Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мэриленд штатындағы канал, Америка Құрама Штаттары
Canal in Maryland, United States of America
Монокаси акведукті — немесе C&O Canal Aqueduct No. 2 — Чесапик және Огайо каналындағы ең ірі акведук, ол Фредерик округі, Мэриленд, АҚШ-та Монокаси өзені Потомак өзеніне құятын жерге жеткенше кесіп өтеді. 438 футтық (133,5 м) акведук 1829 және 1833 жылдар аралығында үш жеке мердігермен 127 900 АҚШ долларына салынған.
The Monocacy Aqueduct — or C&O Canal Aqueduct No. 2 — is the largest aqueduct on the Chesapeake and Ohio Canal, crossing the Monocacy River just before it empties into the Potomac River in Frederick County, Maryland, USA. The 438 foot (133.5 m) aqueduct was built by three separate contractors between 1829 and 1833 at a cost of US$127,900.
Сипаттама
Су құбыры – тастан қаланған құрылыс, су жолының төменгі бөлігі 19 фут, ал жоғарғы бөлігі 20 фут енді. Тасымалдау жолының парапет қабырғасы 8 фут, ал ағысқа қарсы қабырғасы 6 фут енді. Жобаның бас инженері Бенджамин Райт 6 тіреу, 2 тіректі және 7 аркадан тұратын жоспар жасады, әр арканың ұзындығы 54 фут. Тіреулер әр жағынан пішінделген қабырғасымен 10 фут қалыңдықта. Су құбырының жалпы ұзындығы 438 фут. Құрылыс материалдарының көп бөлігі жақын орналасқан Қантұтас тауының іргесінен қазылған ірі кварцит тас блоктарынан тұрады.
The aqueduct is a stone masonry structure with a waterway of 19 feet at the bottom and 20 feet at the top. The towpath parapet wall is 8 feet wide and the upstream wall is 6 feet wide. Benjamin Wright, the project's chief engineer, drew the plans with 6 piers, 2 abutments and 7 arches, each with a span of 54 feet. The piers are 10 feet thick with a pilaster at each end. The aqueduct is 438 feet in length. Much of the building material was large quartzite stone blocks quarried at the base of nearby Sugarloaf Mountain.
Тарих
1828 жылы тамыз айында Хови мен Легге су құбыры үшін алғашқы келісімшарт берілді, олар 1829 жылы жұмысты бастады. Келесі келісімшарт Ашер Осборнға берілді, бірақ 1830 жылдың соңына қарай ол Бёрн мен Лебаронның қолына өтті. Америка Азамат соғысы кезінде Одақ Мэриленд, Вирджиния және батысқа қарайғы аймақтар арасындағы шекара бойымен соғыс материалдарын және әскерлерін тасымалдау үшін каналды пайдаланды. Осы себепті канал мен су құбырлары жиі Конфедерация шабуылдарына ұшырады. Канал қызметкерлерінің арасында Конфедерацияға жақын тұрғандар көп болды, олардың ішінде 27-ші шлюздің күзетшісі Томас Уолтер де бар еді. Уолтер Оңтүстікті жақсы көрді, бірақ Монокаси су құбырын одан да артық жақсы көретін. 1862 жылдың қыркүйек айында Антиетам шайқасы кезінде қайықтардың қозғалысын тоқтату үшін Конфедерация генералы Д. Х. Хиллдің оны жоюға бұйрық бергенін білгенде, Уолтер Хиллді каналды құрғатудың да сол мақсатқа жеткізетініне көндірді. Уолтер Монокаси су құбырын сақтап қалды, бірақ бірнеше күннен кейін тағы да қауіп төнді – тағы бір Конфедерация тобы су құбырын жарылу үшін әрекеттенді. Алайда, сарбаздар берік тасқа жеткілікті мөлшерде жарылғыш зат орнатып, құрылысты бұза алмады.
The first contract for the aqueduct was awarded in August 1828 to Hovey and Legg, which began work in 1829. The contract was next awarded to Asher Osbourn, but by the end of 1830, it was in the hands of Byrne and Lebaron. During the American Civil War the Union used the canal to transport war materials and troops along the border between Maryland, Virginia, and points west. For this reason, the canal and the aqueducts were often under Confederate attack. There were many Confederate sympathizers among the canal employees, including Thomas Walter, keeper of Lock 27. Walter loved the South, but he loved the Monocacy Aqueduct more. When he learned that Confederate General D. H. Hill had orders to destroy it in order to halt boat traffic during the Antietam campaign in September 1862, Walter convinced Hill that draining the canal would achieve the same end. Walter saved the Monocacy Aqueduct, only for it to be threatened once again a few days later when another Confederate party attempted to blow up the aqueduct. However, the soldiers were unable to drill enough holes into the hard stone to place enough explosives to breach the structure.
Астық қоймасы
Уайтс-Ферридегідей, мұнда да үш сақтау бөлімі, қайықтарға арналған екі өткел және бір қабаттан тұратын астық қоймасы салынған. Астық қоймасының қираған қалдықтары тұрақ орнының қасында жатыр.
Like at Whites Ferry, a granary was built here, having three storage bays, two passageways for the boats, and only one story. The remains of the granary are next to the parking lot.
Ағымдағы жағдай
Су құбыры C&O Canal National Historic Park-тың бір бөлігі болып табылады және оны Ұлттық саябақтар қызметі басқарады. 1970-ші жылдардың басында «Агнес» даулы мен басқа да су тасқындарынан бірнеше канал құрылыстарына зақым келгеннен кейін, Ұлттық саябақтар қызметі мен Федералдық тас жолдар басқармасы құрылысты тұрақтандыру үшін болаттан жасалған ленталар жүйесін жобалады және болат арматураны нығайту жүйесін орнатты. Ұлттық саябақтар қызметі мен саябақ қолдаушылары су құбырының құрылымдық тұрақтылығына қатысты алаңдады және тұрақтандыру қажеттіліктерін және оған байланысты шығындарды анықтау үшін ауқымды инженерлік сараптама жүргізілді. C&O Canal National Historical Park және оның серіктестері 2004-2005 жылдары су құбырын бастапқы түріне келтірді. Су құбыры 2005 жылдың мамыр айында ресми түрде қайта ашылды.
The aqueduct is part of the C&O Canal National Historic Park and is administered by the National Park Service. Following damage caused to several canal structures caused by Hurricane Agnes and other flooding incidents in the early 1970s, the National Park Service and the Federal Highway Administration designed a steel banding system to stabilize the structure and installed a steel rod reinforcing system. The National Park Service and park supporters were concerned about the structural stability of the aqueduct and a major engineering evaluation was undertaken to determine stabilization needs and associated cost. The C&O Canal National Historical Park and its partners restored the aqueduct to its original appearance in 2004 2005. The aqueduct was formally rededicated in May 2005.