Кіріспе
Индексті білдіретін қор Индекстік қор (сондай-ақ индекстік трекер) – белгілі бір негізгі инвестициялардың нақты себетінің өнімділігін қайталай алу үшін белгілі бір алдын ала белгіленген ережелерді орындауға арналған өзара қор немесе биржада саудаланатын қор (ETF). Индекс берушілер көбінесе өздерінің пайда табуға бағытталған ұйым екенін атап көрсеткенмен, индекс берушілер индекске қай компаниялар жарамды екенін анықтағанда "тартымды реттеушілер" ретінде әрекет ету мүмкіндігіне ие. Бұл ережелерге S&P 500 немесе Dow Jones Industrial Average сияқты маңызды индекстерді бақылау немесе салықтық басқару, бақылау қателерін азайту, үлкен көлемде сауда жасау немесе бақылау қателерін ұлғайтуға мүмкіндік беретін, бірақ нарыққа тигізетін әсерді төмендететін сабырлы/икемді сауда стратегиялары сияқты іске асыру ережелері кіруі мүмкін. Индекстік қорлар әлеуметтік және тұрақты критерийлерді саралайтын ережелеріне де ие болуы мүмкін. Индекстік қордың құрылымындағы ережелер қорға қолайлы компаниялардың түрін нақты анықтайды. АҚШ-тағы ең танымал индекс қоры – S&P 500 индекс қоры, S&P Dow Jones индекстері S&P 500 индексі үшін белгілеген ережелерге негізделген. Акциялар индексі қорлары компаниялардың көлемі, құны, табыстылығы және/немесе географиялық орналасуы сияқты ұқсас сипаттамалары бар қорлар топтарын қамтиды. Акциялар тобында АҚШ, АҚШ-қа жатпайтын дамыған, дамушы нарықтар немесе шекаралық нарық елдеріндегі компаниялар болуы мүмкін. Осы географиялық нарықтардағы қосымша индекстік қорларға компаниялардың сипаттамалары немесе факторларына негізделген ережелерді қамтитын компаниялардың индекстері кіруі мүмкін, мысалы, шағын, орта, ірі, шағын құны, үлкен құны, шағын өсуі, үлкен өсуі, жалпы кірістілік немесе инвестициялық капитал деңгейі, жылжымайтын мүлік немесе тауарлар мен тұрақты табысқа негізделген индекстер. Компаниялар индекстік қорда сатып алынады және ұсталады, егер олар индекстің нақты ережелеріне немесе параметрлеріне сәйкес келсе және олар осы ережелерден немесе параметрлерден тыс болса, сатылады. Индекстік қорды ережеге негізделген инвестиция ретінде қарастырыңыз. Кейбір индекс берушілер индекстегі компаниялардың өзгерістерін өзгеру күніне дейін хабарлайды, ал басқалары мұндай хабарламалар жасамайды. Индекстік қорлардың инвесторлар үшін басты артықшылығы – оларды басқару үшін көп уақыт қажет емес, өйткені инвесторларға әртүрлі акцияларды немесе қорларды талдау үшін уақыт жұмсаудың қажеті жоқ. Сондай-ақ, көптеген инвесторлар S&P 500 индексінің көрсеткіштерін жеңу қиын деп санайды. Кейбір заңгерлер бұрын индекстік қорларды басқаруды түсіну үшін құндылықты максимизациялау және агенттік шығындар теориясын ұсынған. 2014 жылы индекстік қорлар АҚШ-тағы акциялар үлестік қорларының активтерінің 20,2%-ын құрады. Индекстік отандық акциялар қорлары мен индекстегі биржалық қорлар (ETF) индекске бағдарланған инвестициялық өнімдерге деген ықыластан пайда тапты. 2007 жылдан 2014 жылға дейін индекстелген отандық акциялар қорының және ETF-тердің жаңа таза ақшалай қаражаты, оның ішінде қайта инвестицияланған дивидендтер 1 триллион долларды құрады. Индекске негізделген ішкі акциялар ETF-тері өте тез өсті, олар 2007 жылдан бастап индекстелген ішкі акциялар қорының ағынын екі есеге жуық тартты. Ал белсенді түрде басқарылатын отандық акционерлік қорлар 2007-2014 жылдар аралығында қайта инвестицияланған дивидендтерді қоса алғанда, 659 миллиард доллар көлемінде таза шығыс көрсетті. Пассивті басқарудағы қорлар, мысалы индекстік қорлар белсенді басқарудағы қорлардан үнемі артық нәтиже береді. Инвесторлар Уоррен Баффетт пен Джон Богл индекстік қорлардың ұзақ уақыт бойы күшті жақтаушысы болды.
