Кальвин МакВей: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы
Cal McVey
Калвин МакВей – американдық бейсболшы (1849-1926). Red Stockings және White Stockings командаларындағы ойынымен танымал. Бейсбол тарихындағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1849–1926)
American baseball player (1849–1926)
Кальвин Александр Маквей (30 тамыз 1849 – 20 тамыз 1926) – 1860 және 1870 жылдары американдық кәсіби бейсболшы. Маквейдің бейсболға қосқан үлесі екі алғашқы кәсіби командада – түпнұсқа Цинциннати Ред Стокингс және Ұлттық Ассоциация Бостон Ред Стокингс құрамында ойнағандығынан бағаланады. Ол сонымен қатар 1876 жылы Чикаго Уайт Стокингс командасымен Ұлттық лиганың алғашқы чемпионы атанды.
Calvin Alexander McVey (August 30, 1849 – August 20, 1926) was an American professional baseball player during the 1860s and 1870s. McVey's importance to the game stems from his play on two of the earliest professional baseball teams, the original Cincinnati Red Stockings and the National Association Boston Red Stockings. He also played on the inaugural National League pennant winning team, the 1876 Chicago White Stockings.
Мансап
Кал Маквей Айова штатының Монтроуз ауылында дүниеге келді және 11 жасында Индианаполиске көшіп барды, онда бейсболды үйреніп, ойынға тез қабілетті болды. Ұлттық бейсболшылар қауымдастығының (NABBP) «Батыс» және «Актив» клубтарында ойнады. Маквей көбінесе питчерлік етіп, 1868 жылы «Активтер» жергілікті қарсыластарын жеңіп, батысқа саяхатқа келген үш күшті шығыс командасына есе жіберіп, Цинциннати командаларымен алты ойынның бірінде жеңіске жетті. Цинциннати «Ред Стокингс» командасынан 7–54 есебімен жеңілгеніне қарамастан, клуб оны 1869 жылы 700 долларға жалдады және ол екі маусым бойы тұрақты оң жақтағы ойыншы болды. Цинциннати Daily Times газеті Кал Маквейді былай сипаттады: «Ол денелі, кең иықты, жуан кеуделі, тартыншақ болғанымен әдемі, әйелдердің сүйіктісі. Ол өте адал, еңбекқор, жақсы алаңгер, бірақ оның күші қолындағы таяқпен, ол жақсы лақтырады және ішімдік ішпейді». Маквей «Ред Стокингс» командасының 1869 және 1870 жылдардағы 84 ойын жеңіп алған сериясының ең даулы ойынының ортасында болды. «Трой Хаймейкерспен» ойнағанда, ойын 17–17 есебімен тең болғанда, Маквей тұтқыншы бірінші секіруде ұстады деп мәлімдеген допты жоққа шығарды. Бұл аут болуы керек еді, бірақ төреші келіспеді. Одан кейінгі пікірталас кезінде «Трой» алаңнан шығып кетті және ойын Цинциннатиге қарсыласының қатысусыз жеңілісімен берілді. «Ред Стокингс» бизнесін тоқтатуға мәжбүр болғаннан кейін, менеджер Гарри Райт Бостонда команданы ұйымдастыруға және басқаруға келісім берді. Ол Маквейді, Чарли Гулдты және Джордж Райтты өзіне қосылуға шақырды, олар Ұлттық лиганың бірінші жеңімпазын жеңіп алуға жақын болған команданың жартысын құрады. Кейбір құрамдық өзгерістерден кейін Бостонның «Ред Стокингс» командасы NA лигасындағы қалған төрт жеңімпаз атанды, 1875 жылы олардың үстемдігі жаңа лиганың құрылуына себеп болды. Маквей Бостонға екі маусым бойы бірінші қақпашы ретінде қызмет етті, содан кейін Балтиморда бір маусым басшылық етті және Бостонда аутфильдер және екінші қақпашы ретінде тағы екі маусым ойнады. Ол NA лигасында ең көп ұпай жинаған (276) рекордты иеленеді. 1875 жылдың жазында Бостонның төрт Батыс жұлдызы келесі маусымда Чикагоның «Ақ шұлықтары» үшін ойнауға келісті: Маквей, Дикон Уайт, Росс Барнс және Альберт Сполдинг. Мүмкін, ережелер мұндай араласуға тыйым салғандықтан, Чикаго жаңа Ұлттық бейсбол клубтарының (NL) Ұлттық лигасын құруға бастама берді. «Үлкен Төрттік» және Кап Ансон команданы алаңдағы жеңіске жеткізді, Маквей тұрақты бірінші қақпашы, Сполдингке екінші питчер және Уайтқа екінші қақпашы ретінде қызмет етті. Екінші маусымда бірнеше ойыншы кетіп қалды, сол кезде Маквей бірінші қақпашы және екінші питчер ретінде жұмыс істеді және команда жарыстан шығып қалды. 1876 жылдың 22 және 25 шілдесінде Маквей MLB тарихында екі ойынды қатарынан алты рет соққы берген жалғыз ойыншы атанды. 