Флетчер классының эсминеці: USS Remey тарихы

Кіріспе

Флетчер класының эсминшісі

USS Remey (DD 688) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминшісі, контр-адмирал Джордж К. Реми (1841–1928) құрметіне аталған. Реми 1943 жылдың 22 наурызында Bath Iron Works Corp. (Бат, Мэн) компаниясында салынды; 1943 жылдың 25 шілдесінде суға түсірілді; контр-адмирал Ремидің қызы Анжелика Г. Ремидің демеушілігімен; және 1943 жылдың 30 қыркүйегінде қолданысқа енгізілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1943 жылдың 5 желтоқсанында "Ремей" Бостоннан 54-ші эсминецтер эскадрильясының (DesRon 54) бас кемесі ретінде шығып, Тынық мұхитына бағыт алды. Жолдағы ірі кемелерді сүйемелдеп, ол айдың ортасында Панама каналынан өтіп, 20-сы күні 5-ші амфибиялық корпусында қызметке тұру үшін Калифорния штатының Сан-Диего қаласына жетті.

Маршалл аралдары

4-ші теңізшілер дивизиясымен жаттығудан кейін, 1944 жылдың 13 қаңтарында ол батысқа қарай жолға шықты, Маршалл аралдарын басып алуға арналған 53-ші жедел топты (TF 53), Солтүстік шабуыл күштерін эскорттады. 29 қаңтарда Вотже бомбалау басталғаннан бастап, 5 ақпанға дейін, Ремей белгісіз рифке соқтығысқанға дейін, ол тасымалдау кемелерін және 22-ші авиатасымалдау дивизиясын (CarDiv 22) эскорттап, Кваджалейн үшін шайқасқан әскерлерге артиллериялық қолдау көрсетті. 6-сы күні ол Маджуроға бет бұрып, содан кейін жөндеуге Пёрл-Харборға аттанды.

Мариан аралдары

Жөндеу жұмыстарынан кейін «Реми» USS Intrepid (CV 11) кемесі үшін Сан-Францискоға және кері бағытта эскорттық миссияны аяқтады, содан кейін «Батаннан» «Маджуроға» дейін эскорттап жеткізді. 1944 жылдың 9-29 сәуірінде ол аймаққа кіретін және шығатын су асты кемелерін сүйемелдеді. 4 мамырда «Перл-Харборға» оралғаннан кейін, ол «Гавайи» суларында жаттығуларға авианосецтерді сүйемелдеді және 31-і күні «Мариана» аралдарына бағыт алды. «Кваджалейнге» тоқтағаннан кейін, 14 маусымда «Сайпанға» жетті және «Отты қолдау тобы-I» (Fire Support Unit I) бірге аралға оқ атуды бастады. «Реми» жағалаудағы артиллериядан оқ ала бастады, бірақ оның жауап шабуылы екі батареяны жойды. Келесі күні таңертең «Тинианнан» «Теннесси» кемесін қорғап тұрғанда, ол тағы үш қаруды жойды. Түстен кейін «Сайпанды» обстрелдеді, сол күні және келесі күні қарсы артиллериялық атысын жалғастырды. 17 маусымда «Сайпандағы» әскерлерге артиллериялық қолдау көрсетті, содан кейін 18 маусымда соғыс кемелеріне оралды және «Филиппин теңізіндегі» шайқастағы әуе шабуылы кезінде олармен бірге болды. 22 маусымда ол жағалаудағы нысаналарды бомбалауды қайта бастады және жау әскерлерінің шоғырлану орындары мен жабдықтау қоймаларын обстрелдеді. Маусым мен шілде айларында ол аймақта болып, «Сайпандағы» операцияларды қолдауды жалғастырды және 24 шілдеден кейін «Тинианда» шайқасқан жердегі күштерге де қолдау көрсетті. 8 тамызда эсминец «Маршалл» аралдарына бағыт алды, содан кейін «Соломон» аралдарына жетіп, онда TF 32 «Палау» аралдарына шабуыл жасауға дайындық жүргізді. Бір айдан кейін ол сол аралдарға қарай жол тартты. 15 тамызда келген ол «Бабелтуапты» обстрелдеді, содан кейін 16-17 тамызда «Ангаурға» снарядтар төкті. 23 тамызда ол оңтүстікке қарай бағыт алды және 27 тамызда «Филиппинге» шабуылға дайындалу үшін «Сиэдлер» портына (Seeadler Harbor) ішкі аймаққа кірді.