An index fund (also index tracker) is a mutual fund or exchange traded fund (ETF) designed to follow certain preset rules so that it can replicate the performance ("track") of a specified basket of underlying investments. While index providers often emphasize that they are for profit organizations, index providers have the ability to act as "reluctant regulators" when determining which companies are suitable for an index. Those rules may include tracking prominent indices like the S&P 500 or the Dow Jones Industrial Average or implementation rules, such as tax management, tracking error minimization, large block trading or patient/flexible trading strategies that allow for greater tracking error but lower market impact costs. Index funds may also have rules that screen for social and sustainable criteria. An index fund's rules of construction clearly identify the type of companies suitable for the fund. The most commonly known index fund in the United States, the S&P 500 Index Fund, is based on the rules established by S&P Dow Jones Indices for their S&P 500 Index. Equity index funds would include groups of stocks with similar characteristics such as the size, value, profitability and/or geographic location of the companies. A group of stocks may include companies from the United States, Non US Developed, emerging markets or frontier market countries. Additional index funds within these geographic markets may include indexes of companies that include rules based on company characteristics or factors, such as companies that are small, mid sized, large, small value, large value, small growth, large growth, the level of gross profitability or investment capital, real estate, or indexes based on commodities and fixed income. Companies are purchased and held within the index fund when they meet the specific index rules or parameters and are sold when they move outside of those rules or parameters. Think of an index fund as an investment utilizing rules based investing. Some index providers announce changes of the companies in their index before the change date whilst other index providers do not make such announcements. The main advantage of index funds for investors is they don't require much time to manage as the investors don't have to spend time analyzing various stocks or stock portfolios. Most investors also find it difficult to beat the performance of the S&P 500 Index. Some legal scholars have previously suggested a value maximization and agency costs theory for understanding index funds stewardship. as of 2014, index funds made up 20.2% of equity mutual fund assets in the US. Index domestic equity mutual funds and index based exchange traded funds (ETFs), have benefited from a trend towards more index oriented investment products. From 2007 through 2014, index domestic equity mutual funds and ETFs received $1 trillion in new net cash, including reinvested dividends. Index based domestic equity ETFs have grown particularly quickly, attracting almost twice the flows of index domestic equity mutual funds since 2007. In contrast, actively managed domestic equity mutual funds experienced a net outflow of $659 billion, including reinvested dividends, from 2007 to 2014. Passively managed funds, such as index funds, consistently overperform actively managed funds. Investors Warren Buffett and John C. Bogle have long been a strong proponent of Index funds.
Шығу тегі
