Кіріспе
Rock Creek Park – Вашингтон қаласының солтүстік-батыс бөлігін екіге бөліп жатқан үлкен қалалық саябақ. 1890 жылы Конгресс шешімімен құрылған бұл саябақтың жалпы ауданы 1,754 акр (7,10 км²). Жыл сайын екі миллионнан астам адам саябаққа келіп, гольф алаңы, жаяу және велосипед жолдары, ат шабу жолдары, теннис орталығы, табиғат орталығы, ойын алаңдары мен демалысқа арналған жайларды пайдаланады. Саябақты Ұлттық саябақтар қызметі басқарады. Rock Creek Park әкімшілік бөлімі Колумбия округіндегі басқа да федералды меншіктегі мүліктерді, соның ішінде Meridian Hill Park, Джорджтаундағы Ескі тас үй және Азамат соғысы кезінде ел астанасын қорғау үшін салынған Fort Circle Parks-тің бір бөлігін басқарады. Rock Creek тарихи ауданы 1991 жылғы 23 қазанда Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді.
Rock Creek Park is a large urban park that bisects the Northwest quadrant of Washington, D. C. Created by Act of Congress in 1890, the park comprises 1,754 acres (2.74 mi2, 7.10 km2), generally along Rock Creek, a tributary of the Potomac River. More than two million people visit the park each year, many to use recreation facilities such as its golf course; hiking, biking, and equestrian trails; tennis center; nature center; playgrounds, and picnic facilities. The park is administered by the National Park Service, whose Rock Creek Park administrative unit administers dozens of other federally owned properties in the District of Columbia, including Meridian Hill Park, the Old Stone House in Georgetown, and some of the Fort Circle Parks, a series of batteries and forts built to defend the nation's capital during the American Civil War. The Rock Creek Historic District was listed on the National Register of Historic Places on October 23, 1991.
Тарих
Рок-Крик саябағы Конгресс актісімен құрылды, оған президент Бенджамин Харрисон 1890 жылдың 27 қыркүйегінде қол қойды. Бұл, Чарльз К. Гловер және басқа да азаматтық лидерлердің белсенді қолдауынан кейін, сондай-ақ алдыңғы жылы Ұлттық зообақтың құрылуынан соң болды. Рок-Крик саябағы – 1872 жылы Йеллоустоун және 1875 жылы Макинак Ұлттық паркінен кейін АҚШ-та құрылған үшінші ұлттық парк. Секуоя және Йосемити де сол кезде құрылды. 1933 жылы Рок-Крик саябағы Ұлттық парк қызметінің жаңа құрылған Ұлттық астана саябақтары бөлімшесінің құрамына кірді. Рок-Крик паркі туралы заң Колумбия округіндегі Клингл-Форд көпірінен солтүстікке қарай (шамамен Ұлттық зообақтың солтүстік шекарасы) жерді "Америка Құрама Штаттары халқының игілігі мен ләззаты үшін мәңгілікке қоғамдық парк немесе демалыс орны ретінде бөліп, арнауға" рұқсат берді. Заң сонымен қатар "осы саябақтағы барлық ағаштарды, жануарларды немесе қызықты заттарды зақымданудан немесе жоғалудан қорғау және оларды мүмкіндігінше табиғи күйінде сақтау" ережелерін енгізуді талап етті. Рок-Крик саябағы – Ұлттық парк жүйесіндегі ең көне табиғи қалалық парк. Парк құрылысы 1897 жылы басталды. Парк жолы әлі де маңызды көлік артериясы болып табылады, әсіресе зообақтың оңтүстік бөлігінде. Уильям Флинн жобалаған парктің гольф алаңы 1923 жылы тоғыз ойықшамен ашылды және үш жылдан кейін 18 ойықшаға дейін кеңейтілді. Қаланың басқа да қоғамдық гольф аландары сияқты, ол 1941 жылға дейін бөлінген еді, сол кезде АҚШ Ішкі істер министрі Гарольд Икес оларды афроамерикандықтар үшін ашуға бұйырды. 1980 жылдары АҚШ Капитолийін қайта жаңарту кезінде алынған жүздеген тастар паркте сақталды. Екі қабатты үйінді, белгіленбеген және санкцияланбаған тартымды орын болды, ал 2022 жылы оларды алып тастау жергілікті және тіпті ұлттық назарды аударды. 1990 жылдардың соңында парктің қауіпсіз емес екендігі туралы кең таралған пікір пайда болды. Бұл қате түсінік, D.C. полициясы мен саябақ әкімшілігі ұсынған қылмыс туралы деректерге қарамастан, жалғасты, ол көрсеткендей, парктегі қылмыс көрсеткіші айналасындағы аудандардан төмен болды. Бұл қате түсінік 2002 жылы паркте ұлттық бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аударған федералды стажер Чандра Левидің қаңқа қалдықтарының табылуымен күшейді.