Филиппин

1944 жылғы 11 қазанда Лейтеге аттанған «Ремэй» 19-20 қазан түнінде Динагат аралының солтүстік ұшынан өтті. Таңертең ол шабуыл аймағына десанттық кемелерін сүйемелдеп жеткізіп, содан кейін Суригао бұғазының төменгі бөлігінде орналасты. 24-сі күні ол ұшаққа қарсы және шағын кемелерге қарсы патрульдеуді жалғастырды, сосын Суригао бұғазының оңтүстік жағына жақындаған жаудың теңіз күштеріне қарсы тұруға дайындалды. Контр-адмирал Джесси Б. Олдендорф крейсерлер, линкорлар және эсминецтерден құралған күшін соңғы майдандық шайқасқа жіберді. «Десрон 54» командирі капитан Джесси Б. Ковард эскадрильясын шығыс және батыс топтарға бөліп, жапондықтарға торпедалық шабуылдар жасады. Жапондықтар майдандық қарулардың астында жеңіліске ұшырағанда олар бұғаздан өтіп бара жатқанда шабуыл жасады. Жапондықтарды ұшып бақылаған «PT» катерлерінен келетін хабарламалар кешігіп келді, бірақ 25 қазан күні сағат 02:11-де шығыс шабуыл тобын басқарған «Ремэй» оңтүстіске қарай жылжи бастады. «Макгоуэн» мен «Мелвин» шабуылдық құралымда оны ілесіп келді. Сағат 02:35-те радар байланысы орнатылды. Шабуылдаушылар навигациялық қиындықтарға қарамастан, нысандарына жақындап бастады. Сағат 03:00-ге дейін «Ремэй» жаудың іздеу шамдарымен қысқа уақытқа жарықтандырылды. 03:00-де шығыс топтың үш эсминеці торпедаларын атып, 2 минуттан кем уақыт ішінде 27 торпеда ұшырды. Оның екі торпедасының поролы жарылысы «Ремэйдің» орналасқан жерін көрсетті, және ол қайтадан іздеу шамдарымен жарықтандырылды. 6 дюймдік снарядтармен қоршалып, ол көбірек түтін шығарып, одан өтіп, Хибусон аралынан шабуылдан кейін кездесу орнына, яғни Динагат жағалауына қайта оралды. Содан кейін күш майдандық қарулардың шабуылын көрді. Келесі күні «Ремэй» Лейте шығанағынан шықты. 30-ы күні Гумбольдт шығанағына жетіп, түстеді. Қараша айында ол Лейтеге күштерді жеткізіп, желтоқсанда Миндароға түсуді қолдау үшін Сулу теңізіндегі операцияларға «CarDiv 22» тобына қосылды. Айдың соңында Жаңа Гвинея Адмиралтействолық аралдары аймағына оралғаннан кейін, ол 1945 жылғы 2 қаңтарда Манус аралынан аттанып, 11-і күні Лузонға, 2 күн бұрын Лингаен жағажайларына түскен шабуыл жасаушы күштерге күштер жеткізді. Ол 15-і күні аттанып, 8 күннен кейін Улитиге жетіп, жылдам тасымалдаушы күштеріне (кейін 5-ші флоттың «TF 58», содан кейін 3-ші флоттың «TF 38») қосылды.

Departing for Leyte on 11 October 1944, Remey passed the northern tip of Dinagat Island on the night of 19/20 October. In the morning, she screened her charges, landing craft, to the assault area, then took up station in lower Surigao Strait. Through the 24th, she continued her anti small boat and antiaircraft patrols, then prepared to meet an enemy surface force reported standing toward the southern entrance to Surigao Strait. Rear Admiral Jesse B. Oldendorf deployed his force of cruisers, battleships, and destroyers for what was to be the last engagement of a battleline. Captain Jesse B. Coward, Commander, DesRon 54, divided his squadron into eastern and western groups to launch torpedo attacks against the Japanese as they steamed through the Strait toward defeat under the guns of the battleline. Reports from the PT boats shadowing the Japanese were slow in coming, but at 0211 on 25 October, Remey, leading the eastern attack unit, moved south. McGowan and Melvin followed in attack disposition. At about 0235, radar contact was established. The attackers, despite navigational difficulties, began to close on their targets. Just before 0300, Remey was illuminated briefly by an enemy searchlight. At 0300, the three destroyers of the eastern group fired their torpedoes, launching 27 "fish" in less than 2 minutes. Powder flashes on two of her torpedoes showed Remeys position and again she was spotlighted. Straddled by 6 inch shells, she commenced making more smoke and weaving through it to make her way back up the Dinagat coast to the post attack rendezvous point off Hibuson Island, whence the force witnessed the battleline's barrage. The next day Remey retired from Leyte Gulf. On the 30th, she anchored in Humboldt Bay. During November, she escorted reinforcements to Leyte, and in December joined CarDiv 22 for operations in the Sulu Sea in support of the landings on Mindoro. Back in the New Guinea Admiralty Islands area at the end of the month, she departed Manus Island on 2 January 1945, and on the 11th arrived off Luzon with reinforcements for the assault forces landed on the Lingayen beaches 2 days earlier. She departed on the 15th, and 8 days later arrived at Ulithi where she joined the Fast Carrier Task Force (then 5th Fleet's TF 58, later 3rd Fleet's TF 38).

