Кіріспе
Ашфорд халықаралық теміржол станциясы – Англияның Кент графтығындағы Ашфорд қаласында орналасқан Ұлттық теміржол станциясы. Ол бірнеше теміржол желілерін байланыстырады, соның ішінде Жоғары жылдамдықты 1-ші желісі мен Оңтүстік-Шығыс магистральдық желісін. Қызметтер «Оңтүстік-Шығыс» және «Оңтүстік» компаниялары арқылы жүзеге асырылады. Станция 1842 жылы «Оңтүстік-Шығыс теміржолы» (SER) тарапынан Ашфорд ретінде ашылды, ол Лондоннан Доверге Кройдон арқылы созылған желінің уақытша аялдамасы болды. Он жыл ішінде Фолкстоун, Кентербери және Гастингс қалаларымен байланыс орнатылды. 1923 жылы станция Ашфорд (Кент) деп атау өзгертті. Екі маңызды реконструкция жүргізілді: 1960 жылдары Оңтүстік-Шығыс магистральдық желісін электрлендіру үшін, ал 1990 жылдары халықаралық қызметтерді қабылдау үшін. 1996 жылы станцияның атауы Ашфорд Халықаралық станциясы деп өзгертілді. 2007 жылы арналының теміржол желісі ашылғаннан кейін халықаралық қызметтер азайтылды, бірақ 2020 жылы белгісіз мерзімге тоқтатылғанға дейін ішінара қалпына келтірілді. High Speed 1 желісі арқылы Сент-Панкрасқа (St Pancras) қатынайтын ішкі қызметтер 2009 жылдан бері үздіксіз жүріп келеді.
Ashford International railway station is a National Rail station in Ashford, Kent, England. It connects several railway lines, including High Speed 1 and the South Eastern Main Line. Services are operated by Southeastern and Southern. The station opened in 1842 as Ashford by the South Eastern Railway (SER) as a temporary terminus of the line from London to Dover via Croydon. Connections to Folkestone, Canterbury and Hastings opened within ten years. It was renamed Ashford (Kent) in 1923. There have been two significant rebuilds; in the 1960s for the South Eastern Main Line electrification, and to accommodate international services in the 1990s. The station was renamed as Ashford International in 1996. International services were reduced following the completion of the Channel Tunnel Rail Link and the opening of in 2007, but were partially restored before being suspended indefinitely in 2020. Domestic services along High Speed 1 to St Pancras have been running since 2009.
Орналасу орны және қызметтері
Станция қала орталығынан оңтүстік-шығысқа қарай, бірнеше маңызды бағыттардың тоғысқан жерінде орналасқан. Оларға: Лондонның St Pancras International станциясынан Channel Tunnel-ге дейінгі 1-жоғары жылдамдықты бағыты, Лондонның Charing Cross станциясынан Dover Priory-ге дейінгі Оңтүстік-Шығыс магистральдық бағыты, Лондон Виктория станциясынан Maidstone East арқылы Maidstone бағыты, Ashford-тан Ramsgate-ке дейін Canterbury West арқылы және Marshlink бағыты Hastings-ке дейін жатады. Ол Charing Cross (Chelsfield арқылы) станциясынан 90 шақырым (56 миль), ал Victoria (Herne Hill арқылы) станциясынан 95 шақырым (59 миль) қашықтықта орналасқан. Барлық жолдар 750 В тұрақты токпен электрлендірілген, ал 3-тен 6-ға дейінгі платформалар 25 кВ 50 Гц айнымалы токпен электрлендірілген. Станцияда алты платформа бар. Eurostar пойыздары бұрын 3- және 4-платформаларды пайдаланған, ал ішкі пойыздар бастапқы 1- және 2-платформаларды, сондай-ақ Channel Tunnel ашылған кезде British Rail компаниясы салған жаңа арал платформасын (5 және 6) пайдаланады. Eurostar платформаларында француз және ағылшын тілдерінде екі тілдегі белгілер орналасқан. Жолдың солтүстігіндегі ішкі терминал мен оңтүстігіндегі халықаралық терминал платформаларға қол жеткізетін жер асты жолы арқылы байланыстырылған; 3- және 4-платформалардағы халықаралық пойыздарға кіру халықаралық терминалдан көпір арқылы ғана мүмкін. Жергілікті автобус аялдамалары мен такси тұрақтары ішкі терминалдың кіреберісінде орналасқан. Ішкі билет кассасында билет сату терезелері мен автоматтар бар. Eurostar станциясында тек таңғы сағаттарда жұмыс істейтін ішкі билет кеңсесі де бар. Eurostar станциясындағы халықаралық билет кассасы күнінің тек бір бөлігінде ғана жұмыс істеді. Халықаралық терминал көп қабатты тұраққа жаяу көпірімен қосылған, ал басқа тұрақтар ішкі кіреберіске жақын орналасқан.
