Кіріспе

Жартылай ресми киім

Коктейльдік киім – бұл жартылай ресми шараларға, кейде коктейль кештері деп аталатын, әдетте күндіздің соңында, және көбінесе аксессуарлармен бірге жарасатын киім. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін "жұмыс істейтін әйел" идеясы танымал болды. 1929 жылдан кейін әйелдерді қоғамдық ортада көру жиіледі. Әйелдердің құқықтарын қорғау ұйымдарының көмегімен "қазіргі заманғы әйел" идеясы пайда бола бастады, жақын арада "ішімдік ішетін әйелді" бизнесте көруге болады. Компаниялар қызметкерлер мен клиенттердің араласуы үшін көңілді орта жасау мақсатында коктейльдік кештерді жиі ұйымдастыратын болды. Мұндай кештетер әдетте сағат 17:00-ден кейін басталады. Қонақтардың араласып, жаңа адамдармен танысуы күтілетін болғандықтан, осы шараларға арналған киімдер көбінесе ыңғайлы және қолдануға жеңіл болады. Осы практикалық және әсем киім 1920 жылдары прогрессивті элиталық әйелдер үшін танымал болды.

19 ғасыр

Кешке арналған көйлек – Виктория дәуірінде әйелдер үйлердегі кешкі ас пен кештерде киетін көйлек болатын. Ол өте әсем болуы мүмкін еді, бірақ көбінесе ұзын жеңдері, жоғары мойны немесе тар юбкасы болды, бұл оны кешкі көйлектен ерекшелендірді. Алайда, 20-шы ғасырда кешке арналған көйлектер сәннен шығып, ресми кешкі ас шараларында кешкі көйлектермен ауыстырылды.

20 ғасыр

1920 жылдары француз сән үйлерінің клиенттері негізінен француз дизайндарын көшіріп, француз дизайнерлерін насихаттаған американдық универмагтардан тұрды. Бұл француз дизайнерлерін американдық сатып алушыларға ұнайтын киімдер жасауға итермеледі. Мұндай киімдер көбінесе шағын және жақын жиындарда киілетін. Француз стилі дизайнда қарапайымдылық пен әсемдікті бағаласа, американдық стиль функционалдылық пен тиімділікті бағалады. Америкалық клиенттер бір киімді күндізгі киім ретінде де, әртүрлі аксессуарлармен кешкі киім ретінде де киюге болатынын қалады. Киімнің матасы және коктейльдік бас киіммен киюі күндізгі киім мен коктейльдік киімнің айырмашылығын анықтайтын. Коктейль мәдениетіне деген қызығушылық коктейль және мартини суреті салынған маталар сияқты коктейль тауарларының сатылуын да арттырды. Дегенмен, көбінесе әшекей бұйымдар тағылатын. Олар арзан болғанымен, көп мөлшерде тағу, әсіресе қарапайым киіммен бірге, батылдық пен сәнділік белгісі саналды. Бұған қоса, әшекейлер шапқылармен бірге тағылатын: барқыттан, кружевтон немесе жылқы қылынан жасалған, кішкентай тюрбандар немесе брокаттан, тафтадан немесе атластан тігілген, басты жақсы қысып тұратын бас киімдер. Қолғаптар міндетті болды, соңғы сәндік үлгіде болуы керек еді және кез келген ұзындығы, материалы мен түсі болуы мүмкін. Аяқ киім көбінесе биік өкшелі болып келді, бірақ кешкі атлас сандалдар да таралған және киім түсіне сәйкес боялуы мүмкін еді.

Етіктік

Коктейль кештері одан әрі сәнді бола бастағанда, киім талаптары қатаңдап, адамдарға кештегі әртүрлі рөлдерді – ұйымдастырушыны, үй иесін және әйелді – оңай ажыратуға көмектесті. Әдеп сақтау ережелері де қатаң болды: әйелдер міндетті түрде қолғап тағу керек, үй иелеріне әшекейлер киюге тыйым салынды, ал қонақтар коктейль шапқысын киюге міндетті, бірақ оны үй ішінде тағуға болмады.