Жапонияның бомбалануы

1945 жылдың 10 ақпанында ол 58.5 (TG 58.5) операциялық тобымен бірге теңізге шығып, солтүстікке бағыт алды, осы топтың ұшақтары түнгі қиылыстарды қамтамасыз етті. Ремей 9 наурызға дейін Вулкан және Бонин аралдарындағы операцияларды қолдады, содан кейін Улитиге жол тартты және 2 күн демалды. 14-і күні ол TG 58.4 тобының шығуына сүйемелдеді, содан кейін ол Кюсю және Рюкю аралдарындағы және айналасындағы жаудың нысандарына, кемелеріне және әскерлер шоғырланған жерлеріне шабуыл жасады. 1 сәуірде топ Окинавадағы Хагуши жағалауларына шабуыл жасады, содан кейін 11 мамырға дейін аймақта қалды, өйткені жердегі күштер Жапонияның өз аралдарын қорғайтын соңғы бекінісі арқылы өтті. Улитиде сумен және жанармаймен толықтырылған кемелер, енді TG 38.4 деп аталды, айдың соңына дейін Окинаваға қайтып келді. 8 маусымда Ремей Окино Дайтоны бомбалау үшін TG 30.4-ке қосылды, келесі күні TG 38.4-ке оралды және 11-і күні Лейтеге бет бұрды. 1 шілдеде авианосецтер Жапонияның ішкі аралдарына шабуыл жасауға дайын болды. 10-ы күні Токиоға, ал 13-і және 14-і күндері солтүстік Хонсю және Хоккайдоға қарсы ұшақтар жөнелтілді. 14-15 шілде түнде Ремей Муроранды бомбалауға қатысты. 16-сы күні ол Хонсюға қарсы шабуылдар жасалғанда авианосецтерді сүйемелдеді, содан кейін Hitachi-ді бомбалауға қатысқан топқа оралды. 18-і күні ол TG 38.4-ке қосылды, содан кейін TG 38.3-ке ауысты, Шикоку және Кюсюға қарсы ұшақтар жөнелтілді, негізінен Кобеге, 20-22 күндері. Оңтүстік аралдарға қарсы тағы да шабуылдар жасалды, бірақ 30 шілдеде Токио және Нагоя аймақтары қайтадан нысанаға алынды. Ауа райы, соның ішінде тайфун, 9 тамызға дейін тағы да шабуылдарды кейінге шегерді, ол кезде Хонсю қайтадан соққыға ұшырады. Келесі күні Ремей өз эскадрильясының басқа кемелерімен бірге Курил аралдарына бағыт алды, онда 11-і күні Охот теңізінде кемелерге қарсы операцияға TF 92 қосылды, содан кейін батыс жағалаудағы кеме жөндеуші зауытына бара жатқанда Адак аралына бет бұрды. 14-і күні Адак аралында ол жапондықтардың капитуляциялағаны туралы хабарды және Оминато аймағында TF 92-ге қайта қосылу туралы бұйрық алды. Тамыздың соңында Алеут аралдарынан шығып, 15 қыркүйекке дейін жапондық суларда болды. 1945 жылдың 1 қазанында Сан-Диегоға келді, желтоқсанда Сан-Диегоға ауысты. Қаңтардан бастап резервте болған Ремей 1946 жылдың 10 желтоқсанында қызметтен босатылды және Кореядағы жаулық әрекеттер басталғанда қайтадан жұмысқа алыну туралы бұйрық берілгенге дейін Сан-Диегода орналасқан.