Сипаттама
Парктің негізгі бөлігі 1754 акр (2,74 шаршы миль, 7,10 шаршы километр) жерді құрайды, ол Рок-Крик аңғары бойымен созылады. Парк басқаратын басқа жасыл аймақтарды қоса алғанда (Гловер Арчболд паркі, Монтроуз паркі, Думбартон Оукс паркі, Меридиан Хилл паркі, Батери Кембл паркі, Палисадес паркі, Уайтхейвен паркі және т.б.), 2000 акрдан (3 шаршы миль, 8 шаршы километр) астам жерді қамтиды. Парк аумақтары Рок-Крик өзенінің бағытымен Вашингтон мен Мэриленд штатының шекарасы арқылы өтіп, Монтгомери округіндегі Рок-Крик өзені аңғары паркі мен Рок-Крик аймақтық паркімен байланысады. Мэриленд парктерін Мэриленд Ұлттық астанасы паркі және жоспарлау комиссиясы басқарады. Рок-Крик тарихи ауданы 1991 жылғы 23 қазанда Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Демалыс мүмкіндіктеріне гольф алаңы, атпен жүруге арналған жолдар, ірі кәсіби жарыстарды өткізетін теннис стадионы бар спорттық кешендер, табиғат орталығы және планетарий, ашық ауадағы концерттер өткізілетін Картер Баррон амфитеатры, сондай-ақ пикниктер мен ойын алаңдары кіреді. Рок-Крик паркі Пирс диірмені сияқты мәдени экспонаттарды да ұстап тұрады. Рок-Крик жүгіру, велосипедпен жүру және роликті конькимен сырғанау үшін танымал орын, әсіресе ұзын, иісті Beach Drive, оның кей бөліктері демалыс күндері көлік қозғалысы үшін жабылады. 2014 жылы Washington City Paper газеті оны "ең жақсы белгісіз ескерткіш" деп атады.
Жылқы орталығы
1972 жылы құрылған Rock Creek Park Horse Center табиғат орталығының жанында, саябақтың ортасында орналасқан. Guest Services Inc компаниясы басқаратын қорада 57 ат тұрағы, екі ашық арена, бір жабық арена және үш көк тастық жайылым бар. Бұл ат шаруашылығы халыққа атпен саяхаттау, понимен жүру және сабақтар ұсынады, сондай-ақ жеке аттарды ұстауға мүмкіндік береді. Шаруашылық негізінен ағылшын стиліндегі атпен жүруді үйретеді, төменгі деңгейдегі секіру мен дрессажға ерекше назар аударады. Қорада сонымен қатар D.C. аймағындағы ерекше қажеттіліктері бар ересектер мен балаларға арналған Rock Creek Riders терапиялық атпен жүру бағдарламасы орналасқан. Бұрынғы қатысушылардың арасында Ирак және Ауғанстандағы қақтығыстарда ми травмасын алған ардагерлер, аутизм, церебральды паралич немесе назар аудару тапшылығы бар адамдар болды. Бағдарлама волонтерлермен жүргізіледі және қаржыландыру үшін қайырымдылықтар мен жарналарға тәуелді. Бұрын Rock Creek Riders осы терапиялық атпен жүру қызметтерін ұсыну үшін АҚШ атты полициясы, Ұлттық саябақтар қызметі, Жарақат алған жауынгерлер жобасы және Caisson Platoon Equine Assisted бағдарламаларымен ынтымақтастықта жұмыс істеді.
