Кіріспе
Француз католик архиепископы және американдық батыстағы миссионер Луи Уильям Валентин Дюбург (10 қаңтар 1766 – 12 желтоқсан 1833) – француз католик дін қызметкері және АҚШ-тағы сульпициан миссионері. Ол Луизиана және Екі Флорида епископы ретінде жаңа Луизиана территориясында шіркеуді дамытты, кейін Монтабан епископы болды, ал соңында Францияның Безансон архиепископы атанды. Сен-Доминг колониясында туған Дюбург, білім алу үшін жас кезінде Францияға жіберілді және Сен-Сулпиц қоғамына қосылды. Ол дін қызметкері және ақсүйек отбасының ұлы болғандықтан, француз революциясы оны Испанияға жер аударылуға мәжбүр етті. 1794 жылы Дюбург Америка Құрама Штаттарына келіп, Балтиморда оқыту және діни қызмет етуді бастады, 1795 жылы Джорджтаун колледжінің президенті болды. Ол оқу орнының сапасын едәуір жақсартты, бірақ үлкен қарызға батып, 1798 жылы колледждің иезуит иелері оны қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Дюбург Балтимордағы Сент-Мэри семинариясына лайықты оқу орнын құрды. Ол сондай-ақ Балтимордың алғашқы кафедралық соборының орнын таңдады және Элизабет Энн Сетонның жаңадан құрылған қайырымдылық әйелдер қауымының рухани жетекшісі болды. 1812 жылы Дюбург Луизиана және Екі Флорида епархиясының апостолдық әкімшісі, ал үш жылдан кейін оның епископы болды. Католиктердің Нью-Орлеан қауымы оның билігін мойындамады, сондықтан ол епископтық орнын Миссури штатының Сент-Луис қаласына көшіруге мәжбүр болды. Ол Миссисипи өзенінің батысындағы алғашқы кафедралық соборды салдырды, американдық үндістерге, ондаған шіркеулерге және көптеген мектептерге, соның ішінде Барренс семинариясының Сент-Мария және Сент-Луис университетіне миссионерлік миссияларды құрды. Ол сондай-ақ бірнеше академияларды ашу үшін Лорретто қарындастары мен Роза Филиппин Душесннің Қасиетті Жүрек қарындастарын шақырды. Нью-Орлеанда өзінің орнын бекіте алмаған Дюбург 1826 жылы Францияға оралды, онда Монтабан епископы болды. 1833 жылы қайтыс болғанға дейін бірнеше ай бұрын ол Безансон архиепископы атанды.
Louis William Valentine DuBourg (; 10 January 1766 – 12 December 1833) was a French Catholic prelate and Sulpician missionary to the United States. He built up the church in the vast new Louisiana Territory as the Bishop of Louisiana and the Two Floridas and later became the Bishop of Montauban and finally the Archbishop of Besançon in France. Born in the colony of Saint Domingue, DuBourg was sent to France at a young age to be educated and entered the Society of Saint Sulpice. As a cleric and son of a noble family, the French Revolution forced him into exile in Spain. In 1794, DuBourg sailed to the United States and began teaching and ministering in Baltimore, and became the president of Georgetown College in 1795. He significantly improved the quality of the institution, but mounted a substantial debt and was ousted by the Jesuit owners of the college in 1798. DuBourg then founded a lay collegiate counterpart to St. Mary's Seminary in Baltimore. He also selected the site of Baltimore's first cathedral and became the ecclesiastical superior to Elizabeth Ann Seton's newly founded Sisters of Charity. In 1812, DuBourg was made the apostolic administrator of the Diocese of Louisiana and the Two Floridas, and three years later, its bishop. Catholic New Orleanians rejected his authority and he was forced to move his episcopal seat to St. Louis, Missouri. There, he built the first cathedral west of the Mississippi River and established missions to the American Indians, dozens of churches, and numerous schools, including St. Mary's of the Barrens Seminary and Saint Louis University. He also recruited the Sisters of Loretto and Rose Philippine Duchesne's Sisters of the Sacred Heart to found several academies. Never able to establish his seat in New Orleans, DuBourg returned to France in 1826, where he was made the Bishop of Montauban. Just months before his death in 1833, he became the Archbishop of Besançon.
