Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз кардиналы Пьер Поль Герин де Тенсин (Гренобль, 22 тамыз 1679 – 2 наурыз 1758), француз дін қызметкері, Эмбрун және Лион архиепископы және кардинал болды. Оның қарындасы Клаудин Герин де Тенсин болды.
French cardinal
Pierre Paul Guérin de Tencin (Grenoble, 22 August 1679 – 2 March 1758), French ecclesiastic, was archbishop of Embrun and Lyon, and a cardinal. His sister was Claudine Guérin de Tencin.
Өмірбаян
Өзінің туған қаласы Гренобльде ораториандармен білім алғаннан кейін, ол Сорбоннаға түсіп, 1702 жылы приоры болды, ал 1705 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Содан кейін ол Сен епархиясының бас викарі болып тағайындалды және 1721 жылы кардинал де Роханды Римге конклавист ретінде ертіп, кардинал Контидің (Иннокентий XIII) кандидатурасын қолдады, одан француз министрі Гийом Дюбуаға кардиналдың қызыл тоғасын беруге уәде алды. Ол Римде француздық іскерлік өкілі ретінде қалды, оны қолдау үшін Труа-Фонтен абаттығының commendam тағайындалуымен (1739–1753) қамтамасыз етілді, Бенедикт XIII оны Эмбрун архиепискобы етіп бекіткенге дейін (1724 жылғы 26 маусымда). 1739 жылғы 22 ақпанда Герин де Тенцин Нерей мен Ахилл титулымен кардинал болып жарияланды. Ол 1742 жылға дейін Римде француз елшісі болып қызмет етті, содан кейін 1740 жылғы 19 қарашада Лион архиепископтығына ие болды. Людовик XV оны 1742 жылдың қыркүйегінде мемлекеттік министр етіп тағайындады, бірақ ол ешқандай ведомство басқармады және Сент-Эспри орденінің командирі болды. Ол янсеншілдерді қуғындауға тым құлшынды болды және 1727 жылдың 16 тамызынан 28 қыркүйегіне дейін Эмбрун қаласында өткен провинциялық синодта Булла Юнигенитусқа шағымданған сексен жастағы Сенез епискобы Жан Соаненді қызметтен шеттетуге бұйрық берді. 1743 жылы оның саяси өркендеуіне көп қарыз болған премьер-министр Андре Геркуле кардинал де Флюри қайтыс болғаннан кейін оның ықпалы төмендеді. 1749 жылы оның сеңлісі Клаудин Герин де Тенциннің қайтыс болуы оның саяси амбицияларын азайтты, ал 1752 жылы ол Лион архиепископтығына қайтып келді.
After studying with the Oratorians in his native Grenoble, he entered the Sorbonne, where he became prior in 1702, and obtained the doctorate in 1705. He was then appointed Vicar General of the diocese of Sens and, in 1721, accompanied Cardinal de Rohan to Rome as his conclavist, to support the candidacy of Cardinal Conti (Innocent XIII), from whom he had obtained a promise to bestow the purple on the French minister Guillaume Dubois. He remained at Rome as French chargé d'affaires, with the appointment in commendam of abbot of Trois Fontaines to support him (1739–1753), until Benedict XIII, with whom he was on cordial terms of intimacy and very influential, consecrated him Archbishop of Embrun (26 June 1724). On 22 February 1739, Guérin de Tencin was created cardinal, of the titulus of Sts. Nereus and Achilleus. He remained at Rome as French ambassador until 1742, when he took possession of the archepiscopal see of Lyon, to which he had succeeded on 19 November 1740. Louis XV appointed him minister of state in September 1742, though he held no portfolio, and Commander of the Order of Saint Esprit. He was overzealous in the persecution of the Jansenists, and, at the provincial synod which he held at Embrun from 16 August to 28 September 1727, he suspended Jean Soanen, Bishop of Senez, a prelate eighty years of age, who had appealed against the Bull Unigenitus. After the death in 1743 of André Hercule Cardinal de Fleury, the prime minister to whom he owed much of his political advancement, his influence began to decrease. The death of Claudine Guérin de Tencin, his salonist sister, in 1749 removed some of his political ambition, and in 1752 he retired to his see of Lyons.