Пирс диірмені
Пирс Милл – Рок Крик саябағында орналасқан сумен жұмыс істейтін ұн тартатын диірмен. Қазіргі Вашингтон қаласының шегінде Рок Крик бойында кем дегенде сегіз диірмен болған, ал Монтгомери округінде (Мэриленд штаты) одан да көп диірмендер салынған. Осы сегіз диірменнің ішінде тек Пирс Милл ғана бүгінге дейін сақталған. Оны 1820 жылдары Исаак Пирс үй, амбар және басқа да ғимараттармен бірге салған. Кейіннен оның иесі оның ұлы Джошуа Пирс және туысы Пирс Шумейкер болды. 1892 жылы диірмен Рок Крик саябағының құрамына кірді. 1969 жылы Пирс Милл Ұлттық тізілімге енгізілді. Жол батыс жағынан Клингл көпірінен оңтүстікке қарай созылып, содан кейін шығысқа бұрылып, саябақтан шығып, жануарлар бағының аумағына кіреді. Парк қызметі 1963 жылдың тамыз айында Росс Драйвтың бір шақырымдық бөлігін жексенбі күндері сағат 6-дан 12-ге дейін көлік қозғалысы үшін жауып, жолдармен тәжірибе жүргізе бастады. Бірақ жеке жол жүйесін жоспарлау 1965 жылға дейін басталмады, сол кезде федералдық «Америка үшін жолдар» есебі Рок Крик бойындағы жолды анықтады. Сол жылы «Форт Парк жүйесі, Вашингтон қаласындағы Форт Драйвты қайта бағалау туралы зерттеу» есебі Circle Fort Trail жолын саябақ арқылы жүргізуді ұсынды. Жолдарды жоспарлау іс-қимылға әкелді. 1967 жылдың қаңтар айында Ұлттық парқ қызметі (NPS) демалыс күндері жолдарды жабуды жариялады. Сәуір айында парк орталығында 5 шақырымдық айналма жол – Бич, Росс, Ридж және Джойс жолдарынан тұратын жол құрылды, сондай-ақ Әскери жолдан округ шекарасына дейін жаңа жол салу жоспары жарияланды. Бұл жол, парктегі алғашқы велосипед және жаяу жүруге арналған жол, 1967 жылдың жазында салынды. Ұнтақталған көк тас жол Табиғат орталығынан, Уайз жолынан өтіп, Бич Драйв пен Вашингтон шекарасының оңтүстік-батысындағы айналып өту жолына дейін салынды. Келесі бірнеше айда NPS Орегоннан Бичке дейінгі әскери жол бойында, Уайз жолынан Фенвик саласына дейін, Фенвик саласынан округ шекарасына дейін және Пайнхерст парквей паркі арқылы (олардың көпшілігі ешқашан салынбаған) қосымша асфальтталмаған жолдарды салу жоспарларын жариялады. 1968 жылы Джойстен Бингемге дейінгі Бич жолы бойында екінші жол салынды. 1969 жылы солтүстікке қарай екі жол Бингемнен Орегонға дейін Бич жолымен қосылды. Сол жылы NPS Орегон мен Бич арасындағы әскери жол бойынша айналма жолдың соңғы бөлігін салды. 1972 жылы NPS бұл жолдардың барлығын, Wise-тен солтүстікке қарай DC шекарасына дейінгі бөлімнен басқа, асфальттады. Әскери жол бойындағы бөлім бастапқыда Форт-Деруссиден өтіп, Форт-Сиркл жолының бөлігі ретінде қызмет етуді көздеген, бірақ Форт-Сиркл жолындағы жұмыстар 1970 жылдары аяқталды. 1972 жылы саябаққа қарай арық бойымен жол кеңейтілді. Потомак бойымен 1967 жылға дейін салынған жол 1971 жылы Рок-Крик және Потомак парк жолы бойымен, содан кейін 1972 жылы паркке дейін кеңейтілді. Бұл жол ХХ ғасырдың басында 1934 жылы салынған Блаф көпіріне дейін созылып кеткен. П және К көшелерінің арасындағы ат жолы Пентагонмен бірлесіп салынған, өйткені бұл жобаға топырақ қажет болды, ал парк қызметі топырақтан құтылуды қажет етті. Жолдың алғашқы бөліктері ені 4-8 фут болатын, оның төсемі қиыр, тік беткейлері, көріну мүмкіндігі нашар және қисық бұрылыстары болды. 