Канадалық опера әншісі Рауль Жобин өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Рауль Джобен (Raoul Jobin, 8 сәуір 1906 – 13 қаңтар 1974) – канадалық опера әншісі, француздық опералық тенор, әсіресе француз репертуарымен байланысты.

Өмір және мансап

Квебек қаласында туған Джозеф Ромео Жобин алғаш рет жеке дауыс сабақтарын алғаннан кейін Лаваль университетінде Эмиль Ларошельмен оқыды. Содан кейін Парижге барып, Mme d'Estainville Rousset (ән салу) және Abby Chéreau (сахналық шеберлік) сабақтарын жалғастырды. Оның ерекше дауысы тез назар аудартып, 1930 жылғы 3 шілдеде Париж операсында «Ромео мен Жюльетта» операсында Тибальт рөлінде дебют жасады. Осы кезден бастап оның мансабы жылдам дамыды. Ол Операда да, Опера-Комикте де, сондай-ақ Францияның көптеген қалаларында – Лион, Тулуза, Бордо, Марсель және т.б. – жетекші тенор рөлдерін орындады. Ол негізінен француз репертуарын орындады, кейде итальян репертуарына да жүгінетін. 1939 жылы Анри Согедің «Шартрез де Парм» операсында Фабрис Дель Донго рөлін жасады. Соғыс басталғанда ол Солтүстік Америкаға оралды. 1940 жылғы 19 ақпанда Метрополитен операсында «Манон» операсында де Грю рөлінде дебют жасады. Ол 1950 жылға дейін труппада болды, онда Лили Понс, Биду Саяо, Лисия Албанезе, Райс Стивенс сияқты әншілермен бірге Вильфрид Пельтье және Томас Бичэм сияқты дирижерлердің жетекшілігімен көптеген рөлдерді орындады. Ол Сан-Франциско, Чикаго, Бостон, Нью-Орлеан және т.б. қалаларында тұрақты түрде өнер көрсетті, сондай-ақ Мексика қаласында, Рио-де-Жанейрода және Буэнос-Айресте де өнер танытты. Соғыс аяқталғаннан кейін 1947 жылы Парижге оралды, онда өзінің алғашқы маңызды Вагнер рөлін – Лоэнгринді – орындап, «Мсье Лоэнгрин» деген лақап атын алды. Кейіннен «Нюрнберг мейстерзингерлері» операсында Вальтер рөлін де осындай сәттілікпен орындады. Содан кейін Жобин уақытын Еуропа мен Америка арасында бөліп, 1958 жылы сахнадан зейнеткерлікке шыққанға дейін өзінің таныс рөлдеріндегі жоғары деңгейін сақтап, жаңаларын қосып жүрді. Ол Монреальдегі Квебек музыка консерваториясында сабақ бере бастады, кейіннен Квебек қаласындағы Квебек музыка консерваториясында 1961–1970 жылдары директор болып қызмет етті. Ол көптеген жас канадалық әншілерді тәрбиеледі, олардың ішінде Колетт Боки және Гугетт Турранжо есімдері бар. 1951 жылы ол Францияның Әскерлік құрмет орденінің (Chevalier de la Légion d'honneur) иегері атанды, ал 1967 жылы Канада орденінің серігі болды. Оның ұлы Андре Жобин (1933–2023) де опера әншісі болды, алдымен баритон, кейін тенор ретінде мансап жасады. Ол Еуропа мен Солтүстік Америкада сәтті мансапқа ие болды.

Born Joseph Roméo Jobin in Quebec City, Quebec, where he first took private voice lessons before studying with Emile Larochelle at the Laval University. He then went to Paris to continue his studies with Mme d'Estainville Rousset (singing) and Abby Chéreau (stage skills), his exceptional voice quickly captured attention and he made his debut at the Paris Opéra on July 3, 1930, as Tybalt in Roméo et Juliette. From then on, his career made rapid progress. He quickly sang principal tenor roles at both the Opéra and the Opéra Comique, as well as in many cities throughout France, Lyons, Toulouse, Bordeaux, Marseilles, etc. He sang mainly the French repertoire, with occasional incursions into the Italian repertoire. In 1939 he created the role of Fabrice Del Dongo in La Chartreuse de Parme by Henri Sauguet. With the outbreak of the war, he returned to North America. He made his debut at the Metropolitan Opera on February 19, 1940, as des Grieux in Manon. He remained with the company until 1950, where he sang many roles alongside such singers as Lily Pons, Bidu Sayão, Licia Albanese, Rise Stevens, under conductors such as
Wilfrid Pelletier and Thomas Beecham, among many others. He made regular appearances in San Francisco, Chicago, Boston, New Orleans, etc., also appearing in Mexico City, Rio de Janeiro, and Buenos Aires. The war over, he returned to Paris in 1947, where he successfully sang his first major Wagnerian role, Lohengrin, earning him the nickname "Monsieur Lohengrin". He later sang the role of Walther in Die Meistersinger von Nürnberg with equal success. Subsequently, Jobin divided his time largely between Europe and America, maintaining his high standard in his accustomed roles while adding new ones, until his retirement from the stage in 1958. He began teaching at the Conservatoire de musique du Québec à Montréal, and later at the Conservatoire de musique du Québec à Québec where he notably served as director from 1961–1970. He trained many young Canadian singers, notably Colette Boky and Huguette Tourangeau. He had been created Chevalier de la Légion d'honneur in 1951, and he was made a Companion of the Order of Canada in 1967. His son, André Jobin (1933 2023), was also an opera singer, first as a baritone, and later as a tenor. He enjoyed a successful career in both Europe and North America.