Мэриknoll қоғамы: Католик миссионерлік қызметінің тарихы

Кіріспе

Католик миссионерлік орден, католик діни ұйымдары, журнал және Нью-Йорк штатындағы төбе.

Марикнолл қоғамы (сондай-ақ Марикнолл әкелері мен бауырлары деп аталады және ресми түрде Американың католиктік шетелдік миссионерлік қоғамы; латын тілінде: Societas de Maryknoll pro missionibus exteris) – АҚШ-та кедейлер мен шеттетілгендерге миссионерлер ретінде қызмет ету үшін құрылған ерлердің апостолдық өмірге арналған католик қоғамы. Қоғам 1911 жылы Томас Фредерик Прайс, Джеймс Энтони Уолш және Мэри Джозеф Роджерс тарапынан құрылды. Марикнолл атауы Нью-Йорк штатының Вестчестер округіндегі Оссининг ауылының сыртындағы төбеден шыққан, онда олардың үшеуінің де штаб-пәтері орналасқан. Қоғам мүшелері әдетте Марикноллерлер деп аталады. Марикноллерлер "кедейшілікпен күресуге, денсаулық сақтауды қамтамасыз етуге, қауымдастықтар құруға және бейбітшілік пен әлеуметтік әділеттілікті ілгерілетуге" баса назар аударады және қызмет көрсететін елдерде көптеген жетімдер үйлері, бастауыш және орта мектептер салды. Марикноллерлердің әлеуметтік әділетке ерекше назар бөлгендігіне байланысты, Марикнолл кейде жергілікті халықтар үшін оң әрекеттер жасаумен айналысатын миссионерлік қызметті білдіретін қозғалыс ретінде де қарастырылады. ХХ ғасырдың ортасында бұл қозғалыс бостандық теологиясымен байланысты болды. Екеуі де Марикнолл қозғалысымен байланысты. Марикнолл – Марикнолл әкелері мен бауырлары шығаратын жарты айлық журналдың қазіргі атауы. Марикнолл атауын көптеген католиктік ұйымдар бөліседі, соның ішінде Марикнолл әйелдері және Марикнолл миссионерлері. Бұл ұйымдар ортақ тарихы бар тәуелсіз ұйымдар болып табылады және Католик шіркеуінің шетелдегі миссионерлік қызметіне, әсіресе Шығыс Азияда, АҚШ-та, Латын Америкасында және Африкада тығыз жұмыс істейді. 1910 жылы әйгілі Томас Прайс Оңтүстіктегі жергілікті миссионерлік жұмыс үшін католиктік орден құру әрекетінің сәтсіздігіне тап болды. Прайс өзінің миссионерлік жұмысымен және орденнің басшысы ретіндегі көптеген міндеттерімен қатар қаржы жинаумен де айналысты. Прайс пен Уолш сол жылы Монреальде (Квебек, Канада) өткен конференцияда хат алмасып, жеке кездесті.

The Maryknoll Society is (also known as the Maryknoll Fathers and Brothers and officially as Catholic Foreign Mission Society of America; Latin: Societas de Maryknoll pro missionibus exteris) is a Catholic society of apostolic life for men founded in the United States to serve as missionaries to the poor and marginalized. The society was founded in 1911 by Thomas Frederick Price, James Anthony Walsh, and Mary Joseph Rogers. The name Maryknoll comes from the hill outside the Village of Ossining, Westchester County, New York, which houses the headquarters of all three. Members of the societies are usually called Maryknollers. Maryknollers focus on "combating poverty, providing healthcare, building communities and advancing peace and social justice" in the countries they serve and have built numerous orphanages, primary schools and secondary schools. Because of the way in which Maryknollers have especially engaged in social justice, Maryknoll is also sometimes seen as a movement that represents missionary service concerned with positive action for indigenous people. In the mid 20th century, this movement came to be associated with liberation theology. are both associated with the Maryknoll Movement. Maryknoll is also the current name of the semi monthly magazine which the Maryknoll Fathers and Brothers publish. The Maryknoll name shared by a number of related Catholic organizations, including the Maryknoll Sisters, and the Maryknoll Lay Missioners. The organizations are independent entities with shared history that work closely together in the joint focus of the overseas mission activity of the Catholic Church particularly in East Asia, the United States, Latin America, and Africa. In 1910, Father Thomas Price was facing the failure of his attempt to begin a Catholic order for domestic mission work in the South. Price was overwhelmed with fundraising on top of his actual mission work and the many responsibilities he had as the order Superior. Price and Walsh had corresponded and met in person that year at a conference in Montreal, Quebec, Canada.

