Кіріспе

Балтимордағы қалалық парк, Мэриленд, АҚШ.

Друид Хилл паркі – Мэриленд штатының солтүстік-батысында орналасқан қалалық парк. Оның шекаралары Druid Park Drive (солтүстік), Swann Drive және Reisterstown Road (батыс және оңтүстік), ал Jones Falls Expressway / Interstate 83 (шығыс) жолдарымен белгіленген. 1860 жылы қала мэрі Томас Сванн басшылығымен ашылған Друид Хилл паркі, Нью-Йорктегі Орталық парк (1858 жылы құрыла бастаған), Филадельфиядағы Фэрмаунт паркі (1812) және Сан-Францискодағы Алтын қақпа паркімен бірге АҚШ-тағы ең көне ландшафтылық жасанды парктердің қатарында саналады.

Тарих

Жер бастапқыда 1729 жылы Балтимор қаласын құруға жауапты жеті комиссардың бірі, доктор Джордж Бьюкененнің (1696–1750) «Аушенторли» мүлігінің бір бөлігі болды, және келесі жылы комиссарлармен жоспарланды. Бьюкененнің қаладан солтүстік-батысқа қарай орналасқан, батыс жағалаудағы және оңтүстікке қарай ағатын Джонс Фолс ағысына қарап тұрған, «Бассейн» (қазіргі Ішкі порты), Патапско өзенінің Солтүстік-Батыс тармағы және болашақ Балтимор порты, бүгінгі Дрюид Хилл паркін құрайтын 579 акрды қамтыды. Элеонора Бьюкененге үйленген полковник Николас Роджерс оны 1860 жылы Балтимор қаласы отбасының ұрпағы Ллойд Роджерстен сатып алды. Бұл қаражат 19-шы мэр Томас Сваннның (1809–1883; 1856–1860 қызмет еткен, кейіннен 1866–1869 Мэриленд штатының 33-ші губернаторы болған) ұсынған, никельді ат арбалары бағасына бір центтік салықтан түскен кірістер есебінен жиналды. Сатып алынғаннан кейін, Дрюид Хилл паркін Сванн 1860 жылдың 19 қазанында ашты. Ол Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Жергілікті тұрғындар паркті көбінесе «Дру Хилл» паркі деп атайды, бұл оның атының «Балтиморлық» (жергілікті диалект) бұрмалануы, және бұл атау жергілікті танымал R&B тобының атына шабыттандырды. Паркке жаңадан құрылған және тағайындалған Парк комиссарлары кеңесімен шартты түрде тартылған ландшафт дизайнері Говард Дэниелс және Паркке кіреберістерді жобалаған, сондай-ақ 19-ғасырдың басындағы Николас Роджерс сарайына енгізілген өзгерістерді жобалаған Джон Х. Б. Латроуб (1803–1891) жауапты болды. Джордж А. Фредерик (1842–1924), 21 жастағы Балтимор қалалық сәулетшісі, кейіннен 1860 жылы Балтимор қалалық үйіне конкурс жеңіп алды (1867–1875 жылдары салынды), парктегі сәулеттік элементтердің жобаларын жасады. Фредериктің Дрюид Хиллдегі мавр және қытай стильіндегі ойын-сауық құрылыстарының арасында 1864 жылы салынған Қытай станциясы бар, ол бір кезде паркте айналып өтетін тарамдық теміржолдың аялдамасы болды. «Мансион үйі» қазір 1876 жылы құрылған және кейіннен Балтимордағы Мэриленд зообағы деп аталған Балтимор қалалық зообағының бас әкімшілік ғимараты болып табылады. Парк 1940 жылдары қысқы шаңғы тебуге тамаша орын болды, әсіресе жақын маңдағы Балтимордың Талмуд академиясына баратын ұлдар үшін. 1850 жылдардағы Нью-Йорктің Манхэттеніндегі Орталық парк сияқты, Фредерик Лоу Олмстед (1822–1903) жобалаған Дрюид Хилл сол кездегі қалалық дамудың солтүстік шетінде орналасқан. Парктің солтүстік бөлігінде Мэриленд штатындағы ең көне орман өсімдіктерінің бірі бар, ол ешқашан көріктендірілмеген, керісінше табиғи орманды мекендеу ортасы ретінде қалдырылған. Парктің оңтүстік бөлігі ондаған жылдар бойы қала тұрғындары үшін танымал орын болды. Парктің ең танымал су жолы – Дрюид көлі 1863 жылы салынды және бүгінгі күнге дейін елдегі ең үлкен топырақтан жасалған бөгет көлі болып табылады. 2024 жылға дейін ол Балтимор агломерациясының қоғамдық су жүйесі үшін су қоймасы ретінде қызмет етеді, содан кейін бұл функция көлдің батыс жағына орнатылған екі үлкен жер асты резервуарларымен алмастырылады. Автомобильдер пайда болғаннан кейін, парктің көптеген иректелген жолдары көлік сатушылардың арасында танымал болды, олар әлеуетті сатып алушыларды көлік жүргізуді үйрену үшін сол жерге алып барды. Парктегі көптеген ескі фонтандар мен жасалма көлдер кептірілді, бұл табиғатқа осы аймақтарды қайтаруға мүмкіндік берді. Алайда, олардың көптеген құрылыстары ішінара немесе толығымен сақталған. Дрюид Хилл паркі 1973 жылдың 22 мамырында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

