Кіріспе

Италиялық саясаткер (1958 жылы туған)

Джованни Саверио Фурио Питтелла (19 қараша 1958 жылы туған) – 2014 жылдан 2018 жылға дейін Социалистер мен демократтардың прогрессивті альянсы тобының төрағасы, ал 1999 жылдан 2018 жылға дейін Италиядан Еуропалық парламент депутаты болған итальяндық саясаткер. Бұрын ол 2009 жылдан 2014 жылға дейін Еуропалық парламенттің бірінші вице-президенті қызметін атқарған.

Балалық шағы, отбасы, білім

Питтелла Лаурияда дүниеге келген. Ол медицина және хирургия мамандықтарын бітіріп, кейіннен Неаполь Федерико II университетінде заң және сот медицинасы саласында маманданды. Ол Базиликата сайлау округінің Сенатының мүшесі (1972–1983) болған Доменико Питтелланың ұлы. Оның кіші інісі Марчелло Питтелла да саясаткер, ол 2013 жылдан 2019 жылға дейін Базиликата президенті қызметін атқарды. Аймақтағы династия саналатын олар "Питтеллалар" деп белгілі.

Жергілікті және ұлттық саяси мансап

Әкесінің саяси жолынан түскен Питтелла Италия социалистік партиясының, Еңбек федерациясының және Солшыл демократтардың мүшесі болды. 21 жасында ол туған қаласы Лаурияның қалалық кеңесіне сайланды, ал бір жылдан кейін Базиликата облыстық кеңесінің мүшесі болып, білім беру, мәдениет және өндірістік іс-қимылдарға жауапты болды. Бітіргеннен кейін Питтелла жергілікті және ұлттық саясатқа белсенді қатысты. Ол Италия социалистік партиясының мүшесі және Базиликатадағы Жас социалистердің облыстық хатшысы болды. Италия социалистік партиясымен 1979 жылы Лаурия қалалық кеңесіне, ал 1980 жылы Базиликата облыстық кеңесіне мүше болып сайланды, ол Италиядағы ең жас облыстық кеңесші болды. 1994 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда Питтелла Италия социалистік партиясына ең көп дауыс жинады. Италияда өткен 1994 жылғы Еуропалық парламент сайлауында ол сайланбағандардың арасында ең көп дауыс (шамамен 30 000) жинады. 1996 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда ол Еңбек федерациясының мүшесі ретінде Италия парламентіне сайланды. 2013 жылы Питтелла Демократиялық партияның ұлттық басшылық кеңесінің мүшесі болды, сол кезде оған Пьер Луиджи Берсани жетекшілік етті. Ол 2013 жылғы Демократиялық партия төрағалығына сайлауға қатысты. Партия мүшелерінің дауысымен 5,7% жинап, төртінші орынға ие болды, осылайша келесі іріктеу сайлауынан шығарылды.