Оңтүстік-шығыс темір жолы
Станцияны Оңтүстік-Шығыс темір жолы (SER) салды және алғашқы темір жол қызуы кезінде Кройдон мен Довер арасындағы аялдама ретінде жоспарланды. 1842 жылғы 28 қарашада арнайы пойыз жүрді, ал станция Redhill-ден басталатын желінің қалған бөлігімен бірге 1 желтоқсанда ресми түрде ашылды. Лондоннан Ашфордқа саяхат үш жарым сағатқа дейін қысқарды. Парламент Лондонның оңтүстігінде бірнеше темір жолдың болуын дұрыс көрмеді, сондықтан тікелей бағытқа рұқсат берілмеді. Бастапқы станция екі платформадан және екі бағыттан тұрды, сондай-ақ ағаш ғимараттар салынды. Желі 1843 жылғы 28 маусымда Фолкстоунға дейін созылып, Ашфордта аяқталды. 1844 жылғы 23 мамырда Кантербери-Уэстке қосылуға рұқсат берілді және 1846 жылғы 6 ақпанда ашылды. Маршлинк желісі арқылы Хастингспен байланыс 1851 жылғы 13 ақпанда, желіні салудағы қиындықтар мен басқа желілермен бәсекелестік салдарынан бірнеше рет кешігуден кейін ашылды. Станция кейде Ашфорд Анкшн деп аталды. Ашфорд теміржол жұмысы 1847 жылы станцияның және Стур өзенінің шығысында орналасты. Бірінші локомотив, ерекше тік қазандығы үшін "Кофе Пот" деп аталды, келесі жылы жобаланып, 1850 жылы салынды. Ол 1861 жылға дейін пайдалануда болды. Бұл жұмыс Альфред Таунының құрылуына әкелді, кейін Нью-Таун деп аталды, қазір ол Ашфорд қаласының маңы. 1884 жылғы 1 шілдеде бәсекелес Лондон, Чатем және Довер темір жолы (LCDR) Мейдстоун-Ист арқылы Лондонға қатынайтын тағы бір станция ашты. Ол қала орталығынан оңтүстік-батысқа қарай, мал базарының жанында орналасқан. 1891 жылғы 1 қарашада LCDR желісімен SER станциясын байланыстыратын қосылыс ашылды.
Оңтүстік шығыс және Чатем темір жолы
1899 жылдың 1 қаңтарында Оңтүстік-Шығыс және Чатем темір жолының (SECR) құрылуының бір бөлігі ретінде жолаушылар тасымалы бұрынғы SER станциясына көшірілді және Эшфорд Вест станциясы жабылды. Сонымен қатар, станцияға алты жеке жол салу үшін теміржол өзгертілді, бұл пойыздардың бір уақытта тоқтауына мүмкіндік берді. Эшфорд Вест станциясының барлық ғимараттары мен платформалары локомотивтерді тазалауға қолданылатын шүберектерді тазалау жұмысына айналдырылды. Жыл сайын миллионнан астам шүберек өңделді, ал қайта пайдаланған май нүктелерді және нүктелік бөгеттерді майлау үшін қайта қолданылды. Платформаның шатырлары 1930 жылға дейін сақталды, ал станция орны 1985 жылға дейін көбінесе сақталды, ал 1994 жылы негізгі станция ғимараты әлі де тұрды. Станция ғимараттары 1999 жылы Жоғары Жылдамдықты 1-ші бағыттың құрылысы үшін бұзылды. 1904 жылдың қараша айында SECR Мейдстоун тасымалын қабылдау үшін жобаны 47 000 фунт стерлингке қайта жаңартуға келісті, бұл мал айлағын алып тастауды қамтыды, соның арқасында пойыздар Оңтүстік-Шығыс магистральдық желісінің бір бөлігімен жүруге міндетті болмады. Жұмыс 1907 жылы аяқталды. Келесі жылы да сигналдау жұмыстары жалғасты.