Марикнолл аталары мен бауырларының негізі: 19111919

Екі адам Римге сапарға шығуға рұқсат алды, онда Папа Пий X 1911 жылғы 29 маусымда жаңа қоғам құру туралы олардың өтінішін қабылдады. Уолш дереу "Алыстағы дала" журналында мынадай хабарлама жариялады: "Шет елдік халықтардың жандарын құтқаруға зор ықылас білдіретін, дүниелік сый-сияпат күтпейтін, туған жеріне қайта оралуға кепілдік жоқ, алысқа баруға дайын жастар мен жігіттер хат жазсын". 1912 жылы Американың католиктік шетелдік миссионерлік қоғамы (CFMSA) жалпы алты адаммен Нью-Йорк штатының Хоторн қаласындағы жалға алынған үйde құрылды. Томас Макканн 1912 жылғы 21 қарашада Марикнолл қоғамының толыққанды мүшесі болуға алғашқы кандидат атанды. Сол қыркүйек айында Роджерс журнал жұмысын жалғастыру үшін Нью-Йоркке көшіп келді. Ол және тағы бес әйел "хатшы" Хоторнда бірге тұруға кірісті. Роджерс олардың табиғи жетекшісі болып көзге түсті және әйелдерді тек ерлерге көмекші рөлде емес, өздері миссионерлер ретінде көруді қалады.

"Марияның төбесі" және Терезиандардың негізі

Уолш пен Прайс жаңа қоғам үшін тұрақты мекен іздеуді дереу бастады. Олар 1912 жылдың шілдесінде Покантико-Хиллстегі жер учаскесіне келісімшарт жасасты, бірақ қарсы жақтағы жер иесі, Джон Д. Рокфеллер, көршісінде семинария болғанын қаламай, сот арқылы сатып алуға қарсылық көрсетті. Тамыз айында CFMSA қаржылық келісімге қол қойып, жер учаскесінен бас тартты. Уолш пен Прайс Оссинингте үш үйі мен амбары бар, 93 акрлық төбешік тауып алды, ол Рокфеллердің қарсылығынан кейін қолжетімді болды. Роджерс, «Бостондық әйел» болып киініп, адвокатымен бірге сату туралы келіссөз жүргізді. Уолш, оның шофері болып киініп, екі сағат бойы машинада күтті. Төбешікте бір-бірінен алшақ орналасқан екі үй болды, үлкені алғашқы семинарияға айналды, ал екіншісі «хатшылар» үшін бөлінді. Керек-жарақтары бар шатыр үйі капеллаға айналдырылды. Амбар бауырластар мен семинария студенттеріне берілді. Бірнеше аптадан кейін Уолш «хатшылардан» Марикноллға көшкеннен кейін қалай ұйымдастырылатынын сұрады. Уолш пен Прайс олардың жұмысы үшін айына 25 доллар төлеп тұрған, және Уолш оны жалғастыруға уәде берді, бірақ енді олардың жай ғана әйелдер ретінде қалуды немесе діни уәделермен байланысқан қауымға айналуды қалағандарын шешуді сұрады. «Сіздер Моллидің сіздерге басшылық етуін, яғни, менің басшылығымда болуыңды қалайсыз ба? Осы мәселе бойынша маған жазыңыз», – деді ол. Роджерс әріптестеріне: «Күндіз-түні әр сағатта мен толығымен сіздерге тиесілімін, сіздерге қызмет етуге, сіздерді сүюге, Киелі Рухтың басшылығымен сіздерді қорғауға дайынмын, өйткені өзімнен ештеңе істей алмаймын», – деп жауап берді. Скрантон (Пенсильвания) епископы Майкл Хобан Марикноллды қалада мектеп ашуға шақырды. 1913 жылы Клей-авенюде Марикнолл дайындық семинариясы құрылды, ал студенттер сабақтарды Сент-Томас колледжінде тыңдады. Сол жылы бірінші курсқа қабылданған Реймонд Лейн, осы жобаның табысты болуының себебі Скрантон тұрғындарының жаңа семинарияны тамақпен, көлікпен және қайырымдылық көмегімен қолдағанын жазды. 1915 жылы жалдау мерзімі аяқталып, студенттер Оссинингтен тыс жердегі қауымға бір жылға қосылды. 1916 жылы Уолш, бірқатар қиындықтардан кейін, Кларкс Саммит, Пенсильванияда 179 акр жерді сатып алды және жердегі ескі шаруашылық үйінде мектеп ашты. Ол Теофан Венардың құрметіне «Венар» деп аталды. Прайс Венардың алғашқы жылында жаңа қауымға көмектесу үшін Терезиандықтардың біреуін алып, оны басқарды.

