Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз уағыздаушысы, жазушы, Католик шіркеуінің прелаты (1632–1710)
French preacher, author, prelate of the Catholic Church (1632–1710)
Эспир Флешие (10 маусым 1632 – 16 ақпан 1710) – француз уағыздаушысы және жазушы, 1687 жылдан 1710 жылға дейін Ним епископы.
Esprit Fléchier (10 June 163216 February 1710) was a French preacher and author, Bishop of Nîmes from 1687 to 1710.
Өмірбаян
Флешиер Пьер Мишель Флешиер мен Маргарита Одифреттің ұлы болып, қазіргі Воклюз департаментіне, сол кездегі Венассен графына туылған. 1632 жылдың 19 маусымында крещениеден өтті. Алдымен Пернедегі мектепке, кейіннен оның ағасы Геркуле Одифрет басқарған Doctrinaires конгрегациясының Тараскон колледжіне барды. Флешиер 1647 жылдың 25 тамызында Авиньонда Doctrinaires конгрегациясына жаңадан келген шәкірт ретінде қабылданды және 1648 жылдың 30 тамызында антын берді. 17 жасында ол Тарасконда және Драгиньянда төрт жыл бойы гуманитарлық ғылымдарды оқытты. Содан кейін Нарбоннаға көшіп, 1659 жылдың ортасына дейін алты жыл мұғалім болып жұмыс істеді. Пуатье диоцезінде Дофинге қайыршы қызметін атқарды, ал 1685 жылы Лавур епископтығына тағайындалды, одан 1687 жылы Ним епископтығына көтерілді. Нант эдикты екі жыл бұрын жойылған еді, бірақ Нимде кальвинистер әлі де көп болды. Флешиер өзінің мейірімділігі мен сабырлылығымен олардың кейбіреулерін өз пікіріне көндіре алды, тіпті өз нанымынан айнымағандардың да құрметіне ие болды. Севендегі ала-көктемдер кезінде ол эдикттердің қатаңдығын барынша жұмсартты және тіпті қателік деп есептеген нәрсеге де өте кеңдік танытты, сондықтан оның есімі сол аймақтың протестанттары арасында ұзақ уақытқа дейін қадірленді. Дегенмен, кейбір шенеуніктер оның кеңдік танытуы туралы мәліметтерді әлдеқайда жоғары бағалап, тіпті оны эдикттерге рұқсат етілген шектен тыс кеткен деп айыптады. Ол Монпельеде қайтыс болды.
Fléchier was born at Pernes les Fontaines, in today's département of Vaucluse, in the then Comtat Venaissin, the son of Pierre Michel Fléchier and Marguerite Audifret. He was baptized on 19 June 1632. He first went to school in Pernes and later to the Collège of Tarascon, which was run by the Congrégation des Doctrinaires, of which his uncle Hercule Audiffret was the superior. Fléchier then entered the Congrégation des Doctrinaires as a novice on 25 August 1647 in Avignon, and pronounced his vows on 30 August 1648. At the age of 17, he went to teach humanities during four years in Tarascon and in Draguignan. He then moved to Narbonne, where he taught and stayed for six years until mid 1659. in the diocese of Poitiers, the office of almoner to the Dauphine, and in 1685 the bishopric of Lavaur, from which he was in 1687 promoted to that of Nîmes. The edict of Nantes had been repealed two years before; but the Calvinists were still very numerous at Nîmes. Fléchier, by his leniency and tact, succeeded in bringing over some of them to his views, and even gained the esteem of those who declined to change their faith. During the troubles in the Cévennes he softened to the utmost of his power the rigour of the edicts, and showed himself so indulgent even to what he regarded as error, that his memory was long held in veneration amongst the Protestants of that district. It is right to add, however, that some authorities consider the accounts of his leniency to have been greatly exaggerated, and even charge him with going beyond what the edicts permitted. He died at Montpellier.
Француз академиясы
Эспир Флешие 1672 жылдың 5 желтоқсанында Антуан Гододан кейін Француз академиясына сайланды. Ол 1673 жылдың 12 қаңтарында Жан Расин және Жан Галлуамен бірге Академияға қабылданды.
Esprit Fléchier was elected at the Académie française on 5 December 1672, as a successor of Antoine Godeau. He entered the Académie on 12 January 1673, the same day as Jean Racine and Jean Gallois.
Әдеби стилі
Британ энциклопедиясының он бірінші басылымында айтылғандай, мінбер сөз өнері – Флехиердің ерекше жақсы меңгерген әдебиет саласы. Ол, әрине, Босуэден әлдеқайда төмен, оның күшті және ұлы гениі сол дәуірде теңдессіз болды; ол ойдың тереңдігі мен сөздің күштілігі тұрғысынан Бурдалуэге жете алмайды; сондай-ақ, Жан Батист Массильонның философиялық тереңдігіне немесе әсерлі сөздеріне де бәсекелесе алмайды. Бірақ ол әрқашан тапқыр, көбінесе әзілге құмар, және одан артық дикцияның үйлесімділігін жеткізген адам жоқ, бірақ бұл үйлесім кейде симметрияға құмарлық пен антитезаның артық қолданылуынан бұзылады. Оның екі тарихи еңбегі – Феодосий I және Хименнің тарихы – дәлдігі мен толыққанды түсінігінен гөрі стильдік әсемдігімен көзге түседі.
According to the Encyclopædia Britannica Eleventh Edition, pulpit eloquence is the branch of belles lettres in which Fléchier excelled. He is indeed far below Bossuet, whose robust and sublime genius had no rival in that age; he does not equal Bourdaloue in earnestness of thought and vigour of expression; nor can he rival the philosophical depth or the insinuating and impressive eloquence of Jean Baptiste Massillon. But he is always ingenious, often witty, and nobody has carried farther than he the harmony of diction, sometimes marred by an affectation of symmetry and an excessive use of antithesis. His two historical works, the histories of Theodosius I and of Ximenes, are more remarkable for elegance of style than for accuracy and comprehensive insight.
Жады
Францияның бірнеше коммунасында, оның ішінде Эле-ди-Леоветте, Марсель, Париж және Тарасконда Эспир Флехиердің есімімен аталатын көшелер бар.
There are streets named after Esprit Fléchier in several communes of France, including Éleu dit Leauwette, Marseille, Paris and Tarascon.