Еуропалық парламент мүшесі

1999 жылы Италияда өткен Еуропалық парламент сайлауында Питтелла 64 499 басым дауыспен Еуропалық парламентке сайланып, Прогрессивті социалистер мен демократтар альянсының мүшесі болды. Ол 2004 (138 876 басым дауыс), 2009 және 2014 жылғы Еуропалық парламент сайлауында қайта сайланды. 2014 жылы ол 2009 жылғы нәтижесіне 100 000-нан астам дауыс қосып, партиялық әріптесі Пина Пицернодан озып кетті. Сол кездегі Италия премьер-министрі Маттео Ренци Сицилия және басқа итальян аралдарынан Еуропалық парламенттің Оңтүстік Италия сайлау округінде Демократиялық партия тізімін басқару үшін Пина Пицерноны кандидат ретінде таңдаған еді. Еуропалық парламентте Питтелла алғаш рет 1999-2009 жылдар аралығында Бюджет комитетінің мүшесі болды. Осы қызметінде ол 2006 жылғы бюджет бойынша Еуропалық парламенттің баяндамашысы болды, бұл жеті жылдық шығыс аясының соңғысы еді. Кейін ол Ішкі нарық және тұтынушылардың құқықтарын қорғау комитетінің (2009–2012) және Мәдениет және білім беру комитетінің (2012–2014) мүшесі болды. Парламенттік тобында ол Прогрессивті социалистер мен демократтар альянсы ішіндегі итальяндық делегацияны басқарды, сондай-ақ 1999-2014 жылдар аралығында топтың бірінші вице-төрағасы болып қызмет етті. Бұл қызметті Энрике Барон Креспо (1999–2004), Мартин Шульц (2004–2012) және Ханнес Свобода (2012–2014) басшылық етті. Питтелла 2009 жылдың 14 шілдесінен 2014 жылдың 1 шілдесіне дейін Еуропалық парламент төрағасының 14 вице-президентінің бірі болды. 2014 жылы Италияда өткен Еуропалық парламент сайлауынан кейін ол дауыс берушілердің 96 пайызымен Прогрессивті социалистер мен демократтар альянсының президенті болып сайланды. Бұл альянс Еуропалық парламенттегі екінші ірі саяси топ және барлық 28 Еуропалық Одақ мүше мемлекеттерінен өкілдері бар жалғыз партия еді. Комитеттердегі жұмысымен және партиялық функцияларымен қатар, Питтелла Парламент делегациясында да жұмыс істеді. Бұрын ол Албания, Босния және Герцеговина, Сербия, Черногория және Косовомен (2009–2014), Австралия және Жаңа Зеландиямен (2002–2004) және Армения, Әзірбайжан және Грузиямен (1999–2002) қарым-қатынастар жөніндегі делегация мүшесі болды. > Ол кезде Мангианте Еуропалық парламентте балаларды ұрлау істеріне маманданған заңгер болып жұмыс істеді. Кейін ол жетінші Еуропалық парламент кезінде Азаматтық бостандықтар, әділет және ішкі істер комитетінің әкімшісі болып жұмыс істеді. 2018 жылы Мангианте "Мифсудты Питтелламен бірге көргенін" айтты және Питтелла пікір білдірмеді, бірақ Мифсудтың Лондонға жұмысқа шақыруын ұсынды. Питтелла 2016 жылы Филадельфияда өткен Демократиялық ұлттық конвенцияға Хиллари Клинтонның кандидаттығын көру үшін қатысты. Брандо Бенифеймен бірге ол Берни Сандерсті қолдады және одан суретке түсуді сұрады. Апта соңында Питтелла американдықтарды Дональд Трампқа дауыс бермеуге шақырып: "Еуропаға АҚШ қажет, бізге Хиллари Клинтон қажет" деді. Филадельфияда болған кезінде Питтелла жергілікті кәсіпкерлер мен жақтастарды фашизм туралы ескертті. Ол: "Мен Хиллари Клинтонды қолдап, оның үгіт-насихат науқанына қатыстым, себебі Дональд Трамптың қаупі тым жоғары. Менің ойымша, Еуропалық Одақ пен Италияның мүддесіне Хиллари Клинтон президент болғаны жөн. Трамптың жеңісі АҚШ пен Италия арасындағы қарым-қатынас үшін апатқа ұласуы мүмкін" деді.

Италия саясатына оралу

2018 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда Питтелла Демократиялық партияның хатшысы Маттео Ренци шақырғаннан кейін Республика Сенатына сайланды. Ол одан кейін Социалистер мен демократтардың прогрессивті альянсы тобының басшысы лауазымынан кетті. 2021 жылы Питтелла Лаурия қаласының мэрі болып сайланды. 2024 жылғы Базиликата облыстық сайлауы алдында Питтелла өзінің ағасымен келіспеді, ол орталық-сол коалиция ішінде вето құқығы қолданылғанын айтқаннан кейін, қолдау көрсету үшін орталық-оң коалицияға қосылып, қазіргі президент Вито Бардиді қолдады.

Жеке өмір

Питтелла үйленген және екі баласы бар. Саяси қызметінен басқа, ол бірнеше кітаптың авторы, оның ішінде Еуропалық жобаның болашағы мен қиындықтары туралы кітаптар бар, мысалы, Rosso Antico (1996), Diario di bordo (1997), Sparlare, parlare, pensare (1998), Eurodiario (1999–2000), Il Triangolo della ricchezza (2003), Europ@ (2004), Dal Sud in Europa con te (2004), Partiti europei e gruppi politici nel nuovo europarlamento dell'Unione a 25 (2004), Un'Europa per i cittadini (2006) және Еуропа Біріккен Штаттарының болашағының қысқаша тарихы (2013). Ол Il Segno Mediterraneo журналын құрған және оның директоры болды. Сонымен қатар, ол Шығыс Англия университетінің Лондон дипломатия академиясында қонақ профессор және Еуропалық прогрессивті зерттеулер қоры (FEPS) бюросының экс-официал мүшесі. Питтелла Буэнос-Айрес қаласының құрметті азаматы. 2013 жылдың қыркүйегінде оның інісі Марчелло Питтелла, саяси жолы ағасының саяси жолына өте ұқсас, Базиликата президенттігіне солшыл коалициясының ішкі сайлауында жеңіске жетті. 2013 жылдың қарашасында ол көп дауыспен президент болып сайланды.