Кіріспе
Қорғалған жол, АҚШ Ұлттық парк қызметімен басқарылады.
Ұлттық парк жолы – АҚШ-тағы көрнекті жолдарға берілетін, айналасындағы саябақтардың қорғалған жолағымен қамтылған қорғалған аумақ атауы. Ұлттық парк жолдары көбінесе мәдени және тарихи орындарды байланыстырады. АҚШ Ұлттық парк қызметі осы жолдарды басқарады. Мазмұны
Парк жолдары
Америка Құрама Штаттарындағы алғашқы саябақ жолдары 19-ғасырдың соңында ландшафт сәулетшілері Фредерик Лоу Олмстед және Беатрикс Фарранд жасаған, олар Нью-Йорктегі Бруклиндегі Шығыс саябақ жолы және Океан саябағы сияқты жаяу жүргіншілер, велосипедшілер, аттылар және ат арбалары үшін бөлінген жолдар болды. Осы жол түрін анықтау үшін "саябақ жолы" терминін Кальверт Вокс пен Олмстед қалалық және қала маңындағы саябақтарды "ләззат жолдарымен" байланыстыру туралы ұсыныстарында қолданды. Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы Бидуэлл және Линкольн саябақ жолдары сияқты жаңа жолдар автомобильдер үшін жоспарланған және кең, үлкен ландшафты орталық бөлігіштермен бөлінген. Саябақ жолдары үлкен қалалық саябақтарға, мысалы, Бостондағы Бостон орталығына дейінгі Мистик Вэлли саябақ жолына кіру жолы болуы мүмкін. Кейбіреулері жылдам қозғалысқа арналған қатарларды жергілікті қатарлардан бөліп жасаған, бірақ бұл әрқашан осылай болған жоқ. 20-ғасырдың басында бұл сөздің мағынасы көгалдандырылған автомобильдерді демалыс мақсатында жүргізуге арналған бақыланатын кіруге ие автомобиль жолдарын қамту үшін кеңейтілді. Бұл саябақ жолдары бастапқыда қиылыстарсыз, өте баяу жылдамдықтағы көліктерсіз және жаяу жүргіншілер жолы болмайтын көрнекті маршруттарды ұсынды. Олардың табысы қала шекараларын кеңейтіп, олардың демалыс мақсатындағы қолданылуын шектеуге әкелді. Лос-Анджелес қаласының орталығы мен Калифорния штатының Пасадена қаласы арасындағы Арройо Секо саябақ жолы – жоғалған шабындық пейзаждың мысалы. Ол және басқалары парквей атауын сақтай отырып, маңызды қатынас жолдарына айналды.
Ұлттық саябақтар
1930 жылдары «Жаңа мәміле» аясында АҚШ-тың федералды үкіметі демалыс мақсатында жүруге арналған және тарихи жолдар мен бағыттарды еске алу үшін ұлттық саябақ жолдарын (парквейлерді) салған. Ұлттық саябақтар арқылы өтетін басқа жолдар сияқты, бұл көбінесе бөлінбеген, екі қатарлы жолдардың жылдамдық шегі төмендетілген, және олар Ұлттық саябақтар қызметі мен Федералдық тас жолдар басқармасы бірлесіп Федералдық жерлер көлігі бағдарламасы арқылы күтіп ұсталады. Мысалы, Солтүстік Каролина және Вирджиния штаттарындағы Аппалачи тауларында Азаматтық консервациялық корпус құрған Блю Ридж парквейі. Басқалары: Вирджиниядағы Скайлайн Драйв; Вайоминг штатындағы Джон Д. Рокфеллер атындағы ескерткіштік парквей; Миссисипи, Алабама және Теннесси штаттарындағы Натчез Трейс парквейі; және Вирджиния штатының шығысындағы Тарихи үшбұрыш аймағындағы Колониалдық парквей. Вашингтон қаласына жақын Потомак өзені бойында салынған Джордж Вашингтон ескерткіштік парквейі мен Клара Бартон парквейі де осы кезеңде салынған.
