Кіріспе
Канадалық-американдық суретші, графикашы, фрескашы және суретші Филипп Гюстон (туған Филипп Голдштейн, 27 маусым 1913 – 7 маусым 1980) – канадалық-американдық суретші, графикашы, фрескашы және суретші. "Густон Ренессанс дәуірінен шабыттанған бейнелеуден бастап, формальды түрде жетілдірілген абстракцияға дейін көптеген көркемдік тәсілдерде жұмыс істеді" және қазір "соңғы 100 жылдағы ең маңызды, күшті және ықпалды американдық суретшілердің" бірі саналады. Ол жиі нәсілшілдік, антисемитизм, фашизм және американдық мәдениетін бейнеледі, сондай-ақ, әсіресе кейінірек, оның ең карикатуралық және сықақ жұмыстарында, жамандықтың қарапайымдылығын көрсетті. 2013 жылы Гюстонның "Феллиниге" деген суреті Christie's аукционында 25,8 миллион долларға сатылып, рекорд орнатты. Гюстон бұл суреттерді былай түсіндірді: "Бұл – өзімнің портреттерім. Мен өзімді капюшонның артында тұрғандай сезінемін. Зұлымдық идеясы мені қызықтырды. Мен өзімді Ку-клукс-кланмен бірге өмір сүріп жатқандай елестетуге тырыстым". Клан мүшелерінің суреттері 2020 жылы Ұлттық өнер галереясы, Tate Modern, Хьюстонның Көркемөнер мұражайы және Бостонның Көркемөнер мұражайы ұйымдастырған халықаралық ретроспективалық көрмеге қосылуға жоспарланған, бірақ қыркүйек айының соңында мұражайлар көрмені 2024 жылға дейін кейінге шегерді, "біз Филип Гюстонның жұмысының орталық тұсындағы әлеуметтік және нәсілдік әділеттің күшті хабарын одан да анық түсіндіруге болатынын ойлаймыз". Бұл жарияланымға жауап ретінде The Brooklyn Rail онлайн-басылымында жарияланған ашық хатқа 2000-нан астам суретші қол қойды. Ол кейінге шегерілуді және мұражайлардың Гюстонның жұмысын көрсетуге немесе түсіндіруге батылдық танытпауына, сондай-ақ мұражайлардың "өткенге қарайтын тарихына" сын бағыттады. Ол Гюстонның Ку-клукс-клан тақырыбын мәдени және институционалдық ақ үстемдікпен санасу үшін уақтылы катализатор деп атады және көрмені кідірместен өткізу қажеттігін мәлімдеді. Гюстонның сурет салуға деген қызығушылығы анасын оны Кливленд мультфильмдер мектебінің корреспонденциялық курсына жаздыруға итерді. Орта мектептегі білімінен және Лос-Анджелестегі Отис өнер институтындағы бір жылдық стипендиядан басқа, Кадиш және оның досы, ақын Жюль Лангснер Мексикаға сапар жасады, онда олар император Максимилианның бұрынғы жазғы сарайының қабырғасына мурал салуға шақырылды. Олар "Террорға қарсы күрес" атты әсерлі мурал жасады, оның антифашистік тақырыбы Дэвид Сикейрос еңбектерінен айқын әсер алды. Муралда "суретшінің өмір бойына ұлтшылдықтың символына айналған капюшон киген кейіпкерлер бейнеленген". Ол өзін "Жаңа Йорк мектебінің" өкілі деп санамаған. Осы кезеңде оның суреттері көбінесе 1953-1954 жылдардағы "Зона" картинасында көрініп тұрғандай, сурет жазықтығында қозғалатын денелік белгілер мен бояудың массаларынан тұрды. Бұл туындылар композицияның ортасына қарай жиналған белгілерімен Пит Мондрианның "плюс және минус" композицияларын немесе Моненің кешкі "Нимфея" туындыларын еске түсіреді. Гюстон қара және ақ, сұр, көк және қызыл түстерді пайдалана отырып, салыстырмалы түрде шектеулі палитра қолданды. Бұл палитра оның кейінірек жасаған жұмыстарында да көрінді, Гюстон өмірінің соңында палитрасын кеңейтуге және абстракцияны қайта енгізуге тырысқанына қарамастан, 1980 жылғы оның бірнеше атаусыз туындыларында көк және сары түстердің басымдығы байқалады.
Philip Guston (born Phillip Goldstein, June 27, 1913 – June 7, 1980) was a Canadian American painter, printmaker, muralist and draftsman. "Guston worked in a number of artistic modes, from Renaissance inspired figuration to formally accomplished abstraction," and is now regarded as one of the "most important, powerful, and influential American painters of the last 100 years." He frequently depicted racism, antisemitism, fascism and American identity, as well as, especially in his later most cartoonish and mocking work, the banality of evil. In 2013, Guston's painting To Fellini set an auction record at Christie's when it sold for $25.8 million. which Guston explained this way: "They are self portraits I perceive myself as being behind the hood The idea of evil fascinated me I almost tried to imagine that I was living with the Klan." The paintings of Klan figures were set to be part of an international retrospective sponsored by the National Gallery of Art, the Tate Modern, the Museum of Fine Arts, Houston, and the Museum of Fine Arts, Boston in 2020, but in late September, the museums jointly postponed the exhibition until 2024, "a time at which we think that the powerful message of social and racial justice that is at the center of Philip Guston's work can be more clearly interpreted." The announcement spurred an open letter, published online by The Brooklyn Rail and signed by more than 2,000 artists. It criticizes the postponement and the museums' lack of courage to display or attempt to interpret Guston's work, as well as the museums' own "history of prejudice". It calls Guston's KKK themes a timely catalyst for a "reckoning" with cultural and institutional white supremacy, and argues that that is why the exhibition must proceed without delay. Guston's interest in drawing led his mother to enroll him in a correspondence course from the Cleveland School of Cartooning. Apart from his high school education and a one year scholarship at the Otis Art Institute in Los Angeles, and Kadish joined their friend the poet Jules Langsner on a trip to Mexico, where they were commissioned to paint a mural on a wall in the former summer palace of the Emperor Maximilian in the state capital of Morelia. They produced the impressive The Struggle Against Terror, whose antifascist themes were clearly influenced by the work of David Siqueiros. The mural "includes the hooded figures that became a lifelong symbol of bigotry for the artist." although he preferred the term New York School. During this period his paintings often consisted of blocks and masses of gestural strokes and marks of color floating within the picture plane, as seen in his painting Zone, 1953–1954. These works, with marks often grouped toward the center of the composition, recall the "plus and minus" compositions of Piet Mondrian or the late Nymphea canvases by Monet. Guston used a relatively limited palette, favoring black and white, grays, blues and reds. It was a palette that would remain evident in his later work, despite Guston's attempts to expand his palette and reintroduce abstraction to his work late in life, as evidenced in some of his untitled work from 1980 that has more blues and yellows.