Индекстік қордың алғашқы теориялық моделін 1960 жылы Чикаго университетінің студенттері Эдвард Реншоу мен Пол Фельдштейн ұсынды. Олардың «Басқарылмайтын инвестициялық компания» идеясы көп қолдау таппаса да, 1960 жылдардағы оқиғалар тізбегін бастады. Qualidex Fund, Inc., Флорида корпорациясы, 1967 жылдың 23 мамырында (317247) Ричард А. Бич (Флорида университетінің «Банк ісі және қаржы» бакалавры, 1957) және Уолтон Д. Датчер кішісі құрды, 1970 жылдың 20 қазанында SEC-ке тіркеу туралы өтініш (2 38624) берді, ол 1972 жылдың 31 шілдесінде күшіне енді. «Ашық, диверсификацияланған инвестициялық компания ретінде құрылған қор, оның инвестициялық мақсаты Dow Jones Industrial Stock Average көрсеткішін шамалау» – осылайша алғашқы индекстік қорға айналды. 1973 жылы Бертон Малкиль «Уолл-стриттегі кездейсоқ серуен» кітабын жазды, онда қарапайым оқырманға арналған академиялық зерттеулер ұсынылды. Көптеген қаржылық басылымдарда көптеген өзара инвестициялық қорлар нарықтық индекстерден жоғары өнім көрсетпейтіні белгілі болды. Бізге қажет нәрсе – жүктемесіз, минималды басқару ақысы бар, нарықтың кең ауқымын құрайтын жүздеген акцияларды сатып алатын және жеңімпаздарды анықтауға тырысып, бағалы қағаздарды ауыстырып-салмастан қор. Кез келген өзара инвестициялық қортың орташадан төмен өнімділігі байқалғанда, қор өкілдері «Орташа бағаны сатып алу мүмкін емес» деп жедел түрде мәлімдейді. Енді бұл мүмкіндік жұртқа берілуі керек. Мұндай қор өте қажет, егер Нью-Йорк қор биржасы (ол бұл қорды қарастырған) оны құруға дайын болмаса, басқа мекемелер осыны істеуіне үміттенемін. Джон Богл 1951 жылы Принстон университетін бітірді, оның дипломдық жұмысы «Инвестициялық компанияның экономикалық рөлі» деп аталды. Богл индекстік қорды құруға оның шабытын 1951 жылғы зерттеулерін растаған үш көзден алғанын жазды: Пол Сэмюэлсонның 1974 жылғы «Үкімге шақыру» мақаласы, Чарльз Эллистің 1975 жылғы «Жеңілістер ойыны» зерттеуі және Аль Эрбардың 1975 жылғы «Фортуна» журналындағы индекстеу туралы мақаласы. Богл 1974 жылы The Vanguard Group-ты құрды; 2009 жылы ол АҚШ-тағы ең ірі өзара инвестициялық қор компаниясы болды. Богл 1975 жылдың 31 желтоқсанында Бірінші индекстік инвестициялық трасты құрды. Сол кезде бәсекелестері оны «американдық емес» деп қатты сынай бастады және қордың өзі «Боглдің ақымақтығы» деп есептелді. Боглдің компаниясы алғашқы бес жылда 17 миллион доллар табыс тапты. Fidelity Investments компаниясының төрағасы Эдвард Джонсон «инвесторлардың көпшілігі орташа кіріске қанағаттанатынына мен сенбеймін» деген пікірін білдірді. Боглдің қоры кейіннен Vanguard 500 Index Fund деп аталды, ол Standard and Poor's 500 индексін қадағалайды. Ол салыстырмалы түрде аз, 11 миллион долларлық активтермен басталды, бірақ 1999 жылдың қарашасында 100 миллиард долларды құрады; бұл таңғаларлық өсім нарықтың мұндай өнімге инвестиция салуға дайындығының артуымен қаржыландырылды. Богл 1992 жылдың қаңтарында 2001 жылға дейін оның Магеллан қорынан озып кететінін болжады, ол 2000 жылы орындалды. Джон МакКуон және Дэвид Г. Бут Wells Fargo және Чикагодағы American National Bank-тің Рекс Синкфилд 1973 жылы алғашқы екі Standard and Poor's Composite Index Fund-ты құрды. Бұл қорлар институционалдық клиенттер үшін құрылды, жеке инвесторларға кіруге рұқсат берілмеді. Wells Fargo өз зейнетақы қорынан 5 миллион доллармен бастады, ал Illinois Bell American National Bank-тегі зейнетақы қорынан 5 миллион доллар салды. 1971 жылы Джереми Грантам және Batterymarch Financial Management-тің Директорлар кеңесінің мүшесі Диан Лебарон «бұл идеяны 1971 жылы Гарвард бизнес мектебіндегі семинарда талқылады, бірақ 1973 жылға дейін оны қабылдағандар табылмады. Екі жылдан кейін, 1974 жылдың желтоқсанында, фирма өзінің алғашқы индекстік клиентін тартты». 1981 жылы Бут пен Синкфилд Dimensional Fund Advisors (DFA) компаниясын құрды, ал МакКуон оның директорлар кеңесіне қосылды. DFA индекстелген инвестициялық стратегияларды одан әрі дамытты. Vanguard 1986 жылы өзінің алғашқы облигациялық индекстік қорын құрды. Wells Fargo-дағы Фредерик Л. А. Грауэр МакКуон мен Буттың индекстеу теорияларын пайдаланды, бұл 1989 жылы Wells Fargo-ның зейнетақы қорларының 69 миллиардтан астам доллар және 1998 жылы 565 миллиардтан астам доллар басқаруына әкелді. 1996 жылы Wells Fargo өзінің индекстеу операциясын Barclays Bank of London-ға сатты, оны Barclays Global Investors (BGI) деген атпен басқарды. Blackrock, Inc. 2009 жылы BGI-ді сатып алды; сатып алу BGI-дің индекстік қорларын басқаруды (оның институционалдық қорлары мен iShares ETF бизнесі) және оның белсенді басқаруын қамтыды.
