Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локсли – Англияның Йоркшир оңтүстігіндегі ауыл.
Village in South Yorkshire, England
Локсли – Англияның Шеффилд қаласының маңындағы ауыл және қалалық аймақ. Бұл Локсли өзенінің жағасында және B6077 (Локсли жолы) бойында шамамен 2,5 миль (4 км) созылған ұзын, бойлық құрылымды қауымдастық. Локсли Малин Бридж және Уизвуд қалалық аймақтарымен шекарасынан басталып, батысқа қарай Дамфласк суқоймасына жақын Стейси Банк шағын ауылына дейін созылады. Аймақтың ортасы Родни Хилл және Локсли жолының қиылысында, ескі ауылдың жасыл алаңында орналасқан. Бұл Шеффилд қаласының солтүстік-батысына қарай 3 миль (5 км) қашықтықта жатыр. Аймақ Шеффилд қаласының Станингтон бөлігіне кіреді. Локсли – Уортли ауылдық округінің басқаруындағы Йоркширдің Батыс Райдингіндегі ауыл болған, 1972 жылғы жергілікті басқару туралы заңның нәтижесінде 1974 жылғы шекара өзгерістеріне дейін Шеффилд қаласының құрамына енген. Бүгінде аймақ Брэдфилд приход кеңесінің құрамында және негізінен тұрғын үйлерден тұрады, бірақ бұрын өнеркәсіптік қызмет те болған. Локсли аңғарының көп бөлігі жасыл белдеу жері ретінде белгіленген.
Loxley is a village and a suburb of the city of Sheffield, England. It is a long linear community which stretches by the side of the River Loxley and along the B6077 (Loxley Road) for almost 2.5 mile (4 km). Loxley extends from its borders with the suburbs of Malin Bridge and Wisewood westward to the hamlet of Stacey Bank near Damflask Reservoir. The centre of the suburb is situated at the junction of Rodney Hill and Loxley Road where the old village green stands and this is located 3 mile (5 km) north west of Sheffield city centre. The suburb falls within the Stannington ward of the City of Sheffield. Loxley was a village in the West Riding of Yorkshire under the jurisdiction of Wortley Rural District Council, until it became part of the City of Sheffield in the 1974 boundary changes brought on by the Local Government Act 1972. Today the suburb is within Bradfield Parish Council and consists almost exclusively of residential housing but it did have some industrial activity in the past. Much of the Loxley Valley is designated as green belt land.
Жаулап алудан кейінгі
Локсли орналасқан аймақ бастапқыда сортапты дала болған; Локсли Чейз – 11 ғасырда Норман феодалдары жаулап алғаннан кейін аң аулау үшін бөлінген, кең биік жазықтық. Локсли аңғары – Томас де Фурнивалдың, 1-ші Фурнивал лордының (1270–1332) қайтысынан кейін өткізілген сот тергеуінде еске алынған, кең орманды алқап. Локсли Чейзде аң аулау жиі кездеспегендіктен, аңғардағы ең өнімді жерлердің көп бөлігі шаруашылыққа жұмсалды. Локсли келесі ғасырларда шашыраңқы шаруашылықтармен бірге ауыл шаруашылығы және жалпы пайдалану жері ретінде дамыды.
The area on which Loxley stands was originally moorland; Loxley Chase was a large expanse of upland ground set aside for hunting by the Norman lords after the Conquest in the 11th century. The Loxley valley was an extensive woodland which was mentioned in the inquisition post mortem after the death of Thomas de Furnival, 1st Lord Furnival (1270–1332). Hunting on Loxley Chase was an infrequent pursuit, and so much of the more productive ground in the valley was turned over to farming. Loxley developed over the following centuries as agricultural and common land with a few scattered farms.
