Мектеп зорлық-зомбылығы: түрлері (физикалық, психологиялық, сексуалдық), себептері мен салдары. Құрбандыларға көмек және қауіпсіз орта құру туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Зорлық-зомбылық жағдайлары Мектептегі зорлық-зомбылық оқушылар арасындағы зорлық-зомбылықты, сондай-ақ оқушылардың мектеп қызметкерлеріне шабуылдауын және мектеп қызметкерлерінің оқушыларға шабуылдауын қамтиды. Ол физикалық зорлық-зомбылықты, оның ішінде оқушылардың арасындағы төбелес, дене жазасын; сөздік ұяттау сияқты психологиялық зорлық-зомбылықты және зорлау мен жыныстық қорлауды қоса алғанда, жыныстық зорлық-зомбылықты қамтиды. Бұл қорлаудың көптеген түрлерін (соның ішінде киберқорлауды) және мектепке қару алып келуді қамтиды. Көбінесе, қылмыскерлердің бірі немесе бірнешесі құрбаннан физикалық, әлеуметтік және/немесе психологиялық жағынан басым болады. Бұл көптеген елдерде соңғы онжылдықтарда кеңінен танылған, әсіресе қару-жарақ, мысалы, тапанша немесе пышақ қолданылған жағдайлардағы маңызды әлеуметтік проблема.
Circumstance of violence
School violence includes violence between school students as well as attacks by students on school staff and attacks by school staff on students. It encompasses physical violence, including student on student fighting, corporal punishment; psychological violence such as verbal abuse, and sexual violence, including rape and sexual harassment. It includes many forms of bullying (including cyberbullying) and carrying weapons to school. The one or more perpetrators typically have more physical, social, and/or psychological power than the victim. It is a widely accepted serious societal problem in recent decades in many countries, especially where weapons such as guns or knives are involved.
Мектептегі зорлық-зомбылық түрлері және қорлаудың әртүрлі түрлері
Мектепте зорлық-зомбылық барлық елдерде кездеседі және көптеген балалар мен жасөспірімдерге әсер етеді. Оны көбінесе сыныптастары жасаса, кейбір жағдайларда мұғалімдер мен мектеп қызметкерлері де жасауы мүмкін. Мектептегі зорлық-зомбылық физикалық, психологиялық және сексуалдық зорлық-зомбылық түрлерін қамтиды.
School violence occurs in all countries and affects a significant number of children and adolescents. It is mostly perpetrated by peers but, in some cases, is perpetrated by teachers and other school staff. School violence includes physical, psychological and sexual violence.
Қиындықтар
Бұлыңдау, ең кең мағынасында, жағымсыз және теріс әрекеттермен сипатталатын агрессивті мінез-құлықтың бір түрі ретінде анықталуы мүмкін. Ол оқшауланған жанжалдарға қарағанда уақыт өте келе қайталап тұратын оқиғалардың үлгісін қамтиды және әдетте қатысушылар арасында билік немесе күш тепе-теңдігінің болмауы кезінде көрінеді. Бұлыңдаудың түрлі формалары бар, оның ішінде физикалық, психологиялық, сексуалдық және кибербұлыңдау. Сыртқа бағытталған мінез-құлық деліңгенттік әрекеттерге, агрессияға және гипербелсенділікке жатады. Ішкі мінез-құлықтан айырмашылығы, сыртқа бағытталған мінез-құлық зорлық-зомбылық эпизодтарын қамтиды немесе тікелей байланысты. Соққы беру және тебу сияқты зорлық-зомбылық әрекеттері көбінесе басқаларды бақылау арқылы үйреніледі. Сыртқа бағытталған мінез-құлық мектептен тыс жерде байқалатын болса, осындай мінез-құлық мектептерде де байқалады. Төмендеген интеллект деңгейі агрессияның жоғары деңгейімен байланысты. Басқа зерттеулер көрсеткендей, моторлық, назар және оқу қиындықтары ұлдарда кейінірек тұрақты антиәлеуметтік мінез-құлықты болжауға мүмкіндік береді.