1878 жылы Маквей Цинциннатиге оралды, онда ол өзінің бас лигалық мансабын екі маусымда менеджер және инфилдер ретінде аяқтады. Цинциннати «Редс» командасы алғашқы жылы екінші орынды иеленді, бірақ 1879 жылы (.538) бесінші орынға түсіп қалды, үш жаңа командадан бұрын. Сол күзде резервтік ереже қабылданды, бұл оның Калифорнияға көшуіне ықпал еткен болуы мүмкін, ол 1869 жылы «Ред Стокингс» турнесіне барған. Ол әлі де бас лигадағы жұлдызды ойыншы болды. 1880 жылдары Сан-Францискода Маквей бірнеше командада ойнады, басқарды немесе ұйымдастырды. Ол сол жерде зейнеткерлікке шығып, 1926 жылы 76 жасында қайтыс болды. Оның денесі өртелді.
Cal McVey was born in rural Montrose, Iowa and moved to Indianapolis at 11, where he learned baseball and soon excelled at the game, playing for the Western and Active clubs in the National Association of Base Ball Players (NABBP). With McVey usually pitching, the Actives in 1868 defeated local rivals, lost to the three strong Eastern teams that toured the West, and won one game in six against Cincinnati teams. Despite a lopsided 7–54 defeat by the Cincinnati Red Stockings, that club later hired him to play in 1869 for $700 and he served as the regular right fielder for both of its storied seasons. The Cincinnati Daily Times described Cal McVey in this way: "He is powerfully built, with broad shoulders and barrel chest handsome though shy, and is a favorite of the ladies. He is very conscientious and a hard worker a good fielder, but his strength is with the ash in his hands he is a long good thrower and he doesn't drink." McVey was in the middle of the most controversial game of the Red Stockings' reported 84 game winning streak in 1869 and 1870. Playing the Troy Haymakers, with the game tied 17–17, McVey fouled off a pitch the catcher claimed to have caught on the first bounce. That would have been an out but the umpire disagreed. In the ensuing argument, Troy left the field and the game was awarded to Cincinnati on forfeit. With the Red Stockings going out of business, manager Harry Wright signed to organize and lead a team in Boston. He hired McVey, Charlie Gould, and George Wright to join him, composing almost half the team that just missed winning the first National Association pennant. With some personnel changes, the Boston Red Stockings won the other four NA pennants, dominating so severely in 1875 that they helped provoke a new league. McVey served Boston two seasons as the first catcher, otherwise in the outfield, followed by one season managing in Baltimore and two more seasons in Boston as an outfielder and second catcher. He has the NA record for most career runs batted in (276). During the summer of 1875, Boston's four Western stars agreed to play the following season for the Chicago White Stockings: McVey, Deacon White, Ross Barnes, and Albert Spalding. Partly because the rules forbade such tampering, Chicago led the founding of a new National League of Professional Base Ball Clubs (NL). The Big Four and Cap Anson led the team to an easy win on the field, with McVey serving as regular first baseman, second pitcher to Spalding, and second catcher to White. Few pieces remained in place for the second season, when McVey worked as first catcher and second pitcher and the team slumped out of the picture. On July 22 and 25, 1876, McVey became the only player in MLB history to record six hits in two straight games. In 1878, McVey returned to Cincinnati where he completed his major league career in two seasons as manager and infielder. The Cincinnati Reds finished a close second in his first year but slipped to fifth in 1879 (.538) ahead of only three new teams. The reserve rule was adopted that fall, maybe a factor in his move to California, which he had visited on the 1869 Red Stockings tour. He was still a star batsman at the major league level. In San Francisco during the 1880s, McVey played for, managed, or organized several teams. He retired there and died in 1926 at age 76. His body was cremated.