Оңтүстік темір жолы
Станция 1923 жылғы бірігу кезінде Оңтүстік теміржолының (SR) құрамына енді. 9 шілдеде Ашфорд (Мидлсекс) теміржол станциясымен шатасуды болдырмау үшін Ашфорд (Кент) деп қайта аталды. 1928 жылы SR жөндеу жұмыстарын тек жөндеуге дейін қысқартқаннан кейін, Ашфорд оңтүстік-шығыстағы басты жұмыс депосына айналды. 1936 жылы бу локомотивтерін құрастыру тоқтатылды, бірақ жөндеу жұмыстары әрі қарай жүргізілді.
Британдық теміржол
Станция 1948 жылы мемлекеттік меншікке өткеннен кейін Британ темір жолдарының Оңтүстік аймағына қосылды. Ол 1960-шы жылдардың басында Британ темір жолдарының жаңғырту жоспарының "Кент жағалауын электрлендіру – 2-ші кезең" бөлігі ретінде қайта жаңартылды, станцияға кіретін көптеген желілерді электрлендіруге бейімделу үшін. Электрлік пойыздар Оңтүстік-Шығыс магистральдық желісінде 1961 жылдың 12 маусымында, ал Мейдстоун желісінде 9 қазанда пайдалануға берілді. Екі тұйық платформа бұзылып, екі аралдық платформамен ауыстырылды. Бұл үшін станцияның батысындағы Стейшн-роуд / Бивер-роуд көпірін бұзу және қайта салу қажет болды. 1962 жылдың 29 сәуірінде Ашфордтың төрт сигналдық посттары бір басқару орталығымен алмастырылды. Желінің екі жағындағы негізгі станция ғимараттары 1963 және 1966 жылдар аралығында билет сату залы, газет дүкені және қосымша қызмет көрсету орындары бар жаяу өткелмен ауыстырылды. Жаңа жобаны Оңтүстік аймақтың сәулетшісі Найджел Уикили жасады. Бұл қайта жаңарту кезінде түпнұсқа станцияның көп бөлігі бұзылса да, SECR дәуірінен қалған екі үлкен платформа шатыры сақталды, бірақ түпнұсқа ағаш жиектері асбестпен жабылды. Сонымен қатар, бес рычагпен басқарылатын посттардан тұратын механикалық сигнал беру жүйесі толығымен электрлік жүйемен ауыстырылды, ол 1962 жылдың 29 сәуірінде пайдалануға берілді. 1980 жылдары Британ темір жолы секторизацияны енгізген кезде, станция жекешелендіруге дейін Network SouthEast тарапынан қызмет көрсетілді. 1984 жылы станциядағы теміржол желісінің схемасы жеңілдетілді, Мейдстоун және Кентербери Вест байланыстары теміржол желісінің солтүстігіне, ал Marshlink желісі оңтүстігіне шектелді. Бұл станция арқылы пойыздың жылдамдығын арттыруға мүмкіндік берді.
