Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық Гана жазушысы, драматург, композитор және белсенді (1896–1977)
American Ghanaian writer, playwright, composer, and activist (1896–1977)
Ширли Грэм Ду Бойс (туған Лола Ширли Грэм кіші; 11 қараша 1896 – 27 наурыз 1977) – афроамерикалықтардың және басқа да мәселелердің қорғаушысы болған американдық Гана жазушысы, драматург, композитор және белсенді. Ол өзінің шығармалары үшін Меснер және Анисфилд-Вольф сыйлықтарын жеңіп алды.
Shirley Graham Du Bois (born Lola Shirley Graham Jr.; November 11, 1896 – March 27, 1977) was an American Ghanaian writer, playwright, composer, and activist for African American causes, among others. She won the Messner and the Anisfield Wolf prizes for her works.
Өмірбаян
Ол 1896 жылы Индианаполисте, Индиана штатында Лола Ширли Грэм кіші болып дүниеге келді. Оның әкесі Африкалық Методист Епископтық шіркеудің пасторы болған және отбасы әкесінің ел бойыншағы пасторлық қызметіне байланысты жиі көшіп-қонып тұратын. 1915 жылдың маусым айында Ширли Вашингтон штатының Спокан қаласындағы Льюис және Кларк орта мектебін бітірді. Ол 1921 жылы алғашқы күйеуі Шадрак Т. Маккантспен тұрмысқа шықты. Олардың ұлы Роберт 1923 жылы, ал Дэвид Грэм Дюбоис 1925 жылы дүниеге келді. 1926 жылы Грэм Парижге көшіп, Сорбоннада музыка композициясын оқыды. Ол осы білім оған жақсы жұмыс табуға және балаларын жақсырақ асырауға мүмкіндік береді деп ойлады. Парижде африкалықтар мен афро-карибтік адамдармен танысу оны жаңа музыка мен мәдениеттермен таныстырды. Грэхам мен Маккантс 1927 жылы ажырасты. Грэхам профессор Рой В. Тиббстің жетекшілігімен Говард университетінде тыңдаушы студент ретінде музыка кітапханашысы болып жұмыс істеді. Ол Морган колледжінде оқытушылық қызметке ұсынылды, нәтижесінде 1929 жылдан 1931 жылға дейін музыка бөлімінің меңгерушісі болды. 1931 жылы Грэм Оберлин колледжіне жоғары курсқа түсіп, 1934 жылы бакалавр дәрежесін алғаннан кейін музыка саласында аспирантураны бітіріп, 1935 жылы магистр дәрежесін алды. YWCA линч заңын қолдады. Алайда, Элизабет Диллинг және антикоммунистік және нәсілшіл топтар YWCA-ны «еврейлер бақылап отырған коммунистік ұйым» деп мәлімдеп, ұйымның қара нәсілділерге тең құқық беруін сынады. Диллингтің «Қызыл арналар» атты жарияланымы Грэм Дю Бойске қарсы антикоммунистік наразылықты тудырды, оның нәтижесінде оның еңбектері кітапханалардан алынып, цензураланды. 1940 жылдардың соңында Грэм «Ақиқат пен әділдік үшін күресушілер» атты афроамерикандық ұйымға қосылды. Ол онда жазуын жалғастырып, араб тілін оқыды және афроцентризмді қолдады. Кейін ол Мәдени революция кезінде Қытайға қайта көшті. Осы кезеңде Грэм Дю Бойс Қытай-Кеңес дауында Қытай коммунистерінің жағын алды. Ол Шанхайдың музыкалық бағдарламаларын жоғары бағалап, Афро-Азия жазушылары бюросына қосылды. Грэхам Дю Бойс халықтық коммуналарында және Қызыл гвардияда уақыт өткізді. 1970 жылы Йель және UCLA университеттерінде сөз сөйлеп, империализм, капитализм және колониализм туралы, сондай-ақ Қытай мен Вьетнам сияқты социалистік құрылыс кезеңін басынан өткізіп жатқан елдердегі өзінің тәжірибесі туралы айтты. Ол сонымен қатар В.Е.Б. Дю Бойстің жазбаларын Массачусетс университетіне, Амхерст қаласына тапсырды. 1974 жылы Қытайда «Жаңа Қытай әйелдері» атты фильм түсірді. Ширли Грэм Дю Бойс 1977 жылы Қытайдың Пекин қаласында қайтыс болды және Бабаошань революциялық зиратына жерленді. Оның қоштасу рәсіміне Қытайдың көптеген маңызды саяси қайраткерлері, соның ішінде Ченг Ёнгуй, Дэн Инчао және Хуо Гуофенг қатысты, олар оны интернационализмі мен өзімшілдігі үшін батыр деп құрметтеді. Коммунистік партия төрағасы Грэм Дю Бойстің құрметіне гүл шоғын қойды, сондай-ақ Танзания, Гана және Замбия елшіліктері де гүл шоғын қойды.