Walsh and Price had immediately begun a search for a permanent home for their new society. They contracted for a parcel in Pocantico Hills in July, 1912 but John D. Rockefeller, who owned the property on the other side and did not want a seminary as a neighbor, contested the purchase in court. In August, CFMSA gave up the parcel in return for a financial arrangement. Walsh and Price found a 93 acre hill in Ossining that included three houses and a barn and was now affordable due to the Rockefeller windfall. Wary of another incident of bias, Rogers, dressed as a "Lady from Boston" and accompanied by a lawyer, negotiated the sale. Walsh, dressed as her chauffeur, waited for two hours with the car. The hilltop had two homesteads at a distance from each other, the larger one became the first Seminary and the other was set aside for the "secretaries". A carriage house with quarters was converted into the chapel. The barn was allocated to the brothers and seminary students. A few weeks later, Walsh asked the "secretaries" how they wished to be organized after the move to Maryknoll. They had been paid $25 a month by Walsh and Price for their work, which Walsh promised to continue, but he now asked them to make a decision if they wanted to continue as laywomen or to transform into a community living under Religious vows. "Do you wish Mollie to direct you, i. e., under my direction? Write me on this subject " Each of the women responded affirmatively. Rogers replied to her colleagues, "I want you to know how wholly I belong to you in every hour of the day and night, to serve you, to love you, to watch over you and with you, under the guidance of the Holy Spirit, for of myself I can do nothing." Michael Hoban, bishop of Scranton, Pennsylvania, invited Maryknoll to establish a school in the city. In 1913, Maryknoll Preparatory Seminary was founded on Clay Avenue and students attended classes at St. Thomas College. Raymond Lane, who made his profession that year in the inaugural class, wrote that the success of the venture was greatly due to residents of Scranton who supported the new seminary with meals, transportation, and donations. In 1915 the lease expired and the students joined the community outside Ossining for a year. In 1916, Walsh, after some difficulty, acquired 179 acres in Clarks Summit, PA and a school set up in an old farm house on the property. It became known as the Venard for Théophane Vénard. Price took charge of the Venard its first year, taking one of the Teresians to assist the new community.

Қытайға бірінші және екінші сапарлар

Бірінші дүниежүзілік соғыс 1918 жылы аяқталды және үш Марикнолл діни қызметкері Қытайға алғашқы Марикнолл миссиясын жасауға дайын болды. Джеймс Эдвард Уолш, Фрэнсис Х. Форд және Бернард Ф. Мейер, Прайспен бірге Миссияның жетекшісі ретінде 7 қыркүйекте Қытайға аттанды. Уолш пен Мейер бірінші болып келді, ал Прайс пен Форд бірнеше аптадан кейін жетті. Азиядағы алғашқы аялдамалары Гонконг болды (сол кезде британдық колония), ол Қытайдағы басым католиктік ұйым болған Париждің шетелдік миссионерлік қоғамымен қысқа уақытқа танысу үшін. Гонконгтан олар Йунконгқа барып, Қытайдағы миссионерлік жұмысын сол жерден бастады. Прайс жергілікті диалекттердегі бірнеше сөзді ғана үйрене алғанмен, миссияның және одан кейінгілердің бағытын тез берді; Әке Прайс Қытайды бізбен бірдей жақсы көретін, бірақ оның бір ғана құштарлығы болды – біз көмектесуге және құтқаруға келген қарапайым халықтың құнды жандары. Ол бұл мәселені өте қарапайым, бірақ өте маңызды жолмен түсіндірді, ол халық үшін жасалған әрбір шағын жұмысты өте маңызды деп қабылдады – шіркеудегі ең қарапайым қызмет, тіпті оған бірнеше адам қатысқан болса да, олар үшін шіркеу қызметтерінің толық кестесін ұйымдастыру, ол өз еліндегі ең үлкен шіркеуде болғандай; жоспарлар бірден жүзеге асырылмаса да, діни, білім беру, медициналық және басқа да көмек мәселесінде оларға не қажет болса, оны дереу жоспарлау, әрбір қонақты шыдамдылықпен және сыпайылықпен қарсы алу; шеткі ауылдарға сақтықпен бару, тіпті олардың кейбіреулерінде үмітсіз жолдан тайғандар болса да; және, жалпы алғанда, өзін, өзінің миссиясын, барлық күш-жігерін және ресурстарын халықтың толық қызметіне беру. Қысқасы, Әке Прайс Қытайға не үшін барғанын білетін, ал біз білмейтін болсақ, оның үлгісінен тез білетінбіз. Менің ойымша, бұл басымдық біздің миссиямыздың дамуы барысында сақталды және мен оның қысқа және құрбандыққа арналған миссиялық мансабы бұл іске асырудың құдайға сыйған құралы болды деп сенемін. |қолтаңба=Джеймс Э. Уолш