Робин Гуд аңызы
Локсли Чейстің кең орман аймағы 12 ғасырда Нотингемширдің оңтүстік-шығысына дейін созылып, Шервуд орманымен бірікті. Локсли Робин Гудтың туған жері деп есептелетін орындардың бірі. Робин немесе Роберт Локсли 1160 жылы осы аймақта дүниеге келген деген пікір бар. Джон Харрисон 1637 жылғы Шеффилд манорының толық және нақты сипаттамасында: "Little Haggas Croft (жайылым) онда Робин Гуд туған үйдің немесе коттедждің іргесі бар" деді. Кішкентай Хаггас Крофт қазіргі Родни Хиллдегі Нормандейл үйі орналасқан жерде болды. Жоғарғы орта ғасырларда жазылған және «Чайлд Балладалары» жинағына енген «Робин Ходтың қимылы», «Робин Гуд және монах», «Робин Гуд және Гай Гисборн», «Робин Гуд және тоқымашы» сияқты балладалар, сондай-ақ сэр Уолтер Скотттың 1820 жылғы «Иванхо» романы аңыздың Оңтүстік Йоркширде туғанына нұсқайды. 2020 жылы парламенттегі алғашқы сөйлесуінде жергілікті депутат Оливия Блейк Шеффилд Халлам сайлау округінің «әлеуметтік әділеттіліктің ұзақ тарихымен» ерекшеленетінін айтты, себебі мифология Робин Гудтың Локслидегі Йоркширде туғанын көрсетеді, осылайша Локслинің Робин Гудтың туған жері деген идеяны қолдады.
The extensive forest of Loxley Chase extended as far south east as Nottinghamshire in the 12th century where it joined up with Sherwood Forest. Loxley is one of the locations claimed as the birthplace of Robin Hood. It is maintained that Robin of Locksley or Robert Locksley was born in the area in 1160 with John Harrison saying in his Exact and Perfect Survey and View of the Mannor of Sheffield of 1637, "Little Haggas Croft (pasture) wherein is ye founacion of a house or cottage where Robin Hood was borne." Little Haggas Croft was in the area of present day Normandale House on Rodney Hill. Ballads from the High Middle Ages published in the Child Ballads such as A Gest of Robyn Hode, Robin Hood and the Monk, Robin Hood and Guy of Gisborne, and Robin Hood and the Potter, as well as Sir Walter Scott's 1820 novel Ivanhoe all point to a possible South Yorkshire birth for the legend. In her maiden speech to Parliament in 2020, the local MP Olivia Blake said that the Sheffield Hallam constituency had a "very long history of social justice", as mythology points to a Yorkshire origin for Robin Hood in Loxley, lending her support to the idea that Loxley was the birthplace of Robin Hood.
Өнеркәсіптік және ауыл шаруашылығын кеңейту
Локсли аймағына өнеркәсіп 17 ғасырдың ортасында, жылдам ағып жатқан Локсли өзенінде алғашқы диірмендер шағын жеке кәсіп ретінде құрылғанда келді. Болат және темірді соғу және доңғалақтау зауыттары салынды, Локсли болат зауыты, Грин-Уилл болат зауыты, Литтл-Мэтлок доңғалақтау зауыты және Зәйтүн доңғалақтау зауыты өзен бойындағы негізгі өнеркәсіп орындарына айналды. Бұл диірмендермен байланысты көптеген диірмен тоғандары бүгінге дейін сақталған және балықтар мен жануарлар дүниесіне пана болып табылады. 1800 жылдары Локсли аңғары кеңейіп келе жатқан Шеффилд болат өнеркәсібі үшін отқа төзімді кірпіштер мен материалдарды өндірудің маңызды орталығына айналды. Кірпіштер пештерді қаптауға қолданылды және Локсли аймағында кең таралған Станингтон сазды топырағынан алынған отқа төзімді саздан жасалды. Ал кейбір кірпіштер мен аралық материалдар ганистерден – бір түрі құмтастан жасалды. Аймақта Брамоллз (ганистер кірпіштері мен монолиттер), Сиддонс Брос. (ганистер монолиттер), Томас Врагг & Sons (Сторрс отқа төзімді саз зауыты) және Томас Маршалл және компания (Сторрс көпір отқа