Кіріспе

Джельфа (الجلفة) – Алжирдің Джельфа провинциясының орталығы және ежелгі қала, сондай-ақ бұрынғы епископтық Фаллаба орналасқан жер. Фаллаба латын католик титулдық орын ретінде сақталған. 2018 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 490 248 адамды құрайды. Қала N1 және N46 тас жолдарының тоғысында жатыр.

Тарих

Бұл аймақ неолит дәуіріне жататын, б.з.д. 7000-5000 жылдар аралығында жасалған тас кескіштерінің көптігімен ерекшеленеді. Дьелфа қаласының солтүстігінде Rocher de Sel (ағылшын тілінде: Salt Rock) деп аталатын, жаңбырдың әсерінен тас тұздары мен мергельдің эрозиялануынан пайда болған ерекше географиялық нысан бар. Қаланың батысында мегалиттік жерлеу құрылыстары табылды. Рим империясы кезінде Дьелфа орнында Фаллаба атты рим қаласы салынды. Бұл қала соңғы антик кезеңге дейін өмір сүрді. 11 ғасырда Фатимидтер Бану Хилал тайпасын Триполитания, Тунис және Константин аймақтарына Зиридтерге қарсы жіберді. Хафсидтер дәуірінде қала маңызды сауда орталығына айналды. Филипп Петеннің билік кезінде Дьелфада концлагерь құрылды.

География

Джельфа Алжирдің солтүстік-орталық бөлігінде, Бусаада және Лагуат қалалары арасында, Уле-Найл тауларында, 3,734 фут (1,138 м) биіктікте орналасқан. Қала солтүстіктегі құрғақ, далаға ұқсас Жоғарғы Жазықтар (chotts – уақытша тұзды көлдермен сипатталатын) мен оңтүстіктегі Сахара арасындағы көшкін аймақта жатыр. 1852 жылы қала француз әскери бекінісі ретінде геометриялық жоспар бойынша салынған. Джельфа жартылай көшпелі Улед Наил конфедерациясы үшін маңызды мал сату орталығы болып табылады. Қала 12 000 шақырымдық Африка жолында орналасқан. Осы аймақ ғасырлар бойы Оулед Найл халқының бас қосып, жиналатын жері болып келді. Олар қара және қызыл жолақты шатырларда тұрып, өздерін Ислам пайғамбары Мұхаммедтің ұрпақтары деп есептейді.

Климат

Дьелфаның климаты жартылай құрғақ (Кёппен климаттық классификациясы BSk), жаздағыдан қыста жауын-шашын көп болады. Қыста қар жиі жауады.

Дін тарихы

Вандалдар патшалығы мен Рим империясы кезінде қала ежелгі епископтық орналасқан жер болды. Епископтық Римнің соңғы кезеңіндегі Нумидия провинциясында орасан зор маңызға ие болды, сондықтан Карфагендегі митрополит архиепископтығының көптеген тәуелді епископтықтарының біріне айналды. Римдіктер билігі тұсында епископтық туралы ешқандай мәлімет болмағандықтан, христиан діні қалаға Ұлы Константиннің билігінен кейін келген болуы мүмкін. Бұл африкалық епархиядағы бірінші және жалғыз белгілі епископ – 484 жылы есімдері тіркелген католик епискобы Сало. Бұл Нумидиядағы көптеген басқа епархиялармен салыстырғанда өте кеш. Епископ Сало 484 жылы Вандал патшалығының ариандық билеушісі Хунерик шақырган Карфаген синодына қатысты; Синодтан кейін Сало (болжам бойынша) Вандалдар бақылауындағы Сицилияға жер аударылды. Римдік Африкадағы көптеген епископтықтар сияқты, бұл да Магрибті мұсылмандар басып алғаннан кейін жойылды.

Мәдениет

Тұрғындары Улед Найл тайпасына жатады, олар сондай-ақ Бискра, М’Сила, Гардая және Сахара Атласында да қоныстанған.