Роберт Паттерсон: Американдық генерал және кәсіпкердің өмірі мен қызметі
Robert Patterson
Роберт Паттерсон (1792-1881) – ирланд-американдық әскери қолбасшы, Мексика-Америка және Азамат соғыстарында генерал болған. Хоукс Ранынан кейін шабуылға кешіккені үшін танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияда туған америкалық, Америка Құрама Штаттары Армиясы және Одақ Армиясы генерал-майоры (1792–1881)
Irish born American United States Army and Union Army major general (1792 1881)
Роберт Паттерсон (12 қаңтар 1792 – 7 тамыз 1881) – мексика-американ соғысы кезінде Америка Құрама Штаттары Армиясының генерал-майоры, ал азамат соғысы кезінде Одақ Армиясының генерал-майоры болған ирландиялық-американдық әскери шенеунік. Мексика-американ соғысы кезінде ол Винфилд Скотттың бірінші көмекшісі болып қызмет етті және Веракрустың қоршауы мен Серро Гордо шайқасына қатысты. Азамат соғысы басталғанда ол 69 жаста болды және бұйрық берілген ең үлкен генерал-майор еді. Хоукс-Ран шайқасынан кейін Конфедерация генералы Джозеф Джонстонның әскерлеріне шабуыл жасамағаны үшін ол үш ай ғана қызмет етті. Бұл Джонстонға П.Г.Т. Борегардты қолдауға және Біріккен әскерлеріне Булл-Ран шайқасының бірінші шайқасында алғашқы жеңілісті сыйлауға мүмкіндік берді. Ол Булл-Рандағы Одақтың жеңілісі үшін кеңінен кінәланды және 1861 жылы, 1865 жылы жарық көрген «Шенандоа аңғарындағы науқан туралы баяндама» атты кітабымен Азамат соғысындағы өзінің іс-әрекеттерін қорғады. Ол 1812 жылғы соғыс кезінде Пенсильвания милициясы мен Америка Құрама Штаттары Армиясының офицері, ал Филадельфиядағы тумашыл көтерілістер кезінде Пенсильвания милициясының командирі болды. Ол Пенсильванияда Джексон демократы ретінде саяси белсенділік танытты. Ол бай бизнесмен болды, Пенсильванияда 30 мақта зауыты, Луизианада қант плантациясы және теміржолдар мен кемелерге басқа да инвестициялары болды.
Robert Patterson (January 12, 1792 – August 7, 1881) was an Irish born American military officer who served as a United States Army major general during the Mexican–American War, and a Union Army major general during the American Civil War. During the Mexican American War, he served as second in command to Winfield Scott and fought at the Siege of Veracruz and the Battle of Cerro Gordo. At the start of the Civil War, he was 69 years of age and the oldest commissioned major general. He served only three months due to his failure to attack Confederate general Joseph E. Johnston's troops after the Battle of Hoke's Run. This allowed Johnston to support P. G. T. Beauregard and give the Union Army their first defeat at the First Battle of Bull Run. He was widely blamed for the Union loss at Bull Run and defended his Civil War performance with his book, A Narrative of the Campaign in the Valley of the Shenandoah, in 1861, published in 1865. He served as an officer in the Pennsylvania Militia and United States Army during the War of 1812 and as commander of the Pennsylvania Militia during the Philadelphia nativist riots. He was politically active in Pennsylvania as a Jacksonian Democrat. He was a wealthy businessman and owned 30 cotton mills in Pennsylvania, a sugar plantation in Louisiana and other investments in railroads and steamships.
Ерте өмір және білім
Паттерсон 1792 жылдың 12 қаңтарында Ирландияның Тайрон графтығындағы Стребайн қаласында Фрэнсис Паттерсон мен Энн Грэм отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Вольф Тоун мен Роберт Эмметпен байланыста болды және 1798 жылғы британдықтарға қарсы ирландтық көтерілісіне қатысты. Фрэнсис Паттерсон көтерілістегі рөлі үшін сотталып, асылуға кесім берілді, бірақ оның отбасылық байланыстары арқасында жазасы жеңілдетіліп, Ирландиядан қуылды. 1798 жылдың күзінде Паттерсон отбасымен АҚШ-қа эмиграциялап, Пенсильвания штатының Делавэр округіне қоныстанды. Ол мемлекеттік мектептерде білім алды және 1807 жылы Шығыс Үндістанмен сауда жасасатын фирманың есеп бөлімінде жұмыс істеді.
Patterson was born on January 12, 1792, in Strabane, County Tyrone, Ireland, to Francis Patterson and Ann Graham. His father was associated with Wolfe Tone and Robert Emmet and participated in the Irish Rebellion of 1798 against the British. Francis Patterson was convicted for his part in the rebellion and sentenced to be hanged, however his family connections intervened and the sentence was commuted and he was banished from Ireland instead. In the fall of 1798, Patterson and his family emigrated to the United States and settled in Delaware County, Pennsylvania. He received his education in public schools and in 1807, worked in a counting room of a business involved in trade with East India.
1812 жылғы соғыс
Ол 1812 жылғы соғыс кезінде өз еркімен әскери қызметке түсті және Пенсильвания милициясында полковник, ал АҚШ армиясында капитан шеніне көтерілді. Ол генерал-квартирмейстердің көмекшісі ретінде және бригадир генерал Джозеф Блумфилдтің штабында қызмет етті. 1815 жылы капитан шенімен запасқа шығарылды.
He volunteered for service during the War of 1812 and rose to the rank of colonel in the Pennsylvania Militia and captain in the United States Army. He served as an assistant quartermaster general and on the staff of brigadier general Joseph Bloomfield. He was discharged in 1815 as a captain.
