Кіріспе
Француз епископы Феликс Антуан Филибер Дюпанлуп (3 қаңтар 1802 – 11 қазан 1878) – француз шіркеу қайраткері. Ол Франциядағы либералды католицизмнің көшбасшыларының бірі болды.
Félix Antoine Philibert Dupanloup (3 January 180211 October 1878) was a French ecclesiastic. He was among the leaders of Liberal Catholicism in France.
Өмірбаян
Дюпанлуп Жоғарғы Савойядағы Сент-Феликс қаласында (сол кезде Франция емес, Пьемонт-Сардиния Корольдігінің құрамында болған) Князь Камилло Боргезенің заңды емес ұлы ретінде дүниеге келді. Оның алғашқы жылдарында оны Шамбери епархиясындағы дін қызметкері болған ағасының қамқорлығына тапсырды. 1810 жылы ол Париждегі діни пансионатқа жіберілді. 1813 жылы Сент-Николас-дю-Шардонне семинариясына түсті, ал 1820 жылы Париждегі Сент-Сюльпис семинариясына ауыстырылды. 1825 жылы ол дін қызметкеріне бекітіліп, Париждегі Мадлен шіркеуінің викарийі болып тағайындалды. Бір кезде ол Орлеан князьдеріне ұстаздық етті. Ол Сен-Гиасинтте танымал академияны құрды және Грегорий XVI-дан оның еңбегін жоғары бағалаған хат алды, оны «жастардың апостолы» деп атады. 1854 жылы ол Француз академиясына сайланды, онда отыз сегізінші орынды иеленді және академияның «діни партиясын» басқарды, осы ретте агностик зиялылардың сайлануына қарсы қимыл жасады. Дюпанлуп 1875 жылы агностик Эмиль Литтре академияға сайланғаннан кейін отставкаға шықты. Оның зор бойы, ақылға қонымды келбеті, көркем сөйлеу қабілеті, сондай-ақ ынтасы мен қайырымдылығымен танылғандықтан, ол көп жылдар бойы француз өмірінде елеулі тұлға болды. Оның сөздерін тыңдау үшін көптеген адамдар жиналатын, оларға оның энергиясы, тілдік шеберлігі, қуатты дауысы және құштарлықпен жасалған қимыл-қозғалыстары терең әсер етті. 1849 жылы Орлеан епископы болып тағайындалғаннан кейін, ол Жанна д'Аркқа арналған құмарлықпен айтылған мақтауын жеткізді, ол Англия мен Францияда да назар аударды. Кейіннен Жанна д'Арк, ішінара Дюпанлуптың күш-жігерінің арқасында қасиетті деп жарияланды. Бұрын ол Архиепископ Эйфре тарапынан Римге жіберілген, және Рим прелаты және апостолдық протонотарий болып тағайындалған. Бірақ одан кейін ол бұл догманы қабылдағандардың алғашқыларының бірі болды. Дюпанлуп 1878 жылдың 11 қазанында Ла-Комб-де-Ланси шатосында қайтыс болды.
Шығармалары
(1845 ж.). Діни кешірім туралы. Lecoffre et Cie.
(1860 ж.). Католик және Еуропа құқығы бойынша Папалық билік. J. Lecoffre et Cie.
(1860 ж.). Орлеан епископының М. ле Барон Мольрогюерге жауабы. Париж: Шарль Дуниол.
(1861 ж.). Шіркеудің бостандығын қорғау. R. Ruffet.
(1865 ж.). 8 желтоқсандағы конвенция. «Дебаттар журналына» хат қоса берілген. Париж: Шарль Дуниол.
(1866 ж.). Атеизм және әлеуметтік қауіп. Париж: Шарль Дуниол және компаниясы.
(1866 ж.). Халыққа уағыз айту туралы әңгімелер. Париж: Шарль Дуниол.
(1866 ж.). Жоғары интеллектуалды білім туралы. Париж: Шарль Дуниол.