Ерте өмір және білім
Луи Гийом Валентин Дюборг француз Кариб бассейніндегі Сент-Доминг колониясындағы Кап-Франсуа қаласында (қазіргі Кап-Айтиен) шамамен 1766 жылдың 10 қаңтарында дүниеге келген. Джорджтаунға иелік еткен колледж директорлар кеңесіне жаңа иезуиттер сайланды және кеңеске президентті қызметтен алуға өкілеттік берілді. 1797 жылдың қазан айында кеңес Дюборгты президент қызметінде қалдыруға шешім қабылдады, бірақ оны Джорджтаун қаржысын басқару құқығынан айырып, оны қатаң үнемдеу шараларын енгізген жаңа вице-президент Фрэнсис Нилге тапсырды. Антифранцуздық сезімдердің ықпалымен Мэриленд иезуиттері 1798 жылы Дюборгты қызметтен шеттету үшін қадамдар жасады, нәтижесінде ол отставкаға кетті. Оның орнына Фрэнсис Нилдің інісі Леонард Нил тағайындалды. Сол жылы Дюборг Сент-Мэри семинариясында жатақ студенттері үшін алғашқы колледжді құрып, оның алғашқы президенті болды. Дюборг мектептің жалпы білім беруге ашық болуын жоспарлағанмен, епископ Кэрролл Джорджтаун колледжімен бәсекелеспеу үшін қабылдауды тек Батыс Үндістан студенттерімен шектеуді талап етті. Осының салдарынан Гаванада Дюборгпен танысқан көптеген кубалықтар өз ұлдарын Сент-Мэри колледжінде оқуға жіберді. Кейін Кэрролл қабылдауға қойылған шектеуді алып тастады, нәтижесінде Сент-Мэри колледжіне түсушілер саны жылдам өсіп, Джорджтаунды басып өтті. Дюборг Балтимордың алғашқы кафедралық соборын салуда маңызды рөл атқарды. Епископ Кэрролл Санкт-Петербург Про-кафедральді толыққанды собормен алмастыруды қалаған, ал Дюборг оны Санкт-Петербургтен жаңа орынға көшіруге көндірді. Дюборг төбесінде орналасқан жерді анықтады, ол кейін Кафедралық төбе деп аталды, және жер иесімен сату туралы келіссөздер жүргізді. Одан кейін ол жерді сатып алу үшін қажетті 23 000 доллар жинады. Собор құрылысы 1806 жылы басталды.
Элизабет Энн Сетонмен жұмыс
1806 жылы Сетон 1808 жылғы маусымда мектебін ашты, онда елдің түкпір-түкпірінен келген әйелдер бірікті. ДюБург оның діни қауымын құруға зор ықпал етті және оған француздық Қайырымдылық сестерінің ережесін қабылдауды ұсынды. Осы ұсынысқа құлақ асып, ол 1809 жылғы 31 шілдеде Мэриленд штатының Эмитсбург қаласында Қайырымдылық сестері қауымын құрды. Сетон ұйымның басшысы болса, ДюБург олардың рухани жетекшісі болды. Бірақ көп ұзамай Сетон мен ДюБург арасында шиеленіс туды, ол оған кеңесшісі, сулпициан дін қызметкері Пьер Бабадемен байланысқа түсуге тыйым салды. Сетон ДюБургтың бұл бұйрығына Джон Кэрроллға шағымданды.
Апостолдық басқарушы
1803 жылы Луизиананы сатып алу арқылы Америка Құрама Штаттарының құрамына кең жаңа аумақ қосылды. Сонымен қатар, 1804 жылы бас викарий қайтыс болды, епархияны бақылауға ешкім қалмады. Каролл мен Ватикан жаңа епископты таңдау үшін хат алмасып жатқанда, Каролл 18 тамыз 1812 жылы Дюбургты Луизиана және Екі Флорида епархиясының апостолдық әкімшісі деп тағайындады. Седелла Луизианадағы француз дін қызметкерлеріне Дюбургты әкімшілікке тағайындауға американдық епископ Кароллдың құқығын мойындамады. Жергілікті халықтың қарсылығынан Дюбург қаладан тыс жерде тұруға мәжбүр болды. Өзінің тұтқындалуына наразылық ретінде Папа Пий епископтарды тағайындауды қоса алғанда, ешқандай пап бұйрығына қол қоймады. Римде болғанда, ол Пий VII-нің ресми тағайынымен Луизиана және Екі Флориданың епископы болды. 1 шілде 1817 жылы Франциядан Америка Құрама Штаттарына кемемен келді. Ол бес дін қызметкерімен бірге келді, олардың ішінде Римнен бірнеше лазаристер, соның ішінде Феликс де Андреис және Джозеф Розати болды, сондай-ақ дін қызметкері немесе бауыр болуға ниеттенген Италия мен Франциядан 26 адам, олардың ішінде Антуан Бланк та бар еді.