On 10 February 1945, she sortied with Task Group 58.5 (TG 58.5) and, steaming north, screened that group as its planes flew night fighter cover for the task force and conducted night harassment strikes against the enemy in the Tokyo area and then over Iwo Jima. Remey supported operations in the Volcano and Bonin Islands until 9 March, then got underway for Ulithi and a 2 day rest. On the 14th, she screened the sortie of TG 58.4, then sailed with that group as it struck enemy installations, shipping and troop concentrations on and around Kyūshū and the Ryūkyū Islands. On 1 April, the group covered the assault on Okinawa's Hagushi beaches, then remained in the area until 11 May as ground forces pushed across Japan's last bastion protecting her home islands. Replenished at Ulithi, the ships, now designated TG 38.4, were back off Okinawa before the end of the month. On 8 June, Remey joined TG 30.4 for the bombardment of Okino Daito, returned to TG 38.4 the next day, retiring to Leyte on the 11th. By 1 July, the carriers were again ready to strike at the Japanese home islands. On the 10th sorties were flown against Tokyo and, on the 13th 14th, against northern Honshū and Hokkaidō. On the night of 14/15 July, Remey participated in the bombardment of Muroran. On the 16th, she screened the carriers as further strikes were launched against Honshū, then returned to the bombardment group as it shelled Hitachi. On the 18th, she rejoined TG 38.4, then shifted to TG 38.3 for screening duties as planes were sent against Shikoku and Kyūshū, concentrating on Kobe, 20th 22nd. Further strikes against the southern islands followed, but by 30 July, the Tokyo and Nagoya areas were again the targets. Weather conditions, including a typhoon, delayed further offensive action until 9 August, when Honshū was again hit. Detached the following day, Remey, with others of her squadron, proceeded to the Kuril Islands where she joined TF 92 in an anti shipping sweep in the Sea of Okhotsk on the 11th, then headed for Adak Island en route to a shipyard overhaul on the west coast. At Adak on the 14th, she received word of the Japanese surrender and orders to rejoin TF 92 for occupation duty in the Ominato area. Departing the Aleutian Islands at the end of August, she remained in Japanese waters until 15 September when she got underway for San Francisco. Arriving on 1 October 1945, she shifted to San Diego in December. In commission, in reserve from January, Remey decommissioned on 10 December 1946 and was berthed at San Diego until ordered activated with the outbreak of hostilities in Korea.

Соғыстан кейінгі кезең

1951 жылғы 14 қарашада қайта іске қосылған «Ремей» 1952 жылғы 15 ақпанда батыс жағалаудан шығып, 28-і күні Атлант флотына қызметке кірісті. Ньюпортта орналасқан ол 2-ші флотқа күш қосып, Кореядағы БҰҰ күштерін қолдау үшін Эсминецтерді Қиыр Шығысқа жіберді. Келесі бір жарым жыл бойы «Ремей» Атлантиканың батысында және Кариб теңізінде жұмыс істеді. Содан кейін 1953 жылдың күзінде (қыркүйек-желтоқсан) Корольдік теңіз күштерімен бірлескен операцияларды жүргізу үшін қысқа уақытқа Еуропа суларына жіберілді, содан кейін Жерорта теңізінде 6-шы флоттың жаттығулары өтті. Ньюпортқа оралғаннан кейін алты ай өткен соң, ол 7-ші флотпен бірге батыс Тынық мұхитында және жазғы операцияларда болды. Маусым мен қыркүйек аралығында Корея мен Жапониядан Филиппинге дейін сапар шегіп, 24 қыркүйекте Суэцке қарай бағыт алып, 28 қарашада әлемді айналып өтуді аяқтады. «Ремей» 1955 жылға дейін Атлантиканың батысында болды және 1956 жылдың көктемінде, Кипрден Суэцке дейінгі Жерорта теңізінің шығысындағы жағдай шиеленіскен кезде, 6-шы флотқа қайта қосылды. 31 наурыздан 12 мамырға дейін британдық әскерлер Суэцтен кетуге дайындалған кезде, ол Қызыл теңіз және Парсы шығанағы аймақтарында теңіз саяхаты жасады. Айдың соңында ол Ньюпортқа 5 айлық типтік оқу мен су астына қарсы (ASW) бағалау жаттығуларына оралды. Шілдеде Мысыр Суэц каналын ұлттандырды. Айдың соңында Батыс Еуропа қаржылық санкциялар салды. Тамыз және қыркүйек айларында ұсынылған түрлі бейбітшілік жоспарларына қарамастан, қазан айының соңында соғыс басталды. Солтүстікте Кипрде азаматтық наразылықтар жалғасып, Польшада күшейді, ал Венгрияда өрт секілді тарады. 6 қарашада «Ремей» Жерорта теңізіне патрульдік міндеттерді орындау үшін қайта оралды, бұл міндет 1957 жылдың қаңтар айының соңында Израиль әскерлері Синай түбегінен шыққанға дейін жалғасты. 1958 жылдың көктеміне дейін «Ремей» шығыс жағалауда қалды. Жаз бойы ол Солтүстік Атлантика және Солтүстік теңізде жаттығулар өткізді. Тамыз айында қайтып оралғаннан кейін, ол су астына қарсы (ASW) бағалау сынақтарына қатысты, содан кейін қазан айында Эсминец күштерінің су үстіндегі инженерлік мектебінде оқушыларға сабақ беруші болып тағайындалды. Жыл соңында босатылған «Ремей» өзінің портын Нью-Йоркке көшірді және 2-ші резервтік эскорт эскадрильясының (кейін 2-ші резервтік Эсминец эскадрильясы) флагманы ретінде қызметке кірісті. Бұл эскадрилья таңдаулы резервтік су астына қарсы бағдарламаның бір бөлігі болды, оның экипажы белсенді қызметке шақырылып, 1961 жылғы тамыздың ортасында Шығыс және Батыс Берлин шекарасы жабылуынан кейін қайтадан белсенді флотқа қосылды. Сол жылдың желтоқсан айында және 1962 жылдың қаңтарында ол Солтүстік теңізде саяхат жасады, ақпан айында Ньюпортқа оралды және тамыз айында Нью-Йоркте резервтік оқу міндеттерін қайтадан бастады. 1963 жылдың қыркүйегінде ол Филадельфияға бағытталды, онда кеме 1963 жылғы 30 желтоқсанда қызметтен босатылды және Атлантика резервтік флотының бір бөлігі ретінде тіркелді. «Ремей» 1974 жылғы 1 желтоқсанда Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. 1976 жылғы 10 маусымда сатылып, металл тескілеріне жіберілді.