Bullying, in its broadest sense, can be defined as a form of aggressive behavior characterized by unwelcome and negative actions. It entails a recurring pattern of incidents over time, as opposed to isolated conflicts, and typically manifests in situations where there exists an imbalance of power or strength among the individuals involved. Various forms of bullying exist, including physical, psychological, sexual, and cyber bullying. Externalizing behaviors refer to delinquent activities, aggression, and hyperactivity. Unlike internalizing behaviors, externalizing behaviors include, or are directly linked to, violent episodes. Violent behaviors such as punching and kicking are often learned from observing others. Just as externalizing behaviors are observed outside of school, such behaviors also observed in schools. Lower IQ seems to be related to higher levels of aggression. Other findings indicate that motor, attention, and reading problems predict later persistent antisocial conduct in boys.
Үй ортасы
Мектептегі зорлық-зомбылыққа үй ортасының әсері Конституциялық құқықтар қорының зерттеу тақырыбы болды. Бұл қордың мәліметінше, үйдегі түрлі факторлар балалардың қылмыстық және зорлық-зомбылық әрекеттерін қабылдауына ықпал етеді. Ұзақ мерзім бойы қарулы зорлық-зомбылыққа ұшырау, ата-ананың ішімдікке құмар болуы, отбасылық зорлық-зомбылық, балаларды дене жазалау, жыныстық зорлық-зомбылық – бәрі де балалардың мұндай әрекеттерге қатысты көзқарасын қалыптастыруда рөл атқарады. Зерттеулер ата-ананың қатал тәртібінің жастардағы агрессия деңгейін арттыратынын көрсетеді. Ал зорлық-зомбылық көрсететін бейне ойындар да, аздап болса да, балалардың агрессивтілігін күшейтеді. Осы агрессивті бейімділіктер мектеп ортасына көшуі мүмкін. Штраус басқарған зерттеулер ата-ананың дене жазасы балалар мен жасөспірімдерде агрессивті мінез-құлық қаупін арттыратынын көрсетеді. Бірақ бұл тұжырымдар Ларзелер мен Баумринд тарапынан сынға ұшырады. Дегенмен, дене жазасы туралы көптеген зерттеулердің мета-талдауы оның балалар мен жастарға кері нәтижелер әкелетінін көрсетіп тұр. Ең дұрыс әдістемелік зерттеулер «ата-ананың дене жазасы мен балалардың агрессиясы арасында оң, орташа байланыс бар екенін» көрсетеді. Бұл модель ананың мәжбүрлеушілік әрекеттері мен баланың оған қарсы әрекеттері арасындағы қарым-қатынасты көрсетеді. Мәжбүрлеушілік әрекеттерге әдетте жазалауға жататын, мысалы, жылау, айқайлау, ұру сияқты іс-әрекеттер кіреді. Зорлық-зомбылыққа толы үй ортасы басқалардың ниеттерін түсінуге қажетті әлеуметтік-когнитивтік дағдылардың дамуына кедергі келтіруі мүмкін. Қысқа мерзімді зерттеулер әлеуметтік-когнитивтік дағдылардың жетіспеушілігі балабақшадағы қатал тәртіп пен агрессивті мінез-құлық арасындағы байланысты түсіндіреді деген пікірді қолдайды. Ал келесі зерттеулер осылайша әсер етудің үшінші және төртінші сыныптарға дейін сақталады екенін көрсетеді. Солтүстік Калифорниядан алынған Хиршинің мәліметтері де осы көзқарасты негізінен қолдайды. Сондай-ақ, ұзақ мерзімді зерттеулер де осы тұжырымға сәйкес келеді.
The influence of the home environment on school violence has been a subject of study from the Constitutional Rights Foundation. According to this foundation, various factors within the home contribute to the acceptance of criminal and violent behavior among children. Long term exposure to gun violence, parental alcoholism, domestic violence, physical abuse, and child sexual abuse all play a role in shaping children's perception of acceptability regarding such activities. Research indicates a correlation between harsh parental discipline and increased levels of aggression in youth. and, to a lesser extent, violent video games has been linked to heightened aggressiveness in children. These aggressive tendencies can carry over into school environments. One line of research, led by Straus, suggests that parental corporal punishment heightens the risk of aggressive behavior in children and adolescents. However, these findings have been challenged by Larzelere and Baumrind. Nonetheless, a comprehensive meta analysis of numerous studies on corporal punishment suggests that it leads to unfavorable outcomes for children and young people. The most methodologically sound studies demonstrate a "positive, moderately sized association between parental corporal punishment and children's aggression". This model highlights the dynamic between the mother's use of coercive behaviors and the child's counter application of such behaviors. Coercive behaviors can include actions that are typically punishing, such as whining, yelling, and hitting. Abusive home environments can hinder the development of social cognitive skills necessary for understanding others' intentions. Short term longitudinal evidence supports the idea that a lack of social cognitive skills mediates the relationship between harsh parental discipline and aggressive behavior in kindergarten. Follow up studies indicate that the mediating effects persist until third and fourth grade. Hirschi's cross sectional data from northern California largely support this view. and longitudinal studies also align with this perspective.