What we need is a no load, minimum management fee mutual fund that simply buys the hundreds of stocks making up the broad stock market averages and does no trading from security to security in an attempt to catch the winners. Whenever below average performance on the part of any mutual fund is noticed, fund spokesmen are quick to point out "You can't buy the averages." It's time the public could. there is no greater service [the New York Stock Exchange] could provide than to sponsor such a fund and run it on a nonprofit basis Such a fund is much needed, and if the New York Stock Exchange (which, incidentally has considered such a fund) is unwilling to do it, I hope some other institution will. John Bogle graduated from Princeton University in 1951, where his senior thesis was titled: "The Economic Role of the Investment Company". Bogle wrote that his inspiration for starting an index fund came from three sources, all of which confirmed his 1951 research: Paul Samuelson's 1974 paper, "Challenge to Judgment"; Charles Ellis' 1975 study, "The Loser's Game"; and Al Ehrbar's 1975 Fortune magazine article on indexing. Bogle founded The Vanguard Group in 1974; as of 2009 it was the largest mutual fund company in the United States. Bogle started the First Index Investment Trust on December 31, 1975. At the time, it was heavily derided by competitors as being "un American" and the fund itself was seen as "Bogle's folly". In the first five years of Bogle's company, it made 17 million dollars. Fidelity Investments Chairman Edward Johnson was quoted as saying that he "[couldn't] believe that the great mass of investors are going to be satisfied with receiving just average returns". Bogle's fund was later renamed the Vanguard 500 Index Fund, which tracks the Standard and Poor's 500 Index. It started with comparatively meager assets of $11 million but crossed the $100 billion milestone in November 1999; this astonishing increase was funded by the market's increasing willingness to invest in such a product. Bogle predicted in January 1992 that it would very likely surpass the Magellan Fund before 2001, which it did in 2000. John McQuown and David G. Booth of Wells Fargo, and Rex Sinquefield of the American National Bank in Chicago, established the first two Standard and Poor's Composite Index Funds in 1973. Both of these funds were established for institutional clients; individual investors were excluded. Wells Fargo started with $5 million from their own pension fund, while Illinois Bell put in $5 million of their pension funds at American National Bank. In 1971, Jeremy Grantham and Dean LeBaron at Batterymarch Financial Management "described the idea at a Harvard Business School seminar in 1971, but found no takers until 1973. Two years later, in December 1974, the firm finally attracted its first index client." In 1981, Booth and Sinquefield started Dimensional Fund Advisors (DFA), and McQuown joined its board of directors. DFA further developed indexed based investment strategies. Vanguard started its first bond index fund in 1986. Frederick L. A. Grauer at Wells Fargo harnessed McQuown and Booth's indexing theories, which led to Wells Fargo's pension funds managing over $69 billion in 1989 and over $565 billion in 1998. In 1996, Wells Fargo sold its indexing operation to Barclays Bank of London, which it operated under the name Barclays Global Investors (BGI). Blackrock, Inc. acquired BGI in 2009; the acquisition included BGI's index fund management (both its institutional funds and its iShares ETF business) and its active management.
Экономикалық теория
Экономист Юджин Фама: "Мен нарық тиімділігі гипотезасын бағалы қағаздар бағасының барлық қолжетімді ақпаратты толыққанды көрсетуі деген қарапайым тұжырым деп қабылдаймын". Гипотезаның осы "күшті нұсқасының" алғы шарты – ақпаратты бағаға енгізуге кеткен сауда шығындары мен іздестіру құнының әрқашан 0-ге тең болуы. Тиімділік гипотезасының әлсіз және экономикалық тұрғыдан дұрыс нұсқасы бағалар ақпаратты осы деңгейде көрсетеді, яғни ақпаратты пайдаланудың шекті пайдасы (күтілетін табыс) шекті шығындардан аспайды. Экономистер тиімді нарық гипотезасын (EMH) индекстік қорларды құруға негіз болатын маңызды қағида ретінде келтіреді. Гипотезаға сәйкес, қор менеджерлері мен талдаушылар үнемі нарықтан жоғары өнім бере алатын бағалы қағаздарды іздейді; және бұл бәсекелестік соншалықты тиімді, компанияның жағдайы туралы жаңа ақпарат акция бағасына жылдам енгізіледі. Осыдан келіп, қай акциялар нарықтың өзінен артық өнім беретінін алдын ала болжау өте қиын деген қорытындыға келінеді. Бүкіл нарықты шағылыстыратын индекстік қор құру арқылы акцияларды таңдаудың тиімсіздігінен құтылуға болады. EMH бойынша, акцияларды таңдау арқылы экономикалық пайда табу мүмкін емес. Бұл акция таңдаушы жоғары табысқа жете алмайды деген сөз емес, тек оның артық табысы орташа есеппен оны жеңуге кеткен шығындардан (жалақы, ақпарат және сауда шығындары) аспайды. Соңдықтан, көптеген инвесторлар үшін арзан индекстік қор сатып алу тиімдірек болар еді. Ескеріңіз, "табыс" дегеніміз – алдын ала күтілетін мән; кейіннен алынған нәтижелер кейбір акция таңдаушыларды сәтті деп көрсетуі мүмкін. Сонымен қатар, EMH-ға көптеген сын айтылды.
