Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік-Батыс Англиядағы темір жол желісі
Railway line in North West England
Риббл-Вэлли желісі – Ланкаширден Йоркширге дейін созылатын темір жол желісі. Тұрақты жолаушылар пойыздары әдетте , дейін қатынайды, бірақ кейде жолаушылар пойыздары Солтүстік Ланкашир арқылы Йоркширдегі Хеллифилд ауылына дейін толық маршрутпен жүреді, онда Settle–Carlisle желісімен қосылады. Бұл желі ерекше 48 көпірлі Уэлли виадугынан өтеді. Блэкберннен солтүстікке қарайғы бөлік 1962 жылдың қыркүйегінен бастап тұрақты жолаушылар тасымалы үшін жабылды, бірақ жүк тасымалы, жолаушылар бағыттарын өзгерту және кейде DalesRail қызметтері үшін ашық қалды. Дегенмен, 1994 жылы Blackburn және Clitheroe арасындағы қызметтер халықтың қолдауымен қайта жаңартылды. Clitheroe мен Hellifield арасындағы жолаушылар желісін қайта ашу туралы бірнеше есептер мен газеттерде Settle Carlisle желісімен байланыс құру мақсатында айтылды, соңғысы 2020 жылы осы ұсынысқа мемлекеттік қаржы бөлу туралы бизнес-жоспар мақұлданды.
The Ribble Valley line is a railway line that runs from through in Lancashire to in Yorkshire. Regular passenger services normally run as far as , but occasional passenger services run the whole line through north Lancashire towards the Yorkshire village of Hellifield, where it joins the Settle–Carlisle line. The line passes over the distinctive 48 span Whalley Viaduct. The line north of Blackburn was closed to a regular passenger service from September 1962, but remained open for freight, passenger diversions and the occasional DalesRail service. However, in 1994, services between Blackburn and Clitheroe were reinstated after a public campaign. Reopening the line for passengers between Clitheroe and Hellifield has been mentioned in some reports and newspapers to provide connections on the Settle Carlisle line, with the most recent being a business case for the proposal being granted government funds in 2020.
Ерте тарих
Риббл-Вэлли желісі бірнеше теміржол компанияларымен салынды, олардың барлығы кейін Ланкашир және Йоркшир теміржолының құрамына енді, сондықтан 1923 жылғы топтастырудан кейін бүкіл желі Лондон, Мидленд және Шотландия теміржолының бөлігі болды. Риббл аңғарының оңтүстік бөлігі, Сальфорд пен Болтон арасында, Манчестер және Болтон теміржолымен салынды және 1838 жылы ашылды; ол 1846 жылдың тамызында Манчестер және Лидс теміржолымен (M&LR) бірікті; Сальфорд пен Манчестер Виктория арасындағы қосылатын желі 1846 жылдың қазанында ашылды, ал M&LR 1847 жылы Ланкашир және Йоркшир теміржолын (LYR) құру үшін басқа теміржолдармен бірікті. 1865 жылы Сальфордты Манчестер Викториямен байланыстыратын бағыт жақсартылды. Болтон мен Блэкберн Болтон жолы арасындағы бөлігін Блэкберн, Дарвен және Болтон теміржолы (BD&BR) салды. Бұл компания 1844 жылдың 27 қыркүйегінде құрылды және 1845 жылдың 30 маусымында Болтонның оңтүстігінде М&BR-мен байланысатын Блэкбернге дейінгі желі салуға рұқсат алды; 1846 жылдың 3 тамызында маршрут өзгертілді, соның нәтижесінде BD&BR Болтон станциясын пайдалана алды. Құрылыс Дарвенде 1845 жылдың 27 қыркүйегінде басталды, ал Блэкберн мен Саф арасындағы желі 1847 жылдың 3 тамызында ашылды. Саф туннелін салу кезінде қиындықтар туындады, сондай-ақ Тонге виадугі құрылыс кезінде құлап кетті, себебі миномет толығымен бекімей тұрып ағаш тіректері жылжытылды. 