Көршілес орта
Мектептегі зорлық-зомбылықтың себептері аудандар мен қауымдастықтарда жатыр. Қылмыс пен есірткіге тәуелділіктің жоғары деңгейі бар қауымдастықтардағы жастар мектепке зорлық-зомбылық мінез-құлқымен келеді. Зорлық-зомбылыққа толы аудандарда өскен балалар өздерінің қауымдастығы қауіпті деп сезінеді, және бұл сезім мектепке де көшеді. Мектеп маңындағы сақтандырылмаған үйлер мектептегі зорлық-зомбылықтың себебі болуы мүмкін. Қате мінез-құлықты көрсететін достармен араласу агрессивтіліктің жоғары деңгейіне әкелуі мүмкін. Мұқият зерттелген, ұзақ мерзімді зерттеулер ерте жасөспірім шақта қарулы зорлық-зомбылыққа ұшыраудың, кейінірек физикалық зорлық-зомбылыққа бейімділіктің артуымен байланысты екенін көрсетеді. Аудандық топтар мектеп ортасын қауіпті етуге ықпал етеді деп саналады. Топтар мүшелерді тарту және қарсыластарымен қарым-қатынас жасау үшін мектептің әлеуметтік ортасын пайдаланады, ал зорлық-зомбылық аудандардан мектепке көшеді. Сонымен қатар, зорлық-зомбылық ортасында өскен балалар өздерін қорғау үшін "көшелік" достарды іздеуге тырысады. Мұғалімдерге жасалған шабуылдар көбінесе ерлер құрамының көп болуымен, ерлер студенттерінің үлесінің жоғары болуымен және тегін немесе жеңілдетілген түскі ас алатын студенттердің көп болуымен (кедейліктің көрсеткіші) байланысты. Оқу үлгерімі мен антиәлеуметтік мінез-құлық арасында кері байланыс бар. Қоғамдық деңгейдегі алдын алу стратегиялары зорлық-зомбылықтың қай жерде болса да, оны азайту үшін әлеуметтік және мәдени жағдайларды өзгертуге бағытталған. Мысалдарға медиадағы зорлық-зомбылықты азайту, әлеуметтік нормаларды өзгерту және білім беру жүйесін жаңарту кіреді. Бұл стратегияларды қолдану сирек және оларды жүзеге асыру қиын. "Now Is The Time" – 2013 жылы қарумен байланысты мектептегі зорлық-зомбылық оқиғаларының көбеюіне жауап ретінде әзірленген федералдық бағдарлама. Бағдарлама мектептердегі қарулы зорлық-зомбылықты азайту мақсатында мектептерге қаржы мен ресурстар бөледі. Қаржы мектептегі іс-шараларды жүзеге асыруға, мұғалімдер мен қызметкерлерді оқытуға, оқушылардың психикалық және физикалық денсаулығын қолдауға, зорлық-зомбылықты азайту үшін дауларды шешуге және зорлық-зомбылық оқиғасынан кейін мектеп ортасын қалпына келтіруге жұмсалады. Мектепке қатысты стратегиялар зорлық-зомбылықпен байланысты мектептің ерекшеліктерін өзгертуге бағытталған. Психологиялық зерттеулердің бір саласы – зорлық-зомбылық пен бейбітсіздікті азайту, әсіресе мектеп деңгейіндегі шаралар. CDC мектептерде сыныпты басқару техникаларын, бірлескен оқуды және оқушыларды жақын қадағалауды қолдануды ұсынады. Бастауыш мектептерде "Жақсы мінез-құлық ойыны" деп аталатын топтық әрекеттер