World War I ended in 1918 and three Maryknoll priests were ready to make the first Maryknoll mission to China. James Edward Walsh, Francis X. Ford, and Bernard F. Meyer along with Price as Mission Superior departed for China on September 7, 1918. Walsh and Meyer arrived first, Price and Ford some weeks later. Their first stop in Asia was Hong Kong (a British colony at the time), to acclimate briefly with the Paris Foreign Missions Society, which was the predominant Catholic organization in China. From Hong Kong, they went to Yeungkong and started their missionary work in China from there. Although he was only successful at learning a few words in the local dialects, Price quickly set the tone for the mission and those that would follow; Father Price liked China equally with us, but he had one enthusiasm only all those precious souls that make up the vast population of common people that we went to help and to save. He gave this emphasis in a way that was very simple and yet highly important, and that was by taking very seriously every little piece of work that was done for the people – the simplest service in the Church, even though it should be attended by only a handful, the insistence on a complete schedule of church services for them just as if he had been in the biggest parish in his own country; the immediate planning for whatever they needed in the matter of religious, educational, medical and other help, even though plans could not be immediately realized, the most patient and courteous reception for every visitor; the scrupulous visits to the outlying villages, even though some of them contained only a few apparently hopeless apostates; and, in general, the placing of himself, his mission and all his energies and resources at the complete service of the people. In short, Father Price knew why he went to China, and if we did not know it, we soon learned it from his example. I think this emphasis has persisted throughout the development of our missions, and I believe that his short and sacrificial mission career was a providential means in bringing this about. |sign=James E. Walsh

Дэниел Лео МакШейн 1919 жылы екінші шығу тобын басқарды. МакШейннің алғашқы тапсырмасы Мейерге көмек көрсету болды. Марикноллдықтар келгенде, қытайлық балалар үйінің сәбилер мен ауру балаларды қабылдамайтынын анықтады. 1920 жылы Йунконг қаласында жетімдер үйі ашылды. Содан кейін МакШейн Луодиннің пасторы болып тағайындалды және жергілікті қарсылыққа қарамастан, дереу тасталған балалар үшін жетімхана құрды. Тасталған нәрестелердің басым бөлігі қыздар болды және дәстүр бойынша Марикноллдықтар ғимараттар салып, әр балаға бірнеше цент ұсына бастағанға дейін суға батырылған. Көп ұзамай Йунконг жетімханасында жылына орта есеппен 450-ге жуық, ал Луодинде мыңға жуық адам шомылдыру рәсімінен өтті.

Марикнолл семинариясының ғимараты

Мэрикнолл семинариясының ғимараты Нью-Йорк штатының Вестчестер округіндегі Оссининг қаласында орналасқан. Қазіргі уақытта ғимаратта Мэрикнолл миссияларының бас штабы орналасқан. Ғимараттың ерекше дизайны бар, атап айтқанда, архитектурасына кіріктірілген пагодалар, оның алыс Шығысқа миссионерлік орден ретінде құрылған бастапқы мақсатын құрметтеу үшін салынған.

Шейіт болғандар

Франсис Ксавьер Форд, Мэриколл шейіті. Әке Форд 1918 жылы Қытайға келген алғашқы төрт Мэриколл миссионерінің бірі болды және 1953 жылы Кантон түрмесінде қайтыс болды. 1952 жылы Гонконгте Мэриколл әкелері құрған Бисхоп Форд есімді бастауыш мектеп ашылды. Қазір бұл мектепті Гонконг католик дінбасылығы басқарады.

Гонконгтағы мектептер

Гонконгтағы бірнеше белгілі мектептер Мариконеллерлер тарапынан негізделген, және солардың бірнешеуі әлі де олардың басқаруында.