Халықаралық станция
Станция Еуропаға бағытталған пойздарға қызмет көрсету үшін Эшфорд Интернешнл деп қайта жаңартылды. Құрылыс 1991 жылы басталуы жоспарланған, бірақ үкіметтік келісімнің болмауына байланысты кейінге шегерілді. Ол ішінара тұрақ ретінде жоспарланған, 2000 көлікке дейін сыйымдылығы бар, және қаланы қайта жаңғырту құралы ретінде қарастырылды. Қайта жаңарту жұмыстары 1994 жылдың маусым айында басталды және 18 айға созылды. Жобаны British Rail Architecture and Design Group тобы жобалаған, шабыт көзі – Париж қаласындағы Maison de Verre. Станцияның солтүстігіне екі жаңа платформа салынды, ал бұрынғы арал платформасы халықаралық қызметтерге берілді. Жұмыстың жалпы құны 80 миллион фунт стерлингті құрады. Халықаралық қызметтерге қайта бөлінген платформалар Eurostar жүйтін British Rail Class 373 пойыздарын қабылдау үшін ұзартылуы тиіс болды. Отандық және халықаралық қызметтерден жолаушыларды бөлу үшін билет бағанасынан платформаларға арналған жеке кіреберіс салынды. Оған 800 жолаушыға арналған жеке күту залы да кірді. Халықаралық бөлігіне жаяу көпір арқылы қосылатын көп қабатты тұрақ салынды. Қайта жаңартылған станция 1996 жылдың 8 қаңтарында халықаралық қызметтер үшін ашылды, алғашқы аялдамасы Уотерлоодан сағат 06:19-да келген қызмет болды. Станция 28 ақпанда ресми түрде Эшфорд Интернешнл деп аталды. 2003 жылы Ла-Манш туннелінің теміржол желісінің 1-ші кезеңі аяқталғаннан кейін, арнайы жылдам желі салынды, бұл пойыздарға туннель мен виадук арқылы станцияны айналып өтуге мүмкіндік берді. 2007 жылдың қарашасында High Speed 1 аяқталғанға дейін күніне он екі Eurostar пойзы Эшфордта тоқтайтын, жетісі Парижге, бесеуі Брюссельге бағытталды. Алайда, Ebbsfleet International ашылғаннан кейін бұл көрсеткіш Парижге/Парижден үш пойызға және Париждің Диснейлендіне күндізгі қызметке дейін төмендеді. Eurostar бұл азайтуды қорғап, Эшфорд Интернешнлде тоқтау сапар уақытына 8 минут қосатынын және экономикалық тиімділік үшін 25 адамның пойызға мінуін қажет ететінін айтты. Қызметтерді қайта жаңғырту туралы петицияға 11 000 қол қойылды. 2009 жылы Кент графтық кеңесі мен Эшфорд қалалық кеңесінің күш-жігері нәтижесінде Брюссельге әр бағытта тікелей пойыз қайта іске қосылды. Келесі жылы бұл Эшфорд, Лилль және Брюссель Оңтүстік арасындағы тікелей қызметтерге мүмкіндік беру үшін кеңейтілді, бұл Эшфордтан Еуропалық қалаларға күндізгі сапарларды мүмкін етті. 2015 жылдың мамырында Лион және Авиньон арқылы Марсельге аптасына бес рет дейін қызмет көрсету басталды. 2018 жылы халықаралық платформалар Eurostar-дың e320 бірліктерімен үйлесімді болу үшін 10 миллион фунт стерлингтік жаңартудан өтетіні және басқа операторларға станцияны пайдалануға мүмкіндік беретіні хабарланды. Бірінші Eurostar e320 3 сәуірде Эшфордта тоқтады, оның бортында Көлік министрі Крис Грейлинг және Эшфордтың депутаты Дэмиан Грин болды. 2020 жылдың қаңтарына дейін техникалық ақаулықтарға байланысты басқа e320 пойыздары Эшфорд Интернешнлде тоқтаған жоқ.
Жабылу
2020 жылдың қыркүйегінде Eurostar COVID-19 пандемиясының жалғасуына және билет сатылымының 90%-ға төмендеуіне байланысты Эббсфлит пен Эшфорд халықаралық станцияларына Eurostar пойыздары кем дегенде 2022 жылға дейін келмейтінін хабарлады. 2021 жылдың қыркүйегінде Eurostar жергілікті саясаткерлердің «Бұл Кент үшін жаман» деген наразылығына қарамастан, қызметтер 2023 жылға дейін қайта жаңғыртылмайтынын растады. Eurostar коммерциялық тұрғыдан тиімді болған кезде қызметтерді қайта бастайтынын, бастапқыда сұраныс жоғары бағыттарға назар аударатынын мәлімдеді. Brexit-тен туындаған қосымша кедендік рәсімдер де қызметтердің тоқтатылуына себеп болды. 2024 жылдың басында Eurostar Ашфордтан жыл бойы пойыздар қатынамайтынын, келесі жылды кейінірек қарастыратынын қайталады. 2022 жылы Ашфорд пен Дартфорд округтерінің парламент депутаттары Дэмиан Грин мен Гарет Джонсон Eurostar бас директорымен кездесіп, қызметтерді қайта бастауға көндіруге тырысты, бірақ кездесуді «көңілі толмаған» деп сипаттады. Көлік министрі Хью Мерриман Eurostar жолаушысы болған және олардың ұстанымдарын қолдаған. Жергілікті тұрғындар халықаралық қызметтердің тоқтатылуы Ашфордқа зиян келтіріп, аймақтың дамуын тежегенін айтып шағымдануда. 2023 жылы «Eurostar-ды қайта әкелу» тобы құрылып, қызметтерді қайта енгізу үшін науқан жүргізді. Осыған байланысты петицияға маусым айына дейін 23 000, қазан айына дейін 36 000 адам қол қойды.