төзімді кірпіш зауыты) сияқты жергілікті фирмаларды жабдықтаған көптеген ганистер және отқа төзімді саз кен орындары болды, сондай-ақ кейінірек пайда болған Хепвортс кірпіш өндірісімен айналысты. Отқа төзімді өндіріс 1990 жылдары тоқтатылды. Wraggs және Marshalls, сондай-ақ жақын маңдағы Станингтон қаласындағы Dysons Griffs зауыты болат өнеркәсібі үшін отқа төзімді саздан жасалған құю шұңқырына (құю алаңына) арналған ыстыққа төзімді ыдыстар мен болат құю ағынын бақылауға арналған кірпіштерді шығаруға маманданған. Marshall тобының бөлігі болған Carblox Storrs Bridge зауытында биік пештердегі ошақтарда қолданылатын көміртек блоктарын өндірді. Сұраныстың күрт төмендеуіне байланысты үш зауыт та (Marshalls, Wraggs және Dysons) жабылды, себебі бүкіл әлемде үздіксіз болат құю технологиясы енгізілді және Ұлыбританияның болат өнеркәсібі жалпы құлдырады. Carblox зауыты жабылып, көміртек блоктарын өндіру Хепворттың Баутри зауытына көшірілді. Локсли аңғарындағы шаруашылық 1789 жылғы Уодсли және Локсли Чейз заңының қабылдануымен кеңейтілді. Бұл заң шұңқыр жерлерді шөптік жайылымдарға айналдыруға мүмкіндік берді, олар тура құрғақ тас қабырғалармен және жолдармен қоршалған.
Industry came to the Loxley area in the middle of the 17th century when the first mills were set up on the fast flowing River Loxley as small pocket businesses. Steel and iron forging and rolling mills were established and became the main manufacturing processes with the Loxley Steel Works, the Green Wheel Steel Works, the Little Matlock Rolling Mill and the Olive Rolling Mill all becoming established industries by the river. Many of the mill ponds associated with these mills are still present on the river and provide a haven for fish and wildlife. During the 1800s, the Loxley Valley became an important producer of refractory bricks and materials for the expanding Sheffield steel industry. The bricks were used to line the furnaces and were made from Fireclay from the Stannington pot clay seam which was prevalent in the Loxley area and the ramming materials and some bricks were made from ganister, a sort of sandstone. Many ganister and fireclay mines existed in the area supplying the local firms of Bramalls (ganister bricks and monolithics) Siddons Bros. (ganister monolithics), Thomas Wragg & Sons (Storrs Fire Clay Works) and Thomas Marshall and Co. (Storrs Bridge Fire Brick Works) and later Hepworths, which sprang up in the district and produced the bricks. Refractory production ceased in the area in the 1990s. Wraggs and Marshalls along with Dysons Griffs Works at nearby Stannington, specialised in manufacturing fireclay based casting pit (pouring pit) refractory holloware and ladle flow control bricks for the steel industry worldwide. Carblox, part of the Marshall group, shared the Storrs Bridge Works site manufacturing carbon blocks for use in hearths in blast furnaces. All three plants (Marshalls, Wraggs and Dysons) closed following a collapse in demand for casting pit refractories of the type made locally mainly because of the introduction of continuous casting of steel worldwide and because of the general decline of the British steel industry. Carblox's plant closed and carbon block production moved to Hepworth's Bawtry works. Farming in the Loxley Valley was extended by the passing of the Wadsley and Loxley Chase Act 1789. This allowed the conversion of moorland to grass pasture which was enclosed by straight dry stone walls and roads.