(1867 ж.). XVII Людовик, оның өмірі, агониясы, өлімі: корольдік отбасының Темпл түрмесіндегі тұтқындығы. H. Plon.
(1869 ж.). Бала. Париж: Шарль Дуниол.
(1869 ж.). Оқыған әйел. Париж: Шарль Дуниол.
(1872 ж.). Білім беру. Париж: Шарль Дуниол және компаниясы [3 томдық]. Білім берудің жалпы мәселелері. Білім берудегі билік және құрмет. Білім берушілер (Les Hommes d'Éducation).
(1875 ж.). Франкмасондық туралы зерттеу. Париж: Шарль Дуниол.
(1878 ж.). Вольтердің 100 жылдығына арналған Париж қалалық кеңесінің мүшелеріне жолданған алғашқы хаттар. Париж: Библиографиялық қоғам.
(1879 ж.). Қыздардың білім алуы және әйелдерге лайықты білім туралы хаттар. Париж: Шарль Дуниол.
(1920 ж.). Христиан некесі. Париж: P. Téqui.
(1860). La Souveraineté Pontificale selon le Droit Catholique et le Droit Européen. J. Lecoffre et Cie.
(1860). Réponse de Mgr l'Évêque d'Orléans à M. le Baron Molroguier. Paris: Charles Douniol. (1861). Défense de la Liberté de l'Église. R. Ruffet. (1865). La Convention du 8 Décembre. Suivie d'une Lettre au Journal des Débats. Paris: Charles Douniol. (1866). L'Athéisme et le Péril Social. Paris: Charles Douniol et Cie.
(1866). Entretiens sur la Prédication Populaire. Paris: Charles Douniol. (1866). De la Haute Éducation Intellectuelle. Paris: Charles Douniol. (1867). Louis XVII, sa Vie, son Agonie, sa Mort: captivité de la famille royale au Temple. H. Plon. (1869). L' Enfant. Paris: Charles Douniol. (1869). La Femme Studieuse. Paris: Charles Douniol. (1872). De l'Éducation. Paris: Charles Douniol et Cie. [3 volumes]. De l'Éducation en Général. De l'Autorité et du respect dans l'Éducation. Les Hommes d'Éducation. (1875). Étude sur la Franc maçonnerie. Paris: Charles Douniol. (1878). Premières Lettres a Messieurs les Membres du Conseil Municipal de Paris sur le Centenaire de Voltaire. Paris: Société Bibliographique. (1879). Lettres sur l'Éducation des Filles et sur les Études qui Convienment aux Femmes dans le Monde. Paris: Charles Douniol. (1920). Le Mariage Chrétien. Paris: P. Téqui.
Ағылшын тіліндегі шығармалары
(1860). Пап билігі. Лондон: Католик баспа және кітап сату компаниясы. (1869). Зерттеуші әйелдер. Бостон: Патрик Донахоу. (1869). Жанна д’Арк. Лондон: Бернс пен Оутс. (1875). Бала. Бостон: Томас Б. Нунан және компаниясы.
(1875). Фримасондықты зерттеу. Лондон: Бернс және Оутс (Америкалық басылымы: Ньюарк, Н. Дж.: J. J. O'Connor & Co, 1876). (1890). Катехизация министрлігі. Лондон: Гриффит Фарран және компаниясы.
(1891). Уағыз айту министрлігі. Лондон: Гриффит Фарран, Океден және Уэльс.
(1875). A Study of Freemasonry. London: Burns and Oates (American edition: Newark, N. J.: J. J. O'Connor & Co, 1876). (1890). The Ministry of Catechising. London: Griffith Farran & Co.
(1891). The Ministry of Preaching. London: Griffith Farran, Okeden & Welsh.
Таңдалған мақалалар
(1867). "Білімді әйелдер және оқыған әйелдер", ІІ бөлім, "Католик әлемі" журналы, VI том, 24–43, 209–226 беттер.