, Долаукоти Рим дәуірінде, шамамен 75 жылдан бастап кем дегенде 300 жылға дейін кең ауқымды пайдаланылуымен әйгілі. Гидравликалық кен өндіру әдістері ашық және одан кейін терең кен өндірісіне дейін қолданылған. Римдік Уэльсте римдік кезеңінде көптеген ашық карьерлер "суды төгу" және отпен өңдеу арқылы жасалған. Кен орындары бастапқыда әскери бақылауда болды, қазіргі Пумсайнт ауылының астында шағын римдік бекінісі орналасқан. "Melin y milwyr" немесе солдаттар диірмені деп аталатын су қоймасынан Рим керамикасының (77 жылдан 300 жылға дейін және одан кейін) көптеген үлгілері табылды. Долаукоти кеніші Ұлттық қортың басқаруымен көпшілікке ашық, келушілер кен орнындағы көптеген жер бетіндегі ерекшеліктерді зерттей алады, сондай-ақ кең ауқымды жер асты жұмыстарын аралап көруге мүмкіндік алады.

Гвинфайнд

Дольгеллаудағы Гвинфайндд алтын кеніші 1999 жылдың қаңтарында жабылды. 2007 жылдың қаңтар айында BBC және басқа да жаңалықтар агенттіктері "экономикалық тұрғыдан өндірілуге жарамды" алтынның соңғы іздері кен орындарынан және айналасындағы топырақтан алынып тасталғанын хабарлады. Тіпті жергілікті жолдың беткі қабаты да іздерді табу үшін сүзілді, бұл қазіргі кен өндіру операциясының аяқталуын білдірді. Гвинфайндд 1860 жылы ашылған. Ол 1998 жылға дейін жұмыс істеді және 1884 жылдан бері 45 000-нан астам трой унция алтын өндірді. Патшайымға 60 жылдығында (1986 жылдың сәуірінде) осы кен орнынан алынған бір килограмдық алтын сыбағасы табыс етілді. 1990 жылдары кен орны жұртшылыққа ашық болды және алтын іздеу мүмкіндігі бар экскурсиялар ұйымдастырылды. Кен жабылуының себебі денсаулық және қауіпсіздік мәселелері, сондай-ақ қоршаған ортаны қорғау заңнамасының өзгеруі болды. Егер кен ашық күйінде қалғанда, иелері Мавддах өзеніне кен ағындысының сапасы үшін жауапкершілікке тартылар еді. 2016 жылы Уэльстің алтын зергерлік фирмасы Клогау, өндірісті тоқтатып, он жеті жыл өткен соң Гвинфайнддті сатып алды.

Клогау

Жақын жерде Клогау алтын кені орналасқан. Клогау алтын кені (кейде Клогау Сент-Дэвид кені деп те аталады) бір кезде Долгеллау алтын өндіру аймағындағы барлық алтын кендерінің арасындағы ең ірі және ең бай кені болды. Ол Солтүстік-Батыс Уэльстегі Гвинедте, Бармут қаласының жанындағы Бонтдуда орналасқан. Бірнеше жыл бойы мыс және аздаған қорғасын өндіргеннен кейін, кен 1862 жылғы "алтын ағыны" кезінде алтын өндіруге көшті және 1911 жылға дейін маңызды кен өндіруші болып қала берді. Осы кезеңде 165 031 тонна алтын кені өндірілді. Кен Clogau тауының Сент-Дэвид кенішінде, Vigra кенімен бірлесіп жұмыс істеді. 1911 жылдан бері кен орны бірнеше рет кішкентай масштабтағы жұмыстар үшін қайта ашылды. Соңғы рет 1998 жылы жабылды. 1989 жылы Уэльс зергерлік бренді Clogau-дың негізін қалаушы Уильям Робертс кенді өндіру құқығын алды және 1998 жылы жабылуға дейін Долгеллаудағы Clogau St David's кенішінде бірнеше жыл бойы шағын көлемде кен қазу жұмыстарын жүргізді – бұл өндірудің жоғары құны мен Уэльс алтынының азаюына байланысты болды.

Пайда болуы

Уэльстік алтын руданың тамырларында немесе лодаларында қалыптасады, ондағы рудадан 1 ұзын тоннаға дейін 30 трой унцияға (920 г/Мг) дейін алынуы мүмкін. Қарама-қарсылығы, Оңтүстік Африка алтын кенінен әр тоннадан тек 1/4 трой унция (8 г/Мг) ғана шығады. Дегенмен, Оңтүстік Африканың алтын кенді алаптары әлдеқайда кең.

Қамқорлық

Уэльс алтыны мен британдық патша отбасы арасындағы байланыс 1911 жылғы 13 шілдеде, Эдуард ханзадасының Солтүстік Уэльстегі Сноудонияның шетінде орналасқан Каернарфон замкісіндегі салтанатты рәсімде Уэльс ханзадасы ретінде ресми түрде тағайындалуымен басталды. Тағайындау рәсімінде қолданылған регалияға тәж, жезтау, сақина, қылыш және Уэльс алтынынан жасалған дублет пен белбеуі бар мантия кірді. Бұл тағайындау рәсімі Уэльс саясаткері Дэвид Ллойд Джорджтың бастамасымен ұйымдастырылды, ол Уэльс салт-дәстүріне сай рәсім ойлап тапты және Эдуардты уэльс тілінде бірнеше сөз айтуға дайындады. 1969 жылғы 1 шілдеде Чарльз ханзадасы Каернарфон замкісінде тағайындалды. Салтанатты рәсім 1911 жылғы тағайындау рәсімінің жаңартылған нұсқасы болды және сол регалия қайта қолданылды. Уэльс алтынынан патша отбасының кейбір мүшелері үшін неке сақиналары жасалды. Элизабет Боуз-Лайон 1923 жылғы 26 сәуірде Йорк герцогымен некелескенде Уэльс алтынынан жасалған сақина тақты. Елизавета II патшайымының неке сақинасы Клогау Сент-Дэвид кенішіндегі Уэльс алтынынан жасалған. Уэльс алтынынан жасалған неке сақиналарына ие болған патша отбасының басқа мүшелері: Анна ханшайым (1973), Уэльс ханшайымы Диана (1981), Чарльз III (сол кезде Уэльс ханзадасы) (1981 және 2005), Камила патшайым (сол кезде Камила Паркер Боулз) (2005), Уэльс ханшайымы Кэтрин (2011), Суссекс герцогинясы Меган (2018) және Евгения ханшайым (2018).