1977 жылы жол Брод Бранч Роудқа дейін кеңейтіліп, Блафф көпірінде өзенді кесіп өтіп, жаңадан салынған «бұзылатын» көпірлерден екі рет өтті. NPS және велосипедшілер ұзақ уақыт бойы парктің солтүстік шетіндегі олқылықты жоюдың жолын іздестірді. 1973 жылы жолды кеңейту туралы ұсыныс жасалғаннан кейін, NPS зерттеуді бастады және 1983 жылы оны жүзеге асыру жоспарын жариялады, бірақ тез арада кері қайтып алды. 1980 жылы Нью-Йорктің Орталық саябағындағы жолдарды жабудан шабыт алған NPS саябақтың Велосипед жолының зерттеуіне арналған баламаларды бағалауды дайындады. Қоғамдық пікірлер кезеңінен кейін NPS демалыс күндері жабылуды кеңейтуді ұсынды; қосымша жол салу, Бингемнің солтүстігіндегі Бич Драйвті велосипед жолы ретінде белгілеу және сол бөлімдегі жолдың жарамдылығын зерттеу. Көп жылдар бойы қосымша зерттеулер, қоғамдық тыңдаулар және сынақ жабылулардан кейін, NPS 1983 жылдың ақпанында демалыс күндері жабылуды кеңейту және Джойс пен Брод Бранч арасындағы жағажайды автомобиль қозғалысына жабу жоспарын жариялады. Бастапқыда Бичтің бір қатары ғана жұмыс сағатында жабылатын, бірақ 1985 жылы Монтгомери округінде Metro Red Line ашылғаннан кейін, бөлім тұрақты түрде жабылатын. Алты айдан кейін, Американдық автомобиль қауымдастығының және Вашингтон мен Монтгомери округтерінің үкіметтерінің қысымымен саябақ қызметі Бич бөлігін жабуды шешті. Оның орнына олар демалыс күндері жабылуды жалғастыру және Джойс пен Брод Бранч арасындағы ат жолы бойында велосипед жолын салуға келісті, бірақ бұл жол ешқашан салынбады. Сонымен қатар, Пирс Миллдің оңтүстігіне жақын, Дэвид ырғағында шайылып кеткен төмен су көпірінің орнына жоғары су көпірі салынды. 1990 жылы жаяу және ат жолдарында велосипед тебуге рұқсат берілмейтін болды. 1991 жылы Портер жолының астындағы жол көпірі, 1970 жылдары салынған тағы бір төмен су көпірінің орнына жоғары су көпірімен ауыстырылды. Парк арқылы велосипед жолын аяқтау перспективасы 1990 жылдары парктің Бас жоспарын жасауды талап еткен кезде қайтадан пайда болды. 1991 жылы «Auto Free D. C.» деп аталатын, велосипедшілер басымдығын көтеретін топ Бич Драйвтағы автомобиль қозғалысын тоқтатуды жаңартты. Олар жолдарды шектеу арқылы жұмыскерлерді ынталандыруды ұсынды, бірақ саябақтағы көптеген жерлерге көлікпен қол жеткізуге мүмкіндік берді. NPS олардың ұсынысын қабылдамағаннан кейін, топ «айналма жол тоқтату» акцияларын ұйымдастырды, мақсаты жұмыс сағатындағы қозғалысты бұзу арқылы себепке бейбіт түрде назар аудару. Дегенмен, наразылықтар кейбір қақтығыстар мен тұтқынға алуларға әкелді, ал Әскери жол көпірінің үстіне автомобильге қарсы лозунгтар жазылды. 1996 жылы NPS парктің федералды міндетті Бас жоспарын бастады. 