Кіріспе
Бельгиялық граф және бас-баритон Жозеф, Барон Ван Дамм (25 тамыз 1940 жылы Брюссельде туған), Хосе ван Дам деп танылған бельгиялық бас-баритон, "керемет резонансты және көркем дауысымен" және "тамаша актерлік шеберлігімен" сипатталған. Ол өзінің алғашқы маңызды рөлін Бизенің "Кармен" операсынан Эскамильо рөлін орындағанда алды. Содан кейін ол екі маусым бойы Женева, Ла Скала, Ковент-Гарден және Парижде ән айтты. Женевада Ван Дам 1966 жылы Мийоның "Кінәлі ана" операсының тұңғыш қойылымында өнер көрсетті. Лорен Маазель Ван Дамды тыңдап, оны Равелдің "Испан сағаты" туындысын Deutsche Grammophon үшін бірге жазуға шақырды. 1967 жылы Маазель оны Берлиндегі Deutsche Oper театрына шақырды. Ван Дам Париждегі Опера театрында, Ковент-Гарденде, Метрополитен операсында, Миландағы Театро алла Скала театрында, Вена мемлекеттік операсында, Берлиндегі Deutsche Oper театрында, Брюссельдегі Théâtre Royal de la Monnaie театрында, Буэнос-Айрестегі Teatro Colón театрында, Зальцбург фестивалінде, сондай-ақ Францияның Экс-ан-Прованс және Оранж қалаларындағы фестивальдерде өнер көрсетті. 2011 жылдан бері Ван Дам өзінің туған елі Бельгиядағы Королева Елизавета атындағы музыкалық капелланың әншілік бөлімінің резидент-шебері болып табылады.
Joseph, Baron Van Damme (born 25 August 1940 in Brussels), known as José van Dam, is a Belgian bass baritone, described as having "a magnificent resonant and expressive voice" and being "an excellent actor". when he sang his first major role, Escamillo from Bizet's Carmen. He then sang for two seasons at Geneva, La Scala, Covent Garden, and in Paris. At Geneva, Van Dam sang in the première of Milhaud's La mère coupable in 1966. Lorin Maazel heard van Dam and invited him to record Ravel’s L’heure espagnole with him for Deutsche Grammophon. In 1967, Maazel asked him to join the Deutsche Oper in Berlin. Van Dam has performed at L’Opéra de Paris, Covent Garden, the Metropolitan Opera, Teatro alla Scala in Milan, Vienna State Opera, Deutsche Oper Berlin, the Théâtre Royal de la Monnaie in Brussels, Teatro Colón in Buenos Aires, the Salzburg Festival, and festivals in Aix en Provence and Orange, France. Van Dam has become the Master in Residence of the singing section at the Queen Elisabeth Music Chapel in his home country, Belgium, since 2011.
Марапаттар
Ван Дам сондай-ақ концерттік, ораториялық және лидерлік әнші болып табылады және сахнадағы және жазулардағы өнерлері үшін халықаралық наградаларға ие болды. 1974 жылы Берлин оған Камерзенгер атағын берді, ал сол жылы ол неміс музыка сыншыларының сыйлығын алды. Басқа наградалар: Бельгия баспасөзінің алтын медалі (1976), Француз дискі академиясының Гран-приі (1979), Француз лирикалық академиясының Алтын Орфеі (1980), Еуропалық сыншылар сыйлығы (1985), «Диапазон Алтын» және Жаңа дискі академиясының сыйлығы (1993), Лирикалық дискі академиясының Алтын Орфеі (1994). 1998 жылдың тамызында Бельгия королі Альберт II ван Дамды ең көрнекті классикалық әншілердің бірі деп танып, барондық атаққа көтерді. 1999 жылдың 4 желтоқсанында ван Дам Бельгияның тәж мұрагері Филипп пен Матильда д’Удекем д’Акоздың неке тойында өнер көрсетушілердің бірі болды. Ван Дам «Doucement les Basses» бағдарламасында Габриэль Баккье және Клаудио Дездеримен бірге бас-баритон репертуарындағы рөлдерге қатысты өздерінің көзқарастарын бөлісетін үш интервью берген әншінің бірі ретінде көрінеді.
Фильмдер
Ван Дам "Музыка мұғалімі" (1988) фильмінде Жоахим Даллайрак рөлінде, ал Джозеф Лози режиссерлік еткен "Дон Джованни" (1979) фильмінде Лепорелло рөлінде ойнаған. Ван Дам сондай-ақ Люк Бондидің режиссерлігімен Папано жетекшілігінде Париждегі Шатлет театрының 1996 жылғы "Дон Карлос" қойылымының DVD-де Филипп рөлінде, және Франц Велсер-Мёст дирижерлік еткен 2003 жылғы Цюрих операсының "Мейстерзингер" қойылымында Ханс Сакс рөлінде де көрінеді.
Жазбалар
Ван Дамның кең дискографиясында Кармендегі Эскамильо рөлі (1974 жылы Ломбардтың басшылығымен Страсбургте, 1975 жылы Солтидің басшылығымен Лондонда және 1982 жылы Берлинде Караянның басшылығымен), Луизадағы әке рөлі (Рудель, 1977), «Сиырқұбылысты флейта» (Спикер рөлінде, 1980), Фаусттағы Мефистофель (Мишель Плассонның дирижерлігімен, 1991), «Хоффманның ертегілерінде» Хоффманның төрт қарсыласы (1988 жылы Камбрелингтің, ал 1994–1996 жылдары Наганоның басшылығымен), «Дон Карлос» (1996) және «Майстер әншілер» (Сэр Георг Солтидің дирижерлігімен, 1997) бар. 2010 жылы Metropolitan 1980 жылғы «Воззек» (Аня Силья және Ричард Кассиллимен бірге, Джеймс Левиннің дирижерлігімен) компакт-дискіде шығарды. Герберт фон Караянмен бірге ол «Фиделио» (1970), «Фигароның некесі» (1978), «Саломе» (1978), «Пеллеас және Мелисанда» (1978), «Парсифал» (1979–1980), «Сиырқұбылысты флейта» (1980), «Ұшатын голландиялық» (1981–1983), «Неміс реквиемі» (1985), сондай-ақ Бетховеннің Тоғызыншы симфониясы (1977 және 1983) жазды. Бас-баритонның ең үлкен жетістіктерінің бірі – Оливье Мессьеннің «Ассиздік Франциск» атты операсының атау ролі болды. Әлемдік премьерасы Сейжи Озаваның (1983) басшылығымен, ал Зальцбург қойылымы Кент Наганоның (1998) басшылығымен жазылды.