бағдарламасы сыныптағы тәртіпсіздікті азайтуға және сыныптағы жақсы қарым-қатынасты дамытуға көмектеседі. Екінші және үшінші сынып оқушыларының арасында импульстік басқару мен эмпатияны дамытуға бағытталған "Екінші қадам" бағдарламасының физикалық агрессияны азайтуға көмектесетініне қатысты деректер бар. Басқа мектептік стратегиялар зорлық-зомбылықты азайтуға немесе жоюға, сондай-ақ жергілікті полицияны топтардың зорлық-зомбылығына қарсы күресуге ұйымдастыруға бағытталған. Мектептегі ерте ескерту жүйелерін енгізу, мектептегі зорлық-зомбылықтың ең нашар жағдайларын болдырмауға арналған DEW Line сияқты бақылау операциясының мектептегі нұсқасы, қиындықтарға толы. Зорлық-зомбылықтың алдын алу шараларына қорлауға қарсы бағдарламаларды әзірлеу, мұғалімдерге сыныпты басқару стратегияларымен көмектесу, "Жақсы мінез-құлық ойыны" сияқты мінез-құлық стратегияларын қолдану, "Екінші қадам" сияқты жаңа оқу бағдарламаларын енгізу, отбасыларды нығайту бағдарламаларын әзірлеу (төменде қараңыз) және тәуекелге ұшыраған оқушылардың әлеуметтік және академиялық дағдыларын арттыруға бағытталған бағдарламаларды жүзеге асыру (төменде қараңыз) кіруі мүмкін. Мұғалімдер – мектептегі зорлық-зомбылық оқиғаларына тікелей араласатын және зорлық-зомбылық жасаушылармен, құрбандарымен және куәгерлермен ең көп уақыт өткізетін мамандық тобы. Сондықтан мұғалімдердің зорлық-зомбылыққа қалай араласуы өте маңызды. Зерттеулер көрсеткендей, мұғалімдер зорлық-зомбылық жасаушыларға қатысты билікке негізделген шараларды қолдануды ұнатады, бірақ құрбандарды қолдауға көңіл бөлмейді. Өкінішке орай, мұғалімдерді даярлау бағдарламаларында мектептегі зорлық-зомбылықты алдын алу және оған араласу дағдылары көбінесе қамтылмайды. Мектептегі физикалық зорлық-зомбылық тек құрбандарға ғана емес, куәгерлерге де әсер етеді. Бастауыш мектептерде кішкентай оқушылар мектептегі әріптестерінің әрекеттерін көшіруге бейім, бұл басқа оқушыларға зиян келтіруі мүмкін. Кейбір араласу бағдарламалары отбасылық қарым-қатынасты жақсартуға бағытталған. Паттерсонның аналарға қатысты үй араласу бағдарламасы балалардағы агрессивті мінез-құлықты азайтуға көмектесетіні көрсетілген. Агрессивті мінез-құлықты алдын алу зерттеу тобы барлық бастауыш мектеп оқушылары үшін жалпылама агрессияға қарсы компонентті әзірлеумен қатар, агрессивті мінез-құлыққа бейім оқушыларға бағытталған әлеуметтік дағдыларды және академиялық оқытуды дамыту және жүзеге асырумен айналысты. Олвеус сияқты зорлық-зомбылықты алдын алу бағдарламалары педагогтарға зорлық-зомбылық жағдайларын қалай реттеу керектігі туралы материалдарды ұсынады, сондай-ақ баланың өмірге құмарлығы болса қандай шаралар қолдану керектігін көрсетеді.
