Кіріспе

Lonehill Koppie – Оңтүстік Африканың Гаутенг провинциясында орналасқан, осы төбенің атымен аталған Lone Hill қалашығындағы төбе. Ол, төбесінде әлдебір тастардың үстінде қауіпті түрде тепе-теңдікте тұрған үлкен тасқа байланысты аңыз-ертегілермен танымал.

Аңыз

Бірінші аңыз бойынша, егер жалғыздықтағы Коппидің үстіңгі тасы құлатылса, елдегі барлық ақ адамдар кетіп қалады. Бұл – Англо-буар соғысынан қалған әңгімелердің кейінгі нұсқасы: егер буарлар тасты құлатып жіберсе, британдықтар соғысты ұтысып, Оңтүстік Африкадан кетеді. Жақындағы аңыз Лонхилл табиғи қорығының қалай құрылғанын айтады. Мұның себебі – коппидің үстіңгі тасын алып тастау ниетімен айналасындағы жерді сатып алуға тырысқан шетелдік адам туралы қауесет болды. Жергілікті тұрғындар бірігіп, бұл аймақты табиғи қорық деп жариялап, ешкімнің де бұл танымал ескерткішке зиян келтірмеуін қамтамасыз етті.

Сипаттама

Lonehill Koppie қала орталығынан солтүстікке қарай 28 шақырым жерде, қала маңының солтүстік шекарасында орналасқан жалғыз коппи ретінде ерекшеленеді және Йоханнесбург бұрын қоныстанбаған кезде қалай көрінгенін еске түсіреді. Бұл – тасты дала, кішкентай өзендер ағып тұрады, бұталар, кішкентай ағаштар мен тізеге дейін жететін шөптермен көмкерілген. Бұрын қарақұстар мен суырлар осы аймақта кездесетін, қазір жүздеген дассилер мекендейді. Солтүстікке қарай 200 метрдей жерде Лонехилл Лох деп аталатын шағын тоған бар, ол жергілікті тұрғындар арасында серуендеуге танымал орын. Коппи көбінесе үлкен, өте ескі тас блоктарынан тұрады, олар тор тастар деп аталады, ағаштар мен жергілікті бұталар қазір тастарды жасырады, тек ең жоғарғы тастар ғана көрінеді. Бүгінде ол үйлер мен құрылыстар шоғырларымен қоршалған, қазіргі кезде Лоне Хилл деп аталатын маңайда орналасқан. Коппидің өзі шамамен 20 акр жерді алып жатыр, айналасында 80 метр биіктіктегі Лонхилл Лох алабы бар. Ол тек демалыс күндері ғана ашылады, бұл саяхатшылар мен пикникке шығушыларға шыңға көтерілуге немесе айналасындағы шөптес жерге пикник жамылғысын төсеуге мүмкіндік береді. Далада үш тас дәуірінің пештері бар. Бұлар 1960 жылдары Уитс университетінің археология кафедрасының бұрынғы меңгерушісі профессор Ревил Мейсон қазып шығарған. Мейсон пештерді қорғау үшін жасырып қойды, себебі оларды қорғау үшін арнайы құрылыс қажет болды, ал осы жерді дамытуға қаражат болған жоқ. Мейсонның пікірінше, пештер шамамен 1600 жылға жатады, бұл Мелвилл Коппис пештерімен бірдей кезең. Пештердің жанынан шлактар табылды, олар сығымдау үшін ойықтары бар үлкен, тегіс тастарда кездесті. Пеш орнының жанында керамикалық бұйымдар жасалған тағы бір аймақ бар, ол пеш аймағы сияқты қоршалған. Коппидің жарты жолында хан сарайлар мен тұрғын үйлер болған тас қабырғалардың қалдықтары сақталған.