She was born Lola Shirley Graham Jr. in Indianapolis, Indiana, in 1896, as the only daughter among five children. Her father was an African Methodist Episcopal minister and the family moved often due to her father's work in parsonages throughout the country. In June 1915, Shirley graduated from Lewis and Clark High School in Spokane, Washington. She married her first husband, Shadrach T. McCants, in 1921. Their son Robert was born in 1923, followed by David Graham DuBois in 1925. In 1926, Graham moved to Paris, France, to study music composition at the Sorbonne. She thought that this education might allow her to achieve better employment and be able to better support her children. Meeting Africans and Afro Caribbean people in Paris introduced her to new music and cultures. Graham and McCants divorced in 1927. Graham served as music librarian while attending Howard University as a nonmatriculated student under the tutelage of Professor Roy W. Tibbs. He recommended her for a teaching position at Morgan College which led to her position as head of the music department from 1929 to 1931. In 1931, Graham entered Oberlin College as an advanced student and, after earning her BA in 1934, went on to do graduate work in music, completing a master's degree in 1935. The YWCA supported the Federal Anti Lynching Law. However, Elizabeth Dilling and anti communist and white supremacist groups had claimed that YWCA was a "Communist front organizations controlled by Jews" and attacked the organization's support for equal rights for Black peoples. Dilling's publication of "Red Channels" ultimately launched anti communist backlash against Graham Du Bois, resulting in her work being pulled from libraries and censored. In the late 1940s, Graham became a member of Sojourners for Truth and Justicean African American organization working for global women's liberation. There she continued writing, studied Arabic and become a supporter of Afrocentrism. Later she moved to China again in the midst of the Cultural Revolution. During this time, Graham Du Bois sided with the Chinese communists in the Sino Soviet split. She had praised China's music programs in Shanghai and she joined the Bureau of Afro Asian Writers. Graham Du Bois spent time in people's communes and with the Red Guards. She gave talks at Yale and UCLA in 1970, where she was able to speak on imperialism, capitalism and colonialism and her experiences in countries undergoing socialist construction, such as China and Vietnam. She also gave W. E. B. Du Bois' writings to the University of Massachusetts, Amherst. She produced a movie in China called Women of the New China in 1974. Shirley Graham Du Bois died in Beijing, China in 1977, where she is buried in the Babaoshan Revolutionary Cemetery. Her funeral was attended by many important political figures in China, including Cheng Yonggui, Deng Yingchao, and Huo Guofeng, where they honored her as a hero for her internationalism and selflessness. The Communist Party Chairman lay a memorial wreath in honor of Graham Du Bois, as did the embassies of Tanzania, Ghana, and Zambia.
Өлім
Ширли Грэм Дю Бойс 1977 жылы 27 наурызда 80 жасында Қытайдың Пекин қаласында сүт безі қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол Танзания, Гана және Америка Құрама Штаттарының азаматы ретінде қайтыс болды. Гана президенті Кваме Нкрума 1966 жылы 24 ақпанда құлатылғаннан кейін ол Ганадан Танзанияға көшіп келді, Танзания президенті Джулиус Ньеререге жақын болды және Танзания азаматтығын алды.
Shirley Graham Du Bois died of breast cancer on March 27, 1977, aged 80, in Beijing, China. She died as a citizen of Tanzania, Ghana, and the United States of America. She had moved from Ghana to Tanzania after Ghanaian president, Kwame Nkrumah, was overthrown on 24 February 1966, and became close to Tanzanian president, Julius Nyerere, and acquired Tanzanian citizenship.
Шығармалары
1926 жылы Сорбоннада оқып жүргенде Парижде африкалықтармен танысқаннан кейін Грэм «Том Том: Музыка эпосы және негр» (1932) операсының музыкалық саз бен либреттосын жазды. Ол музыка, би және кітап арқылы африкалықтардың Солтүстік Америка колонияларына құлдықтан өтіп, азаттыққа жеткен жолын бейнеледі. Операның премьерасы Огайо штатының Кливленд қаласында өтті. Кливленд стадионындағы алғашқы қойылымға 10 000 адам, екінші қойылымға 15 000 адам келді. Музыкалық немесе театрлық қойылымдарды өндіру және жариялау қиындықтарына байланысты Грэм әдебиетке жүз бұрды. Ол 1950-ші жылдардан бастап жас оқырмандар үшін көрнекті афроамерикалық және әлемдік тұлғалардың өмірбаяндарын жазып, әртүрлі жанрларда шығармалар тудырды. Ол бастауыш мектеп кітапханаларындағы белгілі афроамерикалықтар туралы кітаптардың санын арттыруды мақсат етті. Оның тақырыптарын жақсы білуінің арқасында Пол Робсон және Кваме Нкрума туралы кітаптары ерекше қызығушылық тудырады. Фредерик Дуглас, Филлис Уитли және Букер Т. Вашингтон сияқты тұлғалар туралы жазды, сондай-ақ Гамал Абдул Насер мен Джулиус Ньерере де оның назарында болды. Оның соңғы романдарының бірі – «Зулу жүрегі» (1974) – нәсілдік қақтығыстарға қарамастан Оңтүстік Африкадағы ақ нәсілділерге қатысты жағымды бейнелеуді қамтиды. Ширли Грэм Дю Бойс туралы «Тұрлық әйел: Ширли Грэм Дю Бойс өмірі» кітабы жазылған.
After meeting Africans in Paris while studying at the Sorbonne in 1926, Graham composed the musical score and libretto of Tom Tom: An Epic of Music and the Negro (1932), an opera. She used music, dance and the book to express the story of Africans' journey to the North American colonies, through slavery and to freedom. It premiered in Cleveland, Ohio. The opera attracted 10,000 people to its premiere at the Cleveland Stadium and 15,000 to the second performance. Due to the difficulty in getting musicals or plays produced and published, Graham turned to literature. She wrote in a variety of genres, specializing from the 1950s in biographies of leading African American and world figures for young readers. She wanted to increase the number of books that dealt with notable African Americans in elementary school libraries. Owing to her personal knowledge of her subjects, her books on Paul Robeson and Kwame Nkrumah are considered especially interesting. Other subjects included Frederick Douglass, Phillis Wheatley, and Booker T. Washington; as well as Gamal Abdul Nasser, and Julius Nyerere. One of her last novels, Zulu Heart (1974), included sympathetic portrayals of whites in South Africa despite racial conflicts. Shirley Graham Du Bois is the subject of Race Woman: The Lives of Shirley Graham Du Bois.