Карло Сигоний – италиялық гуманист, грек тілінің профессоры. Рим аттары туралы еңбегі Робертеллоның қателерін түзетеді. Биографиясы мен ғылыми еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Каролус Сигониус (Carlo Sigonio немесе Sigone) (шамамен 1524 – 12 тамыз 1584) – Модена қаласында туған итальяндық гуманисі.
Carolus Sigonius (Carlo Sigonio or Sigone) (c. 152412 August 1584) was an Italian humanist, born in Modena.
Өмірбаян
Грек тілінде Кандиялық Франсиск Портус деген ғалымнан білім алған ол Болонья мен Павияның философиялық мектептеріне оқуға түсті. 1545 жылы ол Портустың орнын басып, туған жерінде грек тілінен профессор болып сайланды. 1552 жылы Венецияда профессорлық қызметке тағайындалды, бірақ 1560 жылы Падуадағы сөз өнері кафедрасына ауысты. Осы кезеңде оның өмірінде Робортелломен дау туды, себебі Сигониус «Римдіктердің аттары туралы» трактатын жариялады, онда ол Робертеллидің осы тақырыптағы еңбегіндегі бірнеше қателерді түзеді. Дауды кардинал Серипандоның араласуымен (ол Тридент соборіна жол жүріп, қасақана тоқтады) тарап кетті, бірақ 1562 жылы екі қарсылас Падуада әріптес болып кездескенде қайтадан жанданды. Бейбіт мінезді Сигониус (1563 жылы) Болоньяға шақыруды қабылдады. Ол 1584 жылдың тамызында Модена маңындағы сатып алған шалбасында қайтыс болды. Өмірінің соңғы жылы тағы бір әдеби даумен қиын болды. 1583 жылы Сигониус Цицеронның ұзақ іздеген «Жұбанышы» деп аталатын қолжазбасын редакциялады, ол оның қызы Тюлияның қайтысына байланысты күйзелісінен ойын аудару үшін жазылған еді. Венецияда жарық көрген бұл қолжазба Вианелли есімді белгісіз кітап сатушыдан табылған кітапқа негізделген. Сигониус оны шынайы болмаса да, кем дегенде Цицеронға лайық деп мәлімдеді; оған қарсы пікір білдіргендер (Антонио Риккобони, Юст Липсиус және басқалар) Сигониус өзі осы қолжазбаны оқыған әлемді алдау мақсатымен жазғанын айтты, бірақ ол бұл айыптауды жоққа шығарды. Алғашқы қолжазба ешқашан табылған жоқ. Бүгінгі күні бұл еңбек кім жазған болса да, жалған деп есептеледі.
Having studied Greek under the learned Franciscus Portus of Candia, he attended the philosophical schools of Bologna and Pavia. In 1545, he was elected professor of Greek in his native place in succession to Portus. In 1552, he was appointed to a professorship at Venice, which he exchanged for the chair of eloquence at Padua in 1560. To this period of his life belongs a quarrel with Robortello, due to the publication by Sigonius of a treatise De nominibus Romanorum, in which he corrected several errors in a work of Robertelli on the same subject. The quarrel was patched up by the intervention of Cardinal Seripando (who purposely stopped on his way to the Council of Trent), but broke out again in 1562, when the two rivals found themselves colleagues at Padua. Sigonius, who was of a peaceful disposition, thereupon accepted (in 1563) a call to Bologna. He died in a country house purchased by him in the neighbourhood of Modena, in August 1584. The last year of his life was embittered by another literary dispute. In 1583, Sigonius edited a manuscript purported to be the long sought Consolatio by Cicero, written as a distraction from his grief at the death of his daughter Tullia. Published in Venice, it was based on a book found by an obscure bookseller, named Vianelli. Sigonius declared that, if not genuine, it was at least worthy of Cicero; those who held the opposite view (Antonio Riccoboni, Justus Lipsius, and others) asserted that Sigonius himself had written it with the object of deceiving the learned world, a charge which he explicitly denied. The original manuscript was never produced. The work is now universally regarded as a forgery, whoever may have been the author of it.