Ұлыбританиялық "Слоун Рейнджерлер": әлеуметтік топ және стиль
Sloane Ranger
Ұлыбритания мәдениетіндегі "Sloane Ranger" – жоғары орта тап өкілінің стереотипі. Сәнді киім, тартымды мінез-құлық, Лондондағы Слоун-сквермен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлыбритания субмәдениеті / стереотипі
United Kingdom subculture/stereotype
Ұлыбританияда Слоан рейнджері немесе жай ғана Слоан – жоғары орта немесе жоғарғы тапқа жататын стереотиптік тұлға, әдетте, жас болмаса да, ерекше тәрбиеленген және белгілі бір көзқарасқа ие. Слоан рейнджер стилі – біркелкі, күш-жігер жұмсамайтын, бірақ әдемі және амбицияға құштар емес стиль. АҚШ-тағы осы стильге ұқсас – преппи, ал Францияда – bon chic bon genre. Бұл термин лондондық Челсидегі Слоан скверіне, ондағы тұрғындардың байлығымен және осы жерге жиі келушілерге сілтеме жасап, сондай-ақ "Жалғыз қаңғыбас" телекейіпкеріне байланысты ойлап табылған.
In the United Kingdom, a Sloane Ranger, or simply a Sloane, is a stereotypical upper middle or upper class person, typically although not necessarily a young one, who embodies a very particular upbringing and outlook. The Sloane Ranger style is a uniform, effortless, and unambitious although sophisticated one. Its counterpart in the US is the preppy style and in France is bon chic bon genre. The term is a pun based on references to Sloane Square, a location in Chelsea, London, famed for the wealth of its residents and frequenters, and the television character The Lone Ranger.
Шығу тегі
Sloane Ranger ұсынысы 1975 жылғы мақалада жұмыс істеген (бірге редакторы Лаура Панкпен) Harpers & Queen журналының редакторы Мартина (Тина) Маргетстен туындады. Ол жиырма жасқа толған кезде Виктория және Альберт мұражайындағы көркем өнер курсын оқып жүргенде осы әлеуметтік топтың ішінде өзін тапты. Бастапқыда "Слоан Рейнджер" термині көбінесе әйелдерге қатысты қолданылды, оның ерекше үлгісі Уэльс ханшайымы Диана еді. Дегенмен, қазір бұл термин ер адамдарды да қамтиды. Еркек Слоанды "Рах" деп те атайды, сондай-ақ ескіше "Хуррей Генри" деген атаумен де таниды. Бүгінде Слоандардың бұрынғыға қарағанда кеңірек тараған және анық еместігі айтылса да, олар әлі де Батыс Лондонның қымбат аудандарында, әсіресе Кингс Роуд, Фулхэм Роуд, Кенсингтон Хай-стрит, сондай-ақ Кенсингтон, Челси және Фулхэм аудандарында көңіл көтереді деп есептеледі. Осы аймақтардағы пабтар мен түнгі клубтар Слоандардың арасында танымал, атап айтқанда Фулхэмдегі "Слоани Пони" деп белгілі White Horse пабы және Челсидегі "Код" деп аталатын Адмирал Кодрингтон.
The Sloane Ranger proposal came from Martina (Tina) Margetts, a sub editor on Harpers & Queen who worked (with fellow sub editor Laura Pank) on the 1975 article. In her early twenties she had found herself amongst this social group while undertaking a course on fine art at the Victoria and Albert Museum. Initially, the term "Sloane Ranger" was used mostly in reference to women, a particular archetype being Diana, Princess of Wales. However, the term now usually includes men. A male Sloane has also been referred to as a "Rah" and by the older term "Hooray Henry". Although Sloanes are nowadays supposedly more widely spread and amorphous than in the past, they are still perceived to socialise in the expensive areas of west London, most notably King's Road, Fulham Road, Kensington High Street, and other areas of Kensington, Chelsea and Fulham. The pubs and nightclubs in these areas are popular with Sloanes, in particular the White Horse pub, known as the "Sloaney Pony" in Fulham, and Admiral Codrington, known as "The Cod", in Chelsea.