Үлкен Шеффилд су тасқыны
Локсли 1864 жылғы 11 наурызда Дейл Дайк су қоймасының бөгетінің бұзылуынан Ұлы Шеффилд су тасқыны орын алып, ауыр қасірет көрді. Локсли ауданындағы су тасқынында 17 адам қаза тапты, оның ішінде Чапман отбасының бес мүшесі, олардың үй қызметшісі Алатея Хейг және шәкірті Джон Бауэр болды. Чапманға тиесілі соққылы балға және прокаттау станы толығымен қирады. Аймақтағы көптеген өнеркәсіптік диірмендер жойылды немесе ауыр зақымдалды, бірақ Су компаниясынан төленген өтемақы есебінен олар тез жаңадан салынды.
Loxley suffered greatly on 11 March 1864 when the dam wall of the Dale Dike Reservoir was breached causing the Great Sheffield Flood. 17 people died in the flood in the Loxley area including five members of the Chapman family along with their domestic servant Alathea Hague and apprentice John Bower. The trip hammer and rolling mill works owned by the Chapmans was completely destroyed. Most of the industrial mills in the area were either destroyed or severely damaged but were quickly rebuilt with compensation money from the Water Company.
Тұрғын үй құрылысы
Локслидің ірі тұрғын үй құрылысы 1905 жыл мен Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы аралығында Родни Хилл және Локсли жолында, ауылдың жасыл алаңына жақын тұрғын үйлерді кеңейту арқылы басталды. Соғыс аралық кезеңде Нормандейл ауданы салынды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін аймақта көптеген кеңестік тұрғын үйлер бой көтерді.
The substantial residential development of Loxley started between 1905 and the beginning of the First World War with housing expansion taking place on Rodney Hill and Loxley Road near the village green. Inter war building established the Normandale area and post Second World War building saw a large amount of Council housing being built in the area.
Статистика
Қазіргі Локслиде 1828 адам тұрады, олар 753 үй шаруашылығында өмір сүреді, олардың көпшілігі (82,6%) жеке меншікте. 12,5% жергілікті билік органдарынан жалға алынған. Аймақтағы тұрғын үйлердің үлкен бөлігі (76%) дербес немесе жартылай дербес үйлерді құрайды, бұл Шеффилдтің жалпы орташа көрсеткішінен едәуір жоғары.
Present day Loxley has a population of 1,828, living in 753 households, the majority of which (82.6%) are owner occupied. 12.5% are rented from the local authority. A high proportion (76%) of the housing in the area is either detached or semi detached and this is well above the average for the whole of Sheffield.
Ғимараттар мен ескерткіштер
Локслиде кең сауда аймағы жоқ, сондықтан тұрғындардың көпшілігі сауда жасау үшін Hillsborough-қа қатынайды. Аймақта үш паб бар, олардың ең танымалдары – «Адмирал Родни». Пабтың тарихы ұзақ, ол бастапқыда 1782 жылы Сент шайқасында француздарды жеңген Джордж Брайджес Родни, 1-ші барон Роднидің құрметіне аталған. Қазіргі «Адмирал Родни» 1957 жылы ескі паб бұзылып, жаңасы жолдан артқа қарай салынғаннан кейін ашылған. «Нагс-Хед» Стейси-Банк шағын ауылдық ауылында орналасқан және қала маңының батыс жағындағы фермалық ғимараттармен қоршалған. «Уайсвуд Инн» – үш пабтың ең шығысында орналасқан, Нормандейл ауданында. 2012 жылы Локсли методистік шіркеуі жабылып, жеке меншікке сатылғаннан кейін Локслиде діни нысандар жоқ. Шіркеу ғимараты Локсли жолы мен Лоу Мэтлок Лэйн қиылысында орналасқан, ол 1885 жылы салынған. Локсли Біріккен реформаланған шіркеуі, II* санаттағы ескерткіш, Локсли жолы мен Роуэлл Лэйн қиылысына жақын салынған, 1787 жылы құрылып, 1993 жылы жабылған. Қазір ол жеке меншікте, бірақ зират әлі де қолданылуда. 2016 жылы шіркеу өртеніп, 2020 жылға дейін құрылыс қоршауымен қоршалған бос қабық күйінде қалды. Аймақта бір мектеп бар: Локсли бастауыш мектебі 1911 жылы ашылып, Родни төбесінде орналасқан, онда 4 пен 11 жас аралығындағы 200-ден астам оқушы оқиды. Аудандағы үлкен сынып оқушылары Ворралл қаласындағы Брэдфилд мектебіне барады.