Тізім
Төрт саябақ – Ұлттық саябақ жүйесінің дербес бөлімдері: Блю-Ридж саябағы, Джордж Вашингтон саябағы, Джон Д. Рокфеллер ескерткіш саябағы және Нэтчез Трасс саябағы. Қалғандары басқа бір бөлімнің құрамында басқарылады. Атауы Ұзындығы (миль) Ұзындығы (км) Оңтүстік немесе батыс соңы Солтүстік немесе шығыс соңы Күні Сипаттамасы Сілтемелер (Ref(s)). Балтимор–Вашингтон саябағы 30.5 миль (49 км) АҚШ 50 / MD 201, Шеверли, Мэриленд Рассел көшесі, Балтимор, Мэриленд 1950 жылғы желтоқсан Пьер Чарльз Л’Энфанттың Вашингтон, округ Колумбия үшін жасаған бастапқы жоспарында көзделген, 18 ғасырда Блю-Ридж саябағы 469.1 миль (755 км) АҚШ 441, Суэйн округі, Солтүстік Каролина АҚШ 250 / Скайлайн драйв, Рокфиш-Гэп, Вирджиния 1936 жылғы 30 маусым Американың ең ұзын сызықты паркі; көбінесе Аппалач тауларының бөлігі болып табылатын үлкен Блю-Ридж тау тізбегі бойымен өтеді. Солтүстік соңынан кейін Скайлайн драйв ретінде жалғасады. Клара Бартон саябағы 6.8 миль (11 км) МакАртур бульвары, Кардерок, Мэриленд Каналдық жол, Вашингтон, округ Колумбия 1930 жыл Джордж Вашингтон ескерткіш саябағының Мэриленд бөлігі ретінде салынған Колониялық саябақ жолы 23.0 миль (37 км) Тарихи Джеймстаун, Джеймстаун, Вирджиния SR 1020, Йорктаун, Вирджиния 1937 жыл Вирджинияның тарихи үшбұрышының үш нүктесін байланыстырады: Джеймстаун, Уильямсбург және Йорктаун Төбелік саябақ жолы 26.8 миль (43 км) АҚШ 129, Чилхоу, Теннесси US 321, Уолландқа жақын, Теннесси US 321, Косби, Теннесси I 40, Хартфорд, Теннесси 1944 жылғы 22 ақпан Гейтлинбург және Пиджен Фордждағы АҚШ 321 / АҚШ 441-ге қосылатын тармақпен екі бөлікте бар Джордж Вашингтон ескерткіш саябағы 24.9 миль (40 км) SR 235, Маунт Вернон, Вирджиния SR 400, Александрия, Вирджиния SR 400, Александрия, Вирджиния I 495, Лэнгли, Вирджиния 1930 жылғы 29 мамыр Екі бөлікте бар; солтүстік бөлігі Вашингтон, округ Колумбиядан да өтеді Джон Д. Рокфеллер кіші ескерткіш саябағы 27.0 миль (43 км) Гранд-Тетон ұлттық саябағының солтүстік шекарасы Йеллоустоун ұлттық саябағындағы Уэст-Тамб гейзер алабы 1972 жылғы 25 тамыз Екі ұлттық саябақты байланыстыратын көрнекті жол және консерватор және қайырымдылық жасаушы Джон Д. Рокфеллер кішінің құрметіне аталған Нэтчез Трасс саябағы 444.0 миль (715 км) Либерти жолы, Нэтчез, Миссисипи SR 100, Нэшвилл, Теннесси 1938 жылғы 8 мамыр Тарихи Ескі Нэтчез Трассын еске алады және оның түпнұсқа жолының бөліктерін сақтайды; сонымен қатар Алабама штатынан да өтеді Рок Крик және Потомак саябағы 2.9 миль (5 км) Линкольн ескерткішінің айналымы, Ұлттық алаң, Вашингтон, округ Колумбия Шорем драйв / Бич драйв, Рок Крик саябағы, Вашингтон, округ Колумбия 1944 жыл Рок Крик саябағының бөлігі Скайлайн драйв 105.5 миль (170 км) АҚШ 250 / Блю-Ридж саябағы, Рокфиш-Гэп, Вирджиния АҚШ 340, Фронт Ройалға жақын, Вирджиния 1939 жыл Шенедоа ұлттық саябағының бөлігі, оңтүстік соңынан кейін Блю-Ридж саябағы ретінде жалғасады Сютланд саябағы 9.1 миль (15 км) I 295 / Саут Капитол Стрит, Вашингтон, округ Колумбия MD 4, Форествилл, Мэриленд 1944 жылғы 9 желтоқсан Екінші дүниелік соғыс кезінде әскери нысандарды байланыстыру үшін салынған; Эндрюс әуе күштері базасына қосылады Ұлы өзен жолы бастапқыда Ұлттық саябақ жолы ретінде жоспарланған.
The Great River Road was originally envisioned as a National Parkway.