Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Екі есе тығыздықтағы компакт-диск (DDCD) — Sony және Philips компанияларымен әзірленген, компакт-диск сияқты 780 нм лазерлік толқын ұзындығын пайдаланатын оптикалық диск технологиясы. Формат 2000 жылдың шілдесінде жарияланды және Purple Book стандартты құжатымен сипатталған. Қолданыстағы компакт-диск технологиясынан өзгеше, DDCD эксклюзивті түрде деректер үшін жасалған, аудио мүмкіндіктері жоқ. 12 см дискі үшін, жазғыш (DDCD R) және қайта жазуға болатын (DDCD RW) дискілерде CD-нің бастапқы 650 МБ сыйымдылығын 1,3 ГБ-қа дейін екі есеге арттырады. Бұл жолдың қадамы 1,6 мкм-ден 1,1 мкм-ге дейін, ал ең кішкентай шұңқыр ұзындығы 0,833 мкм-ден 0,623 мкм-ге дейін қысқарту арқылы жүзеге асырылады. DDCD тек оқу режимінде де қол жетімді болды (DDCD ROM). Техникалық талаптар 12 см және 8 см дискілерді қолдауға рұқсат берді, бірақ 8 см медиа ешқашан шығарылмады. Қайта жазуға болатын DVD технологиясынан бірнеше жыл кейін пайда болған бұл технология нарықта маңызды үлес ала алмады. Сонымен қатар, DDCD жазғышы ретінде тек Sony CRX200E ұсынылды. Диск пен драйвтың бастапқы бағасы (249 доллар және 23 доллар тиісінше) DVD RW драйвтары мен медиасының бағасынан (1000 доллар және 10 доллар тиісінше) төмен болғанымен, стандартты 700 МБ CD-ге қарағанда 85% үлкен сақтау сыйымдылығы тұтынушыларды қызықтыра алмады. Дегенмен, ұқсас технология негізінен Sega Dreamcast бағдарламалық қамтамасы үшін қолданылатын GD ROM дискілерінде де қолданылды. DVD, DDCD R-мен салыстырғанда әлдеқайда жоғары сыйымдылықты ұсынды – бір қабатты дискілерде 4,7 ГБ, екі қабатты дискілерде 8,5 ГБ, ал DDCD-нің шығарылғаннан кейінгі жылдары құны айтарлықтай төмендеді. DDCD технологиясы 2006 жылғы SCSI Multimedia Commands (MMC) жинағының нұсқасында «ескі» деп белгіленді.
The double density compact disc (DDCD) is an optical disc technology developed by Sony and Philips using the same 780 nm laser wavelength as a compact disc. The format was announced in July 2000 and is defined by the Purple Book standard document. Unlike the compact disc technology it is based on, DDCD was designed exclusively for data, with no audio capabilities. For a 12 cm disc, it doubles the original 650 MB to 1.3 GB capacity of a CD on recordable (DDCD R) and rewritable (DDCD RW) discs by narrowing the track pitch from 1.6 to 1.1 micrometers, and shortening the minimum pit length from 0.833 to 0.623 micrometers. The DDCD was also available in read only format (DDCD ROM). The specification allowed for both 12 cm and 8 cm discs, although it appears no 8 cm media was ever released. The technology, released years after rewritable DVD technology, failed to acquire significant market share. The only DDCD recorder introduced was the Sony CRX200E. While the initial launch price of the drive and the disc ($249 and $2 3 respectively) was lower than the prices of DVD RW drives and media ($1000 and $10 respectively), an 85% increase in storage compared to the standard 700 MB CDs was not enough to entice customers. A similar technology, however, was used in the GD ROM discs primarily used for Sega Dreamcast software. DVD offered a significantly higher capacity nearly four times more than DDCD R with 4.7 GB on single layer discs and six and a half times more with 8.5 GB on double layer discs and would drop significantly in cost in the years after DDCD's launch. The DDCD technology was marked as 'legacy' in the 2006 edition of the SCSI Multimedia Commands set (MMC).
Жарыс
DDCD компакт-дискілерді жетілдіруге бағытталған технологиялардың бір бөлігі болды, бірақ ешқайсысы нарықта үлкен үлес ала алмады. 1992 жылы Optex Corporation әзірлеген MultiLevel Recording (ML) технологиясы ешқашан іске қосылмады. Ол бір CD-ге 2 ГБ ақпарат жазуға мүмкіндік беретін еді, және 2002 жылы TDK мен Plextor компаниялары 200 долларға дискілерді жазу құрылғыларын шығаруға дайындалған, ал дискілердің құны шамамен 2 доллар болатын. Бірақ ML өнімдері ешқашан нарыққа шығарылмады. 2002 жылдың қыркүйегінде Sanyo компаниясы өздерінің HD BURN технологиясын пайдаланып, стандартты CD-R дискілерімен DDCD-мен бірдей нәтижеге қол жеткізгенін хабарлады. Бұл пайдаланушыларға стандартты 700 МБ CD-ге 1.4 ГБ ақпарат жазуға мүмкіндік берді. Дегенмен, мұндай жазылған CD-ні тек үйлесімді микропрограммасы бар DVD-жүргіштерде ғана ойнатуға болар еді. 2003 жылы Plextor компаниясы өзінің GigaRec технологиясын қолданатын CD-жұмырғышын шығарды, ол пайдаланушыларға стандартты 80 минуттық CD-ге 980 МБ және 99 минуттық CD-ге 1.2 ГБ дейін ақпарат жазуға мүмкіндік берді. DDCD-дегідей, нәтижеге кішкентай ойықтар жасау арқылы қол жеткізілді. Нәтижесінде алынған дискіні Plextor GigaRec жүргіштерде мінсіз оқуға болады. Басқа оптикалық жүргіштерде оқу нәтижелері әртүрлі болды.
DDCD was part of a wave of technologies aimed at enhancing the compact disc, none of which managed to gain much market share. MultiLevel Recording (ML), developed in 1992 by Optex Corporation, was a proposed technology that never saw the light of the day. It promised to burn 2 GB onto one CD and a couple of disc burners from TDK and Plextor were set for release in 2002 for $200 with discs costing around $2. No ML products were ever released. In September 2002, Sanyo announced it had achieved the same result as DDCD using standard CD Rs with its HD BURN technology. This allowed users to burn 1.4 GB on a standard 700 MB CD. However, the resulting CD could only be played back on DVD drives with compatible firmware. In 2003, Plextor released a CD burner that utilized their proprietary GigaRec technology to allow users to burn a maximum of 980 MB on a standard 80 minute CD and 1.2 GB of a 99 minute CD. Like DDCD, the result was achieved by burning smaller pits. The resulting disc could be read perfectly on Plextor GigaRec drives. Results with reading the disc on other optical drives were mixed.