Трекерлеу
Трекерлік стратегияны индекс құрамындағы барлық бағалы қағаздарды, индекстегідей пропорцияда ұстау арқылы іске асыруға болады. Басқа әдістерге нарықты статистикалық түрде талдау және "өкілдік" бағалы қағаздарды иелену кіреді. Көптеген индекстік қорлар бағалы қағаздарды сатып алу немесе сату туралы шешімдерді қабылдауда адамның араласуын азайтатын немесе толығымен жоққа шығаратын компьютерлік модельге сенеді, соның салдарынан олар пассивті басқарудың бір түріне жатады.
Ақылы қызметтер
Активті басқарудың болмауы, белсенді басқарылатын өзара инвестициялық қорлармен салыстырғанда, әлдеқайда төмен комиссиялармен және салық салынатын шоттарда төмен салықтармен қамтамасыз етеді. Бұған қоса, үлгі алу және көшіру модельдерінің өзіндік ерекшеліктеріне байланысты, индексті нақты көшіру әдетте мүмкін емес, олар 100% дәлдікке жете алмайды. Индекс пен қордың нәтижелері арасындағы айырмашылық "ізбас қатесі" немесе, көбінесе, "қалбырау" деп аталады. Индекстік қорлар көптеген инвестициялық менеджерлерден қолжетімді. Көп қолданылатын индекстерге S&P 500, Nikkei 225 және FTSE 100 жатады. Сирек кездесетін индекстер Юджин Фама және Кеннет Френч сияқты ғалымдардан шыққан, олар активтерді бағалау модельдерін, мысалы, олардың Үш факторлы моделін жасау үшін "зерттеу индекстерін" құрды. Dimensional Fund Advisors компаниясы Fama–French үш факторлы моделін өздерінің индекстік қорларын жобалау үшін пайдаланады. Роберт Арнот пен профессор Джереми Сигел де дивидендтер, табыс, баланстық құн және сату сияқты критерийлерге негізделген жаңа, бәсекелестікке қабілетті, фундаменталды индекстерді жасады.
Дәстүрлі индекстеу
Индекстеу дәстүрлі түрде мақсатты индекс құрамындағы бағалы қағаздардың өкілдік жиынтығын, сол индекске сәйкес пропорцияда иелену ретінде танылады. Бағалы қағаздар тізіміне өзгерістер тек белгілі бір уақыт аралығында, компаниялар мақсатты индекске қосылғанда немесе одан шыққанда жасалады.
Синтетикалық индекстеу
Синтетикалық индекстеу – индексті құрайтын акциялардағы ұқсас жалпы инвестициялардың нәтижесін қайталау үшін акциялар индексі фьючерстік келісімшарттары мен төмен тәуекелді облигацияларға инвестициялауды біріктіретін заманауи техника. Фьючерстік позицияны ұстап тұру дәстүрлі пассивті үлгі алуға қарағанда сәл жоғары шығындарға ие болғанымен, синтетикалық индекстеу, әсіресе АҚШ дивидендтерінен ұсталып қалатын салықтарға жататын халықаралық инвесторлар үшін артықшылықты салықтық тәртіпке әкелуі мүмкін. Облигациялар бөлігі жоғары кіріс әкелетін құралдарды қамтуы мүмкін, бірақ бұл сәйкесінше жоғары тәуекелмен байланысты, және бұл техника «күшейтілген индекстеу» деп аталады.