Үй шаруашылығы қызметтері
2007 жылы станцияның солтүстік-шығысында, Кантербери Вест тармағының қасында, Hitachi компаниясы басқаратын жаңа техникалық қызмет көрсету депосы ашылды. 2009 жылдың маусымында Southeastern компаниясы Лондонның Сент-Панкрас станциясына дейін жоғары жылдамдықты ішкі қызметін сынақ режімінде бастады. Тестілік пойыз Ашфорд Халықаралық станциясы мен Сент-Панкрас арасын 29 минутта жүріп өтті. 2009 жылдың желтоқсанында толыққанды қызмет басталды, соның арқасында Ашфорд Лондон үшін маңызды қалаға айналды. 2018 жылы Thameslink компаниясы Ашфорд Халықаралық станциясына дейін қызметтерді жариялады. Бұл жоспарлар кейінге қалдырылып, COVID-19 пандемиясынан туындаған теміржол көлігінің күрт төмендеуі салдарынан тоқтатылды.
Оңтүстік
Ашфорд Интернационалдан басталатын Маршлинк желісінің оңтүстік-шығыстағы электрлендірілмеген сирек жолдардың бірі екені мәлім, және оның көп бөлігі бір ғана жолдан тұрады, бұл сыйымдылығын шектейді. 2018 жылдың мамыр айында Southern компаниясы Ашфорд Интернационалдан Истборн арқылы Брайтонға тікелей қатынас тоқтатылатынын және Истборнға дейін қысқартылатынын хабарлады. Компания бұл қызметті бірнеше рет тоқтатуға тырысқан, себебі бұл Истборн мен Хастингс арасында қосымша сыйымдылықты ұлғайтуға мүмкіндік берер еді, бірақ Lewes-тегі кеңесшілердің арасында осы жол бойындағы кеңесшілер қарсылық білдіргендіктен, олардың әрекеттеріне бірнеше рет кедергі келтірілді.
Болашақ
Ashford International High Speed 1 желісін Marshlink желісімен байланыстыратындықтан, St Pancras-тан Hastings және Eastbourne қалаларына жылдам қызмет көрсетуге мүмкіндік туады. 2017 жылдың қараша айында Көлік министрі Крис Грейлинг мұндай қызметті іске асыру үшін Ashford International станциясының жол конфигурациясын өзгертуді ұсынды. Бұл жобаны Хестингс округінің бұрынғы депутаты Амбер Радд қолдады. Екі желіні қосу үшін станцияның батыс жағындағы бұрылыс қайта жаңартылуы керек, 2-платформа бойында 25 кВ 50 Гц айнымалы ток (АЖ) жоғары кернеулі сымдары орнатылады. Бұл қазіргі уақытта High Speed 1 ішкі қызметтерінің барлығын қабылдайтын 5 және 6-платформалардың жүктемесін азайтады. 2018 жылы Network Rail өкілі станцияны қайта жаңарту жұмыстары 2022 жылға дейін аяқталуы мүмкін екенін мәлімдеді.
Оқиғалар
Оңтүстік-шығыс темір жолындағы алғашқы қаза 1843 жылдың мамыр айында Эшфордта болды. Күзетші жоғалған жүкті іздеу үшін пойыздың баспалдағына шығып тұрғанда, пойыз кенеттен жүре бастады. Басы күзетші бөлмесіне соғылып, денесінен айрылды.