1997 жылдың маусымында NPS бірнеше басқару баламаларын ұсынды, олардың бірі асфальтталған көп мақсатты жолдарды жақсарту және кеңейтуді, сондай-ақ Уайз бойында жаңа жол салуды, полиция бөлімшесін келушілер орталығына және велосипед жалға алу орталығына айналдыруды көздеді. Тағы бір балама Бич Драйвтың бөліктерін тұрақты түрде жауып, оларды кең көп мақсатты жолға айналдыруды және Уайз жолын, Шеррилл Драйвты, Бингем Драйвты, Грант жолын және Благден авенюін асфальтталған жолдарға айналдыруды ұсынды. Бұл екі баламаның екеуі де қазіргі жағдайдан кем танымал болды. People's Alliance for Rock Creek (PARC) тобы құрған қосымша балама, Washington Area Bicyclists Association, Sierra Club, Friends of the Earth және тағы 18 адвокаттық ұйымдардан тұрады, 1965 жылы жоспарланған жолды аяқтау үшін Бич Драйвты Брод Бранчтың солтүстігінде автомобильдерге жабық етуді ұсынды. Жоспарға үлкен қолдау болды, бірақ саяси қолдау болмады. Мэр Энтони Уильямс, үміткер ретінде жабуды қолдаған, мэр ретінде оған қарсы болды, 9/11 оқиғасынан кейін эвакуация қажеттігін айтты. 2004 жылдың мамырында NPS Джойстен Брод Бранчқа дейінгі бөлікті ғана жабуды ұсынды, бірақ тағы да саясаткерлерден қарсылық көріп, 2005 жылдың қарашасында Парк қызметі басқару жоспарын бекітті, онда қосымша жолдарды жабу, жылдамдық шегін төмендету және Брод Бранчтың оңтүстігіндегі жолды жақсарту қарастырылды. Алайда, жылдамдық шегі ешқашан төмендетілмеді және қозғалысты баяулату шаралары қабылданбады. Бас жоспарды аяқтау Парк қызметі мен DDOT-қа Бич Драйвты және жолды қайта құруға мүмкіндік берді. 2005 жылы басталған жоспарлауға қарамастан, жобаға жұмыс 2016 жылдың 22 қыркүйегінде басталды. Жоба Бич Драйвты және жолды қайта құрды. Шорхем Драйвы мен Брод Бранч арасындағы жол бөлігі кеңейтіліп, қайта асфальтталып, қайта бағытталды; Шорхем Драйвының қиылысы қайта жасалды...
Әкімшілік
Конгресс бастапқыда рұқсат бергендей, паркке Армияның бас инженері, Колумбия округінің инженер комиссары және үш президенттік тағайындалған адамнан тұратын Рок Крик паркі комиссиясы басшылық етті. 1933 жылы парк, басқа Ұлттық астаналық парктермен бірге, Ұлттық парктер қызметінің қарауына берілді. Парктің қауіпсіздігін АҚШ Парк полициясы қамтамасыз етеді. Рок Крик паркі сонымен қатар Ұлттық парктер қызметінің әкімшілік бөлімшесі болып табылады және Ұлттық саябақтар мен ескерткіштер аллеясының солтүстігінде және батысында Колумбия округіндегі 99 нысанды басқаруға жауапты. Аталған нысандарға түрлі саябақтар, саябақ жолдары, ғимараттар, алаңдар, үшбұрыштар, ескерткіштер мен мүсіндер кіреді, сонымен қатар:
География
DC-нің нәсілдік және әлеуметтік жіктелулерге қатысты негізгі географиялық метафоралары қаланың төрт бөлігі (яғни, Солтүстік-батыс, Оңтүстік-батыс, Солтүстік-шығыс және Оңтүстік-шығыс) болғанымен, Rock Creek Park сонымен қатар Джорджтаун, Кафедралық төбелер және Спринг Валли сияқты ерекше аудандарды қаланың қалған бөлігінен ажыратады; осы себепті WOTP (Парктің батысында) және EOTP (Парктің шығысында) белгілемелері де осы мақсатқа қызмет етеді.