Қосымша индекстеу
Күшейтілген индекстеу – индекстік қорларды басқаруды жақсартуға және мүмкін белсенді басқаруды пайдалана отырып, нәтижелілікті арттыруға бағытталған жиынтық термин. Күшейтілген индекстік қорлар әртүрлі жақсарту техникаларын қолданады, оның ішінде стандарттық индекстердің орнына жекешелендірілген индекстер, сауда стратегиялары, шегерім шарттары және уақытты дұрыс бағалау стратегиялары. Белсенді басқаруды қолдану индекстеудің бағалық артықшылығын азайтуы немесе толығымен жоюы мүмкін. Күшейтілген индекстеу стратегиялары шығындар мен операциялық шығындардан туындайтын қателіктерді өтеуге көмектеседі. Бұл жақсарту стратегиялары мыналар болуы мүмкін: төменгі құн, бағалы қағаздарды іріктеу, кіріс қисығы бойынша орналасу, секторлық және сапалық орналасу, сондай-ақ облигацияларды ертерек сатып алу мүмкіндігін пайдалану.
Lower cost, issue selection, yield curve positioning. Sector and quality positioning and call exposure positioning.
Төмен шығындар
Нысаналы индекстің құрамы белсенді басқарылатын қорларға қарағанда белгілі болғандықтан, индекстік қорды басқаруға шығын аз жұмсалады. Егер өзара қор шығындар ескерілмегенге дейін 10% кіріс тапса, шығындар арақатынасының айырмасын ескергенде, үлкен капиталды индекстік қор үшін шығындар ескерілгеннен кейінгі кіріс 9,9%-ды құрайды, ал белсенді басқарылатын үлкен капиталды қор үшін – 8,85%.
Қарапайымдылық
Индекстік қорлардың инвестициялық мақсаттарын түсіну оңай. Инвестор индекстік қордың мақсатты индексін білгеннен кейін, қор қандай бағалы қағаздарды ұстайтынын тікелей анықтауға болады. Индекстік қордағы активтерді басқару алты айда немесе жылда бір рет жасалуы мүмкін.
Төменгі айналым
Айналым – қор басқарушысының бағалы қағаздарды сату және сатып алу операциялары. Кейбір елдерде бағалы қағаздарды сатудан туындаған капиталдық табысқа салық салынуы мүмкін, және бұл салық кейде қор инвесторларына жүктеледі. Салықтар болмаған жағдайда да айналымның тікелей және жанама шығындары бар, олар бір долларға бір доллар есебінен табысты тікелей төмендетіп жібереді. Индекстік қорлар пассивті инвестициялар болғандықтан, олардағы айналым белсенді басқарылатын қорларға қарағанда төмен болады.
Стильді ауыстырмау
Стильдің өзгеруі белсенді басқарылатын өзара инвестициялық қорлар өздері сипаттаған стильден (мысалы, орта капиталды құнды қорлар, ірі капиталды табыс қорлары және т.б.) шығып, кірісті арттыруға тырысқанда пайда болады. Мұндай өзгерістер әртараптандыруды басты мақсат тұтқан портфельдерге зиян келтіреді. Басқа стильдерге қарай бұрылу портфельдің жалпы әртараптандыруын төмендетіп, тәуекелді арттыруы мүмкін. Индекс қорларында мұндай өзгерістерге жол жоқ, соның арқасында портфельдің нақты әртараптандырылуы жоғарылайды.
Арбитраждық агенттерге шығындар
Индекстік қорлар өз портфельдерін олар бақылайтын акциялар немесе басқа да индекстердегі негізгі бағалы қағаздардың жаңа бағалары мен нарықтық капитализациясына сәйкес мерзімді түрде "қайта теңгерімдеуге" немесе түзетуге тиіс. Бұл алгоритмдік саудагерлерге мүмкіндік береді (олардың саудаларының 80% ең танымал бағалы қағаздардың 20% құрайды). Бұл инвесторлардан алгоритмдік саудагерлерге жыл сайын кемінде 21-28 базалық пунктке бағаланатын пайданы ауыстырады. Нәтижесінде, индекс, және оған сәйкес, индексті қадағалайтын барлық қорлар, жоспарлаған сауда-саттықтарын алдын ала жариялап, арбитражшыларға құндылықты "индекс алдынан озу" деп аталатын заңды тәжірибе арқылы иеленуге мүмкіндік береді. Алгоритмдік жоғары жиілікті трейдерлердің барлығы индекстің қайта теңгерімделу ақпаратына алдын ала қол жеткізеді және осы арбитраждарды жасау үшін бірінші болып – көбінесе бірнеше микросекундқа – бәсекелесу үшін жылдам технологияға үлкен қаражат жұмсайды. Арбитражшыларға тиесілі шығындар "қадағалау қатесі" ретінде көрінеді, яғни индекс пен оны қадағалауға тырысатын қордың арасындағы айырмашылық. Бриджвей Капитал Менеджмент компаниясының директоры Джон Монтгомери инвестициялық қорлардың алдында сауда жасаудан туындайтын "инвесторлардың нашар табысы" – "бәрі көріп тұрған нәрсе, бірақ ешкім айтпайтын мәселе" дейді. Сонымен қатар, инвестициялық қорлар мен олардың шетелдік нарықтарда саудаланатын бағалы қағаздарына қатысты "уақыт белдеуі арқылы арбитраж" АҚШ, Азия және Еуропа арасындағы қаржылық интеграцияға зиян келтіруі мүмкін.