Неоэкспрессионизм
1967 жылы Гюстон Вудстокқа (Нью-Йорк штаты) көшіп барды. Ол абстракциядан көңілі толып, қайтадан бейнелеу өнеріне қайтты, бірақ жеке, карикатуралық стильде. Көптеген өнер сарапшылары бұл туындыны қатты сынға алды, "мандарин" сөзін ықпалды тұлға ретінде, ал "stumblebum" сөзін ұқыпсыз адамды білдіретін ретінде қолданды. Мұса Майердің әкесі туралы "Түнгі студия" атты өмірбаянында айтуынша, суретші Виллем де Кунинг бұл картиналардың маңыздылығын бірден түсінгендердің қатарында болды және Гюстонға олардың "бостандық туралы" екенін айтқан. 1976 жылғы "Шерри III" картинасы Гонолулу өнер мұражайының қорында сақталып, оның кешкі кезеңдегі бейнелеу өнерінің бір үлгісі болып табылады. Шәріш қарапайым тақырып болғанымен, оның тікенді сабақтары заманауи өмірдің қатыгездігі мен шикілігін бейнелейтін метафора болуы мүмкін. Жаңа бейнелі стилінің жақсы қабылдануына кедергі келгеніне байланысты Гюстон өзін Вудстокта одан да көп оқшаулап, өнерін түсінбеген өнер әлемінен алыс кетті. 1968 жылдан бастап абстракциядан бас тартып, ол Ку-клукс-клан мүшелері, шамдар, аяқ киім, темекі және сағаттар сияқты бейнелердің жиынтығын жасады.
Академиялық бағыттары
Гюстон бірқатар университеттерде лекция оқыды және оқытушы болып жұмыс істеді, ал 1941-1945 жылдары Айова университетінің Өнер және өнер тарихы мектебінде суретші-резидент қызметін атқарды. Содан кейін ол 1947 жылға дейін Миссури штатындағы Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінің Сент-Луис Көркемөнер мектебінде суретші-резидент болып жұмыс істеді. Ол Нью-Йорк университетінде және Бруклиндегі Пратт институтында оқытуды жалғастырды, сондай-ақ 1973 жылдан 1978 жылға дейін Бостон университетінде ай сайынғы аспиранттар семинарын өткізді. Гюстонның студенттерінің арасында Айова университетінің екі түлегі, суретшілер Стивен Грин (1917–1999) және Фридтжоф Шродер (1917–1990), сондай-ақ Пратт институтына қатысқан Кен Керслейк (1930–2007) болды. Розмари Цвик Айовада оқыды. Бостон университетіндегі оның аспирантура семинарларына суретші Гэри Комарин (1951 жылдан бері), мүсінші және суретші Сьюзан Мастранджело (1951 жылдан бері) және жаңа медиа суретшісі Кристина Макфи (1954 жылдан бері) қатысты. Ол сондай-ақ қайтыс болғаннан кейін Ұлттық дизайн академиясына қосымша академик ретінде сайланды.
2020 жылғы дау
2020 жылдың күзінде Филипп Густон қазір, Густонның туындыларының ұзақ жоспарланған саяхаттық ретроспективасы, онда 24 Клан картинасы болды. Музейлердің бірлескен баспасөз хабарламасында былай делінген: "АҚШ-та басталып, әлем елдеріне тараған нәсілдік әділдік қозғалысы және жаһандық денсаулық сақтау дағдарысының тудырған қиындықтары бізді тоқтатуға мәжбүр етті", - деп түсіндірді олар, коронавирус кесірінен бұрыннан кейінге жылжытылған халықаралық турды "әлеуметтік және нәсілдік әділдіктің күшті хабары одан анық түсіндіріле алатын уақытқа дейін" ұзарта түрудің оңтайлы екенін. 2020 жылдың 3 қазанына дейін 2000-нан астам суретші қолдау білдірді. Филипп Густон қазір 2022 жылдың 1 мамырында Бостон көркемөнер мұражайында ашылды.
Танымал мәдениет
"Мысық және Қыз заманауи өнерге қарсы" ("Cat and Girl versus Contemporary Art") – "Мысық және Қыз" вебкомиксінің бір бөлігі, онда автор Дороти Гамбрелл Густонның әйгілі "Бас және Бөтелке" суретін пайдаланып өнердің мәнін табудың қиындығы мен мақсатын сынап көрсетеді.
Аукциондық жазба
2013 жылдың мамырында Кристи аукционында суретшінің «Феллиниге» туындысы 25,8 миллион АҚШ долларына сатылып, жаңа рекорд көрсетті.