1848 жылдың 12 маусымында Саф пен Болтон арасындағы желі ашылды. Блэкберн пойыздарын орналастыру үшін Болтон станциясы 1871 жылы кеңейтілді; ал 1888 жылы Болтон станциясының солтүстік жағындағы қисық, пойыздарға Престон мен Блэкберн желілері арасында станцияда кері жүрмей-ақ өтуге мүмкіндік берді. Блэкберннен Хеллифилдке дейінгі бағыт та екі бөлімде ашылды. Блэкберн, Клитер және Солтүстік-Батыс Біріктіру теміржолы (BC&NWJR) 1846 жылдың 27 шілдесінде Блэкберннің шығысындағы Дейзифилдтегі Шығыс Ланкашир теміржолымен (ELR) қосылатын және Лонг Престон маңындағы Солтүстік-Батыс теміржолымен (NWR) бірігетін желіге рұқсат алды. Клитероудағы құрылыс 1846 жылдың 30 желтоқсанында басталды, бірақ Уэлли виадугінің ішінара құлауына байланысты кейінге шегерілді. 1850 жылдың 21 маусымында Блэкберн мен Чатберн арасындағы желі ашылды, сонымен бірге сол күні Олд Бэнкс әктас зауытына қысқа тармақ ашылды. Пойыздар Блэкберндегі BD&BR станциясын (Болтон Роуд) пайдаланды, оған жету үшін ELR станциясынан өтті. Бастапқыда бір жолды болған, Дейзифилд қосылысы мен Чатберн арасындағы желі 1872-74 жылдары екі жолға дейін кеңейтілді. 1847 жылдың наурыз айында BD&BR және BC&NWJR бірігуге келісті, нәтижесінде Болтон, Блэкберн, Клитеро және Батыс Йоркшир теміржолы құрылды; қажетті акт 1847 жылдың 9 шілдесінде Корольдік бекітілім алды. 1851 жылдың 24 шілдесінде тағы бір акт бойынша атау Блэкберн теміржолы деп қысқартылды. Осы аралықта LYR және ELR 1850 жылдың сәуір айында жұмыс келісіміне келді, және олар өзара тиімді болғанымен, Блэкберн теміржолына зиян келтіретіндей жұмыс істей бастады; мысалы, ELR Блэкберн арқылы ELR желісінің үш ширек милясын пайдалану үшін Блэкберн теміржолынан алты мильге тең төлем алды; сондай-ақ кейіннен LYR қызметтері Манчестерден Блэкбернге Болтонның орнына Акрингтон арқылы бағытталды. 1856 жылы Блэкберн теміржолының екі кеңейтуі ұсынылды: біреуі солтүстікке қарай Чатберннен Гигглсвикке (сол кезде Сеттл деп аталған) жақын орналасқан NWR-ге дейін жалғастыруды көздеді; екіншісі Болтонның солтүстігіндегі Кроал мен Тонге виадуктары арасындағы нүктеден Манчестерге Редклифф, Уайтфилд және Читем Хилл арқылы өтуді жоспарлады, соның нәтижесінде Болтон мен Манчестер арасында LYR-ден тәуелсіз желі құрылатын еді. Бұл екі ұсыныс та қабылданбады. 1858 жылдың 1 қаңтарында Блэкберн теміржолы LYR және ELR-дің бірлескен меншігіне өтті (бұл Парламенттен 1858 жылдың 12 шілдесіне дейін бекітілмеді). 1859 жылы LYR және ELR бірікті, LYR өзінің жекеленген статусын сақтап қалды, соның салдарынан Блэкберн теміржолы толығымен LYR-ға енді. Осы уақыттан бастап бұрынғы Блэкберн теміржолының бойындағы пойыздар Блэкберндегі бұрынғы ELR станциясын пайдаланды. NWR 1871 жылы Мидленд теміржолына (MR) қосылды, және MR өзінің Сеттл және Карлайл теміржолын салу жұмыстарын бастағаннан кейін LYR Чатберннен солтүстікке қарайғы желіде жұмысты қайта бастауға шешім қабылдады. Бұл 1871 жылдың 24 шілдесінде мақұлданды, ал құны 220 000 фунт стерлингке бағаланды. LYR 1873 жылы Чатберннен солтүстікке қарайғы құрылысты қайта бастады, және 1879 жылдың 2 маусымында Гисбернге дейін ашылды, бірақ Newsholme-ге дейін аяқталған еді; соңғы бөлім, Гисберн мен Хеллифилд арасындағы, 1880 жылдың 1 маусымында ашылды.