Луизиананың епискобы
Өз епархиясына оралғаннан кейін, Дюборг Нью-Орлеанда өзінің қауіпсіз емес екенін шешті және Миссури штатындағы Сент-Луис қаласында тұрып қалды. Осылайша, ол Сент-Луис қаласын епископтық резиденциясы ретінде пайдаланған алғашқы епископ болды. Мэрилендтен Сент-Луиске дейінгі құрлықтағы сапар бірнеше аптаға созылды және қауіпті болды. Ол бастапқыда дилижанспен жолға шықты, бірақ бір кезде қиын жерде аударылып, бас сүйегін жарылуына айналуы мүмкін болды. Дюборг сонымен қатар епархияда білім беруді дамытуға ұмтылды. Еуропалық миссионерлерге тәуелді болмай, дін қызметкерлерін өз үйінде даярлау үшін ол 1818 жылы Перривиллде Барренс семинариясының Сент-Мариясын құрды. Сол жылдың тамызында ол болашақ әулие Роза Филиппин Дюшене және оның Франциядан келген діни ордені – Қасиетті Жүрек қоғамын шекарадағы қыздарға арналған мектептер ашу үшін шақырды. 1818 жылы Дюборгтың тапсырмасымен Сент-Луис академиясы құрылды. Бірнеше жалға алынған бөлмеде орналасқан, оның мақсаты жергілікті тұрғындарға білім беру болды. Бірнеше жылдан кейін ол Мэриленд иезуиттерінен бірнеше мүшелерін американдық индейлерге епархияның миссияларын қамтамасыз ету үшін Миссуриге жіберуді сұрады. Иезуиттер бірнеше бельгиялық мүшелерін жіберді, олар 1820 жылы Сент-Луис колледжі деп аталды. Иезуиттер бұл ұсынысты 1827 жылы қабылдады, ал Петер Верхаген бірнеше жылдан кейін Сент-Луис университеті болып бекітілген колледждің бірінші иезуит президенті болды. Мекеменің алғашқы иезуит казнашысы Пьер Жан Де Смет болды, ол кейіннен индейлерге танымал миссионер атанды. 1823 жылы Дюборгтың Сент-Луистегі қызметі аяқталды. Дюборг Нью-Орлеанда үш жыл бойы тұрды және тағы да жергілікті қарсылыққа тап болды. 1826 жылдың 26 маусымында ол епископтық лауазымынан бас тартты. Сол жылы үлкен епархия Нью-Орлеан және Сент-Луис епархияларына бөлінді. 1826 жылдың 13 қарашасында ол король Карл X алдында француз үкіметіне адалдық серт берді. Монтабандағы жеті жылында Дюборг епархиядағы білім беруді жақсартты және студенттерге арналған стипендиялар санын арттырды.
Бесансонның архиепискобы
1833 жылдың ақпан айында Дубург Кардинал Луи Франсуа де Рохан Шабодан кейін Бесансон архиепископы болып тағайындалды. Алайда, оның денсаулығы нашарлағандықтан, ол Luxeuil les Bains қаласындағы емдік суларға емделді. 1833 жылдың 10 қазанында архиепископтыққа ресми түрде орнатылды. Орнатылғаннан кейін екі ай өткен соң, 1833 жылдың 12 желтоқсанында Бенсансон қаласында қайтыс болды.
Мұра
Бірнеше мекеме Дюбургтың есімін тасымалдайды. Сент-Луис университетіндегі Дюбург залы 1898 жылдың 10 қаңтарында салтанатты түрде ашылды.
Құлдық
Дубур, Сент-Луистегі тағы екі ерте епископ сияқты, құлдарға ие болғаны мәлім. Архиепископтықта осы мәселені қалай қарастыру керектігі жөнінде пікір-талқылаулар жүріп жатыр.