Ортақ нарыққа әсер ету
Бір мәселе көп ақша бір индекске ілескенде туындайды. Теория бойынша, компания индекстің құрамына енгенде құны артуы керек емес. Бірақ сұраныс пен ұсыныс заңдылықтарына сәйкес, компания енгізілгенде сұранысқа күрт өсім (шоқ), ал алынып тасталғанда ұсынысқа күрт өсім (шоқ) болып, бұл бағаны өзгертеді. Индекске де әсер еткендіктен, бұл қателіктерді бақылауда көрсету мүмкін емес. Қор, аз танымал индекске ілесу арқылы аз әсерге ұшырауы мүмкін.
Индекстен мүмкін болатын бақылау қатесі
Индекстік қорлар нарыққа сәйкес қайтаруды мақсат ететіндіктен, нарыққа қарағанда төмен немесе жоғары өнімділік "ізбас қатесі" деп есептеледі. Мысалы, тиімсіз индекстік қор, нарық төмендеген кезде, нарықтан гөрі құнын сақтайтын тым көп ақшаны ұстау арқасында оң ізбас қатесін тудыруы мүмкін. The Vanguard Group компаниясының мәліметінше, жақсы басқарылатын S&P 500 индекстік қоры 5 базалық пункт немесе одан кем ізбас қатесімен жұмыс істеуі керек, бірақ Morningstar жүргізген сауалнамада барлық индекстік қорлар бойынша орташа көрсеткіш 38 базалық пунктті құрады.
Түрлендіру
Диверсификация – қордағы түрлі бағалы қағаздардың саны. Көбірек бағалы қағаздарға ие қор, азырақ бағалы қағаздарға ие қордан жақсырақ диверсификацияланған болып саналады. Көптеген бағалы қағаздарға ие болу, бір бағалы қағаздың орташа көрсеткіштен жоғары немесе төмен ауытқуының әсерін азайту арқылы құнның өзгеруін төмендетуге көмектеседі. Wilshire 5000 индексі диверсификацияланған деп есептеледі, бірақ биотехнологиялық ETF – емес. Кейбір индекстер, мысалы, S&P 500 және FTSE 100, ірі компаниялардың акцияларымен басым болғандықтан, индекстік қордың үлкен бөлігі бірнеше ірі компанияға шоғырланған болуы мүмкін. Бұл жағдай диверсификацияның төмендеуін көрсетеді және диверсификацияланған қор іздейтін инвестор үшін құнның өзгеруі мен инвестициялық тәуекелдің артуына алып келуі мүмкін. Кейбіреулер әлемдегі барлық бағалы қағаздарға олардың нарықтық капитализациясына пропорционалды түрде инвестиция салу стратегиясын ұсынады, әдетте, өз елдерінің нарықтық капитализациясына пропорционалды түрде ETF-тер жинағына инвестиция салу арқылы. Глобалдық индекстеу стратегиясы, тек ішкі нарық индекстеріне негізделген стратегияға қарағанда, кірістің аз ауытқуына ие болуы мүмкін, себебі әртүрлі нарықтарда жұмыс істейтін компаниялардың кірістері, бір нарықта жұмыс істейтін компаниялардың кірістеріне қарағанда аз байланысты болуы мүмкін.