Растық бөліну

Парк алғаш рет 1860 жылы, американдық Азамат соғысы басталуға бірнеше ай бұрын ашылды, сол кезде бассейн мен теннис корттары сияқты демалыс орындарында нәсілдік бөлініс болды. 1890 жылдардың басында теннис Балтимор және Вашингтон қалаларындағы, сондай-ақ Говард университетіндегі клубтарда танымал болды. Қараша теннисшілерді дамытуға арналған Америка Теннис қауымдастығы 1917 жылдың тамызында Друид Хилл паркінде алғашқы ATA Ұлттық чемпионатын өткізді. Жарыстар ерлер мен әйелдер арасындағы жекелей және ерлер арасындағы жұптық сындардан тұрды. Нәсілдік бөлініс практикасы 1948 жылдың 11 шілдесінде нақты түрде сынға алынды, осы күні қаланың кемсітушілік саясатына қарсылық білдірген 24 қараша теннисші парктің "тек ақтарға арналған" теннис корттарында ойнағаны үшін тұтқындалды. Наразылық білдіргендердің есімдері Дрюид Парк көлінің жанындағы Роулингс консерваториясының шыны үйіне іргелес орналасқан Балтимор Теннис клубының тақтасында мәңгі есте қалды. Оқиға Балтимордың танымал редакторы, тілшісі, колоннисі және жазушысы Х.Л. Менкеннің соңғы мақаласы мен редакциялық бағынышының тақырыбы болды. Ол 1948 жылы The Baltimore Sun газетінде қаланың нәсілдік бөлініс саясатын айыптап жазды.

Мерекелік шаралар

Druid Hill фермерлер базары Druid Hill паркіндегі Говард П. Роулингс консерваториясында орналасқан. Ашық болған кезде, әр апта сайын концерттер, балаларға арналған іс-шаралар, йога сабақтары, өсімдіктер жөніндегі шеберханалар, сурет шеберханалары, сабанмен жүру, хула-хуп, 4-H шеберханалары және тағы да басқа тегін бағдарламалар ұсынылады. Базар маусым айынан қыркүйек айына дейін әр апта сайын жұмыс істейді. Парк сонымен қатар қыркүйек айының ортасында жыл сайынғы Charm City Cyclocross велосипед жарысына төсеу салады, ол АҚШ-тың шығыс жағалауындағы маңызды велосипед жарыстарының бірі. 2014 жылдан бері жыл сайынғы Charm City Folk and Bluegrass фестивалі әр сәуір айында Х. П. Роулингс консерваториясы мен ботаникалық бақтардың қасында өтіп келеді.

Денсаулық

2007 жылы Балтимор қаласы паркке жаттығу құралдарына 50 000 доллар жұмсады. Парк су қоймасының төңірегінде үш жаттығу станциясы орналасқан. Парктегі жаттығу машиналары халыққа тегін қолжетімді. Аталған станцияларда есу тренажерлері, эллипстік және аяқ пресстері бар. Көптеген жаттығу құралдары қолмен басқарылады. 2010 жылдың соңына дейін Балтимор қаласы қаланың басқа да парктеріне сыртқы жаттығу құралдарын орнатуды жоспарлап отыр.

Ескерткіштер

Друид тауының саябағында көптеген ескерткіштер бар. 9 метр биіктігіндегі Уоллес монументі 14 ғасырдағы шотланд батыры және бүлікші Уильям Уоллестің құрметіне орнатылған. Неміс композиторына арналған Вагнер ескерткіші Мансион үйінің ("Друид тауы" особнягі) жанында тұр. Кристофер Колумбқа арналған ескерткіш негізгі Оңтүстік бағытынан көрінеді және су қоймасына қарай бағытталған. Джордж Вашингтонның мүсіні (қала орталығындағы Кэлверт және Балтимор көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышындағы ескі Кэрролл Холл ғимаратынан 19 ғасырдың ортасынан бастап алынып тасталған) Ротундаға қарайтын жолдың қиылысында орналасқан.

Тұрғын үй

Дрюид Хилл паркі Балтимор қалалық әкімдігінің ресми шекараларына сәйкес, жеке тұрғын үйлерге арналған жер емес. Дегенмен, 1801 жылы салынған және Мэриленд зообағында орналасқан Мансион үйі, 1863 жылы қоғамдық павильонға айналғанға дейін полковник Николас Роджерс пен оның отбасының жеке меншігі болған. Парк шегінде орналасқан жеке меншіктердің тек біреуі ғана парктің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан. Бұл шағын анклав – 1877 жылы салынған, кішкентай кірпіш және тас үйлерден тұратын Брик-Хилл тарихи ауданы. Мұнда Вудбери өндіріс компаниясының Медоу диірменінде жұмыс істеген адамдар тұрған. Алайда, бұл Вудбери ауданының бір бөлігі саналады. Хэмпден, Либерти-сквер, Парк-Сиркл, Парк-Вью Вудбрук, Резервуар-Хилл және Вудбери аудандарындағы көптеген үйлер паркке қарап тұр. Парквью Вудбрук ауданында орналасқан Аушентороли террасасы – 1876 және 1920 жылдар аралығында Виктория стилінде салынған тоғыз блоктан тұратын тарихи аудан.