Пенсильвания отаршылары
Паттерсон Пенсильвания штатының ұлттық гвардиясында генерал-майор болып қызмет етті. Паттерсон ирландтық католиктерге қарсы Филадельфиядағы нативистік көтерілістерді басуға көмектесті, нәтижесінде Сент-Михаил және Сент-Августин шіркеулері қиратылды. Бірінші көтеріліс мамыр айында Кенсингтонда, ал екіншісі шілдеде қаланың Саутворк бөлігінде болды. Паттерсон гвардияны көтерілісшіл азаматтармен шайқасқа бастады, осыдан екі тараптан да адамдар қаза болды.
Patterson served as major general in the Pennsylvania State militia. Patterson helped quell the Philadelphia nativist riots against Irish Catholics, which resulted in the destruction of St. Michael's and St. Augustine's Churches. The first riot took place in Kensington in May, and another took place in the Southwark section of the city in July. Patterson led militia into combat with rioting civilians, leading to loss of life on both sides.
Мексика-америкалық соғыс
Мексика-Америка соғысы басталғанда Паттерсонға еріктілердің генерал-майоры шені берілді және ол Оқпан армиясының 2-ші дивизиясын басқаруға тағайындалды. Президент Джеймс К. Полк оны экспедицияның бас қолбасшысы етіп қарастырды, алайда бұл қызмет Винфилд Скоттқа берілді. Ол жараланды. Оның ұлы Фрэнсис Энгл Паттерсон және күйеу баласы Джон Джозеф Аберкромби де Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының генералдары болды. 3 шілдеде Паттерсон Батыс Вирджиния штатындағы Мартинсбургті басып алды, бірақ 15 шілдеде Бункер-Хиллге аттанғанға дейін әрекетсіз күйде болды. Вирджиния штатының Винчестер қаласына жол тартқан орнына, Паттерсон шығысқа бұрылып, кейін Харперс-Ферриге шегінді. Бұл Шенноа аңғарындағы генерал Джозеф Джонстонға қысымды жеңілдетті, ол әскерін жылжытып, П. Г. Т. Борегард басқаратын Конфедерация әскерлерін Булл-Ран шайқасының бірінші күнінде күшейте алды. Джонстон Паттерсонның армиясы шайқастан кейін Вашингтонға шегінген, қираған және ұйымдаспаған Одақ әскерлерін қуудан оны тоқтатқанын мәлімдеді. Паттерсонды шабуылға итермелейтін бірнеше хабарламадан кейін, Скотт 1861 жылдың 19 шілдесінде Паттерсонды генерал Натаниел П. Банкспен алмастырды. Паттерсон Конфедерация күштерін тоқтата алмағаны үшін сынауға ұшырады. Ол 1861 жылдың 27 шілдесінде әскерден құрметпен босатылды.
At the outbreak of the Mexican American War, Patterson was commissioned a major general of volunteers and given command of the 2nd division of the Army of Occupation He was considered for command of the overall expedition by President James K. Polk, however it was given to Winfield Scott instead. and was wounded. His son Francis Engle Patterson and his son in law John Joseph Abercrombie also served as Union Army generals during the Civil War. On July 3, Patterson occupied Martinsburg, West Virginia, but remained inactive until July 15 when he marched to Bunker Hill. Instead of continuing to Winchester, Virginia, Patterson turned east and then retreated to Harpers Ferry. This took pressure off of Brig. Gen. Joseph E. Johnston in the Shenandoah Valley and he was able to march his troops and reinforce the Confederates under P. G. T. Beauregard at the First Battle of Bull Run. Johnston declared that Patterson's army had largely deterred him from pursuing the shattered and disorganized Union troops as they retreated back to Washington, D. C. following the battle. After multiple messages encouraging Patterson to attack, Scott replaced Patterson with general Nathaniel P. Banks on July 19, 1861. Patterson was criticized for his failure to contain the Confederate forces. He was honorably discharged and mustered out of the Army on July 27, 1861.
Өлім және мұра
Паттерсон 1881 жылғы 7 тамызда Филадельфияда 89 жасында қайтыс болды. Оның қорасын көтерушілердің арасында Улисс С. Грант, Уильям Текумсе Шерман, Фитц Джон Портер және Винфилд Скотт Хэнкок болды. Филадельфиядағы 13-ші және Локуст көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышындағы Паттерсонның үйі 1836 жылы Джон Хейр Пауэлден сатып алынған. Паттерсонның 1881 жылы қайтыс болуынан кейін, Пенсильвания тарихи қоғамы осы үйді қоғамның штаб-пәтері ретінде пайдалану үшін сатып алды. 1905-1909 жылдар аралығында үй бұзылып, 1910 жылы оның орнында жаңа ғимарат ашылды. Алғашқы үйдің негізінің бір бөлігі мен каминнің әшекейлері әлі де сақталған.
Patterson died in Philadelphia on August 7, 1881, at age 89, At his funeral, his pallbearers included Ulysses S. Grant, William Tecumseh Sherman, Fitz John Porter and Winfield Scott Hancock. Patterson's mansion at the southwest corner of 13th and Locust Streets in Philadelphia was purchased from John Hare Powel in 1836. After Patterson's death in 1881, the Historical Society of Pennsylvania purchased the mansion to use as the society's headquarters. Between 1905 and 1909, the mansion was demolished, and a new building on the site was dedicated in 1910. Some of the foundation and fireplace mantels from the original mansion still remain.
Жарияланған еңбектер
Шенандоа аңғарындағы 1861 жылғы науқанның баяны, Филадельфия: Шерман және компания, 1865 ж.
A Narrative of the Campaign in the Valley of the Shenandoah, in 1861., Philadelphia: Sherman & Co., 1865