Loxley has no extensive shopping area with most of the residents commuting to Hillsborough to do their shopping. There are three public houses in the area, the best known of which is the Admiral Rodney; the pub has a long history and was originally named after George Brydges Rodney, 1st Baron Rodney after his defeat of the French in the Battle of the Saintes in 1782. The current Admiral Rodney dates from 1957 when the old pub was demolished and a new one built further back from the road. The Nag's Head is in the small rural hamlet of Stacey Bank and is surrounded by farm buildings at the very west of the suburb. The Wisewood Inn is the most easterly of the three and is situated in the Normandale area. After the closure and sale into private ownership of Loxley Methodist Church in 2012, there are no longer any places of worship in Loxley. The church building being situated at the junction of Loxley Road and Low Matlock Lane; this was built in 1885. Loxley United Reformed Church, a Grade II* listed building, located near the junction on Loxley Road and Rowell Lane was constructed in 1787 and closed in 1993 and is now in private ownership although the burial ground is still used, in 2016 the chapel was destroyed by fire and as of 2020 still sits as an empty shell surrounded by construction fencing. There is one school in the area: Loxley Primary School opened in 1911 and is situated on Rodney Hill; it has just over 200 pupils between the ages of 4 and 11. Senior pupils in the area go to Bradfield School in Worrall.
Хепворттың отқа төзімді орны
Бұрынғы Хепворттың отқа төзімді зауытының (бұрын Маршалл, Врагс және Карблокс зауыттары болған) орны 2006 жылы жарияланған жоспарлар бойынша 500 үй салу ниетімен үй салу компаниясы Бовис Хоумс Группен сатып алынды. Алайда, бұл жоспарлар Локсли аңғарының қорғау қоғамы, Локсли аңғарының жобалау тобы, Англия ауылдық жерлерін қорғау кампаниясы және Брэдфилд ауылдық кеңесі тарапынан қарсылыққа ұшырады. Бовис даму жобасын бастауға рұқсат алмады және 2020 жылға дейін бұл орын құлай бастаған өнеркәсіптік аймақ болып қалуда.
The site of the former Hepworth's refractory works (previously Marshalls, Wraggs and Carblox works) was purchased by the house building company, Bovis Homes Group who intended to build 500 homes on the site in plans released in 2006. However the plans have met opposition from the Loxley Valley Protection Society, the Loxley Valley Design Group, the Campaign to Protect Rural England and Bradfield Parish Council. Bovis have not received permission to go ahead with the development and as of 2020 the site is still a derelict industrial site.
Демалыс аймақтары
Локслиде Локсли жолында, Лонг-Лейнмен қиылысқа жақын жерде демалыс алаңы бар; бұл қала маңындағы ең үлкен қоғамдық ашық кеңістік. Дегенмен, солтүстікке қарай Локсли Комон орналасқан – ежелгі ортақ жер, қазір Шеффилд қалалық кеңесі қала халқының атынан иеленеді және басқарады. Ортақ жер ағаштармен араласқан бұталы даладан тұрады. Локсли аңғарына қарай төмендейтін ортақ жердің оңтүстік беткейлерінде құмтас тік жар бар, оның астында тығыз орман өседі.
Loxley has a recreation ground on Loxley Road near the junction with Long Lane; it is the only substantial public open space in the suburb. However, just to the north is Loxley Common, an ancient area of common land which is now owned and managed by Sheffield City Council on behalf of the people of the city. The common consists of heath land interspersed with trees. The southern slopes of the common which run down to the Loxley Valley have a sandstone escarpment, below which is thick woodland.