Recommissioned on 14 November 1951, Remey departed the west coast on 15 February 1952 and on the 28th reported for duty with the Atlantic Fleet. Homeported at Newport, she added strength to the 2nd Fleet as it sent destroyers to the Far East to support U. N. Forces in Korea. For the next year and a half, Remey operated in the western Atlantic and in the Caribbean. Then, in the fall (September–December) of 1953, deployed briefly to European waters for joint operations with the Royal Navy followed by 6th Fleet exercises in the Mediterranean. Six months after her return to Newport, she sailed for the western Pacific and summer operations with the 7th Fleet. Between June and September, she ranged from Korea and Japan to the Philippines and departed the latter for Suez 24 September, completing her round the world cruise on 28 November. Remey remained in the western Atlantic through 1955 and, in the spring of 1956, as tension in the eastern Mediterranean from Cyprus to Suez, again heightened, rejoined the 6th Fleet. From 31 March to 12 May, as British troops prepared to withdraw from Suez, she cruised the Red Sea Persian Gulf areas. Then, at the end of the month, the destroyer returned to Newport for 5 months of type training and ASW evaluation exercises. In July, Egypt nationalized the Suez Canal. By the end of the month, financial retaliations had been imposed by western Europe. Despite various peace plans proposed in August and September, war broke out in late October. To the north, civil unrest continued in Cyprus, flared in Poland, and flamed through Hungary. On 6 November, Remey steamed back to the Mediterranean to assume patrol duties which continued until after Israeli forces withdrew from the Sinai Peninsula in late January 1957. Through the spring of 1958, Remey remained on the east coast. During the summer, she conducted exercises in the North Atlantic and the North Sea. Returning in August, she participated in further ASW evaluation tests, then, in October, assumed duties as schoolship for the Destroyer Force's Afloat Engineering School. Detached at the end of the year, Remey shifted her homeport to New York City and commenced duty as flagship of Reserve Escort Squadron 2 (later, Reserve Destroyer Squadron 2). A unit of the Selected Reserve antisubmarine program, her crew was recalled to active duty and she rejoined the active fleet, assigned to Destroyer Division 201, after the closing of the East and West Berlin border in mid August 1961. During December of that year and January 1962, she cruised in the North Sea, returning to Newport in February and resuming reserve training duties at New York in August. In September 1963, she steamed to Philadelphia where the ship was decommissioned on 30 December 1963, and was berthed as a unit of the Atlantic Reserve Fleet. Remey was stricken from the Naval Vessel Register on 1 December 1974. She was sold on 10 June 1976 and broken up for scrap.

Марапаттар

Ремэй Екінші дүниежүзілік соғыста 10 шайқас жұлдызын алды.