The Ribble Valley line was built by several different railway companies, all of which later became part of the Lancashire and Yorkshire Railway, and so following the 1923 Grouping the whole line was part of the London, Midland and Scottish Railway. The southernmost portion of the Ribble Valley line, between Salford and Bolton, was built by the Manchester and Bolton Railway, and opened in 1838; it amalgamated with the Manchester and Leeds Railway (M&LR) in August 1846; a connecting line between Salford and Manchester Victoria was opened in October 1846 and the M&LR amalgamated with other railways in 1847 to form the Lancashire and Yorkshire Railway (LYR). The route connecting Salford with Manchester Victoria was improved in 1865. The portion between Bolton and Blackburn Bolton Road was built by the Blackburn, Darwen and Bolton Railway (BD&BR). This company was formed on 27 September 1844, and was authorised on 30 June 1845 to build a line to Blackburn that would connect with the M&BR at Burnden, to the south of Bolton; on 3 August 1846 the route was amended so that the BD&BR could use Bolton station. Construction commenced at Darwen on 27 September 1845, and the line was opened between Blackburn and Sough on 3 August 1847. Difficulties were experienced in the construction of Sough Tunnel, and also of the Tonge Viaduct, which collapsed during construction, due to timber centrings being moved before the mortar had thoroughly set. On 12 June 1848 the remainder of the line between Sough and Bolton was opened. To accommodate the Blackburn trains, Bolton station was enlarged in 1871; and in 1888 a curve at the north end of Bolton station allowed trains to run between the Preston and Blackburn lines without needing to reverse in the station. The route from Blackburn to Hellifield was also opened in two sections. The Blackburn, Clitheroe and North Western Junction Railway (BC&NWJR) was authorised on 27 July 1846 for a line from a junction with the East Lancashire Railway (ELR) at Daisyfield, east of Blackburn, to a junction with the North Western Railway (NWR) near Long Preston. Construction commenced at Clitheroe on 30 December 1846 but was delayed due to the partial collapse of the Whalley viaduct. The line was opened between Blackburn and Chatburn on 21 June 1850, and on the same day, a short branch to the Old Banks lime works at Horrocksford was opened. Trains used the BD&BR station at Blackburn (Bolton Road), running through the ELR station in order to reach it. Initially single track, the line between Daisyfield Junction and Chatburn was doubled in 1872–74. In March 1847, the BD&BR and the BC&NWJR agreed to amalgamate, becoming the Bolton, Blackburn, Clitheroe and West Yorkshire Railway; the necessary Act received Royal Assent on 9 July 1847. The name was shortened to the Blackburn Railway by a further Act of 24 July 1851. In the meantime, the LYR and ELR entered into a working agreement in April 1850, and they began to operate in ways that whilst mutually beneficial, were to the detriment of the Blackburn Railway; for example, the ELR charged the Blackburn Railway a toll equivalent to six miles for the use of three quarters of a mile of the ELR's line through Blackburn; and later, LYR services from Manchester to Blackburn were routed via Accrington instead of Bolton. During 1856, two extensions to the Blackburn Railway were proposed: one was to continue the line north from Chatburn to the NWR near Giggleswick (at that time known as Settle); the other would have been from a point to the north of Bolton, between the Croal and Tonge viaducts, to Manchester by way of Radcliffe, Whitefield and Cheetham Hill, and so would have created a line between Bolton and Manchester independent of the LYR. Both of these proposals failed. On 1 January 1858, the Blackburn Railway became the joint property of the LYR and ELR (this was not authorised by Parliament until 12 July 1858). In 1859, the LYR and ELR themselves amalgamated, the LYR retaining its identity, and so the Blackburn Railway became wholly absorbed by the LYR. From this time, the trains along the former Blackburn Railway lines used the former ELR station at Blackburn. The NWR was absorbed by the Midland Railway (MR) in 1871, and once the MR began work on its Settle and Carlisle Railway, the LYR decided to resume work on the line north of Chatburn. This was authorised on 24 July 1871, and the were estimated to cost £220,000. Construction north of Chatburn was resumed by the LYR in 1873, and was opened as far as Gisburn on 2 June 1879 although it was complete as far as Newsholme; the last section, between Gisburn and Hellifield, opened on 1 June 1880.
Мүмкін қайта ашу
Бұл жол Батыс жағалау магистральдық желісі (WCML) жөндеу жұмыстарына жабылып тұрғанда пайдалы балама бағыт болды және жүк тасымалы да осы жолмен жүрді. Клитроодан солтүстікке қарайғы соңғы бөлікті жолаушылар тасымалына қайта ашу туралы үнемі ұсыныстар түсіп келеді, бұл Хеллифилдте Лидс-Карлайл бағытындағы қызметтерге қосылу мүмкіндігін берер еді. 2020 жылы Ұлыбритания үкіметі 500 миллион фунт стерлингтік қорды жариялады, ол топтар мен жақтастарға жолды қайта ашу жобалары бойынша бизнес-жоспарларды дайындауға мүмкіндік береді. Хеллифилд пен Клитроо арасындағы жол бөлігі үкіметтен қаржыландыру алған алғашқы он жобаның бірі болды. Жақтастардың ұсынысы бойынша стансаларды қайта ашу қарастырылып жатыр. Клитроодан келген пойыздар Хеллифилдке жеткеннен кейін Карлайлға емес, Лидс бағытына оңтүстікке қарай жүреді. Жаңадан енгізілген жолаушылар қызметі Клитроодан оңтүстікке қарайғы қызметтерді сағатына бір реттен сағатына жарты ретке дейін арттырады.
The line has been a useful diversionary route for when the West Coast Main Line (WCML) has been closed for repairs and has also seen freight traffic use it. There have been periodic calls for the final section north from Clitheroe to be re opened to passenger traffic to provide a connection with the Leeds to Carlisle services at Hellifield. In 2020, the UK Government announced a £500 million fund to enable groups and campaigners to pay for business cases on reopening proposals. The section of line between Hellifield and Clitheroe was in the initial ten proposals that were approved for funding by the government. The bid by campaigners suggests reopening the stations at , , and with a provision for trains from Clitheroe to run southwards to Leeds after arriving at Hellifield, rather than continuing north to Carlisle. A newly introduced passenger service would increase services southwards from Clitheroe to half hourly as opposed to the current level of one service per hour.