Neighbourhoods and communities provide the context for school violence. Communities with high rates of crime and drug use teach youth the violent behaviors that are carried into schools. Children in violent neighborhoods tend to perceive that their communities are risky, and that these feelings of vulnerability carry over to the school environment. Dilapidated housing in the neighbourhood of the school has been found to be associated with school violence. Exposure to deviant peers is a risk factor for high levels of aggressivity. Other, well controlled longitudinal research that utilized propensity score matching indicates that exposure to gun violence in early adolescence is related to the initiation of serious physical violence in later adolescence. Neighbourhood gangs are thought to contribute to dangerous school environments. Gangs use the social environment of the school to recruit members and interact with opposing groups, with gang violence carrying over from neighbourhoods into some schools. Alternatively, many children who grow up in violent neighborhoods learn to deliberately find and make "street oriented" friends as an instrumental tactic used to avoid being victimized. Teacher assaults are associated with a higher percentage of the male faculty, a higher proportion of male students, and a higher proportion of students receiving free or reduced cost lunch (an indicator of poverty). In students, academic performance is inversely related to antisocial conduct. Society level prevention strategies aim to change social and cultural conditions in order to reduce violence regardless of where the violence occurs. Examples include reducing media violence, reshaping social norms, and restructuring educational systems. The strategies are rarely used and difficult to implement. Now Is The Time is a federal initiative developed in 2013 in response to the growing number of gun related school violence incidents. The initiative will provide funding and resources to schools in an effort to reduce gun violence in schools. Funding will be provided for implementation of school interventions and training teachers and staff, programs that will support the mental and physical health of students, conflict resolution programs to reduce further school violence, and restoration of school environment after a violent incident. School wide strategies are designed to modify the school characteristics that are associated with violence. An avenue of psychological research is the reduction of violence and incivility, particularly the development of interventions at the level of the school. The CDC suggests schools promote classroom management techniques, cooperative learning, and close student supervision. At the elementary school level, the group behavioral intervention known as the Good Behavior Game helps reduce classroom disruption and promotes prosocial classroom interactions. There is some evidence that the Second Step curriculum, which is concerned with promoting impulse control and empathy among second and third graders, produces reductions in physically aggressive behavior. Other school wide strategies are aimed at reducing or eliminating bullying and organizing the local police to better combat gang violence. The implementation of school wide early warning systems, the school equivalent of a DEW Line like surveillance operation designed to "prevent the worst cases of school violence," has been problematic. Violence prevention efforts can also be usefully directed at developing anti bullying programs, helping teachers with classroom management strategies, applying behavioral strategies such as the Good Behavior Game, implementing curricular innovations such as the Second Step syllabus, developing programs to strengthen families (see below), and implementing programs aimed at enhancing the social and academic skills of at risk students (see below). Teachers are the professional group who works directly where school bullying takes place and who spends the most time with both bullies, victims and bystanders. Thus, whether and how teachers intervene in the case of bullying is of great importance. Research has shown that teachers prefer authority based interventions towards bullies but seem to neglect to support the victims. Unfortunately, teacher training curricula tend not to include preventive and interventive skills regarding school violence. Not only does physical violence in schools affect its victims, it also affects the witnesses. In elementary schools, young students tend to copy their peers actions in schools, which may lead to more physical harm towards other students. Some intervention programs are aimed at improving family relationships. and long term. Patterson's home intervention program involving mothers has been shown to reduce aggressive conduct in children. The Conduct Problems Prevention Research Group, while developing and implementing a universal anti aggression component for all elementary school children, also developed and implemented a separate social skills and academic tutoring component that targets children who are the most at risk for engaging in aggressive behavior. Bullying prevention programs such as Olweus provides materials for educators that will train them on how to mediate a bullying situation as well as procedures to take if a child is suicidal.
ЮНЕСКО-ның мектеп зорлық-зомбылығы және қатыгездік туралы баяндамасына сәйкес, мектепте балаларға қатысты зорлық-зомбылықты зерттеу түрлі себептерге байланысты қиындықтар тудырады. Осы алаңдаушылықты азайту мақсатында ЮНЕСКО сексуалдық бағдар және гендерлік идентитіге қатысты сұрақтарға сақтықпен қарау қажеттігін айтады және сауалнамалардың құпиялылық және анонимділік сақталып, мектептен тыс ортада жүргізілуін ұсынады. ЮНЕСКО пікірінше, заңнамалық ережелер, зорлық-зомбылық тақырыбын талқылау кезінде балалардың жағдайына тигізетін ықтимал әсер және сексуалдық бағдар мен гендерлік идентитіге байланысты сезімталдық, зерттеушілердің балалар мен жастарды қатыстыратын зерттеулер жүргізер кезде сақтық танытуын және этикалық қағидаларды сақтауын қажет етеді.
According to a UNESCO report on school violence and bullying, research on violence affecting children in schools is challenging for a variety of reasons. To mitigate these concerns, UNESCO argues that questions regarding sexual orientation and gender identity should be handled with care and recommends that inquiries be conducted under confidentiality and anonymity, external to the school environment. According to UNESCO, these considerations surrounding legal regulations, the potential for distressing children when discussing violence, and the sensitivity surrounding sexual orientation and gender identity underscore the need for researchers to exercise caution and adhere to ethical guidelines when conducting studies involving children and young people.