Активтерді бөлу және теңгерімділікке қол жеткізу
Активтерді бөлу – инвестордың тәуекелге қабілеттілігіне сай акциялар, облигациялар және басқа да инвестицияланатын активтер кластарын анықтау процесі. Бұл қабілеттілік тәуекелге деген көзқарас, таза табыс, таза байлық, инвестициялық ұғымдар туралы білім және инвестициялау мерзімі сияқты факторларды қамтиды. Индекстік қорлар активтер кластарын төмен құнмен және салық тиімділігімен қамтиды және теңгерімді портфельдерді құруға қолданылады. Әртүрлі индекстік қорлардың немесе ETF-тердің комбинациясы төменнен жоғары деңгейге дейінгі инвестициялық стратегиялардың толық спектрін іске асыру үшін пайдаланылуы мүмкін.
Индекстік қорларға зейнетақылық салымдар
Дүниежүзілік зейнетақы кеңесінің (WPC) жүргізген зерттеулері ірі зейнетақы қорлары мен ұлттық әлеуметтік қамсыздандыру қорларына тиесілі жалпы активтердің 15%-ға дейін индекстік қорлар сияқты әртүрлі пассивтік стратегияларға инвестицияланғанын көрсетеді. Бұл, институционалдық инвестициялардың ең үлкен бөлігін құрайтын дәстүрлі, белсенді басқарылатын қорлардан өзгеше. Пассивтік қорларға инвестицияланған үлес елдер мен қор түрлеріне қарай әртүрлі болады. Индекстік қорлардың, ETF-тердің және басқа да индекс көшірмелеу инвестициялық құралдардың тартымдылығы нашар нәтиже көрсеткен белсенді басқарылатын міндеттемелерге көңілі толмағандықтан туындаған түрлі себептерге байланысты жылдам өсті. Мемлекеттік зейнетақы қорлары мен ұлттық резервтік қорлар индекстік қорларды және басқа да пассивтік басқару стратегияларын ерте қабылдағандардың қатарында болды. Индекстік ETF-тер керісінше, әдетте нарық саудасының қалыпқы уақытында, яғни 9:30-дан 16:00-ге дейін (Шығыс уақыты) бағаланады. Индекстік ETF-тер кейде нарықтық капиталданудың орнына кіріске байланысты салмақталады.
Халықаралық салықтық ескертулер
Әдетте, өзара қорлар тек бір ел үшін ғана дұрыс салық есеп беру құжаттарын ұсынады, бұл акционерлерге, егер олар басқа елдің азаматы немесе тұрғыны болса, қазіргі кезде немесе болашақта салық мәселелеріне себеп болуы мүмкін.
АҚШ инвесторлары үшін әсері
АҚШ азаматтары/салық төлеушілер, еліңізде немесе шетелде тұратын болсаңыз да, АҚШ емес қорға (яғни, қорды шетелдік инвестициялық компания басқарады) салған инвестицияларыңыз жылдық 1099 нысандарымен (таратылған табыс және капиталдық кіріс/шығын туралы хабарлайтын) немесе PFIC жылдық ақпараттық мәлімдемелермен қамтамасыз етілмесе, АҚШ салық кодексінің 1291-тарауына сәйкес жазалау салықтарына ұшырауы мүмкін. PFIC жылдық ақпараттық мәлімдеме ұсынылған жағдайда, жазалау салықтарынан аулақ болу үшін 8621 нысанын сақтықпен толтыру қажет.
АҚШ-тағы капиталдан алынатын пайдаға салық салу
АҚШ-тың өзара инвестициялық қорлары заң бойынша акционерлеріне түскен капиталдық табысты үлестіруге міндетті. Егер өзара инвестициялық қор бағалы қағазды пайдаға сатса, капиталдық табыс сол жылға салық салынады; сондай-ақ, түскен капиталдық зиян басқа капиталдық табыстарды өтеуге мүмкіндік береді. Мысал: Инвестор жыл ортасында өзара инвестициялық қорға кіріп, келесі алты айда жалпы зиянға ұшырады. Алайда, өзара инвестициялық қортың өзі жыл ішінде бағалы қағаздарды сатудан пайда тапқандықтан, капиталдық табыстың үлестірілуін жариялауға тиіс. Салық органы инвестортан жалпы зиянға қарамастан, капиталдық табыстың үлестіріліміне салық төлеуді талап етеді. Шағын инвестор ETF-ті басқа инвесторға сатқанда ETF-тің өзі сатылмайды, сондықтан ETF-лер мәжбүрлі сатудан туындаған капиталдық табысқа ұшырау ықтималдығы төмен.